Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

GSBW, etap 1: Jasień, Ostra, Ogorzała

Głęboka dolina Kamienicy stroni od światła słonecznego, szczególnie teraz kiedy słońce nie wzbija się wysoko ponad horyzont. Dobrze ma się w niej chłód i wilgoć. Śnieg z pierwszego opadu utrzymuje się tutaj pomimo kilkudniowego ocieplenia. Jedziemy na wprost na oślepiające słońce, które niemrawo wstaje i powoli przesuwa się wyżej. Rzuca kosmyki promieni po zmrożonej ziemi. Przedzimie w dolinie Kamienicy zaczyna się wcześniej. Przed nami pierwszy dzień nowej wędrówki przez pasmo niepowtarzalne, bo wyróżniające się wyjątkową formą kształtu. Charakterystyczną jego cechą jest odosobnienie szczytów, wznoszących się 400-500 metrów ponad otaczającym je terenem. Większość z nich nie tworzy długich grzbietów, lecz pojedyncze wypiętrzenia otoczone szerokimi i rozległymi dolinami. Taka nieczęsta forma kształtów sprawiła, że góry te nazywane są potocznie Beskidzkimi Wyspami, bo kojarzą się one właśnie z wyspami, szczególnie wtedy, gdy doliny wypełniają mgły, tak jak dzisiejszego chłodnego poranka. Wówczas wierzchołki wyłaniające się z toni tego morza mgieł wyglądają jak wyspy. W okresie międzywojennym, ktoś, choć do końca nie wiadomo na pewno kto, wymyślił nazwę Beskid Wyspowy, która stała się nazwą powszechnie obowiązującą.


TRASA:
Szczawa, Bukówka Przełęcz pod Małym Krzystonowem Mały Krzystonów (984 m n.p.m.) Krzystonów (1012 m n.p.m.) Polana Wały Kutrzyca (1051 m n.p.m.) Jasień (1062 m n.p.m.) Polana Folwarczna Ostra (780 m n.p.m.) Mszana Dolna

OPIS:
Cienista dolina Kamienicy wypełnia się coraz bardziej jaskrawą czerwienią. Słońce zostało przebudzone. Wyruszamy na szlak ze wsi Szczawa leżącej wśród gór i lasów, na pograniczu Gorców i Beskidu Wyspowego. Jej nazwa pochodzi od licznie występujących w okolicy tzw. szczaw, czyli wód mineralnych o leczniczych właściwościach. Pisał o nich już Jan Długosz w XV wieku, ich istnienie potwierdził Baltazar Hacquet w opisie podróży odbytej w latach 1788-1795, a także Stanisław Staszic w swoim dziele „O ziemiorództwie Karpatów”. Walory tutejszego mikroklimatu zaczęto bardziej doceniać w okresie międzywojennym, kiedy podjęto próbę uczynienia ze Szczawy uzdrowiska. W 1938 roku wybudowano w Szczawie niewielką pijalnię wraz z rozlewnią wód. Po wojnie dokonano rekonstrukcji ujęć. Dzisiaj funkcjonują w Szczawie trzy ujęcia bardzo wartościowych i silnych wód mineralnych: „Krystyna”, „Hanna” i „Dziedzilla” oraz pijalnia wód mineralnych oddana do użytku w 2010 roku. Wieś jednak wciąż czeka w zaciszu doliny na odkrycie przez kuracjuszy.

Wieś Szczawa, osiedle Bukówka to nasz początek nowego wyzwania - ponad 250 kilometrów pieszej wędrówki i ponad 12,5 tysiąca metrów przewyższeń do pokonania na pętli Głównego Szlak Beskidu Wyspowego. Szlak ma przebieg pętli, a więc kiedyś powrócimy do miejsca startu. Znów staniemy w tym samym miejscy, gdzie zaczynamy dzisiejszą wędrówkę. Ile dni ona potrwa? Ile zmagań przed nami? Dowiemy się tylko wtedy, gdy zaczniemy. Godzina 7.50, dzień 19 listopada 2016 roku - przechodzimy przez most na lewy brzeg rzeki Kamienicy. Skręcamy w lewo za znakami niebieskiego szlaki i przechodzimy przez kolejny most nad potokiem Mogielicy, który nieopodal uchodzi do Kamienicy. Mijamy z prawej drewnianą szopkę, potem zielono malowaną kapliczkę, za którą zaczynamy dość ostre podejście na przełęcz oddzielającą masyw Mogielicy i masyw Jasienia. Niebawem szlak wprowadza nas na leśną dróżkę.

Szczawa, osiedle Bukówka.
Szczawa, osiedle Bukówka.

Rzeka Kamienica.
Rzeka Kamienica.

Kapliczka w Szczawie.
Kapliczka w Szczawie.

Szczawa Bukówka w dolinie Kamienicy.
Szczawa Bukówka w dolinie Kamienicy.

Po kilku minutach wchodzimy z lasu i wspinamy się przez łąki osiedla Świstak. Przysiółek liczy kilka domostw. Wchodzimy na gruntową drogę, która dochodzi do przysiółka z doliny Kamienicy i dalej ciągnie się stokiem Małego Krzystonowa. Droga ta prowadzi nas na przełęcz. Przechodzi przez niedużą polanę obwarowaną z prawej strony ścianą zielonych świerków i rudziejących modrzewi, zaś z lewej dającą widok na wypełnioną mgłą dolinę Kamienicy. Znów zagłębiamy się w lesie, gdzie chwilkę przeważają świerki, potem jednak dominować zaczynają wyniosłe, ale rzadko rosnące buki. Wśród nich teren stoku pokrywają nieduże choiny młodych świerków. To sprawia, że mamu przed sobą imponujący widok na najwyższy szczyt Beskidy Wyspowego - Mogielicę (1170 m n.p.m.). Przed szczytem Mogielicy zwieńczonym wieżą widokową widzimy najdłuższy grzbiet jaki od niego odchodzi z rozległą polanę - Halę Stumorgową, której nazwa pochodzi od dawnej jednostki miary powierzchni zwanej morgą. Na lewo od szczytu Mogielicy odchodzi krótszy grzbiet z polaną Wyśnikówka.

Łąki osiedla Świstak.
Łąki osiedla Świstak.

Osiedle Świstak.
Osiedle Świstak.

Opuszczamy osiedle Świstak.
Opuszczamy osiedle Świstak.

Przed ścianą zielonych świerków i rudziejących modrzewi.
Przed ścianą zielonych świerków i rudziejących modrzewi.

Przeważają świerki.

W dali widać Mogielicę.
Tutaj mamy rzadko rosnące buki i młode świerki. W dali widać Mogielicę.

Drogę pokrywa mokry śnieg. W dolinie był bardziej zmrożony. Powolutku jednak, bez większych trudności docieramy o godzinie 9.05 na przełęcz. Krzyżują się tutaj leśne drogi. Przy skrzyżowaniu tych dróg stoi murowana kapliczka. W przeszklonej wnęce kapliczki umieszczono figurę Matki Bożej. Po przeciwległej stronie znajduje się wiata i turystyczna tablica informacyjna. Po krótkim odpoczynku kontynuujemy podejście, przy czym na przełęczy zmieniamy kolor szlaku na żółty.

Bukowym lasem podążamy na szczyt Mały Krzystonów (984 m n.p.m.) przecinając kolejne poziomice. Wchodzimy na szczyt, przez który ścieżka skręca łukiem nieco na prawo. Na szczycie Małego Krzystonowa znajduje się nieduża polana otoczona szczelnie lasem. Idziemy dalej wąskim grzbietem przechodzimy przez płytką przełęcz i wspinamy się krótko na Krzystonów (1012 m n.p.m.). Krzystonów jest całkowicie zarośnięty lasem. Na jego stokach zaczynamy zbierać chrust. Będzie niebawem potrzebny. Pod szczytem Krzystonowa jest taka polana, co zwą ją Wały. Po przejściu przez wierzchołek góry mamy odejście na tą polanę - zielony szlak w lewo, kierunek do Białego.

Kapliczka na rozstaju pod Małym Krzystonowem.
Kapliczka na rozstaju pod Małym Krzystonowem.

Mały Krzystonów (984 m n.p.m.).
Mały Krzystonów (984 m n.p.m.).

Przed szczytem Krzystonów (1012 m n.p.m.).
Przed szczytem Krzystonów (1012 m n.p.m.).

W sezonie letnim na polanie gospodaruje Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich z Katowic. Dzisiejszego dnia my pogospodarzymy. Ognisko płonie już, o co zadbała drużyna z czoła grupy, dowodzona przez Janka i Ricardo. Z dymem niesie się po lesie smakowity zapach. Ostatni przybyli na Polanę Wały rozpoczynają biwak o godzinie 9.50.

Obszar polany jest stosunkowo płaski, choć leży na dość stromym stoku opadającym od szczytu góry. W miejscu usytuowania polany na stoku uformowane są dwa tarasy, dzięki którym pochyłość jest zniwelowana. Skrajem polany, zaraz za wiatą bazową płynie sobie strumyk. Spływa do doliny, gdzie uchodzi do Kamienicy Gorczańskiej, czyli po prostu Kamienicy jak powszechnie mówi się o tej rzece. W okresie sezonu stanowi rezerwuar wody dla działającej tu bazy namiotowej.

Na polanie płonie wciąż ognisko, watra, która przywołuje wspomnienie innych wędrówek z przeszłości. Jej ogień budzi poczucie wspólnoty, jak niegdyś w Karpatach, kiedy władali nimi pasterze. W płomieniach ognia drzemie niszczycielska siła, lecz gdy jest on zamknięty w kamiennym kręgu, tak jak tu na Polanie Wały zmienia się jego natura – staje się symbolem jedności grupy, która przy nim wspólnie biesiaduje i ogrzewa się w jego cieple. To pierwszy ogień nowego cyklu wędrówek Tropami Rysia po Beskidzkich Wyspach. Niech wytworzy wśród nas silną więź i bliskość, która pomoże nam razem dotrwać do końca w tej wędrówce. Ogień już w wiekach przed naszą erą był symbolem czystości, prawdy i porządku.

Polana Wały.
Polana Wały.

Silna, pięćdziesięcioosobowa ekipa podjęła wyzwanie - Główny Szlak Beskidu Wyspowego liczący sobie ponad 250 kilometrów długości i ponad 12 tysięcy metrów przewyższeń. Góry to wolność i przygoda – to dlatego tu jesteśmy, a poza tym jesteśmy z ludźmi, których obdarzamy szczególnym zaufaniem i szacunkiem (góry tego wymagają od nas, bo w przeciwnym wypadku mogą one stać się dla nas groźne). Dochodzi dwunasta, a według dawnych wierzeń o tej godzinie siły światła, czyli dobra są największe, a więc ogień naszej watry ma teraz moc najbardziej magiczną, najskuteczniejszą.

Grupa na Polanie Wały.
Grupa na Polanie Wały.

Na polanie zrobiło się pusto, dogasa ognisko.
Na polanie zrobiło się pusto, dogasa ognisko.

Przed nami najwyższa kulminacja dnia, trzeci szczyt pod względem wysokości w Beskidzie Wyspowym. Wygaszamy ogień i wracamy na szlak. Grzbietową dróżką podążamy ku kulminacji. Grzbiet porośnięty jest z rzadka wysokimi bukami, a większość miejsca zajmują młode świerki. Z lewej zaraz przy szlaku ciągnie się na pewnym odcinku rów rozpadlinowy oraz wychodnie piaskowca. Ponoć na północnych stokach masywu, w jaskiniach ukryte są skarby zbójnickie. Dróżkę pokrywa kilka stojących kałuż, czy może raczej młak, które utrzymuje nieprzepuszczalne podłoże.

Kałuże na szlaku.
Kałuże na szlaku.

Rów rozpadlinowy.
Rów rozpadlinowy.

Głazy i wychodnie na grzbiecie.
Głazy i wychodnie na grzbiecie.

Wąski grzbiet przed Kutrzycą.
Wąski grzbiet przed Kutrzycą.

Widok na północny zachód, w kierunku Lubogoszcza i Ćwilina.
Ćwilin (z prawej), Lubogoszcz (z lewej na dalszym planie).

W lesie przed Kutrzycą.
W lesie przed Kutrzycą.

O godzinie 11.30 olśniewa nas widok z polany, na którą szlak wyprowadza nas nagle, wychodząc z zadrzewienia. To Polana Skalne. Przy skraju polany, w najwyższym jej punkcie stoi murowana kapliczka. We wnęce znajduje się figura Matki Bożej. Po drugiej stronie ścieżki stoi tablica z mapą i słupek z tabliczką Kutrzyca (1051 m n.p.m.). Często szczyt Kutrzycy jest uznawany za drugi, niższy wierzchołek Jasienia, który znajduje się zaledwie 300 metrów stąd na południowy zachód.

Piękna panorama obejmuje najbliżej położone: Wysoki Wierch i Kiczorę Kamienicką, a dalej za nimi Gorce z Gorcem i Lubaniem. Gdzieś za nimi są Tatry zasłonięte w tej chwili chmurami. W dolnej części Polany Skalne widać duży szałas, który niegdyś służył pasterzom, a dzisiaj turystom, którzy korzystają z niego do biwaków i noclegów. Szałas adaptowany do celów turystycznych został wyposażony w drewniane prycze, stół ławki i grill. Polana Skalne jest równie znakomitym miejscem na biwak jak Polana Wały. Obie kiedyś były wypasane, okresowo koszone, a nawet uprawiane. Gdy gospodarka taka przestała być opłacalna polany te pozostawione zostały przyrodzie, która stopniowo pokrywa je borówczyskami, potem młodymi drzewkami, aż w końcu całkowicie zarosną lasem.

Wejście na szczyt Kutrzycy i Polanę Skalne.
Wejście na szczyt Kutrzycy i Polanę Skalne.

Kutrzyca (1051 m n.p.m.).
Kutrzyca (1051 m n.p.m.).

Panorama z Polany Skalne.
Panorama z Polany Skalne.

Szałas na Polanie Skalne.
Szałas na Polanie Skalne.

Widok na zalesiony Jasień z Kutrzycy.
Widok na zalesiony Jasień z Kutrzycy.

Kutrzyca (1051 m n.p.m.).
Kutrzyca (1051 m n.p.m.).

Szlak wiedzie dalej górnymi partiami polany. Zalesiony wierzchołek Jasienia mamy cały czas przed sobą. Oba wierzchołki, Jasienia i Kutrzycy oddziela niewielkie siodełko. Obszary polany pokryte śniegiem silnie kontrastują na tle ciemnych chmur, które napłynęły i zagarnęły już prawie cały błękit nieba. Jesień ma się ku końcowi. O godzinie 12.00 mijamy tabliczkę szczytową Jasienia (1062 m n.p.m.).

Zaraz za szczytem Jasienia drogi rozchodzą się. Żółty szlak skręca na lewą odnogę i prowadzi do wsi Rzeki. Na drogę odchodzącą w prawo wprowadza zielony szlak, który ma tutaj swój początek. Idziemy teraz za zielonymi znakami. Dukt łagodnie obniża się. Zza chmur wychodzi słońce oświetlając zielone świerki i konary buków, które zrzuciły już liście. Buki są już gotowe na nadejście zimy. Przechodzimy przez kolejną polanę porośniętą częściowo brzozami. Po prawej na północny widać z niej Ćwilin (1972 m n.p.m.), drugi co do wysokości szczyt Beskidu Wyspowego. Nazwa tej góry pochodzi od niemieckiego słowa Zwilling, co oznacza bliźniaka, w tym przypadku do wznoszącej się w sąsiedztwie Śnieżnicy.

Polana Skalne.
Polana Skalne.

Polana Skalne na tle Mogielicy.
Polana Skalne na tle Mogielicy.

Jasień (1062 m n.p.m.).
Jasień (1062 m n.p.m.).

Dukt łagodnie obniża się.
Dukt łagodnie obniża się.

Polana między Jasieniem i Kobylicą.
Polana między Jasieniem i Kobylicą.

Ponad drzewami widoczny jest Ćwilin.
Ponad drzewami widoczny jest Ćwilin.

Za polaną mamy ostrzejsze zejście, prowadzące kamienistą ścieżką przeciskającą się ciasno wśród gąszczu świerków i innych drzew. W międzyczasie obchodzimy od północno-wschodniej strony szczyt Kobylicy (949 m n.p.m.), po czym o godzinie 12.35 wchodzimy na Polanę Folwarczną, pokrywającą przełęcz pod Kobylicą (874 m n.p.m.). Rozciąga się z niej bardzo ładny widok na Gorce od Kudłonia (1274 m n.p.m.) przez Turbacz (1310 m n.p.m.) po Maciejową (815 m n.p.m.), czy też szczyty Beskidu Wyspowego: Dziurczak (797 m n.p.m.), Luboń Wielki (1022 m n.p.m.), Szczebel (977 m n.p.m.).

Po krótkim postoju na skraju Polany Folwarcznej ruszamy dalej. Za przełęczą nieznacznie wznosi się zalesiony szczyt Kiczory (901 m n.p.m.). Mijamy początek czarnego szlaku sprowadzającego z przełęczy do Lubomierza, po czym zaczynamy obchodzić wierzchołek Kiczory i jednocześnie dość stromo schodzić z góry. O godzinie 13.35 przecinamy szosę przechodzącą przez wieś Łętowe, której początki należy łączyć z gospodarką pasterską. Osiedlający się tutaj ludzie wypierali las, który niegdyś pokrywał całą okolicę. Nazwę Łętowe pierwotnie odnoszono do płynącego tędy potoku, później przeniesiono ją również na nazwę osady.

Polana Folwarczna.
Polana Folwarczna. Przed nami zalesiony szczyt Kiczory.

Widok z Polany Folwarcznej.
Widok z Polany Folwarcznej. Na pierwszym planie masyw Ostrej i Ogorzałej.

Polana Folwarczna.

Zejście do wsi Łętowe.
Zejście do wsi Łętowe.

Szosa przez wieś Łętowe.
Szosa przez wieś Łętowe.

Po przecięciu szosy szlak prowadzi dróżką między pastwiskami. To mało uczęszczany szlak. Z prawej widzimy rozległy Ćwilin. Przed ścianą lasu skręcamy w lewo i idziemy pewien czas skrajem pastwiska. Wtem szlak skręca do lasu. Widzie jego błotnistymi drogami. Za niedługo jednak znowu wychodzimy na łąki i pastwiska, gdzie stoi stary, opuszczony szałas. Na kolejnej drewniana stodółka i jest stado pasących się owiec, choć trawa już nie jest tak soczysta, a tradycyjny redyk jesienny dawno już za nami. Owce pasą się na terenie ogrodzonym elektrycznym pastuchem. Jest pod napięciem, ale gospodarz wymyślił zmyślne furtki, których mechanizm działania udaje się nam przejrzeć i skorzystać z nich. Po drugiej stronie pastwiska ogrodzonego pastuchem stoi mała stodoła, za którą zielony szlak skręca w prawo, a chwile potem w lewo i prowadzi wprost na wierzchołek grzbietu Ostrej i Ogorzałej.

Wzdłuż ściany lasu.
Wzdłuż ściany lasu.

Stary, opuszczony szałas.
Stary, opuszczony szałas.

Rozległe łąki.
Rozległe łąki.

Szopka na pastwisku przed Ostrą.
Szopka na pastwisku przed Ostrą.

Podejście na Ostrą.
Podejście na Ostrą.

Z prawej mijamy młodnik i zatrzymujemy się przed polem wiatrołomów, trochę już uprzątniętych, ale w dalszym ciągu utrudniających przejście grzbietu. Jest tabliczka informująca o zmianie przebiegu szlaku, tymczasowej, jak wcześniej informowaliśmy się znakarza odpowiedzialnego za ten szlak. Zmieniony przebieg szlaku odchodzi na lewo i obchodzi wierzchołki góry od północnej strony, poniżej wiatrołomów. Przechodząc obejściem natrafiamy na strefę chaotycznie powyginanych i połamanych brzózek. Drzewa chylą się we wszystkie strony świata. Dziwna musiał być ta wichura, która to uczyniła. Od brzózek szlak intensywniej wspina się trawersem stoku i niebawem wracamy na pierwotny przebieg szlaku, tuż, tuż za wierzchołkiem Ostrej.

Wycofujemy się kilkadziesiąt metrów i wchodzimy na szczyt Ostrej (780 m n.p.m.). Od tej strony dróżka grzbietowa jest wolna od wiatrołomów. Opłacało się podjąć ten niewielki wysiłek zdobycia szczytu, bo ogołocony z drzew daje ładną, niemal dookólną panoramę.

Warstwa chmur nad nami rozrzedziła się nieco, widać niebieski prześwit. Na zachodzie jednak słońce chowa się za kłębowiskiem zbitych obłoków. Schodzimy. Szlak sprowadza nas poniżej wierzchołka Ogorzałej (806 m n.p.m.). Trochę lasem, ale później coraz częściej przez łąki z malowniczymi widokami, schodzimy do doliny Łostówki, w której leży wieś Łostówka. Łostówka to stara wieś, o której w Kodeksie Małopolski wspomina sie o nadaniu tej wioski klasztorowi w Szczyrzycu w 1254 roku. Łostówka sąsiaduje bezpośrednio z miastem Mszana Dolna.

Podejście na Ostrą.
Podejście na Ostrą.

Widok na Ćwilin z podejścia na Ostrą.
Widok na Ćwilin z podejścia na Ostrą.

Powyginane brzózki.
Powyginane brzózki.

Błotnisty trawers stoków Ostrej.
Błotnisty trawers stoków Ostrej.

Ostra (780 m n.p.m.).
Ostra (780 m n.p.m.).

Wierzchołek Ostrej.
Wierzchołek Ostrej.

Niebo nad Ostrą.
Niebo nad Ostrą.

Przepiękne wzniesienia, chmurzaste niebo, zanikająca łuna słońca, które schowało się już za chmury, a za chwile zajdzie zupełnie za horyzont. Postępuje szarówka. Na wprost nas po drugiej stronie doliny wznosi się pokryty polami Grunwald (624 m n.p.m.). Kiedyś będziemy go zdobywać, jeśli wytrwamy na Głównym Szlaku Beskidu Wyspowego. Tymczasem o godzinie 16.00 osiągamy dolinę Łostówki.

Wchodzimy na główną szosę, gdzie skręcamy w lewo. Idziemy prawie do Mostu nad rzeką Mszanką, przed którym skręcamy w prawo na boczną szosę, która po chwili rozwidla się - wybieramy lewą odnogę, która doprowadza nas do centrum Mszany Dolnej, w okolicy mostu nad rzeką Mszanką. Tu właściwie kończy się nasza wędrówka. Pozostaje przejście na drugą stronę rzeki, gdzie na placyku przy rzece stoi nasz autokar.

Chmurzaste niebo na zachodzie.
Chmurzaste niebo na zachodzie.

Łąkami schodzimy do wsi Łostówka.
Łąkami schodzimy do wsi Łostówka.

W głębi widoczne szczyty Lubonia Wielkiego i Szczebla. Przed nimi widać miasto Mszana Dolna.
W głębi widoczne szczyty Lubonia Wielkiego i Szczebla. Przed nimi widać miasto Mszana Dolna. 

Most nad Łostówką w Łostówce.
Most nad Łostówką w Łostówce.

Cztery pory roku z Beskidem Wyspowym.
Cztery pory roku z Beskidem Wyspowym - to nas czeka.

Autokar stoi na placyku i nie pojedzie, Wiesław (nasz kierowca) robi co może, ale usterka jest zbyt poważna. Wezwał już zastępczy wóz, który lada moment ma być w Mszanie Dolnej. Wspaniały dzień za nami. Szarówka przeszła już w mrok. Słychać rzekę płynącą obok. Miasteczko zasypia. Wkrótce przyjeżdża zastępczy autokar. Jesteśmy pełni wrażeń z trasy, radzi, że dopisała pogoda, a przede wszystkim z czasu spędzonego z interesującymi, cudownymi ludźmi. Żegnamy się ze wszystkim, którzy zechcieli wybrać się na tą jednodniową eskapadę, z tymi co mieszkają nieopodal nas, a przede wszystkim z tymi co przyjechali z daleka (wyjątkowo mocno ściskamy Marię, która przyjechała aż z Wałbrzycha). Z niecierpliwością czekamy na drugi etap wędrówki Tropami Rysia po Beskidzkich Wyspach.


GALERIE FOTOGRAFICZNE:
Ogorzała - łąki nad Łostówką



Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[ZAPISY]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Z nimi w górach bezpieczniej

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas