Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

W krainie romantyków: Häntzschelstiege

Miejsce to znane jest z romantycznego miejsca, jakim jest efektowny wodospad Lichtenhainer. Nie dziwi nikogo zatem, że poprowadzony został tędy Szlak Malarzy (Malerweg). Wodospadowi przyjrzymy się jednak później, jak wrócimy z trasy po Szwajcarii Saksońskiej. Z parkingu przemieszczamy się szosą Kirnitzschtalstraße do Beuthenfall.

Robi się ładna pogoda. Takiej potrzebowaliśmy na dzisiaj, bo czekają nas skały. Lepiej żeby były suche, bo po mokrych lepiej byłoby nie chodzić. Z Kirnitzschtalstraße skręcamy na lewo. Przechodzimy przez most nad potokiem Kirnitzsch. Utwardzona dróżka, po której wiodą nas znaki Szlaku Malarzy podrywa się w górę, ponad jar mniejszego potoczku (dopływu Kirnitzsch). Na rozwidleniu dróg Szlak Malarzy wprowadza na drogę odchodzącą w lewo. Wciąż pokonujemy nachylenie zbocza, a niebawem oczom naszym ukazuje się imponujący widok skalnej ściany, którą tworzą gęsto naszpikowane i stykające się ze sobą baszty. Pierwsza ze skraju baszta Bloßstock jest nieco odsunięta od pozostałych - stoi samotnie, strzegąc północnej flanki grupy skalnej Affenstein (Kamienne Małpy), na które zamierzamy się wspiąć, korzystając z wytyczonych żelaznych dróg. Jest taka legenda tłumacząca nazwę Affenstein, mówiąca o pewnym szlachcicu uwięzionym wśród skał na zamku złodziei (niem. Freinstein). Został ona tam uwięziony w połowie XV wieku, jako wróg i nieprzyjaciel złodziei. Posiadał on wtresowaną małpkę (niem. Affe). Gdy jego służący szlachcica dowiedział się o uwięzieniu zabrał ze sobą małpkę, długą linę i udał się nocą pod zamek, by uwolnić swojego pana. Zawinął wokół ciała małpki linę, a ta wspięła się na skalne baszty do zamku złodziei. Dotarła do szlachcica dostarczając mu koniec liny. Dzięki niej szlachcic zdołał uciec z zamku na skałach, a wieść o tym w jaki sposób to zrobił rozeszła się po okolicy.

Lichtenhainer Wasserfall.

Zanim ruszymy w drogę.

Beuthenfall.

Północna, gładka ściana Bloßstock opada w pionie 90 metrów dół. W całej Szwajcarii Saksońskiej jest zaliczana do najbardziej imponujących skalnych baszt. Pierwsi zdobywcy wspięli się na jej szczyt w roku 1899. Były to początki rozwoju wspinaczki w Szwajcarii Saksońskiej. Widoczna z innych okolicznych punktów jest dobrym punktem orientacyjnym. Tuż za basztą Bloßstock skrzywione słupy skał tworzą Kreuzturm (Krzyżowa Wieża), do której przylega Morsche Zinne (Zgniły Szczyt) i Falsche Zinne (Fałszywy Szczyt). Skupione w swoisty mur skalny baszty ciągną się dalej na południe imponując swym widokiem, ale też wywołując szczyptę przerażenia, a przynajmniej wśród tych, co mają zamiar wspinać się po nich żelaznymi drogami.

Północna flanka skał Affenstein.

Jeszcze krótkie podejście i schodzimy ze Szlaku Malarzy. Ścieżką odchodzącą na lewo docieramy o godzinie 9.30 pod ścianę basztę Bloßstock. Początek via ferraty jest nieco dalej. Dochodzimy do niego przechodząc skały od zachodniej strony, gdzie po stopniach wchodzimy na początek Häntzschelstiege (Schody Häntzschela). Ubieramy niezbędny sprzęt i jak zwykle skrupulatnie sprawdzamy poprawność jego założenia.

O godzinie 10.00 jesteśmy gotowi by rozpocząć nową przygodę na Häntzschelstiege. Wpierw wschodzimy po krótkich drewnianych drabinkach ustawionych pomiędzy skałami. Doprowadzają nas one do skalnej szczeliny, miejsca, w którym łączą się skalne baszty. Spoglądając w górę po skalnych ścianach nie widać ich wierzchołków, ani końca. Wyglądają, jakby sięgały aż do nieba.

Pod ścianą baszty Bloßstock.

Häntzschelstiege - początek.

Stopnie prowadzące na początek via ferraty.

Po drewnianych drabinkach.

Z placyku przed szczeliną musimy wdrapać się na wyślizgany głaz. Sprawia to trochę kłopotu i niewiele pomagają wykute w nim szczeliny. Powyżej głazu wspinamy się pionowo w górę, co jest dużo łatwiejsze niż ów głaz. Ułatwieniem są liczna klamry na skałach po prawej od szczeliny. Szybko nabieramy wysokości i równie szybko wzrasta ekspozycja. Na końcu, ale jeszcze nie na wierzchołku baszty czeka nas trawers po gzymsie, który wprowadza do szczeliny. Wcześniej rzutem oka oceniamy wysokość od widocznego jeszcze miejsca rozpoczęcia wspinaczki. Jesteśmy ponad wierzchołkami wyrastających tam drzew.

Początek żelaznej drogi.

Tam musimy się wspiąć, gdzie widoczne trawersy.

Pierwsze klamry.

Pierwszy szeroki grzyms powyżej klamer.

Pierwszy trawers.

Widoki z pokonywanej ściany.

Drugi węższy grzyms.

Przejście grzymsu.

Końcówka grzymsu, z której skręcamy do szczeliny.

A tak widać tych co zostali na dole.

Wejście do szczeliny.

W szczelinie można zatrzymać się nie przeszkadzając innym. Można tu wziąć dwa głębokie wdechy przed dalszą drogą. Idziemy dalej po serii klamer umocowanych do skały zespalającej skalne baszty. Przejście to nachylone jest pod pewnym kątem, ale raczej pokonać go trzeba jak po drabinie, czyli z pomocą rąk. O godzinie 10.30 zostajemy wyprowadzeni na wierzchowinę porośnięta brzozami. Skręcamy w prawo. Kilka drewnianych stopni doprowadza nas do niewysokiej drabinki. Wchodzimy wyżej, gdzie docierają promienie słoneczne. Z lewej zostawiamy za sobą basztę Klosterwächter (Strażnica Klasztoru). Idziemy dalej po skałach po wierzchowinie porośniętej brzozami. Jej krajobraz zaczyna kojarzyć się nam ze cudownym gajem, takim nieprawdziwym, wymyślonym przez ludzkie zmysły. Trudno ogarnąć zachwyt jego nieprawdopodobnością i uwierzyć, że miejsca, w których jesteśmy są rzeczywiste, prawdziwe. Wąski grzbiet obfituje w szczeliny, uskoki. Na lewo i prawo mamy oczywiście opadające urwiste, pionowe ściany, z których roztaczają się fenomenalne widoki. Trudno się im oprzeć.

Klamry w szczelinie.

Wyjście ze szczeliny na wierzchowinę skał.

Drabinka w brzozowym gaju.

Na niższej wierzchowinie.

Punt widokowy.

Panorama zachodnia.

Widok na wzniesienie Hohe Liebe (401 m n.p.m.).
Na dalszym planie na lewo Hohe Liebe widać wolnostojący masyw piaskowca Falkenstein (381 m n.p.m.).

Ścieżka wije się nieco pośród głazów wierzchowiny. Wprowadza nas wyżej pod wysoką skalną ścianę Bauerlochturm (Chłopska Wieża), która dosłownie tłumacząc oznacza wieżę z dziurą dla rolników. Owszem, jest wąska, skosem ułożona szczelina, w której można sprawdzić doskonałość swojej sylwetki. To nie żart, można się tutaj zakleszczyć, szczególnie z dużym plecakiem. Wciskamy się w tą mroczną wąską szczelinę ścian, od której dźwięk odbija się z szybko wytłumionym echem. Dochodzimy do wysokiego komina. Dzięki wkutym klamrom przedostajemy się kominem wyżej na niezbyt obszerny próg, skąd po kilkumetrowej metalowej drabince wspinamy się wyżej. To jednak jeszcze nie koniec wąskiej szczeliny.

Szczelina ograniczona pionowymi ścianami wydaje się nie kończyć. Powyżej drabinki prowadzi nas ciąg kilku klamer po prawej ścianie. Doprowadzają one do miejsca, gdzie trzeba krokiem przenieść się na przeciwległą ścianę. Stamtąd pozostało już tylko kilka metrów w górę i wydostajemy na wierzchowiną skał. Jesteśmy wyżej niż wcześniej.

Pośród głazów.

Mały uskok.

Przed szczeliną.

Wchodzimy?

Wchodzimy. Spróbujemy się wcisnąć na wdechu.

Z gracją i wdziękiem przesuwamy się do samego końca szczeliny.

Przed kominem.

Komin.

Drabinka na progiem w kominie.

W szczelinie powyżej komina.

Przejście na przeciwległą ścianę.

Widok na szczelinę z góry.

Kilka klamer do góry.

I jesteśmy na wyższej wierzchowienie skał - Nordstern.

Panorama z Nordstern.

Byliśmy już olśnieni panoramą z Affenstein, ale skoro byliśmy wtedy olśnieni, to jak to nazwać teraz, kiedy jesteśmy jeszcze wyżej, skąd widać jeszcze więcej i piękniej. Znajdujemy się na skałach o nazwie Nordstern (Gwiazda Północna), z których roztacza się fenomenalna, rozległa panorama. Można tu zapomnieć o realnym świecie, bo otacza nas pejzaż iście romantyczny, urozmaicony rzędami wapiennych skał obrośniętych częściowo zielonymi lasami, w ciemnych i jasnych odcieniach. Gdzieniegdzie z tego pagórkowatego obszaru wynurza się ścięty stożek, lub potężny ostaniec, każdy wart zapewne odrębnej wycieczki. Jest tego tyle, że zastanawiamy się, czy miesiąc wystarczyłby na zwiedzenie całej Szwajcarii Saksońskiej. Jeszcze się nie nacieszyliśmy tą wyprawą, a już przychodzą myśli o następnym przyjeździe i tym gdzie powinniśmy wyruszyć. Próbujemy otrząsnąć się z zachwytu - musimy to zrobić, bo wędrując po czubkach skalnych baszt trzeba przeskakiwać szczeliny znajdujące się pomiędzy nimi. Ułatwiają to oczywiście ażurowe kładki i rozwieszone stalowe liny i łańcuchy.

Ze skały na skałę ponad szczelinami.

Na szczytach skał Affenstein otacza nas fenomenalna panorama krainy romantyków.

Panorama na północ. W prawym dolnym rogu widoczna grupa skał z basztę Bloßstock.

Panorama na zachód. Z lewej widać grupę Skał Schrammsteine.

Widok na grupę Skał Schrammsteine (widoczne w głębi).

I jeszcze tylko spojrzenie na północny wschód i idziemy dalej...

Przejście nad kolejną szczeliną.

W dali widoczny jest północny skraj Skał Schrammsteine.

Zagajniki i karłowate drzewa.

Szczeliny wciąż jeszcze występują, ale są tutaj o wiele płytsze.

Około godziny 11.20 wchodzimy znów w leśny gaj karłowatych drzew, zagajników i niskiej roślinności. Przyroda ożywiona odnajduje sobie tutaj więcej dogodnego miejsca do życia. Jest tu barwnie, malowniczo, bajecznie. Po chwilce wchodzimy znów na urzekający punkt widokowy z północno-wschodnią panoramą. Na lewo widać stąd nieduże i nieszczególnie wyróżniające się w krajobrazie zalesione wzniesienie Hausberg (396 m n.p.m.), przed którym wznosi się skała wapieni ze szczytem Neuer Wildenstein (337 m n.p.m.). Tamte wapienie tworzą niezwykły skalny zamek z wyjątkową i słynną formacją Kuhstall (Obora), która jest drugą co do wielkości (po Bramie Pravčickiej) naturalną bramą skalną w Łabskich Górach Połabskich. Na wierzchowinę tamtejszych skał prowadzą niecodzienne „schody do nieba”, a w ogóle to przechodzi tamtędy najsłynniejszy szlak w Szwajcarii Saksońskiej - Szlak Malarzy (Malerweg).

Na prawo widzimy nieodległy grzbiet Kleiner Winterberg (500 n.p.m.), porośnięty starym bukowym lasem, który nie tak dawno częściowo musiał być wycięty ze względów bezpieczeństwa. Szczyt leży w centralnej strefie Parku Narodowego Szwajcarii Saksońskiej i nie jest turystycznie dostępny.


Wzniesienie Hausberg (396 m n.p.m.) i grupa skał Neuer Wildenstein (337 m n.p.m.).

W przerwie na punkcie widokowym.

Po przerwie opuszczamy punkt widokowy. Idziemy dalej leśną dróżką, która o godzinie 11.50 doprowadza nas do węzła szlaku. Tutaj kończy się jednokierunkowy szlak via ferraty Häntzschelstiege. Häntzschelstiege został stworzony przez Rudolfa Häntzschela z Sebnitz w latach 60-tych XX wieku. Była to jego prywatna inicjatywa i zbudował via ferratę bez oficjalnego zezwolenia. W 1998 roku Park Narodowy Szwajcarii Saksońskiej miała zamiar zdemontować ułatwienia i zupełnie zamknąć ten szlak ze względu na zużycie stalowych ułatwień. Masowe protesty środowisk turystycznych, w tym Saksońskiej Federacji Alpinizmu, zapobiegły temu, a w następnych latach przeprowadzono remont żelaznych ułatwień.

Leśna dróżka prowadząca na koniec szlaku.

Häntzschelstiege - koniec szlaku.

Häntzschelstiege daje smak wspinaczki. Jest jednym z większych wyzwań jako via ferrata w Szwajcarii Saksońskiej z zapierającymi dech w piersiach panoramami z Affensteine. Na spokojne pokonanie Häntzschelstiege potrzebowaliśmy niespełna dwie godziny. Szkoda, że tak krótko. Na via ferracie Häntzschelstiege doznaliśmy pierwszego zauroczenia Szwajcarią Saksońską, ale zapewne nie jest to dzisiaj ostatnie zauroczenie. Łapiemy oddech przed kolejnymi.



Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas