Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

...chodzili po tobie zbójnicy z Orawy [GSB-29]


za nami
pozostało
460,2 km
58,8 km
Skoro świt wstaliśmy urzeczeni wspaniałym porankiem. Jak miło znów ruszyć na dawno nie widziane ścieżki.Jak wyglądają obecnie, czy coś się na nich zmieniło? Mamy ich obraz w pamięci całkiem świeży mimo upływu kilku lat. Główny Szlak Beskidzki silnie odciska się w umyśle. Myśli często wracają do dni spędzonych na tym szlaku, a dzisiaj do szesnastego dnia naszej wędrówki. Padał wtedy deszcz, było chłodno i wietrznie. Nie chciało się wychodzić ze schroniska. Na szlaku spotkać można były tylko najtwardszych turystów. Dzisiaj aura przypomina nasze pierwsze wędrówki w rejon Pilska. Malownicze pejzaże Hali Miziowej stanowią piękne motywy dla fotografii, jak też stanowią śliczną scenografię dla fotografii postaci i grupy. Właśnie od tego zaczynamy, zanim znów wyruszymy na czerwony szlak.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór

TRASA:
Schronisko PTTK na Hali Miziowej (1274 m n.p.m.) Palenica (1343 m n.p.m.) Trzy Kopce (1216 m n.p.m.) Schronisko PTTK na Hali Rysianka (1290 m n.p.m.) Przełęcz Pawlusia (1176 m n.p.m.) Stacja Turystyczna „Słowianka” (856 m n.p.m.) Abrahamów (857 m n.p.m.) Żabnica (489 m n.p.m.) Węgierska Górka (413 m n.p.m.)

OPIS:
O godzinie 8.10 wyruszamy. Opuszczamy Halę Miziową. Spoglądamy jeszcze raz na zachodni pejzaż gór. Babia Góra jeszcze się nam raz pokaże z Rysianki, lecz później, gdy będziemy już dalej wtopi się w beskidzki krajobraz, nie będzie już widoczna. Limit tegorocznych odwiedzin Babiej Góry jeszcze chyba się nam nie wyczerpał, mimo, że wczorajsza wizyta była już trzecią z kolei w tym roku. Pewnie najdzie nas jeszcze w tym roku jakaś spontaniczność i wsiądziemy w busa, który zawiezie nas przed oblicze Babiej Góry.

Gotowi do drogi po górską przygodę.

Hala Miziowa i nasz szlak.

Beskid Mały na horyzoncie.

Schronisko PTTK na Hali Miziowej. W tle Babia Góra.

Szlak wprowadza nas między młode świerki. Na samym początku musimy poszukać obejść powalonych drzew. Jeszcze nie jedno takie obejście czeka nas zapewne. Wiele drzew pozbawionych jest wierzchołków, które uległy pod wpływem ciężaru zlodowaciałego śniegu podczas ostatniej zimy, która w styczniu wyjątkowo obficie obsypała śniegiem nasze góry. Na szlaku mamy jeszcze resztki śnieżnych płatów, choć to już ciepły maj.

Przechodzimy przez Halę Cebulową, której nazwa pochodzi od rosnącego na niej czosnku syberyjskiego. Występuje na niej też kilka rzadszych w Polsce gatunków roślin jak niebielistka trwała, czy pełnik alpejski. Hala Cebulowa nie jest już tak duża jak dawniej w czasach rozkwitu beskidzkiego pasterstwa. Prowadzony wypas kulturowy powstrzymuje halę przed dalszym zarastaniem. Wypas kulturowy prowadzony jest również na następnej Hali Cudzichowej zaczynającej się od Przełęczy Cudzichowej (1255 m n.p.m.) a sięgającej wyższych położeń Palenicy. Kiedyś Hala Cudzichowa też była o wiele większa, ale dzisiaj i tak stanowi dość rozległą połać bezleśnej przestrzeni o wyjątkowych walorach krajobrazowych. Rosną na niej jeszcze ostatki krokusów - wiosennych zwiastunów, których widok zawsze pobudza emocje i raduje oko.

Hala Cebulowa.

Szlak przez Tanecznik.

Zejście z Munczolika.

Stoki Palenicy.

Palenica i Hala Cudzichowa.

Hala Cudzichowa.

Krokusy na Hali Cudzichowej.

Na wierzchołek Palenicy (1343 m n.p.m.) wchodzimy o godzinie 9.15. Chwilkę odpoczywamy na nim przy drewnianej ławeczce. Dwa łyki chłodnego napoju orzeźwiają i pokrzepiają. Ruszamy dalej. Schodzimy z Palenicy przecinką graniczną, częściowo po starym śniegu. Na Trzech Kopcach (1216 m n.p.m.) opuszczamy o godzinie 9.55 polsko-słowacką granicę. Szlak prowadzi dalej podmokłą drogą. Przejście po niej ułatwiają deski i belki ułożone w najbardziej błotnistych miejscach. Omijamy kolejne powalone drzewa. Na skraju Hali Rysianka znów napotykamy śliczne, nie przekwitnięte jeszcze krokusy. Potem niedługim podejściem przez halę dochodzimy do Schroniska PTTK na Hali Rysianka.

Zejście z Palenicy na Trzy Kopce.

Droga graniczna na Trzy Kopce.

Trzy Kopce (1216 m n.p.m.).



Droga od Trzech Kopców.

Wchodzimy na Halę Rysianka.

Krokusy na Hali Rysianka.

Hala Rysianka rozlegle pokrywa wschodnie i południowo-wschodnie stoki Rysianki (1322 m n.p.m.). Zarówno nazwa hali, jak też szczytu pochodzi od rysia. Aura sprawia, że pobyt na Rysiance jest swoistą sielanką. Robimy sobie tutaj dłuższą, godzinną przerwę. Hala Rysianka, podobnie te, które wcześniej mijaliśmy jak wcześniejsze nie jest halą w sensie halnego piętra roślinności, czyli obszarem występowania łąk wysokogórskich. Są to hale, których określenie hala wzięła od dawnego funkcjonowania na nich gospodarki pasterskiej. Hala Rysianka słynie z rozległej panoramy. Widzimy z niej najwyższe partie Beskidów z Babią Górą i Pilskiem, którego wierzchołek co prawda leży w całości po stronie słowackiej, to jednak niewiele niżej od niego znajduje się miejsce, do którego sięga polskie terytorium, a jest to tzw. Góra Pięciu Kopców (1534 m n.p.m.). Na prawo od Pilska widoczne są Tatry, a na południu Małą Fatrę.

Hala Rysianka.

Panorama na południe, gdzie wypatrzeć można Tatry i Małą Fatrę.

W centrum Babia Góra. Z prawej Pilsko.

Masyw Pilska za wzniesieniami Trzech Kopców i Palenicy.
Masyw Pilska składa się z dwóch wierzchołków: Pilska i Mechy.



Tatry.

Schronisko PTTK na Hali Rysianka.

Temperatury działają dzisiaj rozleniwiająco. Najchętniej rozłożylibyśmy koc i ucięli sobie drzemkę na łonie natury, albo po prostu zostali tutaj na noc. Innym razem tak zrobimy. Rozległy Beskid Żywiecki zachęca do tego i do wędrówek od schroniska do schroniska, bo posiada bogatą infrastrukturę schroniskową. O godzinie 11.30 zaczynamy schodzić z Rysianki. Szlak kieruje nas teraz na północ, gdzie wznosi się potężny masyw Romanki (1366 m n.p.m.). Jej główny wierzchołek poprzedza niższe wypiętrzenie o nazwie Martoszka lub Zamkowski Wierch (1187 m n.p.m.). Przed nim mamy Przełęcz Pawlusią (1176 m n.p.m.) pokrytą kolejną rozległą Halą Pawlusią. Beskid Żywiecki słynie ze wspaniałych hal i polan. Jest ich tutaj wiele.

Droga z Rysianki na Przełecz Pawlusią.

Dolina Sopotni.

Widoczny Beskid Śląski i Beskid Śląsko-Morawski z Przełęczy Pawlusiej.

Nieco za siodłem Przełęczy Pawlusiej znajduje się węzeł szlaków. Główny Szlak Beskidzki nie prowadzi na wierzchołek Romanki, ale odchodzi na węzle na północne stoki masywu. W ten oto sposób rozpoczynamy zejście z wyższych partii Beskidu Żywieckiego i schodzimy na wysokości znajdujące się poniżej 1000 m n.p.m. Zejście stokami Romanki dłuży się nam jak zwykle, a to pewnie przez ładne widoki. Jednakże zbocze góry zmieniło się od ostatniej naszej wizyty. Przybyło miejsc przetrzebionych z lasu. W rozległej panoramie pokazuje nam się zapowiedz następnej wyprawy – Beskid Śląski. Już tęsknimy za kolejna wyprawą, bo ta zbliża się ku końcowi, choć jeszcze do przejścia pozostał nam wcale niekrótki dystans.

Na pewnych odcinkach na naszą kamienistą dróżkę rozlewają się wody spływającego potoku. Brodzimy po kamieniach. Potem przecinamy polanę. W jej krajobrazie króluje niepodzielnie Beskid Śląski z Baranią Górą i Skrzycznem. Przed nimi spostrzegamy niski grzbiet Abrahamowa, który niebawem będziemy przemierzać. Tymczasem wchodzimy na chwilę w cień lasu, po czym o godzinie 12.30 wychodzimy na odsłonięte skały fliszu karpackiego. To ten słynny odcinek GSB z łańcuchem. Coś się jednak tutaj stało. Łańcuch nie wisi jak dawniej. Jest uszkodzony i zaczepiony tylko na jednym mocowaniu. Zdaje się, że część skał zerwała się i osunęła niżej. Na dole leży wiele oberwanych głazów. Na szczęście nie jest mokro i przejście tego odcinka nie sprawia większych problemów. Odsłonięcia fliszu karpackiego na stokach Romanki możemy podziwiać jeszcze nieco niżej.

Rozstaj na Przełęczy Pawlusiej.

Widokowe zejście po stokach Romanki.

Przez dróżkę szlaku przelewa się potok.

Polanka.

Widok na Abrachamów.

Odcinek z łańcuchem.

Przecięcie potoku.

Droga wchodzi w obszar zagajników.

Wkrótce droga szlakowa wchodzi w obszar młodników. Co pewien czas przez kamienistą drogę przelewają się kolejne potoczki. O godzinie 13.00 wchodzimy na drogę prostopadle biegnącą względem naszego dotychczasowego szlaku. Skręcamy na niej w prawo. Idziemy chwilkę pod górkę na grzbiet pokryty łąkami, a po jego osiągnięciu skręcamy w lewo. Przed sobą widzimy skraju lasu, przed którym stoi opuszczone gospodarstwo. Mijamy go i paru następnych chwilach dochodzimy do stacji turystycznej „Słowianka”. Zatrzymujemy się na herbatę. W sama porę, rzec by można, bo nagle niebo pokryło się chmurami i zaczęło padać. W „Słowiance” czekamy końca deszczu. Zagrzmiało. Gdy przestajemy być przekonani, że koniec deszczu nie nadejdzie zaraz – przestaje padać. No więc o godzinie 14.00 opuszczamy przytulną stację turystyczną. Szybko przejaśnia się i nad głowy wraca nam błękit nieba oraz słońce.

Pośród młodych drzew.

Mlecz polny (Sonchus arvensis L.).

Zejscie do drogi.

Opuszczone domostwo.

Stacja turystyczna „Słowianka”.

Droga na Abrachamów.

Droga zrobiła się jednak w wielu miejscach grząska i błotnista. Od osady Abrahamów jest lepsza. Po lewej rozciąga się nam grzbiet z Romanką, Rysianką i Lipowską, przechodzący powoli do sfery wspomnień. Droga jest bardzo wyrównana. Nie ma na niej znaczących podejść i zejść. W najwyższym punkcie Abrahamów osiąga wysokość 857 m n.p.m. Za niedługo z grzbietu mamy ładne widoki na szeroką nieckę Kotliny Żywieckiej. Otaczają ją górskie grzbiety Beskidu Małego, Beskidu Śląskiego i Beskidu Żywieckiego. Wkrótce co raz wyraźniej obniżamy swoją wysokość. Schodzimy ku dolinie Soły. Około 15.30 pojawia się nam pierwszy widok Węgierskiej Górki. Za Węgierską Górką, po drugiej stronie doliny wznoszą się potężne masywy Beskidu Śląskiego. Wśród nich jest frapujące Glinne, czyli pierwszy wierzchołek, z którym musimy się zmierzyć następnym razem. Na lewo od niego mamy kolejne znajome wzniesienie ogołocone z lasu - to Barania Góra, pod którą rodzą się potoki dające życie królowej polskich rzek.

Stacja turystyczna „Abrachamów”.

Widok na Romankę.

Koń.

Droga przez Abrachamów prowadzi dość płasko.

Abrachamów - przed główną kulminacją grzbietu.

Kotlina Żywiecka ogarnieta granatem.

Młodniki i zarośla.

Droga wyraźnie obniża się ku dolinie Soły.

W cudownej aurze żal myśleć o końcu wędrówki, nawet, gdy stopy są już obolałe i gdy iść im jest ciężej. Ta wędrówka daje pokusę na kolejną w stylu od schroniska do schroniska. Taki styl daje smak prawdziwej wędrówki, podczas której człowiek doznaje wolności oraz poznaje swoje możliwości i wartości.

Dróżka z grzbietu sprowadza nas wpierw do miejscowości Żabnica. Jest to dość niefortunne rozwiązanie przebiegu szlaku, gdyż od Żabnicy czeka nas jeszcze blisko 2 kilometry marszu ruchliwą szosą, bez poboczy dla pieszych. Względy bezpieczeństwa raczej powinny skłonić do innego rozwiązania.

Widoczne zabudowania Węgierskiej Górki.

Droga skręca do Żabnicy.

Wchodzimy do Węgierskiej Górki. W pobliżu szosy stoją zachowane forty obronne. Po prawej drogowskaz wskazuje drogę na Bukowinę, gdzie stoją forty „Wąwóz” i „Wyrwidąb”. Trochę dalej po lewej mamy główny fort dowództwa „Wędrowiec”. Forty obronne w Węgierskiej Górce zostały wybudowane w 1939 roku. Łącznie miało być wzniesionych tutaj 16 fortów. Zdążono wybudować 5, ale gotowych do prowadzenia walk obronnych były 4 z nich w momencie wybuchu II wojny światowej. Forty te miały powstrzymać inwazję niemiecką spodziewaną w dolinie Soły. Ataki przeważających sił niemieckich udało się odpierać przez 3 dni, a dzięki nim opóźnione zostało rozbicie Armii „Kraków”. Fortyfikacje zostały zdobyte po ciężkich walkach, w których Niemcy stracili około 200 żołnierzy. Bohaterska obrona doliny Soły w kampanii wrześniowej 1939 przyczyniła się to tego, iż Węgierska Górka została odznaczona Krzyżem Grunwaldu III klasy, ale także nadano jej miano „Westerplatte Południa”.

Fort „Wędrowiec”.

Stacja kolejowa „Węgierska Górka”.

O godzinie 16.30 przecinamy tory przy stacji kolejowej „Węgierska Górka”. Chwilkę potem przy znanej tutejszej pizzerni kończymy wędrówkę. Za rzeką Sołą wznosi się Beskid Śląski, ostatnie pasmo do przejścia. Za wzniesieniami tego pasma znajduje się końcowa kropka dla naszej wędrówki Głównym Szlakiem Beskidzkim. Zaczęliśmy ją niecałe 3 lata temu, w październiku 2016 roku. Silna motywacja, samozaparcie, umiejętność radzenia sobie z trudnymi momentami na szlaku i wiele innych czynników sprawiły, że dotarliśmy tutaj. Jesteśmy tak blisko kresu naszej wędrówki Głównym Szlakiem Beskidzkim. Co silniejsze: radość, czy smutek? Trudno powiedzieć. Sami podjęliśmy po raz trzeci to przedsięwzięcie, ale tym razem z zespołem wspaniałych ludzi. Z pewnością będzie żal kończyć tą przygodę.


Udostępnij:

1 komentarz:

  1. Cudnie było.
    Pozdrowienia dla organizatorów i wszystkich ze szlaku https://www.youtube.com/watch?v=z8C-lypKZ30

    OdpowiedzUsuń

Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[ZAPISY]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[ZAPISY]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[ZAPISY]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Z nimi w górach bezpieczniej

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas