Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

GSS na raty, etap 1: Prudnik - Wieszczyna

Nie tak dawno, niespełna rok temu, zakończyliśmy wędrówkę we dwoje Głównym Szlakiem Sudeckim. Pamiętamy tamte dni - wspomnień nie zdążył zatrzeć upływ czasu. Już na początku tamtej wędrówki wiedzieliśmy, że Główny Szlak Sudecki to nie to samo co jego odpowiednik w Beskidach. Tutaj w Sudetach jest więcej obiektów do zwiedzenia, czy zobaczenia (oprócz gór rzecz jasna), a z pewnością tak jest w porównaniu do wschodniej części naszych Beskidów. Miejsca takie są integralną częścią szlaków turystycznych, które powinny być włączane w program wędrówki, która jest tym bardziej wartościowa im więcej aspektów poznawczych obejmuje. Kilkunastodniowy marsz przez całą długość Głównego Szlaku Sudeckiego nie daje szans na zatrzymanie się przy każdej atrakcji, dogłębnego poznania regionu, jego historii i kultury. Nie mogliśmy zatem postąpić inaczej, jak ponownie podążyć za czerwonymi znakami tego szlaku. Teraz pójdziemy powolutku, starając się nie pominąć żadnej atrakcji. Sudeckim szlakiem podążymy tym razem nie we dwoje, ale spróbujemy na nim dać radość i satysfakcję nastolatce, naszej córce Eli. Niech będzie duszą naszej wyprawy. A jeśli kto pragnie przyłączyć się do nas, niechaj się nie ociąga! To już czas wymarszu na szlak. Wyruszamy z Prudnika...

TRASA:
Prudnik (265 m n.p.m.) [czerwony szlak] Kozia Góra, Klasztorne Wzgórze (315 m n.p.m.) [czerwony szlak] Kobylica (395 m n.p.m.) [czerwony szlak] Dębowiec (378 m n.p.m.) [czerwony szlak] Długota (457 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wieszczyna (334 m n.p.m.)

Główny Szlak Sudecki
etap 1
PrudnikWieszczyna
9,7 km

Znów jesteśmy pod czerwoną kropką Głównego Szlaku Sudeckiego. Ileż emocji targało nami w tym miejscu w zeszłym roku, gdy kończyliśmy wędrówkę w trybie ciągłym. Dziś to miejsce przywołuje wspaniałe wspomnienia, pragnienie powrotu na szlak cudownych przeżyć. Dziś ta chwila w końcu nadeszła. O godzinie 15.15 stajemy pod czerwoną kropką Głównego Szlaku Sudeckiego przy dworcu kolejowym w Prudniku. Wydaje się, że nic nie uległo zmianie. Wszystko wygląda jak zeszłego lata. Jedynie Ela jest z nami. Dołączył do nas również nasz dobry znajomy Piotr, który wraz z nami zamierza podążać czerwonym szlakiem. Znak informuje nas, iż od drugiej krańcowej kropki w Świeradowie-Zdroju dzieli nas 112 godzin nieustannego marszu. Wynika z tego, że gdybyśmy maszerowali non stop z prędkością 4 km/h (a więc mniejszą niż chód przeciętnego człowieka), to za cztery dni i 16 godzin dotarlibyśmy do celu. To jednak tylko ciekawostka, bowiem nam nie chodzi o rekordy, a zależy nam na wartości krajoznawczej wędrówki.

Pod czerwoną kropką Głównego Szlaku Sudeckiego przy dworcu kolejowym w Prudniku.
Pod czerwoną kropką Głównego Szlaku Sudeckiego przy dworcu kolejowym w Prudniku.

Dworzec kolejowy w Prudniku powstał w 1876 roku, kiedy uruchomiono tutaj linię kolejową. W tamtych czasach miasto było pod panowaniem pruskim i nosiło nazwę Neustadt. Historia miasta sięga jednak wieków dużo wcześniejszych. Ślady pobytu człowieka na obszarze obecnego miasta sięgają aż epoki kamienia łupanego, czyli paleolitu. Z kolei założenie miasta przypisuje się czeskiemu wielmoży Wok z Rożemberka, który w latach 1255-1259 wybudował w zakolu rzeki Prudnik zamek strzegący szlaku handlowego z Nysy do Opawy. Około dwadzieścia lat później syn Woka, Henryk z Rożemberka uzyskał prawo do lokacji miasta na prawie niemieckim. Po tamtym mieście zachowała się jedynie zamkowa wieża Woka. Ta kamienna wieża zamkowa o murach kilkumetrowej grubości jest obecnie najstarszym zabytkiem Prudnika i jednym z najstarszych obiektów tego typu w Polsce.

Dworzec kolejowy w Prudniku.
Dworzec kolejowy w Prudniku.

Spod dworca kolejowego czerwone znaki prowadzą  nas na w kierunku starówki miasta. Idziemy ulicą Dworcową, aż do przecięcia z ulicą Kolejową, za którą wchodzimy na wąską uliczkę Mieszka I na której odbywa się wyłącznie ruch pieszy. Wkrótce przechodzimy mostkiem nad rzeką Prudnik, a ponad kamienicami pokazują się nam szczytowe partie wieży Woka, a na prawo od niej szczyt wieży kościoła św. Piotra i Pawła, zaliczanego do perełek architektury barokowej Prudnika.

Uliczka Mieszka I
Uliczka Mieszka I 

Rzeka Prudnik.
Rzeka Prudnik.

Mostek nad rzeką Prudnik.
Mostek nad rzeką Prudnik.

Uliczka Mieszka I dochodzi do ulicy Bolesława Chrobrego, na której skręcamy w lewo. Po prawej mijamy pozostałości ceglanych murów obronnych dawnego miasta. Niebawem przed dwoma gotyckim basztami, szlak schodzi z ulicy Chrobrego na prawo. Przechodzi pod basztami, a następnie przejściem pod kamienicami przechodzimy na ulicę Królowej Jadwigi. Skręcamy w lewo i po chwili osiągamy ulicę Damrota. Na wprost, w głębi ulicy Damrota widzimy Wieżę Bramy Dolnej zwieńczoną murowanym hełmem stożkowym. To jedna z dwóch bram, które w czasach średniowiecza prowadziły do miasta.

Uliczka Mieszka I.
Ponad kamienicami pokazują się nam szczytowe partie wieży Woka,
a na prawo od niej szczyt wieży kościoła św. Piotra i Pawła.

Wieża Woka.
Wieża Woka.

Ulicą Damrota nie idziemy w stronę Wieży Bramy Dolnej, tylko w prawo, do Rynku. Stoi na nim osiemnastowieczny ratusz. Zachował on osiemnastowieczną formę, mimo iż w XIX wieku podwyższono go wraz z przylegającą wieżą.

Wieży Bramy Dolnej.
Wieża Bramy Dolnej.

Przed frontem prudnickiego ratusza, bezpośrednio przy naszym szlaku znajduje się śliczna barokowa fontanna z rzeźbą atlantów dźwigających muszlę, na której stoi dwugłowy orzeł z koroną. Za fontanną w południowo-wschodnim narożu Rynku znajduje się inna perełka, pochodząca z 1733 roku, barokowa figura św. Jana Nepomucena, wzniesiona ku czci patrona dobrej spowiedzi, spowiedników oraz dochowania tajemnic. Chronić miał również pola i zasiewy przed powodzią oraz suszą. Figura na prudnickim rynku zawiera kilka chronogramów z datami odwołującymi się między innymi do życia świętego oraz powstania pomnika, zaś na cokole zauważyć można liczne napisy próśb o opiekę nad miastem.

Rynek. Ratusz miejski (z prawej).
Rynek. Ratusz miejski (z prawej).

Barokowa fontanna.
Barokowa fontanna z rzeźbą atlantów dźwigających muszlę, na której stoi dwugłowy orzeł z koroną.

Barokowa figura św. Jana Nepomucena z 1733 roku.
Barokowa figura św. Jana Nepomucena z 1733 roku.

Po przeciwległej stronie rynku, za ratuszem wznosi się wyniośle Kolumna Maryjna, postawiona ku czci prudnickich ofiar dżumy z siedemnastego wieku. Wieńczy ją figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem. U dołu w narożach cokołu znajdują się cztery figury: św. Michała, św. Gabriela, św. Rafała oraz Anioła Stróża.

Ratusz Miejski i Kolumna Maryjna.
Ratusz Miejski i Kolumna Maryjna.

Idąc dalej północną ścianą zabudowy rynku wchodzimy na ulicę Zamkową z szeregiem renesansowych kamieniczek mieszczańskich z XVII i XVIII wieku. Ulica Zamkowa doprowadza nas na Plac Zamkowy. Oczom naszym znów ukazuje się Wieża Woka. Na Placu Zamkowym szlak skręca w lewo, a następnie w prawo w ulicę Piastowską przy której stoi osiemnastowieczny klasztor prowadzony przez Bonifratrów, za którym wznosi się kościół św. Piotra i Pawła. Na wysokości klasztoru Bonifratrów skręcamy w lewo na ulicę Klasztorną. Maszerujemy do końca Klasztornej, która dochodzi do ulicy Kościuszki. Skręcamy w prawo na ulicę Kościuszki. Za budynkiem sądu, a przed dworcem autobusowym skręcamy w lewo na ulicę Sądową, którą docieramy do Parku Miejskiego.

Renesansowe kamieniczki mieszczańskie z XVII i XVIII wieku na ul. Zamkowej.
Renesansowe kamieniczki mieszczańskie z XVII i XVIII wieku na ul. Zamkowej.

Podążając alejkami zagłębiamy się w gęstej zieleni prudnickiego parku. Założono go w 1880 roku, a jego ideą było połączenie go z okolicznymi lasami, a tym samym z żyjącą w nich fauną. Miało to stanowić atrakcję parku. Park wzbogacany był o różne elementy architektury ogrodowej. Wybudowano w nim fontannę, pomnik polującej Diany, altanę zwaną dawniej pawilonem muzycznym. Obecnie w parku znajdują się ponadto kort tenisowy, boiska i plac zabaw dla dzieci.

Szlak najpierw podąża obok posągu Diany - rzymskiej bogini księżyca, narodzin i łowów. Jest on wzorowany na Dianie z Wersalu. Obecna figura stanowi odtworzenie oryginalnej z 1911 roku, która zaginęła po 1945 roku.

Po chwili wchodzimy na Plac Rodziny Franklów (dawnych prudnickich przemysłowców). Stoi tam wspomniany pawilon koncertowy, którego budowa datowana jest na 31.03.1887 r. Kiedyś odbywały się w nim plenerowe koncerty, przeważnie z udziałem miejskiej lub wojskowej orkiestry. Obok altany znajduje się również sztuczne źródełko z oczkiem wodnym.

W parku rośnie ciekawa roślinność. Idąc czerwonym szlakiem mijamy z prawej tulipanowca amerykańskiego, lipę drobnolistną, sosnę czarną, daglezję zieloną. Nieco w oddaleniu po prawej, w otoczeniu platana klonolistnego i dębu szypułkowego rośnie „Dąb pokoju” posadzony przypuszczalnie w 20. rocznicę wojny prusko-austriackiej. W czasie tego konfliktu Prudnik znajdował się niemal na granicy między wrogimi sobie państwami. Na drzewie tym znaleźć można niewielką tabliczkę, na której obok zniszczonego napisu widnieje rok 1886.

Plac Rodziny Franklów.
Plac Rodziny Franklów.

Nieco schodzimy z czerwonego szlaku i kierujemy się na północny zachód, na ulicę Dąbrowskiego, gdzie 100  metrów od parku znajduje się Szkolne Schronisko Młodzieżowe „Dąbrówka” utworzone w jednym z budynków dawnych koszar wojskowych. Byliśmy tam umówieni na nocleg w razie kiepskiej pogody. Póki co jest pięknie, dlatego przenosimy naszą rezerwację do filii tego schroniska w Wieszczynie.

Szkolne Schronisko Młodzieżowe „Dąbrówka”.
Szkolne Schronisko Młodzieżowe „Dąbrówka”
utworzone w jednym z budynków dawnych koszar wojskowych.

Po powrocie na szlak maszerujemy ulicą Kardynała Wyszyńskiego, następnie skręcamy w prawo na Lipową, a potem w lewo na Poniatowskiego. Mijamy stojącą po prawej barokową kaplicę św. Antoniego z połowy XVIII wieku. Szlak wspina się na Kozia Górę (317 m n.p.m.), ale nie osiąga jej wierzchołka mijając go w odległości około 300 metrów. Decydujemy się jednak na wejście na szczyt Koziej Góry odbijając na ścieżkę zwaną „Aleją Wilka z Gubbio”, przy której stoją tablice z rysunkami dzieci obrazującymi jedną z legend o św. Franciszku - legendę o Wilku z Gubbio.

Ulica Poniatowskiego.
Ulica Poniatowskiego.

Barokowa kaplica św. Antoniego z połowy XVIII wieku.
Barokowa kaplica św. Antoniego z połowy XVIII wieku.

O godzinie 17.00 osiągamy szczyt Koziej Góry. Kiedyś wzniesienie to pokrywał poligon wojskowy. Obecnie stoi na nim zielony krzyż milenijny, a nieco niżej 15-metrowa, zadaszona wieża widokowa wzniesiona w 2009 roku. Roztaczają się z niej piękne widoki na Prudnik i jego okolice.

Krzyż milenijny na Koziej Górze.
Krzyż milenijny na Koziej Górze.

Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.
Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.

Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.
Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.

Panorama z Koziej Góry.
Panorama z Koziej Góry.

Zbliżenie na starówkę prudnicką.

Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.
Panorama Prudnika z wieży na Koziej Górze.

Panorama na wschód od Prudnika.
Panorama na wschód od Prudnika.

Na wieży widokowej na Koziej Górze.
Na wieży widokowej na Koziej Górze.

Wieża widokowa na Koziej Górze.
Wieża widokowa na Koziej Górze.

Zaraz po powrocie na szlak wchodzimy do lasu, w którym znajduje się klasztor franciszkanów i kościół św. Józefa zbudowane w połowie XIX wieku. W 1996 roku kościół ten został podniesiony do rangi sanktuarium św. Józefa. Poniżej budynków klasztornych znajduje się Grota Lurdzka, powstała w 1904 roku z inicjatywy prudnickiego nauczyciela i organisty w tym kościele Filipa Roboty i za aprobatą O.Benedykta Behra. Jej budulcem był tuf wulkaniczny sprowadzony z Nadrenii.

Droga do Sanktuarium św. Józefa.
Droga do Sanktuarium św. Józefa.

Sanktuarium św. Józefa z przylegającym klasztorem.
Sanktuarium św. Józefa z przylegającym klasztorem.

W październiku 1954 roku franciszkanie dostali nakaz opuszczenia klasztoru, jego teren ogrodzono, a wokół pojawiły się patrole. W okresie od 6 października 1954 roku do 28 października 1955 roku w jednej z cel klasztornych przetrzymywany był kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. Było to jedno z trzech miejsc internowania kardynała. Kościół i klasztor zwrócono franciszkanom w 1956 roku.

Grota Lurdzka.
Grota Lurdzka.

Figura w Grocie Lurdzkiej.
Figura w Grocie Lurdzkiej.

Szlak spod sanktuarium św. Józefa zagłębia się w lesie. Mijamy krzyż z datą 12.10.1986, a następnie przechodzimy obok niedużego cmentarza zakonnego. Idziemy jeszcze chwilkę laskiem, aż wychodzimy na skraj lasu, wzdłuż którego biegnie droga polna. W dali za polami uprawnymi widać zabudowania wsi Trzebina.

Krzyż z datą 12.10.1986.
Krzyż z datą 12.10.1986.

Cmentarz zakonny.
Cmentarz zakonny.

Panorama doliny Trzebinki.
Panorama doliny Trzebinki.
Panorama doliny Trzebinki.

Skręcamy w prawo na drogę polną. Dochodzimy nią na turystyczne pole biwakowe zwane Polaną Kucharskiego, na której znajdują się ławki ze stolikami i miejsce na ognisko. Z polany wchodzimy do lasu. Przechodzimy mostkiem nad ciekiem wodnym, a następnie przechodzimy przez niewielkie wzniesienie zwane Świętą Górą. Za wzniesieniem idziemy kilka minut szutrową drogą, z której odbijam w prawo na leśną ścieżkę, która o godzinie 18.20  wprowadza nas na Kobylicę (395 m n.p.m.).

Szlak przez Świętą Górę.
Szlak przez Świętą Górę.

Na szczycie Kobylicy stoi granitowy obelisk z 1911 roku, z metalowym wizerunkiem niemieckiego poety Josepha von Eichendorffa. Nie jest to jednak pierwotny, oryginalny wizerunek poety, który zaginął po wojnie, ale odtworzony w 1991 dzięki fundacji miasta Northeim - w ramach partnerskiej współpracy z Prudnikiem. Joseph von Eichendorff znany był z poetyckich radości z chwili, a także optymistycznego nastawienia do przyrody i jej sił, zachwytów dla zmiennej, ale ciągle tej samej natury.
POWSZECHNE WĘDROWANIE

Od nizin po gór szczyty
Szeroka wabi dal,
Już kwiaty w krąg rozkwitły,
Wędrówki nadszedł czas:

Źródełka z ciemnych szczelin,
Strumienie pośród łąk,
Skowronki pod sklepieniem,
Poety jasny wzrok.

Tym, których na nizinie
Ciężary gniotą trosk,
On wszystkim chętnie skinie,
By się wyrwali stąd.

I ku dolinom z grani
Rozbrzmiewa jego pieśń,
I rozłączonych braci
Ojczyzny wabi zew.

Świat cały się raduje,
Wędrowny przywdział strój,
A jego dziewczę lube|
Już śle mu uśmiech swój.

I na zielonej błoni
I pośród nagich skał
Coś krzyczy, woła, dzwoni –
Wędrówki nadszedł czas!

Joseph von Eichendorff
(Pieśni wędrowne w przekładzie Andrzeja Lama, licencja Creative Commons)
Kobylica (395 m n.p.m.).
Kobylica (395 m n.p.m.).

Z Kobylicy schodzimy krótko dróżką ponad urwiskiem nad oczkiem wodnym o nazwie „Żabie Oczko”, aż wchodzimy do niewielkiej wioski Dębowiec położonej pośród lasów, między wzniesieniami Kobylicy i Długoty. Idziemy utwardzoną drogą. Mijamy kolejne zabudowania Dębowca, po czym po osiągnięciu szosy skręcamy w lewo i zaraz po minięciu leśniczówki wchodzimy do lasu.  Przez niedługi czas idziemy utwardzoną leśną drogą.

Zejście z Kobylicy.
Zejście z Kobylicy.

Dębowiec.
Dębowiec.

Z leśnej drogi odbijamy nagle w prawo, na dróżkę pnącą się na wzniesienie Długoty. Biegnie ona bez zmiany kierunku, prościutko do Wieszczyny. Na szczycie Długoty (457 m n.p.m.) znajduje się głaz z tablicą ku pamięci Józefa Waścińskiego zmarłego na szlaku w dniu 10.03.2012 roku. Obok stoi też rząd kilku mniejszych obelisków z posadzonymi obok drzewkami.

Długota jest najwyższym wzniesieniem na trasie dzisiejszej wędrówki. Szlak już niedługo ciągnie się przez to wzniesienie, przecinając polankę z widokiem na masyw Biskupiej Kopy. Potem jeszcze krótko lasem i o godzinie 19.10 wchodzimy do Wieszczyny, która jest przysiółkiem Dębowca. Szlak wychodzi z lasu zaraz przy schronisku młodzieżowym, w którym zostajemy na nocleg.

Szczyt Długoty (457 m n.p.m.).
Szczyt Długoty (457 m n.p.m.).

Głaz z tablicą ku pamięci Józefa Waścińskiego.
Głaz z tablicą ku pamięci Józefa Waścińskiego.

Długota (457 m n.p.m.).
Długota (457 m n.p.m.).

Polana z widokiem na masyw Biskupiej Kopy.
Polana z widokiem na masyw Biskupiej Kopy.

Masyw Biskupiej Kopy.
Masyw Biskupiej Kopy.
Masyw Biskupiej Kopy.

Wieża widokowa w Wieszczynie.
Wieża widokowa w Wieszczynie.

Atutem Schroniska Młodzieżowego w Wieszczynie są niskie ceny przy wysokim standardzie w kategorii schronisk młodzieżowych. Uruchomiono je w budynku dawnego prewentorium dla dzieci. Po za tym jest to miejsce, z którego dzięki 15-metrowej wieży widokowej rozciąga się piękna panorama na okolicę, a przede wszystkim na masyw Biskupiej Kopy, na który jutro podążymy. Żegnamy dzień wspaniałym zachodem słońca. 





Panorama zachodnia z wieży widokowej w Wieszczynie.

Pożegnanie dnia.
Pożegnanie dnia.


Udostępnij:

2 komentarze:

  1. Piękna i przejrzysta strona... Blog z pasją :)
    Serdecznie pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Przepiękne widoki ! Jestem zachwycona bogactwem kolorów na niebie :)

    OdpowiedzUsuń

Byliście wspaniali! To bardzo motywujące, bardziej niż ostateczne rozstrzygnięcie plebiscytu, a chodzi mi o coś, na co niewiele osób zwraca uwagę: o czas sprzed zaledwie kilku dni przed końcowymi, dynamicznymi przetasowaniami rankingu. To był czas, kiedy w głosowaniu decydował największy obiektywizm. Nikt wtedy masowo nie puszczał smsów i klików, w tym sam na siebie. Głosowali wówczas przede wszystkim ludzie – fani, kibice, znajomi i przyjaciele. Widać to było w komentarzach pod postami. Działo się wówczas to, co mnie miło zaskakiwało – tyle dni, przez zdecydowaną większość trwania głosowania, dzięki Waszym głosom znajdowałem się na czele nominowanych do Małopolskiej Osobowości Turystyki. To niesamowite. Proszę, abyście spojrzeli na to jeszcze bardziej pragmatycznie, gdyż w tym głosowaniu tak naprawdę nie chodziło tylko o moją osobę, ale przede wszystkim o to, co i w jaki sposób wspólnie robimy. Z pewnością każdy czuł, że oddając głos na mnie oddaje go jednocześnie na sprawę, którą reprezentujemy. To były głosy za swoistą formą turystyki, jaką wspólnie preferujemy, którą chcemy uprawiać odkrywając Małopolskę i wiele innych regionów Polski i świata. To jest nasz sposób spędzania wolnego czasu, w którym jest czas na poznawanie regionu i ich mieszkańców, a także na sielankowy odpoczynek i życzliwą bliskość z drugim człowiekiem. Daliście kolejny raz silny sygnał, żeby iść w tym kierunku dalej. I chyba dobrze, że ten etap konkursu dobiegł końca, bo trudno było podzielić czas na to i na tamto. Dziękuję (choć w tym przypadku samo słowo „dziękuję” nie wyraża w pełni mojej wdzięczności).

Z nimi w górach bezpieczniej

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska
 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas