Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr - dzień 2


za nami
pozostało
45,2 km
55,4 km
Dobrze nam się spało w Andrejcovej útulňie. Całą noc, zgodnie z prognozami intensywnie padało. Cieszyliśmy się z tego faktu, bowiem przekonani byliśmy, że jak się wyleje w nocy, to w dzień będzie słonecznie. I tak też się stało, choć o świcie słychać było spadające krople. Jednak wkrótce słoneczny poranek zagościł na polanie pod Andrejcovą.

Dość późno, bo dopiero o dziewiątej ruszyliśmy na szlak. Nie mniej czuliśmy się dość komfortowo pod względem czasowym. Od razu planowaliśmy marsz na Przełęcz Czertowica, czyli na półmetek naszej wędrówki. Gdyby jednak poszło coś nie tak, wcześniej mieliśmy útulňę Ramža, znacznie mniejszą od Andrejcovej, ale w plecaku dzierżyliśmy również namiot.

Przebyliśmy dzisiaj całkiem spory odcinek. Kosztowało nas to trochę wysiłku, ale nie tylko kilometry zmęczyły nasze nogi. Zejścia i podejścia na grani Niżnych Tatr bywają strome, ale zwykle nie są długie poza kilkoma wyjątkami. Do takich wyjątków należy Veľká Vápenica, a dokładnie jej stok schodzący na Sedlo Priehyba, na którym wytraciliśmy 500 metrów wysokości.

Wspaniała pogoda dopisywała przez cały dzień. Poranny chłód szybko zanikł, a ścieżki i górskie łąki zrobiły się suche. Piękne widoki nie opuszczały nas na krok, a jedynie te najodleglejsze blakły w rozgrzanym powietrzu. Pokazała się nawet Królewska Hala na wschodnich krańcach Niżnych Tatr, a później również najwyższy w tym paśmie Dziumbir. Natura olśniła nas dziś fenomenalnym widowiskiem zachodzącego słońca. Pożegnaliśmy dzień zmęczeni, ale szczęśliwi i w pełni nim usatysfakcjonowani. Połowa niżnotatrzańskiej wędrówki za nami.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór
zachmurzenie duże, deszcz
zachmurzenie małe
zachmurzenie małe
niewielkie zachmurzenie

TRASA:
Andrejcová, útulňa (1420 m n.p.m.) Salaš pod Košariskami (1421 m n.p.m.) Heľpiansky vrch (1586 m n.p.m.) Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.) Veľká Vápenica (1691 m n.p.m.) Sedlo Priehyba (1190 m n.p.m.) Kolesárová (1508 m n.p.m.) Sedlo Oravcová (1455 m n.p.m.) Oravcová (1544 m n.p.m.) Zadná hoľa (1605 m n.p.m.) Sedlo Homôľka (1575 m n.p.m.) Homôľka (1660 m n.p.m.) Havrania poľana Vrbovica (1432 m n.p.m.) Ramža, útulňa (1270 m n.p.m.) Jánov grúň (1388 m n.p.m.) Bacúšske sedlo (1319 m n.p.m.) Sedlo za Lenivou (1378 m n.p.m.) Čertovica, motorest (1238 m n.p.m.)

OPIS:
Spod schronu Andrejcová szlak nabiera nieco wysokości. Wychodzimy na zarastającą halę. Mamy na niej Salaš pod Košariskami, który może okazać się przydatny gdy schron Andrejcová jest przepełniony. Tylko wtedy lub w sytuacjach awaryjnych zezwala się na korzystanie z tego szałasu. Jego powierzchnia wynosi 3x5 m. Przykryty jest dwuspadowym dachem z uchyleniem umożliwiającym odprowadzanie dymu.

Spod schronu Andrejcová wychodzimy na zarastającą halę.
Spod schronu Andrejcová wychodzimy na zarastającą halę.

Widok na dolinę Hronu.
Widok na dolinę Hronu.

Zbliżenie na wioskę Nemecká.
Zbliżenie na wioskę Nemecká.

Okolice rozstaju Pod Košariskami.
Okolice szałasu pod Košariskami.

Okolice szałasu pod Košariskami są bardzo atrakcyjne i pełne odległych widoków. Spod szałasu na południu widzimy dolinę rzeki Hron za którą ciągnie się Murańska Płanina (słow. Muránska planina). Na północy widzimy wioskę Liptovská Teplička, położoną pośród wzniesień pokrytych halami i polami uprawnymi, a w dali na horyzoncie strzępią się Tatry. Za nami w kłębach chmur pokazuje się potężny masyw Królewskiej Hali (słow. Kráľova hoľa), a przed nami wznosi się Wielka Wapiennica (słow. Veľká Vápenica). Wierzchołek Wielkiej Wapiennicy przechodzimy o godzinie 10.20.

Widok na dolinę Hronu za siodłem pod Košariskami.
Widok na dolinę Hronu za siodłem pod Košariskami.



Podążamy dalej na zachód, przedzierając się przez wiatrołomy, które wytworzyła tu wichura w listopadzie 2004 roku - ta sama, która zmiotła z powierzchni ziemi ogromną część lasów Tatr Wysokich. Przeciskamy się przez kosodrzewiny porastające Helpiański Wierch (słow. Heľpiansky vrch, 1586 m n.p.m.), z którego schodzimy na Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.). Stąd wspinamy się na Wielką Wapiennicę (1691 m n.p.m.). Uciążliwość podejścia całkowicie rekompensują efektowne wychodnie i wspaniałe widoki. Na szczycie szlak skręca w lewo na południowy zachód. Zejście z Wielkiej Wapiennicy jest dość strome.

Heľpiansky vrch.
Heľpiansky vrch.

Heľpiansky vrch.
Heľpiansky vrch.

Przed nami Veľká Vápenica.
Przed nami Veľká Vápenica.

Wychodnie na Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.).
Wychodnie na Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.).

Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.).
Sedlo Priehybka (1468 m n.p.m.).

Sedlo Priehybka ze stoków Wielkiej Wapiennicy.
Sedlo Priehybka ze stoków Wielkiej Wapiennicy.

Podejście na Wielką Wapiennicę.
Podejście na Wielką Wapiennicę.

Wielka Wapiennica (słow. Veľká Vápenica).
Wielka Wapiennica (słow. Veľká Vápenica).

Dolina rzeki Hron.
Dolina rzeki Hron.

Veľká Vápenica (1691 m n.p.m.).
Veľká Vápenica (1691 m n.p.m.).

Zejście z Wielkiej Wapiennicy jest dość strome.
Początek zejścia z Wielkiej Wapiennicy.


Stoki Wielkiej Wapiennicy.
Stoki Wielkiej Wapiennicy.

Veľká Vápenica.
Veľká Vápenica.

Widok na Kolesárovą z Wielkiej Wapiennicy.
Widok na Kolesárovą z Wielkiej Wapiennicy.

Widok na Kolesárovą z Wielkiej Wapiennicy.
Widok na Kolesárovą z Wielkiej Wapiennicy.

Strome zejście z Wielkiej Wapiennicy.
Strome zejście z Wielkiej Wapiennicy.


Zejście z Wielkiej Wapiennicy.
Zejście z Wielkiej Wapiennicy.


O godzinie 11.25 po żmudnym zejściu stromym zboczem Wielkiej Wapiennicy osiągamy Przełęcz Priehyba (1190 m n.p.m.), którą przecina utwardzona droga łącząca wioskę Heľpa położoną w kraju bańskobystrzyckim i Czarny Wag (słow. Čierny Váh) w Liptowie, gdzie zlokalizowany jest sztuczny zbiornik wodny z elektrownią. Przez siodło przełęczy przechodzi niebieski szlak turystyczny. Stoi tu wiata turystyczna. Znajdujemy się mniej więcej w połowie długości głównego grzbietu wschodniej części Niżnych Tatr. W pobliżu przełęczy przy żółtym szlaku odchodzącym na północ jest źródło, w którym można uzupełnić zapasy wody.

Sedlo Priehyba (1190 m n.p.m.).
Sedlo Priehyba (1190 m n.p.m.).

Sedlo Priehyba (1190 m n.p.m.).
Sedlo Priehyba (1190 m n.p.m.).

Po 25-minutowej przerwie ruszamy z przełęczy na bardzo strome podejście Kolesarowej (słow. Kolesárová; 1508 m n.p.m.). Szczyt w znacznym stopniu jest ogołocony z drzew. Widzimy z niego po lewej Rudawy Weporskie (słow. Veporské vrchy) wchodzące w skład Łańcucha Rudaw Słowackich. Z prawej pokryty łąką górską Veľký bok (1727 m n.p.m.). Za nami prezentuje się okazale Wielka Wapiennica, a za nią z prawej nasze pierwsze wzniesienie na szlaku - Kráľova hoľa (1946 m n.p.m.). Urzekająco pięknie pokazują się nam Tatry na północnym horyzoncie, a szczególnie Tatry Wysokie .

Wielka Wapiennica ze zbocza Kolesarowej.
Wielka Wapiennica ze zbocza Kolesarowej.

Bardzo strome podejście Kolesarowej.
Bardzo strome podejście Kolesarowej.

Kolesarowa. Za nami wznosi się Wielka Wapiennica.
Kolesarowa. Za nami wznosi się Wielka Wapiennica.

Kolesárová.
Kolesárová.

Kráľova hoľa z Kolesárovej.
Kráľova hoľa z Kolesárovej.

Kolesárová - spojrzenie w kierunku Kráľovej hoľi.
Kolesárová - spojrzenie w kierunku Kráľovej hoľi.

Kráľova hoľa.
Kráľova hoľa.

Tatry z Kolesárovej.
Tatry z Kolesárovej.




Dolina Hronu z hali Kolesárovej.
Dolina Hronu z hali Kolesárovej.

Wschodni grzbiet Niżnych Tatr z hali na Kolesárovej.
Wschodni grzbiet Niżnych Tatr z hali na Kolesárovej.

Widoki z hali na Kolesárovej w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim.
Widoki z hali na Kolesárovej w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim.

Panorama Tatr z Kolesárovej.
Panorama Tatr z Kolesárovej.

Tatry Wysokie z Kolesárovej.
Tatry Wysokie z Kolesárovej.


Na zejściu z Kolesárovej.
Na zejściu z Kolesárovej.

Tatry Wysokie.
Tatry Wysokie.

Podążamy dalej pofałdowanym terenem, na przemian przez las i łąki. Na przełęczy Oravcová (1455 m n.p.m.) mijamy odchodzący na południe niebieski szlak do wioski Závadka nad Hronom. Wchodzimy na Orawcową (słow. Oravcová; 1544 m n.p.m.), z której na przedłużeniu doliny Ráztoky znów przepięknie prezentują się nam Tatry Wysokie. Jednak w miarę pokonywania grzbietu powoli panorama Tatr Wysokich przesuwa się do tyłu.

Na Oravcovą.
Na Oravcovą.

Widok na wschód w kierunku Kráľovej holi.
Widok na wschód w kierunku Kráľovej holi.

Z Orawcowej wchodzimy na Zadnią Holę (słow. Zadná hoľa; 1605 m n.p.m.). Szlak trawersuje tuż pod grzbietem po północnej stronie. Z prawej mamy doskonały widok na pokryty halami Veľký bok (1727 m n.p.m.) o wypłaszczonej partii szczytowej. Z Zadniej Hali prowadzi na niego żółty szlak, który schodzi dalej nad Czarny Wag (słow. Čierny Váh) do wsi Kráľova Lehota.

Dolina Ráztoky ze stoków Zadniej holi.
Dolina Ráztoky ze stoków Zadniej holi. Grzbiet z lewej to Velky bok. W dali widać Tatry Wysokie.

Zadná hoľa (1605 m n.p.m.).
Zadná hoľa (1605 m n.p.m.).

Sedlo Homôľka (1575 m n.p.m.).
Sedlo Homôľka (1575 m n.p.m.).







Wędrujemy dalej halami z kępami kosodrzewiny przez wzniesienie Homôľka (1660 m n.p.m.) i Havranią poľanę. Szlak zaczyna co raz częściej wchodzić między drzewa. Wkrótce jednak ścieżka wiedzie nas przez odkryte zbocza po wiatrołomach. Z lewej mijamy boczny grzbiet z kulminacją Babiny (1516 m n.p.m.), następnie obchodzimy kilka wierzchołków od południowej strony, po czym wchodzimy na zarastająca polanę Ramža, na której mamy schron o tej samej nazwie.

Las na grzbiecie za Homôľką.
Las na grzbiecie za Homôľką.

Trawers zbocza ponad Sokolią doliną.
Trawers zbocza ponad Sokolią doliną.

Odcinek leśny ponad Sokolią doliną.
Odcinek leśny ponad Sokolią doliną.


Przed nami Vrbovica.
Przed nami Vrbovica.

Zejście zboczem Vrbovicy.
Zejście zboczem Vrbovicy.


Na przełęczy przed Vrbovicą ponad Bacúšską doliną.
Na przełęczy przed Vrbovicą ponad Bacúšską doliną.

Tatry ze stoków Vrbovicy.
Tatry ze stoków Vrbovicy.

O godzinie 18.20 docieramy do schronu Ramža (słow. Útulňa Ramža) znajdującego się wśród lasu po prawej stronie od naszego szlaku. Drogę do niego wskazuje strzałka przy szlaku. Wchodzi się do niego przez niskie drzwi. Zaraz na lewo jest kilka półek i miejsce na odłożenie plecaków, dalej stoi piec. We wnętrzu mamy dwie długie prycze (górną i dolną) do spania mogące pomieścić około 15 osób. Źródło wody znajduje się około 300 metrów na zachód od chaty, niedaleko pogorzeliska starszego schronu. Okolice tego źródła są mocno zabagnione i porośnięte łopianami.

Mamy jeszcze czas, by wędrować dalej. Szybko opuszczamy teren útulňy. W jej wnętrzu są jeszcze dwa wolne miejsca, ale zostawiamy je dla pary czeskich wędrowców znajdujących się za nami. Z pewnością będą ich potrzebować, bo raczej nie zdążą przed zmrokiem dotrzeć do kolejnego miejsca, gdzie mogliby znaleźć bezpieczne schronienie na noc

Ramža, útulňa (1270 m n.p.m.).
Ramža, útulňa (1270 m n.p.m.).

Ramža, útulňa (1270 m n.p.m.).
Ramža, útulňa (1270 m n.p.m.).


Podczas dalszej wędrówki przedzieramy się przez obszary zniszczonego lasu. Stopniowo obniżamy wysokość maszerując pagórkowatym terenem, ale też pojawią się przed nami piękne widoki na drugą część niżnotatrzańskiej trasy graniowej z najwyższym szczytem całych Tatr Niżnych - Dziumbirem (Ďumbier, 2043 m n.p.m.).

Po pokonaniu Jánov grúň (1388 m n.p.m.) schodzimy na Bacuskie Siodło (słow. Bacúšske sedlo; 1319 m n.p.m.), gdzie przecinamy niebieski szlak łączący wioskę Bacúch po południowej stronie grani i Vyšná Boca położoną po północnej stronie. Następnie trawersujemy od południowego wschodu trzy kolejne wzniesienia: najpierw Končisté (1474 m n.p.m.), potem nie nazwane o wysokości 1428 m n.p.m., a na końcu Čertova svadba (pol. Czartowe Wesele, 1463 m n.p.m.) i o godzinie 20.10 osiągamy Przełęcz za Leniwą (słow. Sedlo za Lenivou; 1378 m n.p.m.) - w sam raz by pożegnać z niej słońce zachodzące za dziumbirską granią. Fascynujące widowisko nie trwa długo, ale jest wspaniałym zwieńczeniem mozolnej wędrówki. Spotykamy tutaj zielony szlak odchodzący na lewo do wsi Beňuš. Nasz czerwony szlak zakręca w tym miejscu na prawo i prowadzi dalej szutrową drogę schodzącą na Przełęcz Czertowica (słow Čertovica; 1238 m n.p.m.).

Zachód słońca nad Ďumbierem.

Zachód słońca nad Ďumbierem.

Zachód słońca nad Ďumbierem.

Zachód słońca nad Ďumbierem.
Zachód słońca nad Ďumbierem oglądany z Sedlo za Lenivou (1378 m n.p.m.).

Čertovica, motorest (1238 m n.p.m.).
Čertovica, motorest (1238 m n.p.m.).

O godzinie 20.40 docieramy na Przełęcz Czertowica, która rozdziela Niżne Tatry na Ďumbierske i Kráľovohoľskie. Przebiega tędy asfaltowa szosa łącząca Pobrezovą i Kráľovą Lehotę, a więc Dolinę Wagu i Dolinę Hronu. Od chwili wyruszenia z Telgártu na niżnotatrzańską grań tutaj po raz pierwszy napotykamy cywilizacyjną infrastrukturę w postaci kilku chat i hoteli w których można coś zjeść i nabrać sił na dalszą drogę. Działa tu ośrodek narciarski Čertovica usytuowany jest na północnych zboczach góry Čertova svadba. Nie ma tu jednak żadnego sklepu.

Zatrzymujemy się na Przełęcz Czertowica w jednym z hoteli, w którym spotykamy grupkę znajomych, sympatycznych Czechów. Przybyli tu kilkanaście minut wcześniej.

Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Byliście wspaniali! To bardzo motywujące, bardziej niż ostateczne rozstrzygnięcie plebiscytu, a chodzi mi o coś, na co niewiele osób zwraca uwagę: o czas sprzed zaledwie kilku dni przed końcowymi, dynamicznymi przetasowaniami rankingu. To był czas, kiedy w głosowaniu decydował największy obiektywizm. Nikt wtedy masowo nie puszczał smsów i klików, w tym sam na siebie. Głosowali wówczas przede wszystkim ludzie – fani, kibice, znajomi i przyjaciele. Widać to było w komentarzach pod postami. Działo się wówczas to, co mnie miło zaskakiwało – tyle dni, przez zdecydowaną większość trwania głosowania, dzięki Waszym głosom znajdowałem się na czele nominowanych do Małopolskiej Osobowości Turystyki. To niesamowite. Proszę, abyście spojrzeli na to jeszcze bardziej pragmatycznie, gdyż w tym głosowaniu tak naprawdę nie chodziło tylko o moją osobę, ale przede wszystkim o to, co i w jaki sposób wspólnie robimy. Z pewnością każdy czuł, że oddając głos na mnie oddaje go jednocześnie na sprawę, którą reprezentujemy. To były głosy za swoistą formą turystyki, jaką wspólnie preferujemy, którą chcemy uprawiać odkrywając Małopolskę i wiele innych regionów Polski i świata. To jest nasz sposób spędzania wolnego czasu, w którym jest czas na poznawanie regionu i ich mieszkańców, a także na sielankowy odpoczynek i życzliwą bliskość z drugim człowiekiem. Daliście kolejny raz silny sygnał, żeby iść w tym kierunku dalej. I chyba dobrze, że ten etap konkursu dobiegł końca, bo trudno było podzielić czas na to i na tamto. Dziękuję (choć w tym przypadku samo słowo „dziękuję” nie wyraża w pełni mojej wdzięczności).

Z nimi w górach bezpieczniej

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska
 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas