Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

MSB etap 6: Palcza - Myślenice

Dziady
Promienie słońca świecą coraz krócej i pod coraz niższym kątem, a dni stają się chłodniejsze. Deszcze potrafią być uciążliwe i siąpią czasem beznadziejnie całymi dniami. Patrząc na przyrodę wokół dostrzegamy wiele zmian. Ona już wie, że trzeba się przygotowywać na najbardziej surowy okres roku. Liście na drzewach zmieniają swój kolor. Drzewa zaczynają pozbywać się ich, gdyż pochłaniają one najwięcej życiodajnej wody, o którą w nadchodzącym czasie będzie trudno. Woda jest przecież potrzebna dla przetrwania. Również zwierzęta w tym okresie muszą zgromadzić zapasy na zimę.

Jesień to czas refleksji. Zbliża się czas, w którym świat żywych i martwych dzielić będzie szczególnie cienka granica. Noc Zaduszkowa z 31 października na 1 listopada będzie przygotowaniem do jesiennego święta zmarłych przodków. W tą wyjątkową noc zwołani zmarli mogli stać się podobnymi do żywych. Wtedy to zostawia się na noc otwarte furtki i uchylone drzwi do domu, aby duchy zmarłych mogły bez problemu przekroczyć progi swych dawnych domostw. Wędrującym duszom oświetla się drogę do domu rozpalając ogniska na rozstajach, aby mogły spędzić tę noc wśród bliskich.

Nadchodzą Dziady, przejaw pamięci o przodkach, czas ich wspomnienia, a zarazem radości, dumy i chwały z tego, iż jesteśmy kwintesencją ich życia, najwspanialszym dziełem. Pamięć o tych co odeszli z ziemskiego świata jest najstarszym przejawem i niezwykłym dziedzictwem kulturowym człowieka, trwającym od zarania jego dziejów. Dziady to pamięć, a zarazem podziękowanie za otrzymaną od przodków możliwość bycia między żywymi. To święto o szczególnie głębokim wymiarze, otwierające pomost między światem żywych i umarłych.

Nieodłącznym elementem tego święta były ongiś ogień, uczta i karaboszka. Ogień wyzwala moc zjednoczenia żywych ze zmarłymi, oświetlający drogę zmarłym do miejsca, gdzie mogą spędzić czas z żyjącymi przy wspólnej strawie. Rysiek i Waldek zadbali, aby zapłonął i oświetlał drogę wędrującym duszom, ale też by odpędzał od nas wszelakie upiory. Dokładając drwa każdy po części dbał o to, aby ogień ten nie zagasnął. Uczta to element gościnności dla dusz, które wspominamy. Wystawiliśmy więc na stół biesiadny najlepsze jadło, jakie posiadaliśmy tego dnia w plecakach. W przygotowanym poczęstunku był też najlepszy napitek, w tym również okraszony najlepszym miodem, za który zgromadzeni na polanie z wdzięcznością kłaniali się Irkowi. Pojawił się również symbol przybywających duchów, czyli starosłowiańskie karaboszki mające wspomóc obcowanie z duchami. Uczyniliśmy wszystko, by zapewnić sobie przychylność i opiekę przodków.

Ważnym zwyczajem w dniu Dziadów było również wspieranie jałmużną żebraków, żaden żebrak jednak nie pojawił się na górze, gdzie biesiadowaliśmy. Dopiero, po przyjeździe do Krakowa natknęliśmy się na jednego biedaka. Wsparliśmy go groszem, a spytajcie Ryska, jeśli nie wierzycie, że tak uczyniliśmy, bo był tam z nami i to samo zrobił, a potem wieczorową porą cały ten dzień uczciliśmy złocistym napojem.


Jesień

Gąszcz złotoblady
jak zeschły wieniec dębowy,
jak stos listów pełnych miłości i zdrady,
o których już nie ma mowy.
Obręcze gałęzi płowych
wiążą się w koszyk złoty
Tam sarny wstają z klęczek, tu szeleszczą sowy
i wiewiórki wyskakują jak z groty.
Orzechy potrójne zwisają jak z półek,
Słońce jak driada przemyka się skulone,
a fauny wabią w tę i w tę stronę,
naśladując dźwięk kukułek.
Na niespodzianej i okrągłej łące
stanęła sama jesień w amazonce czarnej,
w woalce bladej
i wsparta na klaczy swej złotogniadej,
oczami zranionej sarny
patrzy na liście lecące.
Zdejmuje złoty trykorn, patrzy na zegarek,
wstrząsa obcięte włosy, malowane henną,
i zaciska powieki fiołkowe i stare
i płacze rosą jesienną.

Maria Jasnorzewska-Pawlikowska





6
 MAŁY SZLAK BESKIDZKI
 przez cztery pory roku z polskimi zwyczajami ludowymi w tle
Jesień

TRASA:
Palcza (428 m n.p.m.) Babica Zachodnia (633 m n.p.m.) Bieńkowska Góra (676 m n.p.m.) Babica (728 m n.p.m.) Trzebuńska Góra (625 m n.p.m.) Sularzowa (617 m n.p.m.) Plebańska Góra (510 m n.p.m.) Myślenice (283 m n.p.m.)


OPIS:
Wieś Palcza była założona najprawdopodobniej przed 1369 rokiem. Pierwsza wzmianka o istniejącym tutaj kościele parafialnym pochodzi z 1373 roku. Obecny kościół zbudowano po II wojnie światowej. Spod kościoła o godzinie 8.15 ruszamy na kolejny odcinek Małego Szlaku Beskidzkiego. Schodzimy do drogi wojewódzkiej nr 956. Czerwony szlak prowadzi nas przez niecałe 200 metrów wzdłuż tej drogi na zachód, gdzie przechodzi mostem przez rzekę Paleczkę, a następnie odbija na lewo do dolinki Mytylowskiego Potoku. W dolince Mytylowskiego Potoku mijamy murowaną kapliczkę z 1908 roku z drewnianą figurką Matki Bożej, chwilkę później kapliczkę Matki Bożej Kalwaryjskiej zawieszoną na drzewie.

Kościół parafialny w Palczy.
Kościół parafialny w Palczy.

Kapliczka przy dojściu drogi kościelnej do drogi wojewódzkiej 956.
Kapliczka przy dojściu drogi kościelnej do drogi wojewódzkiej 956.

Droga wojewódzka nr 956. Most nad Paleczką.
Droga wojewódzka nr 956. Most nad Paleczką.

Kapliczka z figurą Chrystusa Frasobliwego.
Idziemy w górę dolinki Mytylowskiego Potoku, niebyt stromo, obchodząc Krowią Górę (617 m n.p.m.) znajdującą się po lewej. Trochę laskiem, trochę zagajnikami dochodzimy do osiedla Końcówka. Stoi tu kilka domów. Szlak skręca na lewo pomiędzy domostwa na wąska asfaltową drogę, którą dochodzimy do szosy łączącej wsie Harbutowice i Bieńkówka. Przecinamy tą szosę i mijamy kolejną kapliczkę, bo kapliczki tutaj „bożą się i kapliczą” jak pisał Emil Zegadłowicz. Podążamy dalej na grzbiet pasma, który wkrótce osiągamy. Tu droga schodzi na drugą stronę grzbietu do Bieńkówki, zaś my skręcamy w lewo i podążamy na wschód grzbietową drogą gruntową.


Murowana kapliczka w dolince Mytylowskiego Potoku.
Murowana kapliczka w dolince Mytylowskiego Potoku.

Figura Matki Bożej we wnętrzu kapliczki z 1908 roku.
Figura Matki Bożej we wnętrzu kapliczki z 1908 roku.

Kapliczka z wizerunkiem Matki Bożej Kalwaryjskiej.
Kapliczka z wizerunkiem Matki Bożej Kalwaryjskiej.

Droga do osiedla Końcówka.
Droga do osiedla Końcówka.

Osiedle Końcówka.
Osiedle Końcówka.

Widok w kierunku Krowiej Góry z pól osiedla Końcówka.
Widok w kierunku Krowiej Góry z pól osiedla Końcówka.

Szosa łącząca wsie Harbutowice i Bieńkówka.
Szosa łącząca wsie Harbutowice i Bieńkówka.

Kolejna kapliczka MB Kalwaryjskiej.
Kolejna kapliczka MB Kalwaryjskiej.
Po krótkiej chwili marszu o godzinie 9.10 przechodzimy szczyt Babicy Zachodniej (633 m n.p.m.). Na szczycie Babicy Zachodnie pojawia się początek czarnego szlaku, którym można dojść do słynnych Cisów Raciborskiego, które są jednymi z najstarszych drzew w Polsce. Ich wiek ocenia się na około 700 lat, a niektóre źródła dają im nawet ponad 1000 lat.  Ich nazwa upamiętnia profesora Mariana Raciborskiego (1863-1917), który należał do pionierów ochrony przyrody w Polsce.

Na całym grzbiecie, przecinamy liczne polany, maszerujemy wzdłuż pasów pól i łąk, skąd rozpościerają się szerokie widoki przeważnie na stronę południową, gdzie wznosi się pasmo Koskowej Góry. W dolinie przed Koskową Górą (867 m n.p.m.) widać zabudowania wsi Bieńkówka.

Masyw Koskowej Góry z okolic wierzchołka Babicy Zachodniej.
Pierwsze widoki na południową stronę: Masyw Koskowej Góry z okolic wierzchołka Babicy Zachodniej.

Zejście z Babicy Zachodniej.
Zejście z Babicy Zachodniej.

Stoki Bieńkowskiej Góry.
Stoki Bieńkowskiej Góry.

Stoki Bieńkowskiej Góry. Spojrzenie na zachód.
Stoki Bieńkowskiej Góry. Spojrzenie na zachód.

Mijamy od południa wierzchołek Bieńkowskiej Góry (676 m n.p.m.). Polną drogą podążamy na Babicę (728 m n.p.m.) trakt oferuje rozległe widoki na południe. Około godziny 10.00 osiągamy wierzchołek Babicy (728 m n.p.m.). Jest on pozbawiony widoków, zarośnięty lasem. Zatrzymujemy się jednak tutaj dłużej. Lasy porastające Babicę należą do najbardziej zwartych kompleksów leśnych na obszarze Beskidu Makowskiego. Dzisiaj przybrały one najpiękniejszą jesienną kolorystykę. Po północno-wschodniej stronie od szczytu Babicy położony jest rezerwat leśny „Las Gościbia”, utworzony w 2001 roku dla ochrony ekosystemów leśnych w obszarze źródliskowym potoku Gościbia.

Południowy stok Bieńkowskiej Góry.
Południowy stok Bieńkowskiej Góry.

Wierzchołek Babicy.
Wierzchołek Babicy.

Jesień na Babicy.
Jesień na Babicy.

Babica (728 m n.p.m.).
Babica (728 m n.p.m.).

Na Babicy znajdują się pozostałości okopów z 1914 roku. W tamtym czasie stoki Babicy były odsłonięte. Na północnych zboczach w styczniu 1945 roku rozegrała się bitwa partyzantów oddziału AK „Hardego” z Niemcami. Maszerujemy dalej przeważnie mieszanym lasem, wzdłuż granicy rezerwatu „Las Gościbia”. Około godziny 11.00 wchodzimy na polane z murowaną kapliczką św. Huberta. Tutaj robimy dłuższy postój.

Wzdłuż rezerwatu „Las Gościbia”.

Wzdłuż rezerwatu „Las Gościbia”.

Wzdłuż rezerwatu „Las Gościbia”.

Wzdłuż rezerwatu „Las Gościbia”.
Wzdłuż rezerwatu „Las Gościbia”.

Polana z kapliczką św. Huberta.
Polana z kapliczką św. Huberta.

Rysiek rozpalił już ognisko, a Waldek wnet tchnął w nie magię nadchodzących świąt zadusznych wcielając się w Guślarza:
Zaczynamy dzisiaj pogańskie obrady,
To „obrzęd zaduszny”, wszystkim znane „Dziady”.
Najstarsi Słowianie, oni w to wierzyli,
Do spotkania z duchami swych przodków dążyli.
Czekali jesienią, tych z „zaświatów gości”,
Wszystko więc robili, dla ich przychylności.
By im było łatwiej, ogniska palili,
Jedli oraz pili, przy ogniu tańczyli.
My też spróbujemy, może nas posłucha,
Wywołamy na szlaku, gdzieś turysty ducha.
Przecież takie czasy współczesne nastały,
Nie ma gawędziarza, na miarę Sabały.
Może do nas przyjdzie Sabałowy dziś duch,
Wśród dawnych turystów, góral ten to był zuch.
Jako młody zbójnik, dał wielu po pysku,
Został pochowany na Pęksowym Brzysku.
Pisał o nim Orkan i Henryk Sienkiewicz,
Chałubiński, Jalu Kurek, a także Witkiewicz.
Grywał on na gęślach, w Tatrach chadzał wszędy,
A zasłynął w świecie z góralskiej gawędy.
Aby więc umilić dzisiejsze spotkanie,
Może ktoś z turystów rozpocznie bajanie?


(Waldemar Ciszewski, „Dziady czyli zaduszki”, 24.10.2015 r.)

W towarzystwie Guślarza.
W towarzystwie Guślarza.

Wyróżnienia dla Magdaleny i Ksawerego w uznaniu za wykonane karaboszki.

Zeszły wtem chmury z nieba, a biesiada trwała. Wokół na brzozowym drzewie zawisły karaboszki symbolizujące przybywające na ziemię duchy. Ogień ogniska płonął wskazując im drogę. Rozpoczęła się uczta, do której mógł dołączyć duch strudzony podróżą z zaświatów. Czekały na niego pokarmy, a nawet tradycyjna wódka z miodem, specjalnie przygotowana na ten dzień przez Irka.

Zapłonęło ognisko, rozpoczęła się biesiada.
Zapłonęło ognisko, rozpoczęła się biesiada.

Grupa na polanie z kapliczką św. Huberta.
Grupa na polanie z kapliczką św. Huberta.

Wszystkiemu przyglądał się z kapliczki św. Hubert, patron łowczych. Za jego postacią widoczny był biały jeleń z jarzącym się krzyżem pomiędzy tykami wieńca. Podania głoszą, iż właśnie takiego jelenia Hubert zobaczył podczas polowania w lasach Gór Ardeńskich. A działo się to w roku 683, albo 695. Nie ma pewności co do roku, tak jak nie ma pewności, czy miało to miejsce w dzień Bożego Narodzenia, czy w Wielki Piątek. Tak czy siak działo się to dzień święty, gdy podjął pościg za tymże jeleniem pozostawiając daleko w tyle swoją drużynę. W końcu jeleń zatrzymał się na leśnej polanie, a wówczas również koń Huberta i towarzyszące mu psy myśliwskie stanęły jak wryte. Wtedy Hubert dostrzegł, że nad wieńcem jelenia jarzy się świetlisty krzyż. Wtem jeleń przemówił: - Hubercie, czemu niepokoisz biedne zwierzęta, a nie dbasz o zbawienie duszy? Hubert przerażony zsiadł z konia i padł na kolana pytając: - Co mam robić? Jeleń odrzekł: - Jedź do Maastricht do mego sługi Lamberta, on powie ci, co masz uczynić.

Kapliczka św. Huberta.
Kapliczka św. Huberta.
Tak też Hubert uczynił. Udał się do Lamberta, który był wówczas biskupem Maastricht i Liege. Porzucił swobodne i hulaszcze życie - został księdzem. Po spotkaniu na polowaniu zmieniło się jego życie. Zaniechał łowiectwa i oddał się służbie Bogu. Wkrótce został biskupem, a za sprawą uzdrowicielskich czynów jakie czynił za swego życia, po śmierci szybko został ustanowiony świętym kościoła katolickiego.

Około godziny 12.30 zostawiamy wygasające ognisko kolejnej grupie, która niedawno weszła na polanę. Teraz oni podtrzymają ten ogień rozpalony ku chwale naszych przodków, bo będąc ich synami czy córkami jesteśmy najważniejszych dziełem ich życia.

Kolejna grupa na polanie.
Kolejna grupa na polanie.

Za polaną z kapliczką św. Huberta szlak skręca na północ i prowadzi jeszcze przez pewien czas wzdłuż granicy rezerwatu „Las Gościbia”. Przechodzimy pod linią wysokiego napięcia i dalej podążamy łagodnie pofalowanym grzbietem pasma. Dochodzimy do przełączki z ławeczką przed okwieconym krzyżem, gdzie rozstajemy się z rezerwatem, a za którym szlak skręca na północny wchód i szeroką drogą wchodzi na widokowy szczyt Trzebuńskiej Góry (625 m n.p.m.).

Skraj rezerwatu „Las Gościbia”.

Skraj rezerwatu „Las Gościbia”.

Skraj rezerwatu „Las Gościbia”.

Skraj rezerwatu „Las Gościbia”.

Przełączka z okwieconym krzyżem.
Przełączka z okwieconym krzyżem.
W tym miejscu kończy się rezerwat „Las Gościbia”.

Przełączka z okwieconym krzyżem.
Przełączka z okwieconym krzyżem.

Las na Trzebuńskiej Górze.
Las na Trzebuńskiej Górze.

Widok ze stoków Trzebuńskiej Góry.
Widok ze stoków Trzebuńskiej Góry. Z lewej widać stok Sularzowej.
Na dalszym planie Chełm, dalej masy Kamiennika, a z prawej za drzewkami Łysina i Lubomir.

Podejście na Sularzową Górę.
Podejście na Sularzową Górę.

Obryw stoku Trzebuńskiej Góry przy drodze szlakowej.

Obryw stoku Trzebuńskiej Góry przy drodze szlakowej.
Obryw stoku Trzebuńskiej Góry przy drodze szlakowej.

Z Trzebuńskiej Góry odsłaniają się przed nami widoki sięgające Beskidu Wyspowego i Gorców. Na północnym wschodzie widać Barnasiówkę, na wschodzie Sularzową, Plebańską Górę i za nimi Uklejną. Na południu mamy masyw Kotonia, zaś poniżej w dolnie widać zabudowania wsi Trzebuńka położone nad potokiem o tej samej nazwie. Za szczytem Trzebuńskiej Góry mijamy drewnianą leśniczówkę i domostwo, za którym szlak droga schodzi skrajem ornego pola. Wkrótce wchodzimy do kolorowego, mieszanego lasu.

Trzebuńska Góra (625 m n.p.m.).
Trzebuńska Góra (625 m n.p.m.).

Widok z Trzebuńskiej Góry na wschód.
Widok z Trzebuńskiej Góry na wschód.
Widok z Trzebuńskiej Góry na wschód.

Leśniczówka na Trzebuńskiej Górze.
Leśniczówka na Trzebuńskiej Górze.

Polana pod leśniczówką na południowym stoku Trzebuńskiej Góry.
Polana pod leśniczówką na południowym stoku Trzebuńskiej Góry.


Jesienne liście.
Jesienne liście.

Ja tu pilnuję!
Ja tu pilnuję!

Zejście z Trzebuńskiej Góry.
Zejście z Trzebuńskiej Góry.

Muchomory czerwone.
Muchomory czerwone.

Muchomor czerwony (Amanita muscaria).
Muchomor czerwony (Amanita muscaria).

Muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides).
Muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides).

Pożółkłe paprocie.
Pożółkłe paprocie.

Wędrujemy dalej jednostajnie, aż szlak skręca w prawo na niewysoki, zalesiony wierzchołek Sularzowej (617 m n.p.m.). Zaraz za wierzchołkiem o godzinie 14.25 mijamy rozstaj szlaków, skąd odchodzi zielony szlak do Trzebuni. Podążamy dalej za czerwonymi znakami w kierunku szczytu Plebańskiej Góry (510 m n.p.m.). Szlak sukcesywnie obniża się. Podziwiamy grzybowe bogactwo lasu.

Las na Sularzowej.
Las na Sularzowej.

Las na Sularzowej.
Las na Sularzowej.

Polana za szczytem Sularzowej.
Polana za szczytem Sularzowej skąd odchodzi zielony szlak do Trzebuni.

Barwy jesieni w koronie drzew.
Barwy jesieni w koronie drzew.

Szlak sukcesywnie obniża się.
Szlak sukcesywnie obniża się.

Fantazja przyrody.
Fantazja przyrody.

O godzinie 15.40 wchodzimy na polanę zwaną „Mikołaj”. Robimy odpoczynek korzystając z ławek ustawionych przed kapliczką św. Mikołaja. Kapliczka św. Mikołaja została postawiona przez pasterzy w 1782 roku „Na chwałę Panu Bogu” - jak głosi umieszczony na niej napis. W 1945 roku odnowiono ją i nadano obecny kształt.

Polana Mikołaj.
Polana Mikołaj.

Motolotnia nad Polaną Mikołaj.
Motolotnia nad Polaną Mikołaj.

Po opuszczeniu polany łagodnie schodzimy po stoku Plebańskiej Góry w kierunku Myślenic. Niebawem kończy się las i pojawiają piękne widoki na pasmo Barnasiówki, pasmo Lubomira i Łysiny, a także na Myślenice i Jezioro Dobczyckie. Schodząc mijamy słynną myślenicką „Lipkę” - pomnik przyrody, a właściwie to co po niej zostało - kikut z odciętą koroną. Drzewo to od kilku lat było zagrożone ze względu na wiek i osłabienie pnia z dziurą wypaloną przez nieznanego sprawcę w 2008 roku. Podobno zasadzone zostało przez Austriaków w około 1830 roku. Było symbolem Myślenic.

Wychodzimy z lasu.
Wychodzimy z lasu.

Przed nami Uklejna.
Przed nami Uklejna.

Widok na Uklejną (z lewej) i Chełm (z prawej) ze stoków Plebańskiej Góry.
Widok na Uklejną (z lewej) i Chełm (z prawej) ze stoków Plebańskiej Góry.

W kierunku Pasma Barnasiówki.
W kierunku Pasma Barnasiówki.

Widok na Górne Przedmieście Myślenic.
Widok na Górne Przedmieście Myślenic.

To co zostało z „Lipki”.
To co zostało z „Lipki”.

„Lipka”.
„Lipka”.

„Lipka”.
Kikut „Lipki”.

Wspomnienie „Lipki” z 11.07.2015 r. [fot. Jan Szczurek].
Wspomnienie „Lipki” z 11.07.2015 r. [fot. Jan Szczurek].

Brzozowy szpaler na Plebańskiej Górze.
Brzozowy szpaler na Plebańskiej Górze.

Schodzimy do miasta, którego zaczątki sięgają czasów pogańskich. Przypuszczalnym jego założycielem był Miślimir, od którego osada wzięła swoją nazwę. Pierwsza pisemna informacja o tej osadzie pojawiała się w latach 1253-1258 w „Kodeksie Tynieckim”, który opisuje jej umocnienia obronne i warownię strzegącą szlaku z Krakowa na Węgry. W owym czasie Myślenice broniły dostępu do stolicy Polski, Krakowa, od strony południowej. Ślady tamtej warowni znaleźć można na północnym stoku góry Uklejna, czyli tam gdzie wkrótce podążymy za czerwonymi znakami.

Panorama Myślenic z Plebańskiej Góry.
Panorama Myślenic z Plebańskiej Góry.
Panorama Myślenic z Plebańskiej Góry.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w centrum Myślenic.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w centrum Myślenic.

Widok w kierunku Jeziora Dobczyckiego.
Widok w kierunku Jeziora Dobczyckiego.

Słońce chowa się za Plebańską Górą.
Słońce chowa się za Plebańską Górą.

Wchodzimy na przedmieścia Myślenic, tam ulicą Ogrodową zmierzamy na północ w kierunku średniowiecznego rynku miasta. Z prawej widzimy stary cmentarz z kolejnymi myślenickimi pomnikami przyrody - czterema wyniosłymi lipami drobnolistnymi. Dochodzimy do ulicy Księcia Stanisława Poniatowskiego skręcamy w prawo, a następnie w lewo przechodząc mostem nad rzeką Bysinka. Za Bysinką wznosi się kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - gotycka, jednonawowa świątynia wybudowana w 1465 roku z elementami renesansowymi i barokowymi. W kościele tym znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Myślenickiej.

Stary cmentarz z wyniosłymi lipami drobnolistnymi.
Stary cmentarz z wyniosłymi lipami drobnolistnymi.

Bysinka.
Bysinka.

Przed kościołem skręcamy w prawo na ulicę Jana Kilińskiego, która doprowadza nas na róg najważniejszego punktu miasta - rynku. Ma kształt zbliżony do prostokąta z pierzejami o długościach 120, 100, 80 i 115 metrów. Rynek w Myślenicach został wytyczony w roku 1458 wedle prawa magdeburskiego. W wieku XVIII powstawały przy nim pierwsze murowane domy, najstarszym z nich jest „Kamienica Obońskich” oznaczona numerem 27. Z kolei najbardziej rozpoznawalnymi obiektami stojącymi aktualnie na płycie Rynku są dwa symbole miasta, a mianowicie: studnia-fontanna „Tereska” pochodząca z końca XIX oraz pomnik Świętego Floriana z XVIII wieku.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Myślenicach.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Myślenicach.

Rynek w Myślenicach.
Rynek w Myślenicach.

Oddalamy się od płyty Rynku ulicą Tadeusza Kościuszki, z której przechodzimy na ulicę Słowackiego wiodącą na wschód wzdłuż Bysinki. Idziemy do skrzyżowania, na którym skręcamy w prawo na ulicę Piłsudskiego. Tą zaś dochodzimy pod estakadę. Przechodzimy pod ruchliwą arterią „Zakopianki”, następnie przez małe rondo i o godzinie 17.00 mostem przekraczamy rzekę Rabę. Wchodzimy do Zarabia, rekreacyjno-wypoczynkowej dzielnicy Myślenic. Kończymy wędrówkę.

Ulica Słowackiego w Myślenicach.
Ulica Słowackiego w Myślenicach.

Rzeka Raba.
Rzeka Raba.




Grupa na polanie z kapliczką św. Huberta.
Grupa na polanie z kapliczką św. Huberta.

Słońce, błękit nieba i fantastycznie barwna jesień - z pewnością takim ten dzień zapamiętamy, ale szczególnie w pamięci pozostanie nam cudowna grupa wspaniałych ludzi z którymi podążamy przez góry najbardziej sielskiego i cichego Beskidu. Tak, to o Was mowa. Tak wielu z Was podąża z nami od samego początku Małym Szlakiem Beskidzkim i przyłącza się na innych szlakach.

Niebawem w zaduszny dzień na grobach swych bliskich zapalicie znicze. Są one echem dawnych słowiańskich ognisk, które niosły radość wdzięczności za otrzymane życie. Wkrótce płomienie zapalonych zniczy oświetlą Wasze twarze w cichej zadumie – niech Wam ta zaduma da ukojenie, gdy wspomnicie swych bliskich, którzy odeszli, a także podtrzyma wiarę w nieprzemijającą światłość. Niech te migoczące światełka będą symbolem nieprzemijającej pamięci, tego co najlepszego zostawili Wam w spadku wasi przodkowie.
                   
Dorota i Marek         



VI etap Małego Szlaku Beskidzkiego

Jak dzisiaj zaczniemy? Rzecz to wszystkim znana,
Tradycyjnie ruszamy, bardzo wcześnie z rana.
Kto dzisiaj dowodzi? Wiemy doskonale!
Dużo ludzi jeździ, gdy prowadzą Szale… 
Znowu duża grupa na szlaku powalczy,
Wyruszamy na szlak, od kościoła w Palczy. 
(A skąd nazwa Palcza? Rodowód  jest mglisty:
Założyciel - Palecz  lub „pełk” - teren bagnisty.) 
Pierwszy etap łagodny, słychać pogaduszki,
Po lewej w oddali jest Przełęcz Sanguszki.
Później ostro w górę, to duże wyzwanie,
Ale na początku ciekawe spotkanie…
Bo przed nami ruszyli jacyś ludzie obcy,
Mówią, że ich nazwa – „Słoneczni Wędrowcy”.
Natura w prezencie nam dziś wiele dała,
Albowiem pogoda, od rana wspaniała!
Pierwsza w Paśmie Babicy góra, to jest która?
Bieńkowska, Trzebuńska czy Plebańska Góra.
Tu w Paśmie Babicy to jeszcze się chowa,
Zwykła  Babica, Zachodnia oraz Sularzowa.
Są również w tym paśmie, tak głoszą napisy,
Aż dwa rezerwaty: Gościbia  i „cisy”.
Po stromym podejściu, płaski teren mamy,
I Koskowa Górę, z prawej oglądamy.
Na tej płaskiej części, pawilon z szachami,
Tutaj po raz pierwszy, więc się zatrzymamy.
Figur jednak nie ma, toteż nie zagramy,
Szybko na szczyt najwyższy - Babicę - ruszamy.
Po dwudziestu minutach, „baby” oraz „chłopy”,
Z pierwszej wojny światowej, ujrzeli okopy.
Dość już tej Babicy, na dół zasuwamy,
Bo przecież ognisko jeszcze w planie mamy.
Gdzie było ognisko, każdy zapamięta,
Było przy kapliczce Świętego Huberta.
Mają nasi wiodący „łby” nie od parady,
Dziś temat wycieczki: Zaduszki vel Dziady.
Dziady – obrzęd pogański – święto bezimienne,
Były Dziady wiosenne i Dziady jesienne.
Wiara katolicka, ten obrzęd tępiła,
Na jesienną wersję, jednak się zgodziła.
Toteż w listopadzie, moje drogie duszki,
To mamy Dzień Zmarłych i mamy Zaduszki! 
Trochę dziwne to święto – mówiąc między nami,
Żywi nawiązują tu kontakt z duchami.
Słowianie przy grobach jedli i tańczyli,
Ze spotkania z przodkami, oni się cieszyli.
Ażeby dla zmarłych droga była bliska,
Dziś palimy znicze, a dawniej ogniska.
I my też Zaduszki przy kapliczce mamy,
Maski karaboszki, na twarz zakładamy.
Nasi prowadzący konsekwentni byli,
Na najlepszą maskę, konkurs ogłosili!
Konkurencja wśród twórców, nie była zbyt wielka,
Wygrali: Xawery oraz Magdalenka.
Waldek się postarał! Za maski kupienie,
Za swe dobre chęci, dostał wyróżnienie!
Kiełbaski też były, nad ogniem pieczone,
I wszystkim, z keczupem, smakowały one.
Po długiej zabawie, znów w drogę ruszamy,
Bo drugą część trasy, przed sobą wciąż mamy.
Niektórzy turyści, ciężko pracowali,
Zdrowiutkie podgrzybki, po drodze zbierali.
I na te podgrzybki, tak zachłanni byli,
Że drogę powrotną, nieco wydłużyli.
Ile trwała wędrówka, teraz nie policzę,
Ale mamy metę - miasto Myślenice. 
Nazwa nie od rycerza, ani też od zbira,
Lecz od założyciela - woja Myślimira.
Prastara osada powstała w kotlince,
Przy niewielkiej rzeczce, tzw. Bysince.
Rej Mikołaj tu bywał, Jagiełło, Jadwiga,
Oraz Luksemburczyk co koronę dźwigał.
Bywali tu również z nazwiska nie znani,
Książęta, królowie z Węgier oraz Dani.
Za Kazka Wielkiego miastu szansę dano,
Przy trakcie Via Regia, miasto lokowano.
W historii najnowszej miastu dużo dała,
Firma Telefonika -  Bogusia Cupiała.
Gdzieś przy stadionie, autobus nasz mamy,
Jeszcze obok w barze, kebaba zjadamy.
A podróż powrotna, bardzo krótko trwała,
Odległość z Myślenic, do Krakowa mała.
Naprawdę wycieczka, dziś była udana,
Pogoda cały czas nam dopisywała.
Wystarczyło zrobić, tylko ze dwa kroki,
By oglądać barwne, jesienne widoki.
Naprawdę cudowne doznania nam niesie …
Trwająca w tej chwili - Polska Złota Jesień!

Stały uczestnik MSB - Waldemar Ciszewski - 24.10.2015 r.



Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas