Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Z wizytą u Królowej Beskidów [GSB-27]


za nami
pozostało
403,9 km
115,1 km
Ukazywała się nam co raz częściej w widokach. Im bliżej byliśmy, tym częściej imponowała nam w otaczającym nas krajobrazie. W końcu stajemy przed jej obliczem i znów zadajemy sobie to pytanie: czy Królowa Polskich Beskidów wpuści nas w swe progi? Ostatnio śniegiem zasypała drogi wiodące do swojego królestwa, a dzisiaj grozi nam burzami. Wiemy, że jest piękna i kapryśna, jak piękna i bestia w jednej postaci.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór

TRASA:
Przełęcz Lipnicka (Krowiarki) (1010 m n.p.m.) Sokolica (1367 m n.p.m.) Kępa (1521 m n.p.m.) Gówniak (1617 m n.p.m.) Babia Góra (1725 m n.p.m.) Przełęcz Brona (1408 m n.p.m.) Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach (1180 m n.p.m.)

OPIS:
Jest godzina 11.45. Jesteśmy na Krowiarkach – przełęczy popularnej turystycznie i łatwo dostępnej dzięki przechodzącej przez nią drogi wojewódzkiej nr 957. Zośka już odeszła i jest gorąco. Słońca nie brakuje od rana. Chcielibyśmy, aby panowało na niebie do samego wieczora, a najlepiej jeszcze dłużej przez dwa kolejne dni, które wyznaczyliśmy sobie na przedostatnią wyprawę na Główny Szlak Beskidzki. Mamy jednak prognozy burzowe na późniejsze godziny. Ruszamy zakładając ewentualny odwrót w razie wystąpienia załamania pogodowego. Z przełęczy Krowiarki mamy też wiodący Górnym Płajem niebieski szlak, który jest naszym wariantem awaryjnym, który ma pozwolić nam w razie czego na bezpieczne dotarcie do Schroniska PTTK na Markowych Szczawinach, gdzie mamy zarezerwowany nocleg.

Początek podejścia z Krowiarek jest bardzo ostry. Czerwony szlak wprowadza po zalesionym stoku nazywanym Zubrzyckimi Stromiznami. Utwardzona kamieniem dróżka wchodzi w nieduży trawers stoku, co nieco łagodzi stromość podejścia. Z mozołem pokonujemy go utrzymując dość duże tempo, aby wyprzedzić ewentualne załamanie pogody. Mija godzina 12.30 gdy osiągamy Sokolicę (1376 m n.p.m.). Urwiste gniazdo stanowi świetny taras widokowy. Otoczony jest od strony urwiska barierkami. Mamy stąd przepiękne widoki, ale widzimy też, że zachmurzenie nawarstwia się. Chmury wiszą wysoko i nie przysłaniają bliskich planów krajobrazu. Wyśmienicie prezentują się stąd północne zbocza Babiej Góry, Mała Babia Góra, Mędralowa oraz Pasmo Jałowieckie. W dolinach widoczne są liczne zabudowania wsi Zawoja. Uchodzi za najdłuższą wieś w Polsce, ciągnącą się na długości 10 km wzdłuż rzek Skawica, Jaworzyna i Mosorczyk. Zawoja powstała w XVI wieku, a pierwszymi osadnikami byli tu pasterze wołoscy. Najstarsze z istniejących obecnie obiektów to karczma z podcieniami z 1836 roku, drewniany kościół z 1888 roku, XIX-wieczna kapliczka Zbójnicka. Dawniej na stokach Babiej Góry istniało wiele śródleśnych polan, na których wypasano owce. Na wyższych położeniach masywu pozbawionych naturalnie lasu wypasano woły. Polany te zanikły po utworzeniu w masywie Babiej Góry w 1954 roku Babiogórskiego Parku Narodowego. Wówczas wypas na chronionym obszarze masywu został zakazany. Od tamtego czasu wiele polan zarosło już lasem i kosodrzewiną.

Przełęcz Lipnicka (Krowiarki).

Marsz na Zubrzyckie Stromizny.

Zubrzyckie Stromizny.

Zubrzyckie Stromizny.

Las.

Niedaleko przed Sokolicą.

Taras Sokolicy.

Na Sokolicy.

Sokolica jest najbardziej skrajnym po stronie wschodniej wierzchołkiem Babiej Góry i jednocześnie najniższym. Na grzbiecie Babiej Góry wierzchołki (za wyjątkiem najwyższego) są niezbyt silnie zarysowane. Mają przeważnie formę garbów, a w przypadku Sokolicy mamy do czynienia raczej z krótkim wypłaszczeniem grzbietu masywu. O godzinie 12.55 podążamy dalej w górę grzbietu.

Połnocne stoki masywu Babiej Góry.

Chmury idą na południowy zachód.

Powyżej Sokolicy przeważać zaczyna kosodrzewina. Parasola lasu już nie doświadczamy. Kamienną ścieżką przedzieramy się przez gęstą i wysoką kosodrzewinę. O godzinie 13.20 dochodzimy do kolejnego tarasu widokowego - to szczyt Kępa (1521 m n.p.m.). Powyżej Kępy, 300 metrów dalej przechodzimy po wypłaszczeniu zwanym Zarubany. Kosodrzewina rośnie tutaj już bardzo nisko. Babia Góra jest masywem, na którym roślinność wykazuje wyraźną piętrowość. Występuje tutaj pięć pięter klimatyczno-roślinnych. Ich granice przebiegają około 100-200 metrów niżej od analogicznego układu obserwowanego w Tatrach:
  • piętro pogórza (do około 700 m n.p.m.) - niegdyś piętro to porośnięte było lasem, obecnie zajęte jest przez człowieka i jego osiedla, pola uprawne, a ostatnio coraz częściej pojawiają się na nim nieużytki.
  • regiel dolny (700-1150 m n.p.m.) – dominują na nim lasy bukowe, występują również bory mieszane bukowo-jodłowo-świerkowe, zaś nad potokami olszyny bagienne. Występują tu też obszary porośnięte wyłącznie świerkami, będące pozostałościami po lasach gospodarczych.
  • regiel górny (1150-1360 m n.p.m.) – na tym piętrze przeważa zdecydowanie świerk. W pobliżu górnej granicy pojawiają się też zarośla jarzębiny.
  • piętro kosodrzewiny (1360-1650 m n.p.m.), nazywane również piętrem subalpejskim - występuje tu głównie kosodrzewina (Pinus mugo), gdzieniegdzie z domieszką wiciokrzewa czarnego (Lonicera nigra), róży alpejskiej (Rosa pendulina) oraz wierzby śląskiej (Salix silesiaca). W miejscach pozbawionych kosodrzewiny występują borówczyska i ziołorośla.
  • piętro alpejskie (1650-1725 m n.p.m.), zwane także halnym – nie ma tutaj żadnych drzew, krzewów, czy okazalszych roślin zielnych. Występująca tu jedynie roślinność tworząca murawy alpejskie, porastająca miejsca długiego zalegania śniegu (wyleżyska) i zbiorowiska porostów naskalnych.
Sokolica.

Taras Kępy.

Kępa (1521 m n.p.m.).

Widok na pasmo Policy i Sokolicę.

Coś kropnęło z nieba, ale promienie słońca przeplatają się z cieniem. Na horyzoncie wschodnim i północno-wschodnim z wolna snuje się ciemny granat chmur. Jesteśmy przed skrajem deszczowego frontu, który przesuwa się z południowego wschodu na północny zachód. Nieco ociera się o nas. Z odległej dali słychać kilka głuchych pomruków wyładowań atmosferycznych. Potem znów cisza. Jest prawie bezwietrznie, zaś ruch chmur jest ledwie zauważalny. W otaczającym nas niesamowitym, a zarazem fascynującym krajobrazie mieszają się emocje piękna i grozy. Na północy widać opadające smugi deszczu. Podobne nitki smug, ale skupione nad znacznie mniejszym obszarem widoczne są między Mędralową i Jałowcem. Masyw Policy jaśnieje od słonecznych promieni, podobnie jak Podhale. Położone dalej na wschodzie Gorce nikną w burej zawiesinie chmur. Tatry na południu wbijają swe szczyt w gęstniejące obłoki. W lustro Jeziora Orawskiego wpada struga deszczu.

Na podejściu Gówniaka przechodzimy przez rozległy płat śniegu. Nie ma go już dużo na Babiej Górze. Jego biel przywraca wspomnienie cudownej, ale też wymagającej zimowej wędrówki ku wschodniej flance Królowej Beskidów ze stycznia tego roku. Dzisiaj z lekkością pokonujemy przewyższenie najwyższej góry w polskich Beskidach. Przed godziną czternastą przechodzimy kulminację Gówniaka (1617 m n.p.m.) nazywaną także Wołowymi Skałkami.

Przed nami Gówniak.

Widok na Kotlinę Nowotarską.

Płat śniegu na Gówniaku.

Kotlina Nowotarska.

Pada nad Mędralową.

Widok na pasmo Policy.

Do głównej kulminacji mamy już niedaleko. Przechodzimy przez pokryty rumowiskiem skał Mały Garb Niżni (1660 m n.p.m.), a następnie Mały Garb Wyżni (1675 m n.p.m.). O godzinie 14.15 docieramy na wierzchołek Diablak (1725 m n.p.m.), najwyższy punkt na całym Głównym Szlaku Beskidzkim. Dzisiaj Królowa pięknie nas ugościła. To niezwykłe w tak pochmurną aurę panującą wokół.

Widok na kamienisty wierzchołek Gówniaka.

Kotlina Nowotarska.

Biel śniegu i obłoków.

Widok na Niżni Garb.

Widok na Mosorny Groń i Cyl Hali Śmietanowej.

Diablak.

Zaglądamy do małej groty pod szczytem przy żółtym szlaku Perci Akademików. Jest w niej nowa figurka Matki Bożej Królowej Babiej Góry, wstawiona w miejsce zdewastowanej w 2018 roku (ktoś ją wyrwał i zabrał). Kapliczka w grocie ze figurką Matki Bożej Królowej Babiej Góry została stworzona przez ratowników Babiogórskiej Grupy GOPR w 1984 roku i była wyrazem wdzięczności za ocalenie papieża Jana Pawła II z zamachu na jego życie. Jej autorem był krakowski rzeźbiarz Jerzy Langman. Ksiądz Maciej Ostrowski, profesor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, a jednocześnie ratownik GOPR-u, znany też z corocznych mszy na Okrąglicy na tzw. zakończenie sezonu turystycznego, powiedział wtedy, podczas uroczystości osadzania figurki, że jej autor miał swój prywatny powód, aby ją właśnie dla tego miejsca stworzyć.

Podobno już pod koniec XIX wieku istniała w tym miejscu kapliczka – nie wiadomo tylko czy była ona poświęcona Matce Boskiej, czy też innej postaci. Nie wiadomo w jakiej intencji była też zbudowana. Podania mówią o przechodzącym tędy szlaku zbójnickim, a później przemytniczym, dlatego ta wcześniejsza kapliczka mogła mieć związek z czyjąś śmiercią, albo z cudownym ocaleniem. Nad obecną grotą znajduje tablica z brązu upamiętniająca Kongres Eucharystyczny i Rok Maryjny 1987.

Matka Boża Królowa Babiej Góry..

Na stałe w krajobraz Diablaka wpisał się kamienny mur o długości ponad 10 metrów, wybudowany został przez turystów z kamieni rumowiska Babiej Góry, który pełni funkcję wiatrochronu. Ale oprócz charakterystycznego wiatrochrony mamy na szczycie o wiele starszy obiekt - kamienny obelisk, ustawiony przez Węgrów w 1876 roku na pamiątkę wejścia na szczyt w 1806 roku arcyksięcia Józefa Habsburga. Jest to drugi tego rodzaju obiekt. Pierwszy został ustawiony w 1846 roku w 40-tą rocznicę wejścia arcyksięcia, ale został zniszczony podczas Wiosny Ludów. Na obelisku wykuty jest napis w języku węgierskim. Tuż obok wiatrochronu znajduje się płyta skalna pochodząca z rumowiska Babiej Góry, na którym w okresie międzywojennym wyryto napis: „74 Górnośląski Pułk Piechoty dla uczczenia Czynu Legionowego i jego twórcy, pierwszego marszałka Polski Józefa Piłsudskiego”.

Po stronie słowackiej stoi ołtarz polowy i obelisk z tablicą pamiątkową poświęcony papieżowi Janowi Pawłowi II. Został ufundowany przez mieszkańców czterech słowackich wsi spod Babiej Góry na pamiątkę pielgrzymek papieża na Słowację. Na jego tylnej ścianie wyryto napisy w języku polskim, angielskim i niemieckim.

Skrawki śniegu na Diablaku.

Stoi na szczycie Diablaka oczywiście tabliczka szczytowa, przy której robimy sobie historyczne dla nas zdjęcie upamiętniające nasze kolejne wejście na szczyt, ale sami nie wiemy które to już z kolei. Bardzo lubimy Królową, zawsze doznawaliśmy jej łaskawości i dzięki temu znamy ją z każdej pory roku, z odwiedzin za dnia i w nocy. I tym razem jest dla nas łaskawa. O godzinie 14.45 żegnamy się z nią i schodzimy po rumowisku zachodniego stoku na Pośredni Grzbiet.

Diablak (1725 m n.p.m.).

Szczyt pustoszeje.

Opuszczamy szczyt.

Dalej szlak wiedzie wygodną, niezwykle widokową dróżką. Grzbiet masywu opada w kierunku Małej Babiej Góry. Z prawej tuż obok nas zarysowują się wkrótce urwiska Kościółków. Z lewej łagodnie opada na Orawę. Za Orawą podnoszą się grzbiety Magury Orawskiej, a dalej wyrasta piramida Wielkiego Chocza. Te masywy jednak nikną w granatach chmur deszczowych. Z drugiej zaś strony dal kontrastu w dolinę Zawoi wpadają promienie słońca. Na wprost piętrzy się nieco w cieniu Babiej Góry szczyt Pilska, drugiego co wysokości masywu w Beskidach Zachodnich. Za nami Diablak zdobi się barankami obłoczków płynących pod błękitem nieba. Zaś nad Krowiarkami – to niezwykłe – zatoczył się barwny łuk tęczy. Ależ dzisiaj otaczają nas cudowne i zróżnicowane pogodowo krajobrazy!

Zejście przez rumowisko na Pośredni Grzbiet.

Kościółki.

Kościółki.

Nad urwiskiem Kościółków.

Spojrzenie za siebie na Diablaka.

Tęcza nad Krowiarkami.

Za urwiskami Kościółków schodzimy stromym uskokiem. Jednocześnie wchodzimy w coraz gęstsze kępy kosodrzewiny, a następnie karłowaty las świerkowy. O godzinie 15.35 wchodzimy na polankę Przełęczy Brona (słow. Brána; 1408 m n.p.m.). Przełęcz Brona dzieli masyw Babiej Góry na dwie części: wschodnią z Diablakiem i zachodnią z Małą Babią Górą, czyli Cylem. Przełęcz oferuje wyśmienitą panoramę na stronę północna. Zatrzymujemy się na niej 20 minut.

Zejście z Przełęczy Brona jest strome, pokryte jeszcze stwardniałym śniegiem. Śnieg leży tu po każdej zimie jeszcze bardzo długo. Jeśli nie daje mu rady słońce, wymywa go od spodu spływająca struga. Trzeba uważać, aby przypadkiem nie wpaść w tworzące się nad strugą szczelinki. Po wejściu do lasu nachylenie zbocza łagodnieje.

Uskok grzbietu za Kościółkami.

Przed Broną.

Przełęcz Brona.

Pod Przełęczą Brona.

Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach.

Babia Góra nasyciła nas dzisiaj emocjami obaw pogodowych, ale przede wszystkim niezwykłymi walorami krajobrazowymi. Nie możemy ochłonąć i pojąć jej cudownej gościnności. Urzekła wszystkim co miała. Gdy o godzinie 16.20 stajemy na Markowych Szczawinach, wiemy, że w najbliższych godzinach wrócimy tam do niej. Zakwaterujemy się, posilimy i przed zachodem słońca znów podążymy z powrotem na przełęcz, a potem gdzieś wyżej.


GALERIE FOTOGRAFICZNE:
Niepewna aura Babiej Góry


Udostępnij:

1 komentarz:

  1. Warto było. Dla mnie to była bombowa wyprawa.To był "Powrót do przeszłości2". Góry, śnieg w maju, słońce, trochę deszczu, trochę burzy, a właściwie mając na względzie niektórych powinienem napisać trochę nisko latających samolotów i ciekawa miejscówka.Kwaśnica na festynie. No i słoneczne chwile na przełęczach w ciszy. Takie sobie "Manowce, cudne manowce" jak głosi SDM i Grzegorz K.

    OdpowiedzUsuń

WIELKIE ODKRYWANIE MAŁOPOLSKI 2019

Uwaga: można oddać więcej niż jeden głos z jednego telefonu

Z nimi w górach bezpieczniej

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas