Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wzgórza Krzeszowskie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wzgórza Krzeszowskie. Pokaż wszystkie posty

za nami
pozostało
136,8 km
305,2 km
Agroturystyka „Betlejem”, w której spędziliśmy noc zaskoczyła nas wytwornością i to za niedużą cenę. Żal było opuszczać tak wspaniałe miejsce. Gospodyni obiecaliśmy, że zawitamy do niej jeszcze. A pawilon letni na wodzie znajdujący się w sąsiedztwie „Betlejem” to cudeńko, którego nie można pominąć podczas wędrówki czerwonym szlakiem.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie oszołomiła nas rozmachem artystycznym i bagactwem sztuki w jej wnętrzu. Dwukrotnie obchodziliśmy kolejne ołtarze nie mogąc nasycić się pięknem rzeźb i fresków. Rozmach architektoniczny potężnej bryły świątyni widoczny jest ze wzniesień okalających Kotlinę Krzeszowską, ale najlepszym punktem widokowym w tym względzie jest bez wątpienia Góra Świętej Anny.

Dalsza wędrówka Głównym Szlakiem Sudeckim wymęczyła nas dwiema stromiznami. Pierwszą było końcowe zejście z Lesistej Wielkiej. O ogromnej stromości tego odcinka świadczy skrzywiony kij trekkingowy, który nie wytrzymał nacisku. Czy jutro jedno z nas pójdzie o jednym kijku? Mamy nadzieję, że nie i uda się z tym coś zrobić. Drugą stromizną było podejście na wzniesienie Bukowiec. Podczas deszczu byłyby poważne trudności w pokonaniu tych fragmentów szlaku. Aura jednak sprzyjała nam, a ewentualne zagrożenia deszczem pojawiały się w bezpiecznej odległości.

Nie były to jednak największe stromości, z jakimi zmagaliśmy się tego dnia. Otóż na zakończenie wyskoczyliśmy jeszcze na Waligórę - najwyższy szczyt Gór Kamiennych, który wznosi ponad Przełęczą Trzech Dolin, gdzie zanocowaliśmy w Schronisku „Andrzejówka”. Otóż nachylenie podejścia na Waligórę nie ma chyba sobie równych w całych Beskidach. Nie jest to długie podejście, ale trzeba się wdrapywać na czworakach aby wyjść na szczyt góry.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór
zachmurzenie małe
niewielkie zachmurzenie
zachmurzenie małe
zachmurzenie umiarkowane

TRASA:
Betlejem (500 m n.p.m.) [czerwony szlak] Krzeszów (460 m n.p.m.) [czerwony szlak] Góra Św. Anny (593 m n.p.m.) [czerwony szlak] Góra Ziuty (631 m n.p.m.) [czerwony szlak] Grzędy (500 m n.p.m.) [czerwony szlak] Grzędy Górne (530 m n.p.m.) [czerwony szlak] Lesista Wielka (854 m n.p.m.) [czerwony szlak] Sokołowsko (574 m n.p.m.) [czerwony szlak] Bukowiec (886 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przełęcz Trzech Dolin (810 m n.p.m.) [żółty szlak] Waligóra (936 m n.p.m.) [żółty szlak] Przełęcz Trzech Dolin (810 m n.p.m.)/Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.)

OPIS:
Z Betlejem w pół godziny przemieszczamy się asfaltową drogą do Krzeszowa (niem. Grüssau), niewielkiej wioski słynącej ze wspaniałej bazyliki i zespołu klasztornego Cystersów. Zaliczane są one do najwybitniejszych zabytków architektury barokowej na Śląsku. Czerwony szlak doprowadza nas pod bramy klasztoru.

Spod klasztoru idziemy dalej do mostku, którym przechodzimy nad Zadrną. Po drugiej stronie rzeki maszerujemy drogą wśród drzew, biegnącą do wsi Grzędy. Zmierzamy do tej wsi, ale inną trasą. Szlak prowadzi nas przez Wzgórza Krzeszowskie. Odbija z drogi w prawo i prowadzi do lasu, gdzie stoi kapliczka. Stamtąd mamy dobry punkt widokowy na Krzeszów, który niedawno opuściliśmy. Wchodzimy na wzniesienie, gdzie mijamy ruiny barokowej kaplicy św. Anny z 1623 roku, a następnie osiągamy szczyt Góry Św. Anny (niem. Annen Berg, Annaberg, 593 m n.p.m.).

Szlak wiedzie dalej leśnymi ścieżkami i wyprowadza na szczyt kolejnego wzniesienia, Górę Ziuty (niem. Buchberg, 631 m n.p.m.) - najwyższe wzniesienie Wzgórz Krzeszowskich. Z wierzchołka Góry Ziuty schodzimy dość stromo do leśnej drogi, która kieruje nas na północny wschód. Po wyjściu z lasu otwiera się przed nami widok na wieś Grzędy. Schodzimy do niej.

Wioska ta założona została na przełomie XIII i XIV wieku u podnóża zamku Piastów śląskich. Dziś po tym zamku pozostał tylko obrys murów na wzniesieniu. W Grzędach znajduje się kościół pw. św. Jadwigi z XIII wieku z rzeźbionym ołtarzem renesansowym z drugiej połowy XVI wieku. W okolicach wsi działa kopalnia melafiru.

Z Grzęd za czerwonymi znakami zmierzamy drogą do wsi Grzędy Górne (niem. Oberkonradswaldau). Stamtąd szlak odchodzi na lewo ku wzniesieniu Lesistej. Wchodzi do lasu wkraczając jednocześnie do Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich. Podchodzimy najpierw szczyt Suchej Góry (777 m n.p.m.), następnie leśnymi ścieżkami kierujemy się na najwyższy szczyt w Masywie Dzikowca i Lesistej Wielkiej - Lesistą Wielką (niem. Hohe Heide, 851 m n.p.m.). Na jej wierzchołku znajduje się węzeł szlaków. Schodzimy z niego początkowo łagodnie, a później bardzo stromo. Wychodzimy na drogę krajową nr 35, na której szlak skręca w prawo. Po krótkim czasie spotykamy przychodzącą z lewej drogę z Sokołowska. Skręcamy na tą drogę i po około 30 minutach docieramy do centrum tej wioski.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf) leży w dolinach potoku Sokołowca i Dziczego Potoku. Trudno powiedzieć kiedy wioska ta powstała, ale wiadomo, że była związana z Zamkiem Radosno (niem. Burg Freudenburg). Pierwsza wzmianka o istniejącej tu osadzie pojawia się w 1357 roku. W 1855 roku we wsi zostało uruchomione pierwsze na świecie sanatorium klimatyczno-dietetyczne dla gruźlików. Na jego wzór został później stworzony ośrodek leczenia gruźlicy w szwajcarskim Davos, który niedługo potem cieszył się większym rozgłosem. Dlatego też o Görbersdorf (jak wówczas nazywało się Sokołowsko) mówiono „śląskie Davos”, choć raczej powinno być odwrotnie i to Davos powinno nazywać się „szwajcarskim Görbersdorfem” (czyli obecnym Sokołowskiem). W śląskim uzdrowisku gościł też dr Tytus Chałubiński, który później szukał miejsca o podobnych walorach uzdrowiskowych i tak trafił do Zakopanego, gdzie jak wiemy nadał impuls do dynamicznego rozwoju ówczesnej wioski, jaką niegdyś Zakopane było.

Od węzła szlaków w Sokołowsku wchodzimy na lewo w ulice Unisławską, z której zaraz odbijamy w prawo na drogę gruntową. Podchodzimy zbocze zbliżając się do lasu. Mijamy po lewej stary cmentarz i wspinamy się bardzo stromo na Bukowiec (886 m n.p.m.). Na jego szczyt od północnej strony wychodzi też niebieski szlak z Unisławia Śląskiego. Ze szczytu idziemy kilka minut płasko grzbietem, po czym kierujemy się na prawo i zakosami schodzimy w dół. Potem przecinamy drogę prowadzącą do kamieniołomu melafirów i przechodzimy w pobliżu rumowiska kamieni. Pokonujemy jeszcze łagodne wzniesienie i wychodzimy z lasu na łąkę. Widzimy już budynek Schroniska PTTK „Andrzejówka” położonego na wysokości 780 m n.p.m. Znajduje się on 100 metrów od Przełęczy Trzech Dolin – na płaskowyżu zwanym potocznie Halą pod Klinem. W miejscu tym schodzą się zlewnie trzech potoków: Rybnej, Sokołowca i Złotej Wody oraz trzy grzbiety Gór Suchych: grzbiet najwyższy z Waligórą, grzbiet z Klinem i grzbiet z Graniczną i Bukowcem. Przełęcz Trzech Dolin znana jest z corocznie startującego z niej narciarskiego Biegu Gwarków.

Na południu ponad schroniskiem „Andrzejówka” wznosi się Waligóra (niem. Heidelberg, 936 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Gór Suchych (czes. Javoří hory) i całych Gór Kamiennych (czes. Meziměstská vrchovina). Waligóra porośnięta jest dolnoreglowym lasem świerkowo-bukowym. Jej szczyt można zdobyć z Przełęczy Trzech Dolin po 15 minutowym podejściem za żółtymi znakami.

Gościniec Betlejem.
Gościniec Betlejem.

Gościniec Betlejem.
Gościniec Betlejem.

Gościniec Betlejem.
Gościniec Betlejem.

Dom w Krzeszowie.
Dom w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Ołtarz główny w Bazylice Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Tabernakulum w Bazylice Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie.

Kościół św. Józefa.
Kościół św. Józefa w Krzeszowie.

Ołtarz główny kościoła św. Józefa w Krzeszowie.
Ołtarz główny kościoła św. Józefa w Krzeszowie.

Krzeszów. Most nad rzeką Zadrną.
Krzeszów. Most nad rzeką Zadrną.

Opactwo Cystersów ze szlaku na Górę Św. Anny.
Opactwo Cystersów ze szlaku na Górę Św. Anny.

Szlak na Górę Św. Anny.
Szlak na Górę Św. Anny.

Kaplica Św. Anny z 1623 roku na Górze Św. Anny.
Kaplica Św. Anny z 1623 roku na Górze Św. Anny.

Widok na Krzeszów sprzed Kaplicy Św. Anny.
Widok na Krzeszów sprzed Kaplicy Św. Anny.

Bazylika Cystersów w Krzeszowie z Góry św. Anny.
Bazylika Cystersów w Krzeszowie z Góry Św. Anny.

Wnętrze kaplicy św. Anny z 1623 roku na Górze św. Anny.
Wnętrze kaplicy Św. Anny z 1623 roku na Górze Św. Anny.

Ołtarz w kaplicy Św. Anny.
Ołtarz w kaplicy Św. Anny.

Wzgórza Krzeszowskie, zejście do wsi Grzędy.
Wzgórza Krzeszowskie, zejście do wsi Grzędy.

Grzędy.
Grzędy.

Szlak na Lesistą Wielką.
Szlak na Lesistą Wielką.

Szlak na Lesistą Wielką.
Szlak na Lesistą Wielką.

Lesista Wielka.
Widoki ze stoków Lesistej Wielkiej.

Lesista Wielka.
Lesista Wielka.

Lesista Wielka.
Lesista Wielka.

Lesista Wielka.
Lesista Wielka.

Lesista Wielka (854 m n.p.m.) - szczyt.
Lesista Wielka (854 m n.p.m.) - szczyt.

Zejście z Lesistej Wielkiej.
Zejście z Lesistej Wielkiej.

Stoki Lesistej Wielkiej.
Stoki Lesistej Wielkiej.


Początek bardzo stromego fragmentu szlaku.
Początek stromego fragmentu szlaku.

Stoki Lesistej Wielkiej.
Stoki Lesistej Wielkiej.


Zejście z Lesistej Wielkiej.
Zejście z Lesistej Wielkiej.

Stoki Lesistej Wielkiej.
Zejście z Lesistej Wielkiej.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf). Ruiny Sanatorium Brehmera.
Sokołowsko. Ruiny Sanatorium Brehmera.

Kapliczka przy ruinach Sanatorium Brehmera w Sokołowsku.
Kapliczka przy ruinach Sanatorium Brehmera w Sokołowsku.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf). Skwer Krzysztofa Kieślowskiego.
Sokołowsko. Skwer Krzysztofa Kieślowskiego.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf). Kościół Matki Bożej Królowej Świata z XVII wieku.
Sokołowsko. Kościół Matki Bożej Królowej Świata z XVII wieku.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf).
Sokołowsko, ul. Główna.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf).
Sokołowsko, ul. Główna.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf).
Sokołowsko, ul. Główna.

Sokołowsko (niem. Görbersdorf).
Sokołowsko, ul. Unisławska.

Ruina niemieckiej kaplicy cmentarnej.
Ruina niemieckiej kaplicy cmentarnej u podnóża Bukowca.

Bukowiec (886 m n.p.m.).
Bukowiec (886 m n.p.m.).

Ścieżka na Przełęcz Trzech Dolin.
Ścieżka na Przełęcz Trzech Dolin.

Ścieżka na Przełęcz Trzech Dolin.
Ścieżka na Przełęcz Trzech Dolin.

Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).
Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).

Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).
Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).

Wspinaczka na Waligórę.
Wspinaczka na Waligórę.

Waligóra (936 m n.p.m.).
Waligóra (936 m n.p.m.).

Zejście z Waligóry.
Zejście z Waligóry.

Widok ze stoku Waligóry na północny zachód.
Widok ze stoku Waligóry na północny zachód.

Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).
Schronisko PTTK „Andrzejówka” (780 m n.p.m.).

Zachód słońca z Przełęczy Trzech Dolin.
Zachód słońca z Przełęczy Trzech Dolin.


Więcej informacji - kliknij na obrazek...
Łopiennik (1069) - Stryb (1011) - Hyrlata (1103)
24-26.11.2017
Bieszczady... ileż w nich odmienności w porównaniu do pozostałych polskich gór! Niezwykłe i magiczne o każdej porze roku. Majestatycznie wznoszą się ku błękicie nieba i obłokom. Najwyższe z nich tworzy grupa bezleśnych grzbietów pokrytych połoninami, bajecznymi łąkami, które w niższych partiach przechodzą wprost w naturalne lasy bukowo-jodłowe, z domieszką starych jaworów, czy świerków. Są też tajemnicze, lesiste masywy, rozdzielone głuszą dolin. Mówią, że przestają być dzikie, lecz tkwi w nich legenda. Urzekają pięknem i malowniczością krajobrazów o każdej porze roku. Nie tylko latem i jesienią, kiedy paleta kolorów pokrywająca lasy najbardziej wpływa na emocje, ale również wtedy, kiedy zmysły zatapiają się w cichości późnej jesieni, zimy, czy wiosną, kiedy wszystko znów zaczyna się na nowo. Czy znamy wszystkie oblicza Bieszczadów? Raczej nie, dlatego chcemy zagościć w nich o każdej porze roku, aby stać się godnym ich korony.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas