Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

MSP TW-10, etap 2: Hala Łabowska - Krynica-Zdrój

Jakże przedziwne jest Twoje milczenie
we wszystkim, czym zewsząd przemawia
stworzony świat...

JP II, Tryptyk rzymski - Zdumienie

TRASA:
Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej czerwony szlak Łabowczański Wierch (1040 m n.p.m.) czerwony szlak Hala Jawor (1015 m n.p.m.) czerwony szlak Jaworczyk (980 m n.p.m.) czerwony szlak Siodełko Izworyki (948 m n.p.m.) czerwony szlak Kopiec Izworyki (975 m n.p.m.) czerwony szlak Hola (978 m n.p.m.) czerwony szlak Rozdroże pod Holą (950 m n.p.m.) czerwony szlak Rozdroże Juchówki (920 m n.p.m.) czerwony szlak Przełęcz Potasznia (900 m n.p.m.) czerwony szlak Runek, rozdroże wschodnie (1040 m n.p.m.) czerwony szlak Runek (1080 m n.p.m.) czerwony szlak Runek, rozdroże Czubakowska (1070 m n.p.m.) czerwony szlak Jaworzyna Krynicka (1114 m n.p.m.)/Schronisko Górskie PTTK Jaworzyna Krynicka (1050 m n.p.m.) zielony szlak Dolina Czarnego Potoku (638 m n.p.m.) zielony szlak Przełęcz Krzyżowa (768 m n.p.m.) zielony szlak Krynica-Zdrój (587 m n.p.m.)

OPIS:
wtorek, 7 lipca 2020 r.

Wiatr szumiał całą noc, ale przespaliśmy ją twardo. Pogoda pod psem utrzymywała się również o poranku. Schronisko wciąż zatopione było w mleku chmur, a za oknem powiewało i mżyło. Nie kwapi nam się wyjść na zewnątrz. W jadalni turyści niezbyt ochoczo zbierają się do drogi. Krzątają się przy plecakach, coś w nich przekładają, dopinają troki, tak jakby to było bardzo potrzebne. O ósmej gospodarz otwiera kuchnię. Zamawiamy jajecznicę na śniadanie. Jesteśmy gotowi do drogi, ale wyczekujemy na lepszy moment, żeby choć przestało padać. Niech wieje, niech będzie zimno, ale niech choć przestanie padać, bo nam się nie chce peleryn wyciągać. Nie mogąc się doczekać poprawy aury niektórzy wychodzą. W końcu i my powinniśmy wyjść, zakończyć te miłe poranne pogawędki z innymi, bo za chwilę zostaniemy tu sami.

Ze schroniska na Hali Łabowskiej wychodzimy o godzinie 10.00. Przestało padać, lekko jeszcze wieje. Jest chłodno, ledwie kilka stopni Celsjusza, pięć, może osiem. W marszu jednak jest ciepło, a więc już bez dalszej zwłoki ruszamy. Zresztą tak naprawdę żadna aura, za wyjątkiem burzowej zawieruchy, nie zabiera nam przyjemności wędrowania. Lubimy doświadczać trudów wędrówki, czujemy się przez to zdrowsi i silniejsi. Jednak ta dzisiejsza aura daje symptomy ocieplenia, wiatr niemalże ustał. Od czasu do czasu tylko jakieś krótkotrwałymi zrywami popycha nas od tyłu. Przed nami chmury ocierają się o grzbiety, rozczesywane przez drzewa lasów. Można stracić świadomość tego czy jesteśmy w dalszym ciągu na ziemi, czy może raczej przechadzamy się wśród obłoków podniebnymi ścieżkami. Otacza nas zdumiewające piękno, wydające się poniekąd nierealną abstrakcją.

labowska
Na Hali Łabowskiej.

labowczanski
Łabowczański Wierch.

labowczanski
Łabowczański Wierch.

Nim spostrzegliśmy się za sobą mamy Łabowczański Wierch (1040 m n.p.m.). Schodzimy z niego łagodnie lasem przeciętym niedużą polaną. Mijamy duży kamień z tablicą upamiętniającą śmierć partyzanta w 1944 roku. Spotkamy przy szlaku jeszcze wiele takich pamiątek, bowiem w czasie II wojny światowej lasy Beskidu Sądeckiego były kryjówką dla partyzantów przeciwstawiających się niemieckiej okupacji. Dalej dróżka przecina resztki dawnej Hali Jawor (1015 m n.p.m.), po czym wraca do lasu. Obniża się przechodząc częściowo przez rzadki las, z którego pokazują się nam ujmujące widoki na malownicze południowe wzniesienia. Wśród nich jest Pusta Wielka wznosząca się jak wiele innych tutejszych szczytów ponad starymi łemkowskimi wioskami. Po wojnie zmieniło się tu wiele. Im bardziej na wschód, tym większe spustoszenie spotkało tutejsze wioski i uderzyć się trzeba tu w pierś, bo przecież to nasz naród to sprawił - ludzie ludzi pozbawili odwiecznej ojcowizny. Czas w znacznym stopniu zabliźnił już tamte rany, ale gorycz pozostała. W dzisiejszych czasach patrzymy na to z żalem, lecz czy z takim samym, jaki odczuwali wędrowcy, którzy przemierzali te szlaki kilka lat po akcji „Wisła”. Ledwie minęła pożoga wojenna, niespodziewanie przyszły przymusowe wysiedlenia ludności. Takimi myślami będziemy co raz bardziej błądzić po okolicy, tym bardziej, im bardziej przesuniemy się na wschód.

jawor
Jawor.

jawor
jawor
Pozostałości dawnej Hali Jawor.

Mijamy Jaworczyk, którego szczyt porośnięty jest bukami, z wyjątkiem fragmentu południowo-zachodniego zbocza, którym podchodziliśmy. Ostatnim razem, gdy przemierzaliśmy Główny Szlak Beskidzki, odpoczywaliśmy właśnie na skraju tej polanki. Tym razem leżące, mokre konary nie posłużą nam jako ławeczki. Dróżka przechodzi tuż pod wierzchołkiem Jaworczyka, który znajduje się około 100 m na północ od naszego szlaku.

Na Jaworczyku skręcamy nieco bardziej na południowy wschód. Dróżka szybko schodzi na wąską przełęcz Siodełko Izworyki (948 m n.p.m.). Za siodełkiem zdobywamy kolejny szczyt na grzbiecie o trochę wydłużonym kształcie - Hola (978 m n.p.m.) ciągnie się od północnego zachodu na południowy wschód, zaś jej najwyższy punkt znajduje się na południowo-wschodnim krańcu. Przechodzimy go o godzinie 10.50 i wnet trafiamy na Rozdroże pod Holą (950 m n.p.m.), skąd odchodzi nieznakowana dróżka do Uhrynia i dalej do Łabowej. My trzymamy się oczywiście grzbietu pasma i czerwonego szlaku. Przecinamy polankę porośniętą wysokim trawami, potem przechodzimy dwa niewielkie wybrzuszenia na grzbiecie, nieposiadające jeszcze żadnej nazwy, za którymi mamy obszar porośnięty małymi, młodymi świerkami. Dróżka delikatnie obniża się, w końcu wchodzi w las, w którym po lewej mamy obszerną wiatę.

jaworczyk
Ze stoków Jaworczyka na południowy wschód.

jaworczyk
Jaworczyk.

hola
Hola.

Wyczekiwaliśmy tej wiaty od pewnego czasu. Dwa lata temu była jeszcze obrośnięta krzakami. Teraz jest widna, aż przyjemnie w niej zasiąść. Jest w niej tak dużo miejsca, że bez problemu zmieściłby się w niej nasz namiot. Słychać pracujących w pobliżu leśników. Warkot pił nie trwa jednak długo i nie jest donośny. Przyjemnie jest tutaj posiedzieć i napić się kawy. Czas jednak leci i wydaje się, że ledwie tutaj siedliśmy sobie, a już minęła blisko godzinka. O godzinie 12.05 składamy sprzęt kuchenny i wracamy na ścieżkę, aby kontynuować marsz na najwyższy szczyt pasma Jaworzyny Krynickiej.

wiata
Przed nami Rozdroże Juchówki (z lewej widać wiatę).

Poniżej wiaty mamy rozstaj – Rozdroże Juchówki (920 m n.p.m.), z którego odchodzi kolejna dróżka do Uhrynia. Niedaleko mamy kolejne znaki, tym razem na Przełęczy Potasznia (900 m n.p.m.). Trzeba przyznać, że na tym szlaku pojawiło się mnóstwo nowych znaków. Ułatwiają one orientację w ustaleniu położenia na grzbiecie pasma, które w przeważającej części porośnięte jest lasem, a kolejne zarysowane na nim niewybitne wypiętrzenia są do siebie podobne.

juchowki
Po przerwie schodzimy na przełęcz z Rozdrożem Juchówki.

potasznia
Przełęcz Potasznia.

Słońce zaczyna pokazywać się między rozchodzącymi się chmurami. W las wpadają jego ciepłe, jaskrawe promienie. Dzień zaczyna uśmiechać się do nas. A przed nami Runek i chyba najdłuższe podejścia dnia, lecz niewymagające dużego wysiłku mimo cięższych plecaków. Taki z założenia miał być ten dzień i to nie przez cięższe niż zwykle plecaki. Z plecakami to już chyba zrośliśmy się, a może żyjemy z nimi w symbiozie. Niezbyt dobrze czujemy się, gdy ich nie mamy na plecach, z wyłączenie jedynie postojów i noclegów, ale pod warunkiem, że są one wciąż na szlaku. Taki byt bardzo nam odpowiada. Jest w nim trochę samotności (też potrzebnej człowiekowi), ale jest też mnóstwo radosnych spotkań na szlaku, nawet teraz, gdy ludzi na szlakach mniej . Nie da się ukryć tego, że jest mniej turystów i to jest chyba jedyna smutna rzecz na szlaku. Zrozumiałe są w tej kwestii obawy, ale zdaje się, że nie uchronimy się od wirusa. Prędzej, czy później, każdy będzie musiał się z nim zetknąć. To chyba nieuniknione. Trzeba zatem dbać o zdrowie i kondycję, by organizm silny był.

runek
runek
runek
Podejście na Runek.

runek
Runek, rozdroże wschodnie.

Mijamy rozdroże wschodnie pod Runkiem i po kilkunastu minutkach, po przejściu przez kolejne rozdroże zachodnie, jesteśmy na Runku (1080 m n.p.m.). Mija nam godzina 12.50. Runek składa się z dwóch wierzchołków. Idziemy dalej dość płasko, przez ledwie widoczną na grzbiecie przełączkę, za którą mamy szczyt Czubakowskiej (1082 m n.p.m.). Ścieżka schodzi za nim nieco stromiej na zarośniętą Polanę Czubakowską. Przechodzimy pod szczytem Bukowej (1077 m n.p.m.) i niejako odbijając się od jej stoków skręcamy na południowy wschód. Przełączkę za Bukową porasta młody las. Ponad młodymi drzewkami pokazuje się nam już maszt antenowy stojący na szczycie Jaworzyny Krynickiej. Jest już bardzo blisko. Zaraz potem zaczynamy łagodnie zwiększać wysokość.

runek
Runek, rozdroże zachodnie.
runek
Runek.

runek
Runek, rozdroże Czubakowska.

czubakowska
Zejście z Czubakowskiej.

bukowa
Pod Bukową.

Na szlaku spotykamy coraz częściej grupki turystów, często rodzinnie przemierzających ten szlak. To bardzo popularny odcinek spacerowy i łatwo dostępny dzięki kolejce gondolowej kursującej na szczyt Jaworzyny Krynickiej. Na drugim końcu tego odcinka znajduje się malowniczo ulokowana Bacówka PTTK nad Wierchomlą. Wtem o godzinie 13.40 wychodzimy z lasu na szeroką przecinkę, która ciągnie się już do szczytu Jaworzyny Krynickiej. Wcześnie mamy rozdroże ze szlakiem odchodzącym do Schroniska PTTK na Jaworzynie Krynickiej, położonym na wysokości 1050 m n.p.m. Udajemy się do niego na obiad. Przerwę obiadową rozpoczynamy o godzinie 13.45, a kończymy godzinę później.

buki
buki
Buki na bezimiennym wierzchołku poprzedzającym szczyt Jaworzyny Krynickiej.

schronisko
Widok z polanki, na której stoi Schronisko PTTK na Jaworzynie Krynickiej.

Pierwsze schronisko na Jaworzynie Krynickiej oddano do użytku w 1937 roku. Jeszcze przed wojną obiekt stał się atrakcją turystyczną, choć nie było jeszcze wówczas kolei gondolowej na Jaworzynę Krynicką. Gościli w nim wówczas m.in. Jan Kiepura, księżniczka Juliana (przyszła królową Holandii). lotnicy ze Szkoły Orląt. W październiku 1944 roku schronisko to zostało spalone przez oddziały niemieckie w czasie obławy na partyzantów. Nowy obiekt schroniska postawiono tutaj w 1960 roku. Posiadał on wówczas tylko 20 miejsc noclegowych, lecz z czasem został on rozbudowany. Obecnie w wyniku gruntownej przebudowy w latach 90-tych XX wieku schronisko posiada 45 miejsc noclegowych. Poniżej schroniska, w dawnych budynkach gospodarczych pierwszego schroniska i powojennego schronu dla turystów urządzono Ośrodek Kultury Turystyki Górskiej. Mieści się w nim muzeum PTTK. Obok schroniska znajduje się budynek dyżurki Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Tuż poniżej drogi kapliczka z figurą papieża Jana Pawła II, z sentencją „Zawsze chciałem zatrzymać się przy każdym z osobna, każdego wysłuchać i pobłogosławić, by okazać, że każdy z nich jest przedmiotem bożej czułości. JPII.”. Ksiądz Karol Wojtyła wielokrotnie przemierzał tutejszy szlak. Szczególnego rodzaju turystyka refleksyjna zrodziła się podczas jego dłuższych wypraw w ramach grupy tzw. „środowiska”, które zawiązało się w latach 50-tych XX wieku. Były to przejścia przez Bieszczady, Beskid Niski, z których szlaki łączyły się z Beskidem Sądeckim. Krynica była wówczas dla nich pomostem pomiędzy krainą zupełnej pustki, jakim był wówczas wysiedlony Beskid Niski, czy Bieszczady, z krainą Sądecczyzny, w której kończył się obszar wysiedleń. Karol Wojtyła często zatrzymywał się w Krynicy, odprawiał msze święte w kościele zdrojowym, zaś na nocleg zostawał w pensjonatach „Lwigród", „Miła" lub w domu Sióstr Służebniczek. Kalendarium tutejszej górskiej aktywności „Wujka”, jak go nazywali współtowarzysze tych wędrówek odnaleźć można w opracowaniu „Zapis drogi. Wspomnienia o nieznanym duszpasterstwie księdza Karola Wojtyły”. Jest to swoisty zbiór opowiadań i relacji uczestników wędrówek „środowiska”: Danuty Ciesielskiej, Marii Pikul, Danuty Rybickiej, Stanisława Nagy.

schronisko
Schronisko Górskie PTTK Jaworzyna Krynicka.

kapliczka
kapliczka
Kapliczka z figurą papieża Jana Pawła II.

Wracamy na czerwony szlak, do miejsca, w którym go opuściliśmy godzinę temu i kilka minut później zdobywamy szczyt Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m.). Szczyt zmienił się bardzo od czasów wędrówek „środowiska”. Po wysiedleniu Łemków liczne polany użytkowane na stokach góry zostały zalesione. W latach 90-tych XX wieku podjęto realizację projekt budowy kolei linowej na Jaworzynę Krynicką, o którym myślano już pod koniec lat 50-tych XX wieku. Powstanie kolejki zainicjowało powstanie kolejnych obiektów noclegowo-gastronomicznych.

Jaworzyna Krynica jest w ogóle najwyższym wzniesieniem podczas obecnej wyprawy. Widać z niej krainę, do której zmierzamy wstąpić jutrzejszego dnia. To przepiękna panorama Beskidu Niskiego, który od pierwszego wejrzenia stał się na zawsze naszym sercom bliski. To kraina niedoceniana, pomimo unikatowych walorów górskich wędrownych. W żadnej innej krainie nie znajdziecie tyleż spokoju i wyciszenia jak w tej, w wielu miejscach wydającej się bezludną, oddaną w pełni objęciom przyrody. Iść już nam się do nie chce, ale przed nami jeszcze grzbiet Góry Krzyżowej, dolina Kryniczanki z Krynicą-Zdrojem i jeszcze Huzary.

Jaworzyna Krynicka, szczyt.

jaworzyna
jaworzyna
Panorama na Beskid Niski ze stoków Jaworzyny Krynickiej.

O godzinie 15.20 ruszamy w dół po nartostradach Jaworzyny Krynickiej. Trafia się nam sympatyczne towarzystwo, więc czas szybko nam zlatuje na zejściu. Zatrzymujemy się właściwie tylko w jednym miejscu – przy osobliwości skalnej zwanej Diabelskim Kamieniem. Wyróżnia się oryginalnym kształtem przypominającym dużego grzyba o wysokości około 6 m i obwodzie w zależności od wysokości pomiaru pomiędzy 3 a 8 m. Niezwykła forma skalna swój kształt uzyskała w wyniku czynników atmosferycznych (zmiany temperatury, zamarzaniu wody, działaniu wiatru), które powodowały erozję tej skały usuwając z niej mniej odporne warstwy piaskowca. Przedziwny i nieprawdopodobny kształt tej samotnej skały dawał miejscowej ludności zapewne wiele do myślenia na temat tego jak powstała, czy skąd tutaj się wzięła. Stąd też przylgnęła do niej legenda o miłości pomiędzy księciem z Muszyny i ubogą krynicką pasterką. Przeciwny tej miłości był ojciec młodzieńca i nie godził się na ich ślub. Dlatego wysłał syna daleko stąd, aby zapomniał o ukochanej dziewczynie. Po jakimś czasie powrócił, lecz gdy był już blisko rodzinnej Muszyny, na górze znanej dzisiaj jako Góra Parkowa napadli go zbójcy. Pobili go barbarzyńsko i pozostawili konającego. Jęki jego usłyszała przechodząca tedy dziewczyna, ta sama pasterka, którą ów młodzian darzył miłością. I ona również nigdy nie zapomniała o tej miłości. Rozpłakała się, upadła na kolana i zaczęła modlić się do Matki Bożej z prośbą o uzdrowienie ukochanego. Chwilę potem u stóp modlącej się dziewczyny wytrysło źródełko. Dziewczyna zaczęła obmywać wodą rany księcia. Książę ozdrowiał, a gdy o tym wszystkim dowiedział się jego ojciec, zmienił zdanie i wyraził zgodę na ślub syna z pasterką. Żyli długo i szczęśliwie, lecz z całej tej historii pewne wątki zapoczątkowały bieg innych wydarzeń.

Otóż cudowna woda ze źródełka na krynickiej Górze Parkowej wciąż tryskała. Ludzie dostrzegli jej życiodajne właściwości. Wieść o nim dotarła również do samego piekła, a wtedy moce piekielne postanowiły je zniszczyć. Wybrano do tego zadania najsilniejszego z diabłów, aby mógł ogromnym tatrzańskim głazem zatkać otwór źródełka. Tenże wyrwał taki głaz z Tatr i począł nieść go do Krynicy. Musiał to jednak zrobić zanim nastanie nowy dzień. Był już tutaj na stokach Jaworzyny Krynickiej, gdy zapiał kur, a nowy dzień obudził się. Przestraszony diabeł w tej samej chwili upuścił głaz, w miejscu, w którym obecnie zatrzymaliśmy się. Głaz ten leży po dzisiejszy dzień, a cudowne źródełko wciąż tryska na zboczach Góry Parkowej.

diabelski
diabelski
Diabelski Kamień.

Kontynuujemy zejście do Doliny Czarnego Potoku. Wkrótce widzimy ją z obiektami dolnej stacji kolejki gondolowej na Jaworzynie Krynickiej. Po drugiej stronie doliny wznosi się grzbiet Góry Krzyżowej (812 m n.p.m.). Grzbiet Góry Krzyżowej oddziela dolinę Kryniczanki od doliny Czarnego Potoku będącego jej dopływem. Jest prawie w całości porośnięta lasem, z wyjątkiem części stoków na których znajdują się zabudowania Krynicy-Zdroju. O godzinie 16.10 zaczynamy podejście tego grzbietu. Zielony szlak prowadzi nas na Przełęcz Krzyżową (768 m n.p.m.), znajdująca się na północnym zachodzie od szczytu Góry Krzyżowej. Wchodzimy na nią o godzinie 16.30. Na przełęczy krzyżują się różne ścieżki. Jedną z nich prowadzi nas dalej zielony szlak.

dolina
Dolina Czarnego Potoku i Góra Krzyżowa.

nartostrady
Nartostrady na Jaworzynie Krynickiej z Góry Krzyżowej.

krzyzowa
Przełęcz Krzyżowa.

dietl
Popiersie dr Józefa Dietla.
Droga sprowadza nas niemal do centrum Krynicy-Zdroju, na ulicę Zieloną, którą przed siedemnastą godziną dochodzimy pod hotel Rzymianka. Kwaterujemy się, odświeżamy i wychodzimy na spacer po Krynicy-Zdroju. Lubimy to miasto i nie możemy doczekać się już, kiedy zakończy się jego rewitalizacja. Od kilku lat w okolicach Krynickiego Deptaka prowadzone są niekończące się roboty. Szpetnie to wygląda. Nie mniej nie zamiera nasz sentyment, który pojawił się kiedyś. Z miasteczkiem tym związanych jest wiele postaci, które leżą głęboko w naszych sercach, szczególnie tacy jak Józef Dietl, Jan Kiepura, czy Nikifor Krynicki. Osób, które zasłużyły się w rozwój wymienić można wiele więcej, lecz te postacie są najbardziej żywe tutaj współcześnie.



nikifor
Pomnik Nikifora Krynickiego.

kiepura
Pomnik Jana Kiepury.

Pensjonat Wisła.

korona
Węgierska Korona (z lewej Willa Romanówka).

W „Węgierskiej Koronie” przy dźwiękach jazzowej muzy żegnamy dzień. Niezbyt późnym wieczorem wracamy do naszego hotelu. Jutro powinniśmy wstać wcześnie, bo nie wiadomo jak długo i daleko będziemy musieli iść, aby dotrzeć na miejsce następnego noclegu. Nie wiemy gdzie zatrzymamy się na noc. Nie mamy zielonego pojęcia. Wędrować będziemy, dopóty, dopóki nie napotkamy na naszej drodze wygodnego i bezpiecznego posłania, aby spędzić w nim kolejną noc. To będzie jak wędrówka ku nieznanemu, której cel wyznaczy los.


Kolekcjonerska Karta Etapu




Udostępnij:

1 komentarz:

Życie jest zbyt krótkie, aby je przegapić.

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy

Z nimi w górach bezpieczniej

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Mapę miej zawsze ze sobą

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[RELACJA]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
16.05.2020
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
23.05.2020
[RELACJA]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
23.05.2020
[RELACJA]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[RELACJA]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[RELACJA]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
06.06.2020
[RELACJA]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
1
6.07.2020
[RELACJA]
Stary Sącz – Hala Łabowska
2
7.07.2020
[RELACJA]
Hala Łabowska – Krynica-Zdrój
3
8.07.2020
[RELACJA]
Krynica-Zdrój – Hańczowa
4
9.07.2020
[w realizacji]
Hańczowa – Ług
5
10.07.2020
[w realizacji]
Ług – Magura Wątkowska

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Relacje:

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2022
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Napisz do nas