Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Śladami orawskich władców i kubińskich pasterzy

Śladami orawskich władców i kubińskich pasterzy
Dawno, dawno temu, dużo wcześniej przed nami, przybył na te ziemie pewien rycerz o imieniu Marek, a widząc skałę, tą samą przed którą my dziś stoimy, pomyślał, że nawet gdyby potrzebował pomocy diabła, to wybuduje tu zamek. W tym momencie usłyszał głos, który zaoferował mu pomoc, a jak się domyślacie był to głos diabła. Jednak jak to z niejednym czartem już bywało, pomoc w spełnieniu marzeń Marka nie miała być za darmo. Marek musiał podpisać cyrograf na swoją duszę. Początkowo chłopak się wahał, ale ostatecznie zgodził się mając nadzieję, że czartowi nie uda się spełnić wszystkich wymogów umowy. Mówiła ona o tym, że diabeł musi wybudować zamek w ciągu siedmiu dni i siedmiu nocy, i wtedy po siedemdziesięciu latach będzie mógł przyjść po duszę Marka. Szatan zgodził się i z werwą od razu zaczął budowę. Pracował ciężko, znosił głazy całymi dniami i nocami. Głazy potrzebne do budowy musiał przynosić z daleka. Musiał też uważać, aby budowla nie spadła do płynącej poniżej Orawy, bo skała zamkowa była wysoka i nachylona w jedną stronę. Zamek szybko rósł. Widząc to Marek zaczął obawiać się, że jednak przyjdzie mu iść do piekła, i zaczął modlić się do Pana Boga, aby go przed tym uchronił. Diabeł cieszył się, że przysporzy piekłu jeszcze jedną duszyczkę. Gdy kończyła się ostatnia noc, twierdza była już prawie gotowa. Został jeszcze jeden głaz do wniesienia, ale nagle rozległo się pianie koguta, oznajmiające ranek ósmego dnia. Dusza Marka została uratowana. Wściekły diabeł wrzucił ów kamień do rzeki, gdzie pozostał aż do dziś. Ludzie nazwali go Markową Skałą, a budowę zamku Marek dokończył własnymi siłami.
Stoi on po dziś dzień, kpiąc z praw fizyki na 112-metrowej wapiennej skale ponad lustrem rzeki Orawy, na bezwzględnej wysokości 520 m n.p.m. - Zamek Orawski (słow. Oravský hrad), z węgierska zwany Árva vára.

Orawski Zamek.

Kiedy powstał – nikt tego nie wie. Pierwsze wzmianki pojawiają się o nim w roku 1241. Był stanicą strzegącą traktu wojennego i handlowego do Polski.

Historia Orawskiego Zamku ma niezwykle bogatą treść, z rodowodami węgierskimi, słowackimi, ale też i polskimi. Samych właścicieli miał ponad dwudziestu. Sporo by można pisać o historii tego zamku, dlatego też odsyłamy zainteresowanych czytelników do innych internetowych źródeł.

Pod zamkową skałą rozwinęła się wieś Orawskie Podzamcze (słow. Oravský Podzámok) - najstarsza miejscowość regionu, w której rozpoczynamy naszą wędrówkę po słowackiej Orawie. Dziś Zamek Orawski jest największą atrakcją wśród zabytków regionu. Tutaj też kręcono jeden z pierwszych horrorów „Nosferatu – symfonia grozy” Friedricha Wilhelma Murnau. Był planem zdjęciowym wielu czechosłowackich i słowackich, ale także polskich filmów. Kręcono tutaj m.in. serial „Janosik” (którego bohater pochodzi faktycznie z Orawy), a także polski serial biograficzny z roku 1989 roku pt. „Kanclerz”.

TRASA:
Orawskie Podzamcze, Oravský Podzámok (511 m n.p.m.) / Zamek Orawski, Oravský hrad Sedlo Pryslop (808 m n.p.m.) Pryslop (1038 m n.p.m.) Čierny vrch (1319 m n.p.m.) Kubínska hoľa (1346 m n.p.m.) Kubínska hoľa, sedlo (1300 m n.p.m.) Minčol (1394 m n.p.m.) Kubínska hoľa, sedlo (1325 m n.p.m.) Chata na Kubínskej hoľi (1096 m n.p.m.).

OPIS:
Zwiedzanie rozpoczynamy stromym podejściem pod renesansową bramę, którą przekraczamy o godzinie 10.50 pod opieką słowackiego przewodnika. Za bramą przechodzimy przez drugą bramę ze zwodzonym mostem i tunelowym przejściem, w którego sklepieniu znajdują się otwory służące kiedyś do polewania nieproszonych gości gorącą smołą. Tunel ten doprowadza nas do trzeciej bramy, którą wchodzimy na baśniowy dziedziniec dolnego zamku.

Trzecia brama do zamku.

Bajkowy dziedziniec dolnego zamku.

Z dziedzinca dolnego zamku wchodzimy do Pałacu Jerzego Thurzy, w którym zwiedzamy galerię zamkową i saloniki. W pierwszym pomieszczeniu wita nas Biała Dama z odciętą prawą dłonią, podobno straciła ją wstawiając się za służącym, którego chciał ukarać jej mąż.


Biała Dama, która wstawiała się za służącym, którego chciał ukarać jej mąż.

W kolejnym pomieszczeniu wśród galerii obrazów dostrzegamy tajemnicze lustro. Podobno, gdy kobieta przejrzy się w nim będzie zawsze piękna, ale z charakteru okropna. Prawie w każdym z pomieszczeniu oglądamy oręż i wyposażenie wnętrz. Potem przechodzimy przez kolejne komnaty i saloniki.


W Pałacu Jerzego Thurzy.

Gdy kobieta przejrzy się w tym lustrze będzie zawsze piękna, ale z charakteru okropna...

Stąd wychodzimy na taras widokowy na okrągłej bastei, z którego rozpościera się ładny widok na okolicę. Widać stąd w pełnej okazałości dziedziniec zamku dolnego. Z tego tarasu wchodzimy do położonego w zamku średnim Pałacu Macieja Korwina (wybitnego króla węgierskiego). Atrakcją są tutaj sala rycerska i sala herbowa.


W Pałacu Macieja Korwina.

Wieża kaplicy zamkowej.

Z sal wyszliśmy na górny dziedziniec zamkowy, otoczony wysokimi, drewnianymi krużgankami. Z dziedzińca tego schodami wspinaliśmy się do kolejnych poziomów zamkowych. Tutaj oprócz eksponatów historycznych, mamy ekspozycję przyrodniczą i etnograficzną zamku. Z eksponatów historycznych najbardziej zaskakującymi okazały się nader krótkie łóżka w pomieszczeniach sypialnianych. Okazuje się, że członkowie rodziny władającej zamkiem mieli tylko po 165 cm wzrostu, co jednak nie zmienia faktu, że byli uważani za ludzi postawnych. Z dziedzińca zamku średniego dostajemy się też do Pałacu Jana z Dubovca, który zamieszkiwali szlacheccy obywatele zamku.


W Pałacu Jana z Dubovca.


Z najwyżej położonych pomieszczeń zamku średniego zaczęliśmy wspinać się dalej, tym razem stopniami przytulonymi do skały, gdzie stoi najwyższa i zarazem najstarsza część warowni. Jednak ze względów bezpieczeństwa wejście do zamku górnego jest zamknięte (obecnie trwają tam prace konserwatorskie). Nam przyszło zadowolić się widokami spod wejścia do tej cytadeli. U stóp mieliśmy dolinę rzeki Orawy, wraz z miasteczkiem. W oddali majaczyły szczyty okolicznych masywów górskich.

Widok spod murów górnego zamku na północny zachód.

Widok spod murów górnego zamku na północny wschód.

Widok spod murów górnego zamku na północ. W dole widać rzekę Orawę.

Majestatyczny widok zamku na wysokiej skale, jaki widzimy z dołu nie ma sobie równych. Ten z góry utwierdza nas w przekonaniu, że to prawdziwa twierdza nie do zdobycia, co potwierdziła historia. Zamek nigdy nie został zdobyty siłą, a tak naprawdę nie miał zbytnio okazji udowodnić swojej przydatności. Mury zamku są niemal idealnie dopasowane do krawędzi skały, tak, że żaden napastnik nigdy nie miał szans dotarcia pod właściwy mur. Dlatego też  nietypowa jest zabudowa obronna najwyższej części zamku, która zupełnie pozbawiona jest donżonu, stanowiącego ostatnie miejsce oporu.


Górny zamek.

Mury zamku są dopasowane do krawędzi skały.

Cytadela.

Z najwyższego dostępnego do zwiedzania punktu schodzimy z powrotem w dół po stopniach skalnych, na dziedziniec zamku średniego, i dalej przejściami zamkowymi na dziedziniec zamku dolnego. Tutaj zwiedzamy jeszcze kaplicę zamkową z XVII wieku, z pięknym ołtarzem i wyposażeniem. W jego podziemiach znajdują się grobowce osobistości związanych z zamkiem.


Zejście z górnego zamku stopniami przyklejonymi do skały.

Z zamku średniego wychodzimy pomiędzy bastejami.

Schody wychodzące z zamku średniego (z lewej widać fragment jednej z bastei).

Schody na dziedziniec dolnego zamku.

Ołtarz w kaplicy zamkowej.

Na tym kończymy zwiedzanie niezwykłego Zamku Orawskiego. Schodzimy do Orawskiego Podzamcza, przechodząc kolejno trzy zamkowe bramy. Orawskie Podzamcze wraz z zamkiem było niegdyś, ważnym ośrodkiem administracyjnym całego regionu. Mieszkańcy Orawskiego Podzamcza stanowili wtedy w większości służbę zamkową i zamkowych rzemieślników. Funkcjonował tu wtedy tartak, browar, młyn, folusz, a nawet młyn produkujący proch strzelniczy.




Zejście do pierwszej bramy zamkowej.

W drodze do autokaru zatrzymujemy się jeszcze chwilkę nad główną rzeką historycznej krainy Słowacji o takiej samej nazwie Orawa. Wypływa ona ze sztucznego jeziora Oravska priehrada, które napełniają rzeki Czarna Orawa i Biała Orawa.


Orawa.



O godzinie 12.40 wyjeżdżamy z Orawskiego Podzamcza. Kolejnym naszym celem jest centralna część Magury Orawskiej, w której znajdują się jej najwyższe szczyty: Minčol (1394 m n.p.m.) i Kubínska hoľa (1346 m n.p.m.). Część ta zwana jest Pasmem Kubińskiej Hali. Od wschodniej części Magury Orawskiej, pasmo Kubińskiej Hali oddziela dość głęboka, wyraźna przełęcz Príslop (808 m n.p.m.), na której o godzinie 12.55 rozpoczynamy wędrówkę. Czerwony szlak wyprowadza nas z przełęczy od razu dość szybko w górę. Ścieżka leśna chwilami pokryta jest szeleszczącymi liśćmi, a niekiedy, w bardziej nasłonecznionych fragmentach obrośnięta zieloniutką trawą. Słonce zaczyna przygrzewać, unosi się trochę parne powietrze, ale ogólnie jest bardzo przyjemna aura. Wspinaczka nie jest nazbyt męcząca i o godzinie 13.30 jesteśmy już na grzbiecie pasma.


Nasłoneczniony fragment podejścia na Kubińską Halę.

Ścieżka nasza biegnie do teraz przeważnie dość szeroką, trawiastą przecinką leśną, nagrzewaną promieniami słonecznymi. Kurtki lub polary lądują w plecakach. Las jest tu bardzo gęsty, zdominowany górnoreglowymi świerkami, co świadczy o surowości występującego tu klimatu. Faktycznie panuje tu swego rodzaju dzicz i spotkać tu można nawet największe karpackie drapieżniki: niedźwiedzia brunatnego, rysia, czy też wilka.




Czasem nasz szlak wybiega na polany odsłaniające szeroki grzbiet Kubińskiej Hali, głownie na płytkich przełęczach na lekko pofalowanym grzbiecie Kubińskiej Hali. Takie miejsca  przypominają o dawnej gospodarce pasterskiej mieszkańców Kubina. Polany opadają łagodnymi północnymi zboczami Kubińskiej Hali. Strona południowa, którą wchodziliśmy na grzbiet pasma, jest zdecydowanie bardziej stroma i jednocześnie gęsto zarośnięta drzewami.

 Łagodne północne zbocze Kubińskiej Hali...

...i jedna z polan opadających po nim.
Urdzik karpacki (Soldanella carpatica).



Mały czerwony szlak kubiński i duży czerwony szlak kubiński.

Niespodzianka na szlaku - krokusik.
Gdy ścieżka wznosi się bezpośrednio na szczyt Kubińskiej Hali, zbliża się do  krawędzi południowego zbocza bardzo stromo opadającego w kierunku Dolnego Kubína. Dzięki temu pojawia się piękna panorama na miasto i wznoszące się za nim imponujące szczyty Gór Choczańskich, z dominującym Wielkim Choczem. Szkoda, że powietrze ogranicza widoczność i nie widać wszystkiego tak jak byśmy chcieli.





O godzinie 15.10 przechodzimy przez rozległy szczyt Kubínska hoľa (1346 m n.p.m.) - to drugi co do wysokości szczyt Magury Orawskiej. Na skraju wyjątkowo tutaj urwistych północnych zboczy pojawia się kosodrzewina. Dalej ścieżka opada łagodnie na płytką przełęcz Kubínska hoľa, na wysokość 1300 m n.p.m. Znika las, a na rzecz niewielkich grup młodych świerków, porozrzucanych na trawiastych połaciach przełęczy i wznoszącego się za nią zbocza kolejnej góry.


Na Kubínskiej hoľi pojawia się kosówka.

Na szczycie Kubínskiej hoľi (1346 m n.p.m.); w tle szczyty Gór Choczańskich.

Wielki Chocz, a w dole Dolny Kubin.
  
Ciemiężyca zielona (Veratrum lobelianum Bernh).
Siodło przełęczy mijamy około godziny 15.20 i szybkim krokiem, bez specjalnego wysiłku zbliżamy się do najwyższego szczytu Magury Orawskiej. Wierzchołek góry Minčol jest mocno zarośnięty drzewami. Po minięciu znajdującego się w jego pobliżu masztu antenowego oraz górnej stacji wyciągu narciarskiego, wchodzimy w krótki odcinek gąszczu drzew i po chwili, o godzinie 15.45 zdobywamy szczyt.


Za nami Kubínska hoľa (1346 m n.p.m.).

Przed nami Minčol (1394 m n.p.m.).

Minčol zdobyty!

Zatrzymujemy się na rozdrożu szlaków, na wysokości 1392 m n.p.m. Robimy sobie tradycyjną przerwę, bo choć niebo pokrywa szczelna zasłona chmur to nadal jest dość ciepło. Na północy widać ciemniejsze chmury, ale raczej nie wieszczą dużych opadów.

O godzinie 16.00 zaczynamy schodzić w dół, z powrotem w kierunku przełęczy Kubínska hoľa, jednak nie do najniższego jej punktu, ale na wysokość 1325 m n.p.m., gdzie znajduje się skrzyżowanie czerwonego szlaku ze niebieskim. Stąd niebieskim szlakiem schodzimy po południowych zboczach Kubińskiej Hali w kierunku Dolnego Kubina, w pobliżu popularnych nartostrad. Szlakiem tym dochodzimy do jedynego schroniska na obszarze całej Magury Orawskiej, zwaną ze słowackiego Chatą na Kubínskej hoľi.


Panorama podczas schodzenia z Minčola - Mała Fatra; z prawej na pierwszym planie Łysica.

Schronisko turystyczne pod Kubińską Halą znajduje się na wysokości 1096 m n.p.m. Tą wysokością, o godzinie 17.00 zamykamy dzisiejszą wędrówkę górską. Wszystko dzięki, naszemu znakomitemu kierowcy, który wyjechał po nas pod samo schronisko. W schronisku spędzamy kilkadziesiąt minut, by zaspokoić głód i pragnienie. Przy okazji wspominamy i podsumowujemy przebytą trasę.


Chata na Kubínskej hoľi – tu kończymy wędrówkę.

Nie była ona trudna, a tym samym nie nastręczała żądnych poważnych trudności. Przez większą część dała nam relaksacyjną wędrówkę leśną. Jednak występujące od czasu do czasu punkty widokowe przypominały nam, że mimo wszystko jesteśmy wysoko w górach. Wędrówce sprzyjała pogoda, choć zasięg panoram z miejsc widokowych ograniczała przejrzystość powietrza. Jednak nie tylko piękne widoki przywiodły nas tutaj, ale także klimat przyjemnej wędrówki górskiej, jaki zgotowali nam kolejny raz członkowie i sympatycy Klubu Turystyki Górskiej. W sercu pozostaje radość i satysfakcja z przebytej trasy, a w duszy pozytywna energia i siła na najbliższe dni.

Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[wkrótce relacja]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas