Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Baranie


1

Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
dzień 2        rozdział 3
Z lasów na wzgórzach otaczających Rudawkę Rymanowską wolno unoszą się welony mgły. Ponad nami niebo zachmurzone. Wilgotny, ale ciepły poranek nastał nad doliną Wisłoka. Ostatnie dni lata to zapowiedź zbliżającej się jesieni. Dzień kurczy się co raz bardziej. Ma być dzisiaj pochmurno, może nawet deszczowo, ale to nic nie szkodzi... wkrótce ta jesień, która już nadchodzi zabarwi te lasy płomiennymi kolorami.

TRASA:
Šarbov – Lysý vrch (699 m n.p.m.) – granica PL-SK {} Baranie (słow. Nástavok; 754 m n.p.m.) Olchowiec-Kolonia

OPIS:
Przemieszczamy się do słowackiej wsi Šarbov, położonej pośród wzniesień liściastych lasów w dolince potoku Hrišov, na obszarze historycznej krainy Šariš (pol. Szarysz). Szarysz zaliczał się kiedyś do najbogatszych regionów całych Węgier. Leżał niedaleko znanego handlowego traktu. Dzisiaj jest jedną z uboższych miejscowości na Słowacji, zagubioną w górach. W wsi można „otrzeć się” o wilka, rysia, borsuka, kunę leśną, dzika, czy potężnego jelenia, których obecność przy tutejszych ludzkich domostwach nie jest czymś nadzwyczajnym, bo dolina leży w otoczeniu lasów będących ostoją dla tych i wielu innych zwierząt.

Wybraliśmy tą wioskę, bo stąd wiedzie najkrótsza droga na najwyższy szczyt Beskidu Dukielskiego - Baranie (słow. Nástavok; 754 m n.p.m.). Jednak przyjeżdżając do Šarbov wiedzieliśmy, że szlak ten (koloru zielonego) może być pozbawiony oznakowań. Dostaliśmy wcześniej informację o takiej ewentualności i byliśmy na nią przygotowani... faktycznie znaki szlaku zostały zamalowane.

Ruszamy w drogę spod przystanku autobusowego o godzinie 9.40. Stoi przy nim metalowy słupek, taki typowy na którym umieszcza się drogowskazy turystyczne. Tenże takich został pozbawiony. Przemieszczamy się kilka kroków w górę szosy i przed czerwonym budynkiem bufetu schodzimy na boczną dróżkę, którą dochodzimy na dolnej części jednej z dwóch równoległych nartostrad, tej północnej. Podchodzimy na grzbiet poruszając się wzdłuż talerzykowego wyciągu. Przez kilka chwil łapie nas chłodny, aczkolwiek bardzo krótkotrwały deszcz.

Šarbov.
Šarbov. Tutaj istniejący niedawno zielony szlak odchodził w lewo na widoczną dróżkę.

Jedna z nartostrad w Šarbov.
Jedna z nartostrad w Šarbov.

Podejście wzdłuż wyciągu narciarskiego.
Podejście wzdłuż wyciągu narciarskiego.
Po drugiej stronie doliny z prawej widoczna Lipovina (645 m n.p.m.).

Jesteśmy prawie w punkcie szczytowym grzbietu. Tutaj odnajdujemy ścieżkę odchodzącą w prawo na północ. Na jednym z drzew widzimy zamalowany znak. Ścieżką doprowadza nas na szerszą leśną drogę. Zatrzymujemy się by po intensywnym podejściu by odsapnąć pod parasolem drzew.

Deszcz ustaje, ale zostawiamy peleryny na ramionach. Odtąd poruszamy się na północny zachód. Droga wiodąca przez las jest wyraźna, choć mgły suną pośród drzew coraz gęściej. Krótko schodzimy lekko w dół, po czym dłuższy czas spokojnie w górę. Wzdłuż fragmentu naszej drogi stoją słupki orczyka narciarskiego, chyba nie używanego. Sprawdzamy na mapie rozwidlające się dróżki i pilnujemy północno-zachodniego kierunku marszu.

Wkrótce dróżka przechodzi w trawers zachodniego stoku grzbietu. Podążamy przez las wilgotny, srebrzący się od kropel wody. Tenże las jest jakby wyjęty z „Zapomnienia” Stefana Żeromskiego:
Jak woda przypływają i otaczają nas zimne fale leśnego chłodu, nasycone zapachem poziomek, jałowcu, młodej wikliny, smoły sosnowej, całym tym nie dającym się opisać, wilgotnym, gęstym, duszącym, a tak zdrowym zapachem lasu, ukrytego w mgłach porannych. Pachnie to jak dziki bukiet.
Lysý vrch.

Lysý vrch.
Lysý vrch.

Kulminację grzbietu góry Lysý vrch (699 m n.p.m.) mamy już niedaleko przed sobą, ale nie jest łysa (może kiedyś była). Przechodzimy blisko szczytu zachodnim zboczem. Odtąd ścieżka nieznacznie zaczyna obniżać się, aż przecina dróżkę przechodzącą w poprzek grzbietu i wpada na niewielką polankę. Przechodzimy środkiem polanki na jej przeciwległy skraj, gdzie znów zagłębiamy się w lesie wypełnionym mgłą. Pozostało nam jakieś 200-300 metrów do granicy państwowej. Po przecięciu polanki pniemy się w górę grzbietu. Nasza dróżka niknie nieco pod przykryciem starych liści i gałęzi, ale widać jak odchodzi w prawo. Parę minut później docieramy do granicy państwowej.

Śródleśna polana na przełęczy oddzielającej Lysý vrch od grzbietu granicznego.
Śródleśna polana na przełęczy oddzielającej Lysý vrch od grzbietu granicznego.

Pas granicy polsko-słowackiej.
Pas granicy polsko-słowackiej.

Przez polsko-słowacką granice przebiega czerwony szlak słowacki i niebieski szlak polski. Skręcamy w lewo i granicą państwową podchodzimy ku wierzchołkowi góry Baranie. Po krótkim podejściu ścieżka szlaku wypłaszcza się, jednocześnie skręca tak jak granica w prawo. W tymże miejscu od słowackiej strony dochodzi tutaj z bocznego grzbietu Skalné (715 m n.p.m.) nie ujęty jeszcze na mapach nowy zielony szlak. Stąd zostało nam już tylko 300 metrów drogi do szczytu.

Granica. Tutaj dochodzi zielony szlak słowacki.
Granica. Tutaj dochodzi zielony szlak słowacki z bocznego grzbietu Skalné.

Przed szczytem Baranie.
Przed szczytem Baranie.

Baranie (754 m n.p.m.), najwyższy szczyt Beskidu Dukielskiego zdobywamy o godzinie 11.00. Stoi na nim drewniana wieża widokowa o wysokości około 17-metrów. To wystarczy, do rozejrzenia się ponad koroną drzew, lecz niestety jest ona dzisiaj bezużyteczna ze względu na chmurzastą pogodę. Szkoda, bo przy sprzyjającej przejrzystości powietrza widać z niej nawet Tatry odległe o około 100 km.

Wieżę wznieśli w 2006 roku słowaccy turyści ze Svidnika i okolic. Wcześniej stała tutaj stalowa wieża obserwacyjna wybudowana przez Niemców w okresie II wojny światowej, która zimą 1999/2000 runęła ze starości. Obok wieży przy słupku wysokościowym w skrzyneczce znajdujemy zeszyt na pamiątkowy wpis i pieczątkę. Obok stoi również tablica z mapą szlaków oraz drewniany schron z ławkami w środku wybudowany przez Magurski Park Narodowy.

Baranie (słow. Nástavok; 754 m n.p.m.).
Baranie (słow. Nástavok; 754 m n.p.m.).

Słowacki drogowskaz szlaków i tabliczka szczytowa na Baranie (słow. Nástavok).
Słowacki drogowskaz szlaków i tabliczka szczytowa na Baranie (słow. Nástavok).

Przy polskim drogowskazie szlaków i tabliczce szczytowej.
Przy polskim drogowskazie szlaków i tabliczce szczytowej.

Szczyt Baranie.
Szczyt Baranie.

Co tam leży pod drzewem?
Co tam leży pod drzewem?

Skorodowany pocisk, niewybuch.
Skorodowany pocisk, niewybuch.

O godzinie 11.25. rozpoczynamy zejście ze szczytu kierując się żółtym szlakiem na polską stronę. Ten odcinek szlaku jest płatny, gdyż przechodzi przez obszar Magurskiego Parku Narodowego. Opłatę za wstęp do parku można uiścić poprzez wysłanie SMS-a (procedura jego wysyłania opisana jest na tablicy informacyjnej stojącej na szczycie góry).

Początkowo szlak dość ostro opuszcza wierzchołek. Nie trwa to jednak długo i po kilku minutach schodzenia zbocze przechodzi w znacznie wygodniejsze nachylenie. Szlak wprowadza nas do leśnego jaru, którego dnem wypływa ze swych źródeł Olchowczyk. Obniżyliśmy swoją wysokość na tyle by wyjść z chmur, leżących na wierzchołkach Beskidu Niskiego. Las choć dziki, robi się bardziej przejrzysty. Wydaje się nawet, że odpłynęło z niego wcześniejsze mgły, ale nic podobnego - one wciąż zalegają w wyżej położonych partiach.

Zejście ze szczytu.

Podążamy już dość płasko przekraczając raz i drugi potok Olchowczyk, przelewający się przez kamienne koryto. Omijamy powalony na ścieżkę konar starego buka, gdzie leży zostawiony na żer przyrodzie. Z lewej nad jarem potoku wznosi się Ruban (621 m n.p.m.), zaś z prawej Kury Wierch (601 m n.p.m.), na którym ponoć znaleźć można kamienie z różnymi napisami, znakami, datami, czy krzyżami.

Dolina źródlisk Olchowczyka.
Dolina źródlisk Olchowczyka.

Jar Olchowczyka.
Jar Olchowczyka.

Magurski Park Narodowy. Olchowczyk.

Magurski Park Narodowy. Olchowczyk.

Magurski Park Narodowy. Olchowczyk.

Magurski Park Narodowy.
Magurski Park Narodowy.

Opuszczamy leśne ostępy Magurskiego Parku Narodowego.
Opuszczamy leśne ostępy Magurskiego Parku Narodowego.

Około godziny dwunastej opuszczamy Magurski Park Narodowy, a chwilę później las – wchodzimy do przysiółka Kolonia należącym do leżącej po przeciwnej stronie wzgórza Horb (516 m n.p.m.) wsi Olchowiec. Nazwa wsi pochodzi od drzewa olchy. Olchowiec założony został przez osadników wołoskich w I połowie XVI wieku. Przed wojną mieszkało w nim około 80 rodzin łemkowskich oraz kilka cygańskich. W czasie II wojny światowej Niemcy wywieźli ludność cygańską do obozów koncentracyjnych. Po wojnie w ramach akcji „Wisła” większość mieszkańców przymusowo przesiedlono na tereny ówczesnego ZSRR. Część rodzin uniknęło przesiedlenia, dzięki fikcyjnym metrykom chrztu rzymskokatolickiego, wystawionym przez proboszcza ze Żmigrodu (wyznanie było ważnym kryterium przy przesiedleniach). Dzisiaj Olchowiec zasiedla kilkanaście rodzin, potomków rdzennych Łemków zasiedlających wieś przed wojną. Z kolei w przysiółku Kolonia mieszka też człowiek niezwyczajny i nie jest to Łemko. Spotkanie z nim mieliśmy umówione już od dawna i nie mogliśmy się go już doczekać. Z zasięgiem jest tutaj kiepsko, ale udało się nam skontaktować z nim telefonicznie... czeka na nas, więc maszerujemy co tchu, bo czas nam się nieco obsunął.

Olchowiec-Kolonia.
Olchowiec-Kolonia.

Zgodnie z otrzymanymi instrukcjami przed niewielkim wzniesieniem Horb (516 m n.p.m.) opuszczamy żółty szlak, który biegnie dalej asfaltówką do centrum Olchowca. Odbijamy w lewo i maszerujemy na południowy zachód utwardzoną drogą. Droga delikatnie pnie się do góry dając nam ładny pejzaż okolicy, zielonych pastwisk ograniczonych łagodnymi wzniesieniami porośniętymi gęstym lasem. Podchodzimy niemal pod sam las pokrywający boczny grzbiet odchodzący od Baranie, gdzie droga łamie się ostro na północny zachód. Ten las który był przed momentem przed nami, a teraz jest po naszej lewicy rośnie w obszarze Magurskiego Parku Narodowego, Cały przysiółek Kolonia leży na pograniczu parku.

Z prawej dość okazale widać Horb, który jest jak wysepka otoczona pastwiskami. Jego wierzchołek też porośnięty jest lasem. Jest zbyt niski, aby pokryły je chmury, tak jak wierzchołek Baranie, które wciąż w nich tonie. Mijamy ciąg kilku obejść. Droga stopniowo obniża się ku widocznym zagajnikom mijając kilka obejść, po czym skręca na chwilkę w prawo, a potem zataczając łuk na północ dochodzi do bocznej drogi odchodzącej na lewo. Skręcamy w nią przechodząc mostkiem nad strumieniem.


Stoki wzniesienia Horb pokryte pastwiskami.
Stoki wzniesienia Horb pokryte pastwiskami.

Droga przez przysiółek Kolonia.
Droga przez przysiółek Kolonia.

Przydrożna kapliczka.
Przydrożna kapliczka.

Kolejna kapliczka.
Kolejna kapliczka.

Pastwiska po zachodniej stronie drogi.
Pastwiska po zachodniej stronie drogi.

Stara chyża w Olchowcu.
Stara chyża w Olchowcu.
Podążamy w górę zbocza, mijając z prawej domostwo, po 150 metrach mamy skręt w lewo, a zaraz potem w prawo i mijamy kolejne domostwo tym razem z lewej. Z prawej pasą się cztery młode byczki, na szczęście odgrodzone od nas elektrycznym pastuchem. Powyżej pastwiska stoi stara łemkowska chyża.

Dzień dobry, panie Tadeuszu! Nie mogliśmy się doczekać tego spotkania!
Dzień dobry, panie Tadeuszu! Nie mogliśmy doczekać się spotkania!
Zbliża się godzina trzynasta, gdy wchodzimy na teren obejścia, podchodzimy do drzwi i stukamy w nie pięścią: - Jest tam kto? Otwierają się drzwi, w progu staje szczupły, starszy mężczyzna w białych spodniach nohałkach, białej koszuli zwanej soroczką, z przywdzianym z wierzchu lajbikiem... - Dzień dobry, panie Tadeuszu! Nie mogliśmy doczekać się spotkania!



Udostępnij:

2 komentarze:

  1. Witam.
    Drobna nieścisłość. wiata na szczycie Baraniego nie powstała w 2012 r. Byłem tam w Maju 2013 r. i jeszcze nie było jej. O ile dobrze pamiętam to, została ona oddana do użytku na przełomie 2013 i 2014 r a może nawet jesienią 2014. Tego nie jestem pewien. Jednak na pewno nie był to rok 2012.
    Barsus

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ok, dzięki za informację. Takie mieliśmy źródło, ale skorygowaliśmy wedle Twojej uwagi. Pozdrawiamy.

      Usuń

Życie jest zbyt krótkie, aby je przegapić.

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Z nimi w górach bezpieczniej

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Mapę miej zawsze ze sobą

Stali bywalcy

Odbiorcy

Wyrusz z nami na

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[RELACJA]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
26.09.2020
[RELACJA]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
5.12.2020
[RELACJA]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
6.03.2021
[RELACJA]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski

Spis etapów

TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
16.05.2020
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
23.05.2020
[RELACJA]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
23.05.2020
[RELACJA]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[RELACJA]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[RELACJA]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
06.06.2020
[RELACJA]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
1
6.07.2020
[RELACJA]
Stary Sącz – Hala Łabowska
2
7.07.2020
[RELACJA]
Hala Łabowska – Krynica-Zdrój
3
8.07.2020
[RELACJA]
Krynica-Zdrój – Hańczowa
4
9.07.2020
[RELACJA]
Hańczowa – Ług
5
11.07.2020
[RELACJA]
Ług – Magura Wątkowska

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Relacje:

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełęczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2022
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełęczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2023
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Napisz do nas