Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Mróz pod butami skrzypi [GSB-25]


za nami
pozostało
385,7 km
133,3 km
Pozyskane informacje na temat szlaków w Paśmie Policy nie są optymistyczne. Tak duże opady śniegu dawno w Polsce nie występowały, a śniegu dosypało jeszcze wczoraj. W Jordanowie, w Bystrej warstwa śniegu nie jest duża, ale trochę wyżej, na całym grzbiecie masywu Policy, jak również na szlakach dojściowych sytuacja jest zupełnie inna. W Schronisku PTTK na Hali Krupowej powiedzieli, że dotrzeć do nich można jednie drogą techniczną z Wielkiej Polany. Inne szlaki są tak zasypane, że poruszanie się po nich możliwe jest tylko w nartach. Leśniczy patrolujący las poinformował nas, że w niektórych miejscach zaspy mają nawet 2 metry grubości. Gospodarze u których gościmy jeszcze kilka dni temu nie wierzyli, że przyjedziemy do nich ze względu na warunki w górach. Jednak przyjechaliśmy z konkretnym planem. Nie było żadnej dyskusji, ale pełna jednomyślność, w tym, że powinniśmy spróbować zrobić to po co tu przyjechaliśmy. Wiedzieliśmy o opadach śniegu już wcześniej. Postaraliśmy się o kilka par rakiet – liczymy na to, że nam pomogą, a przede wszystkim osobom idącym w nich na szpicy grupy. A więc w drogę.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór

TRASA:
Bystra (448 m n.p.m.) Cupel, płd zbocza (887 m n.p.m.) Soska (1062 m n.p.m.) Naroże (1076 m n.p.m.) Urwanica (1106 m n.p.m.) Okrąglica (1239 m n.p.m.) Kucałowa Przełęcz/Schronisko na Hali Krupowej (1152 m n.p.m.) - [droga techniczna] - Sidzina, Wielka Polana

OPIS:
Dzień zaczynamy wczesną pobudką, śniadanie o szóstej, od razu po śniadaniu wyjeżdżamy do Bystrej. Na szlak startujemy o godzinie 7.00. Okolicę zalewa jeszcze półmrok. Przez noc nic nie dopadało. Śniegu ledwie po kostki leży na polach. Dróżka, którą wiedzie nas czerwony szlak prowadzi właśnie przez pola i łąki pokrywające łagodnie nachylone zbocze. Na sklepieniu nikną ostatnie gwiazdy, niknie szarówka. Nad nami lśni idealnie soczysty błękit nieba jaśniejący w promieniach wschodzącego słońca. Wkrótce wchodzimy do lasu. Droga troszeczkę się dłuży, choć tempo mamy dość szybkie dopóty, dopóki szlak nie skręca w lewo na stromy stok Cupla. Wtedy, gdy intensywniej nabieramy wysokości zza horyzontu wychodzi tarcza słońca. Jarzy się między drzewami lasu, rzuca świetlistą czerwienią po gładkiej, śnieżnej powierzchni.

Bystra Podhalańska.
Bystra Podhalańska - tu zaczynamy.

Wschód słońca.
Wschód słońca.

Podejście na Cupel.
Podejście na Cupel.

Powoli nabieramy wysokości, wraz z którą śniegu na szlaku przybywa, w szczególności na przerzedzeniach lasu. Las jednak trochę zatrzymuje śnieg, który zatrzymał się na gałązkach drzew. Stąd też ostrzeżenia o łamiących się gałęziach pod ciężarem śniegu. Jednak z racji, iż w ogóle nie ma wiatru zagrożenie takie jest minimalne.

Rakiety są już w użyciu. Idą przodem. Tempo mamy dobre, choć nie jest pośpieszne. Na węzeł szlaków pod Cuplem docieramy kwadrans przed założonym czasem, czyli o godzinie dziewiątej. Musimy odpocząć choć 10 minut, bo dalej może być ciężej i zapewne tak będzie. Zostaliśmy już olśnieni pierwszymi pięknymi widokami ze stoków Cupla. Aura jest fantastyczna. Słońce niweluje mróz, który odczuwalny jest właściwie tylko podczas postoju. W trakcie marszu robi się ciepło.

Widoki ze stoków Cupla.

Las na stokach Cupla.
Las na stokach Cupla.

Przed węzłem na Cuplu.
Przed węzłem na Cuplu.

Widok na północ, na dolinę rzeki Skawy.
Widok na północ, na dolinę rzeki Skawy z miejscowościami Kojszówka i Osielec.

Po przerwie o godzinie 9.10 rozpoczynamy wędrówkę grzbietem pasma. Nie jest najgorzej, ale zdajemy sobie sprawę z tego, że tam dokąd idziemy warstwa śniegu będzie większa. Stopniowo będziemy przemieszczać się na wyższe położenia pasma. Wczoraj rozważając różne możliwości wędrówek liczyliśmy się z koniecznością zawrócenia już na Cuplu. Zespół jednak zaczyna intensywnie pracować przecierając od zera szlak. Najciężej pracują osoby znajdujące się na przedzie. Zmieniają się one kolejnością w szyku, jak też rakietami.

Słońce coraz silniej przenika do lasu. Bezlistny stanowi znacznie mniejszą zaporę dla promieni niż o innych porach roku. Chwilkę zatrzymujemy się na niewyraźnej Przełęczy Malinowe. Stojący na niej obelisk upamiętnia pacyfikację osiedla Maliny przeprowadzoną przez hitlerowców w dniu 13 października 1944 roku. Obelisk tonie w śniegu. Widać tylko jego fragment powyżej tablicy pamiątkowej. Zawsze odpoczywaliśmy tutaj korzystając z progu podstawy obelisku. Dzisiaj nie byłoby to możliwe. Przed hitlerowską pacyfikacją istniało tutaj górskie osiedle składające się z 9 gospodarstw. Były one zapleczem dla oddziałów partyzanckich działających tutaj w okresie II wojny światowej. W październiku 1944 roku Niemcy urządzili obławę na partyzantów używając do niej około 6 tysięcy żołnierzy. Partyzantom jednak udało się wyjść z pierścienia i uciec na słowacką Orawę. Wtedy Niemcy spalili wszystkie domy w kilku osiedlach wsi Sidziana, w tym również na osiedlu Maliny. Po wojnie tylko jedna rodzina zdecydowała się na powrót i wybudowała tutaj nowy dom. Nie wiemy jednak czy rodzina ta mieszka tu jeszcze. Trzeba by kiedyś przejść się odchodzącym stąd niebieskim szlakiem, który prowadzi przez pozostałości Hali Malinowej, na której odbudowane zostało to gospodarstwo. Hala zapewne kiedyś sięgała przełęczy. Obecnie jest znacznie mniejsza, gdyż zarosła lasem.

Kapliczka przy szlaku. Dalej widać węzeł z odejściem do Sidziny.

Przełęcz Malinowe.
Przełęcz Malinowe.

Przełęcz Malinowe leży na grzbiecie wzniesienia Soska (1062 m n.p.m.). Idąc dalej niespodziewanie zaczynamy przedzierać się przez gąszcz młodych jodeł. Nie zauważyliśmy, że zeszliśmy ze szlaku. W zimie znane szlaki wyglądają zupełnie inaczej, a nawet w ogóle nie przypominają tych jakie znamy. Drzewa oblepione są białym szronem zasłaniającym znaki, zaś ścieżki skrywa warstwa gładkiego śniegu. Przez kilkanaście minut brniemy w głębszym śniegu zanim wracamy na właściwy trakt.

Wkrótce szlak przechodzi na ciąg olśniewająco pięknych pod względem panoram miejsc. Odtąd nie tylko wyglądamy w kierunku ścielących przed nami garbów kolejnych wzniesień, które mamy pokonać - Naroża, Urwanicy, Okrąglicy, ale przede wszystkim spoglądamy zdumieni na południe, gdzie poprzez obszary wiatrołomów odsłania się nam fascynujący krajobraz. Trudno ogarnąć go ludzkim umysłem. Powietrze jest wyjątkowo przejrzyste. Nigdy stąd nie mieliśmy możliwości korzystać z takiej wyśmienitej przejrzystości. Podhale jest częściowo zaścielone jeszcze mgiełką chmur. Za nim piętrzy się postrzępiona grań Tatr, prezentując się w całej swej rozciągłości. Dość daleko za nami jest już okazale prezentujący się wał Gorców z dominującym Turbaczem oraz Gorcem. Obok niego coraz więcej ukazuje się nam górskich wysp Beskidu Wyspowego.

Droga przez Soskę.
Droga przez Soskę.

Zimowa aura.
Zimowa aura.

Pierwsze olśniewające panoramy.
Pierwsze olśniewające panoramy.

Krasa zimowego pleneru.
Krasa zimowego pleneru.

Oblepione drzewa.
Oblepione drzewa.

Wydeptany szlak na stoku Naroża.

Z partii szczytowych Naroża (1076 m n.p.m.) porośniętego młodnikiem świerkowym pokazuje się na wprost Urwanica z Okrąglicą, a za nimi po prawej Polica - najwyższa kulminacja Pasma Policy. Okopujemy się w śniegu urządzając w nim wygodne siedzisko nakryte skrawkiem karimaty. Kilkunastominutowa przerwa na stokach Naroża daje niezbędne wytchnienie dla nóg. Jednocześnie oczy zaznają delicji krajobrazowego piękna.

Po przerwie schodzimy na przełęcz, gdzie o godzinie 11.55 mijamy wiatę. Stoi po prawej, ale nawet nie próbujemy do niej podejść, aby nie utonąć w puchu. Z całej wiaty widoczny jest właściwie tylko jej daszek. Szlak wciąż urzeka niezwykłym zimowym plenerem. Drzewa obsypane puchem i niewidoczne między nimi ścieżki, a gdy podniesiesz nieco wyżej wzrok zobaczysz niecodzienny, szeroki pejzaż gór ubranych w zimowe kobierce i obielone doliny. Nawet gdy wchodzimy w las, ten skrzy się iskierkami wydobywającymi się z puchu. Nazywamy go lasem świetlistym. Pojawiają się również widoki na stronę północną, choć w mniejszym stopniu, jak te południowe, które towarzyszą nam prawie cały czas.

Przed nami kolejne wzniesienia.
Przed nami kolejne wzniesienia - Urwanica i dalej Okraglica. Pomiędzy nimi mamy bezimienny wierzchołek.

Pod szczytem Naroża.
Pod szczytem Naroża.

Panorama na Tatry.
Widok na Tatry.

Szlak przez Naroże.

Przełęcz między Narożem i Urwanicą.
Przełęcz między Narożem i Urwanicą. Widoczna wiata.

Podchodzimy szczyt Urwanicy (1106 m n.p.m.). Jej stoki są najbardziej widokowe z tych, które dotychczas mieliśmy. Na obie strony grzbietu panoramy poruszą najmniej wrażliwych na piękno. Chyba doznajemy teraz jakiś rodzaj szoku widokiem czegoś, z czym nie spotkaliśmy się wcześniej, albo już od bardzo dawna. Śnieżna kraina po której poruszamy się nasuwa skojarzenia z baśniową krainą Narni, fantastycznym światem stworzonym przez brytyjskiego pisarza C.S. Lewisa. Można nie dowierzać, ale właśnie taki świat teraz przemierzamy, który zamieszkują liczne śnieżne stwory... jakie?... wystarczy szczypta wyobraźni. Na Urwanicy napotykamy też niebotycznie wielkie zaspy i fantazyjnie nawiane wały śniegu. Omijamy je slalomem.

Na stoku Urwanicy.
Na stoku Urwanicy.

Widok na północny zachód w kierunku Pasma Jałowca.
Widok na północny zachód w kierunku Pasma Jałowca.

Zwały śniegu na Urwanicy.
Zwały śniegu na Urwanicy.

Zaspy.
Zaspy.

Błyszczący lodowy szpic.
Błyszczący lodowy szpic.

Urwanica.
Urwanica.

Urwanica.
Widok na południowy wschód z Urwanicy.


Jodły.
Jodły w zimowym stroju.

Podejście na bezimienny szczyt między Okrąglicą i Urwanicą.
Podejście na bezimienny szczyt między Okrąglicą i Urwanicą.

Stok bezimiennej góry. Z lewej widać szczyt Urwanicy.
Stok bezimiennej góry. Z lewej widać szczyt Urwanicy.

Widok na Urwanicę i Naroże.
Widok na Urwanicę i Naroże.

Panorama południowo-wschodnia.
Panorama południowo-wschodnia.

Widok na Gorce.
Widok na Gorce.

Na bezimiennej górze.
Na bezimiennej górze.

Widoki na Beskid Wyspowy.
Widoki na Beskid Wyspowy.

Wkrótce podejmujemy podejście na Okrąglicę, gdzie znów napotykamy wyśmienite punkty widokowe. Przez cały dzień cudowne zimowe plenery skupiają naszą uwagą. Przy nich zapominamy o zmęczeniu - wcale o nim nie myślimy. Stawiając krok za krokiem, brnąc w głębokim śniegu, pragniemy chłonąć kolejne panoramy z kolejnych, wyższych szczytów. Szczyt Okrąglicy jest jednak obrośnięty lasem, oczywiście takim samym świetlistym, jak lasy rosnące na pokonanych wcześniej wzniesieniach.

Słońce przesunęło się już przed nas. Południe minęło już prawie godzinę temu. W zimie idzie się dłużej niż latem, a w takim śniegu jak dzisiaj jeszcze dłużej. Gdyby to było lata zapewne bylibyśmy w tym miejscu o godzinie jedenastej, no może jedenastej trzydzieści. Mówią, żeby w zimie przeliczać czas na przejścia podwójnie. Tak właśnie trzeba robić, choć czas przejść w prawdziwie zimowych warunkach mamy całkiem niezły. Uwodzeni ślicznymi widokami, powstrzymywani zwałami śniegu idziemy dalej czerwonym szlakiem.

Pod zalesionym wierzchołkiem Okrąglicy (1239 m n.p.m.) pojawiają się jednak rozwidlające się ślady. Znaków na obielonych drzewach nie widać. Idąc jednym z wybranych tropów wchodzimy na samiuśki szczyt góry (znakowany szlak przechodzi nieco poniżej). W ten sposób o godzinie 13.45 możemy po raz pierwszy w życiu zobaczyć słynną Kaplicę MB Opiekunki Turystów w zimowej szacie. Wzniesiono ją potajemnie w maju 1987 roku. Z tejże właśnie przyczyny została wówczas odsunięta od uczęszczanych szlaków turystycznych, a prowadząca do niej ścieżka znana były tylko wśród osób wtajemniczonych. W dzisiejszych czasach wiedzie do niej wiele ścieżek, a szczyt znaczy z daleka widoczny maszt telefonii komórkowej postawiony wiosną 2000 roku.

Podejście na Okrąglice.
Podejście na Okrąglice.

Kaplica na Okrąglicy.
Kaplica na Okrąglicy.

Z Okrąglicy schodzimy utrzymując właściwy azymut po innych śladach, które doprowadzają nas do dróżki znakowanego szlaku, a ten sprowadza nas na rozległą Kucałową Przełęcz z węzłem szlaków turystycznych. Po drugiej stronie przełęczy wznosi się Jasna Góra znana ze wspaniałej panoramy. Jednak w tym momencie nasze oczy wabi śnieżna dróżka odchodząca w lewo na południowy zachód, gdzie stoi drewniany budynek Schroniska PTTK na Hali Krupowej. Jest godzina 14.15. Idziemy do tego przytuliska zaspokoić głód.

Duchowym doznaniom na chwilę dość mówimy, ciepła zupa jest teraz najważniejsza. Bez niej nie będzie sił dalej iść. Trzeba odpocząć i posilić się zanim gdziekolwiek pójdziemy. Gospodarze z niedowierzaniem przyjmują informacje, że przeszliśmy tyle i czerwony szlak przetarliśmy aż od Bystrej Podhalańskiej.

Jasna Góra.
Jasna Góra.

Widok w stronę Tatr z Kucałowej Przełeczy.
Widok w stronę Tatr z Kucałowej Przełeczy.

Odejście do Schroniska PTTK na Hali Krupowej.
Odejście do Schroniska PTTK na Hali Krupowej.

Okraglica widziana z Kucałowej Przełęczy.
Okraglica widziana z Kucałowej Przełęczy.

Węzeł szlaków na Kucałowej Przełęczy.
Węzeł szlaków na Kucałowej Przełęczy.

Widok w stronę Tatr.
Widok w stronę Tatr.

Tatry widziane spod schroniska.
Tatry widziane spod schroniska.

Schronisko PTTK na Hali Krupowej.
Schronisko PTTK na Hali Krupowej.

Pod schroniskiem.
Pod schroniskiem.

Przepełnieni estetycznymi doznania wspaniałej zimowej aury, ale też odczuwalnym zmęczeniem (nie ma co ukrywać, namordowaliśmy się trochę, aby dotrzeć do schroniska) jednomyślnie postanawiamy zakończyć tutaj odcinek GSB. Siedzimy w schronisku do godziny 15.30. Potem drogą techniczną ubitą skuterem schodzimy do Wielkiej Polany. Przyświeca nam srebrzysty księżyc bliski pełni. Wyszedł zza Okrąglicy i rozjaśnia nam zapadający mrok. Dłuży się pokonywanie silnych zakosów drogi dojazdowej do schroniska. Na Wielką Polanę docieramy na godzinę 17.45.

Pod schroniskiem.
Tam będziemy schodzić.



Księżyc nad Okrąglicą.
Księżyc nad Okrąglicą.

Na drodze technicznej schodzącej na Wielką Polanę.

Księżyc tuż przed pełnią.
Księżyc tuż przed pełnią.
Księżyc tuż przed pełnią.

Podbudowani, bo dało się zrobić to czego się nie spodziewaliśmy po tak intensywnych opadach śniegu - przeszliśmy spory dystans, teraz wracamy do Jordanowa. Serce się raduje z wrażeń doznanych dzisiaj na szlaku. Nikt nie zaprzeczy, jak było pięknie i trudno znaleźć odpowiednie przymiotniki, aby ująć w pełni to co nas dzisiaj spotkało. Owszem był trud wędrówki, lecz zima cud niosła nas przez białe morza śniegu.

GALERIE FOTOGRAFICZNE:
Zimowy dzień w paśmie Policy



Udostępnij:

1 komentarz:

WIELKIE ODKRYWANIE MAŁOPOLSKI 2019

Uwaga: można oddać więcej niż jeden głos z jednego telefonu

Z nimi w górach bezpieczniej

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas