Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Kościelec - zima w Tatrach

Żal byłoby w taką sobotę zostać w domu. Kiedyś oczywiście będzie trzeba zrobić porządki, pościerać kurze z szafek, wymyć okna, ale ktoś nam zrobił okno pogodowe - piękne, błękitne i słoneczne. W dolinach pachnie już wiosną, ale w Tatrach pełnia zimy przeplata się z wiosennymi temperaturami. Piękny czas. W Kuźnicach nie widać już śniegu, z Nosala również już zszedł. W wysokich partiach Tatr zima trwać będzie jeszcze dobrych parę tygodni. Czujemy oddech wiosny, ale w Tatrach z pewnością nie jest to jeszcze pożegnanie zimy.

TRASA:
Kuźnice (1010 m n.p.m.) Boczań (1224 m n.p.m.) Skupniów Upłaz Przełęcz między Kopami (1499 m n.p.m.) Hala Gąsienicowa Schronisko PTTK Murowaniec (1500 m n.p.m.) Kolejka krzesełkowa Gąsienicowa, stacja dolna (1610 m n.p.m.) Zielony Staw Gąsienicowy (1698 m n.p.m.) Karb (1853 m n.p.m.) Kościelec (2155 m n.p.m.) Karb (1853 m n.p.m.) Zielony Staw Gąsienicowy (1698 m n.p.m.) Kolejka krzesełkowa Gąsienicowa, stacja dolna (1610 m n.p.m.) Stacja IMGW (1515 m n.p.m.) Przełęcz między Kopami (1499 m n.p.m.) Skupniów Upłaz Boczań (1224 m n.p.m.) Kuźnice (1010 m n.p.m.)

OPIS:
Wstaliśmy bardzo wcześnie. Przyjechaliśmy planowo do Zakopanego, ale opóźniło nas dłuższe oczekiwanie na busa do Kuźnic. W Kuźnicach na szlak wchodzimy o godzinie 7.15. Na szlaku wiodącym przez Boczań uważać trzeba na oblodzone miejsca. Raczki bardzo się przydają. Potem zamienimy je na raki. Dawno nie wychodziliśmy na Halę Gąsienicową innym szlakiem, jak przez Boczań, a potem przez bardzo widokowy Skupniów Upłaz. To chyba właśnie Skupniów Upłaz jest głównym magnesem, który przyciąga nas na ten szlak. Szeroką panoramą objęte są stąd Podhale, Gorce, Beskid Sądecki, Pieniny, nieco bardziej odległy Beskid Makowski, przede wszystkim Beskid Żywiecki intrygujący najbardziej za sprawą potężnych beskidzkich masywów Babiej Góry i Pilska.

Giewont widziany z Boczania.

Wychodzimy z lasu na Skupniów Upłazie.

Skupniów Upłaz.

Dolina Olczyska i Kopieńce.

Nosal.

Giewont.

Kościół na Bachledówce Czerwienne (w centrum).

Gubałówka.

Babia Góra.

Spoglądamy również na białe tatrzańskie szczyty, pokazujące się po prawej za wypełnioną porannym cieniem Doliną Jaworzynka, a znane każdemu miłośnikowi Tatr - są to Giewont, Kasprowy Wierch oraz wschodnie kopuły Czerwonych Wierchów. Najbardziej imponujący krajobraz pojawia się jednak przed nami, gdy wchodzimy na Rówień Krupową. Rośnie przed nami strzępiasta, ostra grań Tatr Wysokich, na znacznej, widocznej długości zwana jest ona Orlą Percią. Z prawej zza stoków Wołoszyna widać część szczytów Tatr Bielskich. Nasz dzisiejszy cel zlewa się na tle wyższej grani. Też mierzy sobie jak on więcej niż 2 tysiące metrów nad poziomem morza, ale z perspektywy Równi Królowej wznosi się w cieniu wyższych braci i sióstr.

Rówień Królowa.

Z Równi Królowej schodzimy na malowniczą o każdej porze roku Halę Gąsienicową. Pokrywa ona szeroką, pofalowaną rynnę Doliny Gąsienicowej. Stojące na niej drewniane domki, przypominają pasterski rodowód doliny, ale też wprowadzają swego rodzaju łagodność w surowym krajobrazie ostrych grani. Tutaj na Hali Gąsienicowej Dolina Gąsienicowa rozwidla się na dwie odnogi. Na wprost zagłębia się między rozłożystą Żółtą Turnię, Granaty i Grań Kościelców wznoszącą się po drugiej stronie. Dalej wchodzi na wyższe piętra podchodząc pod ścianę Kozich Wierchów. Ta odnoga Doliny Gąsienicowej zwana jest Doliną Gąsienicową Czarną, być może od tego, że cień w niej jest częstym gościem. Podobnie nazywa się rozlewający się za moreną staw - Czarny Staw Gąsienicowy. Na prawo od Grani Kościelców ciągnie się zdecydowanie bardziej nasłoneczniona Dolina Gąsienicowa Zielona. Gdy tylko zejdą z niej śniegi robi się autentycznie zielona od traw i kosodrzewiny. Jest w niej też pełno innych barw, bo usłana jest mnóstwem oczek wodnych, doskonale widocznych z okolicznych szczytów. Stąd też bywa zwana tatrzańskim pojezierzem. Dolina Gąsienicowa Zielona piętrzy się w miarę łagodnym stokiem ku przełęczy Liliowe, która stanowi granicą miedzy Tatrami Wysokimi i Tatrami Zachodnimi. Zresztą całe łożysko tej doliny i jej dolne partie stanowią taką granicę.

Hala Gąsienicowa.

W Schronisku PTTK Murowaniec zatrzymujemy się na drugie śniadanie. Po przerwie przeznaczonej na nie o godzinie 9.45 ruszamy dalej w górę Doliny Gąsienicowej Zielonej. Wkrótce z prawej pokazuje się nam wierzchołek Kasprowego Wierchu zasłaniany wcześniej przez stoki Uhrocia Kasprowego. Na lewo od niego za Suchą Przełęczą wznosi się kopuła Beskidu, a dalej za przełęczą Liliowe w pełni skaliste szczyty Skrajnej Turni i Pośredniej Turni. Nad nimi góruje Świnica, najwyższa w okolicy. Od niej grań przechodzi w kolejne postrzępione szczyty, długo by o nich pisać, dlatego zatrzymajmy się tutaj, w miejscu zaraz za Świnicą, gdzie odchodzi Grań Kościelców. Z obszaru tatrzańskiego pojezierza widać już niepowtarzalny kształt głównego szczytu tej grani - majestatycznego Kościelca wznoszącego się od północnej strony stromą płytą, która góralom kojarzyła się z dachem kościoła i stąd wzięła się jego nazwa. Płyta Kościelca opada na wąską przełęcz zwaną Karbem. Po drugiej stronie Karbu ciągnie się grań Małego Kościelca sięgająca 1866 m n.p.m. wysokości.

O godzinie 10.15 docieramy pod dolną stację wyciągu krzesełkowego Gąsienicowa. Przed nią skręcamy na lewo, obierając kierunek na Karb. Pokonujemy kilka uskoków tatrzańskiego pojezierza. Jeziorek jednak nie widać. Pokrywa śnieżna zrównała ich lustra z otoczeniem.

Dolina Gąsienicowa Zielona.

Przed nami Karb. Po prawej wznosi się granitową płytą Kościelec.

Pagórki Doliny Gąsienicowej Zielonej.

Na Karbie nie ma za dużo miejsca, ażeby wygodnie przysiąść. Zbocze schodzące z Karbu do Doliny Gąsienicowej Zielonej jest strome, a sama przełęcz jest wąska w szerz i wzdłuż. Na drugą stronę z Karbu schodzi urwiście czeluść wąskiego żlebu wprost do Doliny Gąsienicowej Czarnej. Udaje się zająć nam w miarę płaskie miejsce. Siedzimy na Karbie jakieś półgodzinki, a może trochę dłużej. Dalej będziemy sobie podchodzić we wzajemnej asekuracji na linie. Będziemy mogli podratować się z opresji w razie potknięcia, czy osuwu śniegu. Ruszamy w górę o godzinie 12.00.

Na samym początku łagodnie obchodzimy kilka większych skał wystających z grani. Potem ostrzej po wykutych w śniegu stopniach. Przed nami uskok płyty Kościelca. W lecie szlak wiedzie nieco bardziej na prawo poprzez skośną rynienkę, której w zimie nie widać. W zimie dalej wprost do góry, nieco na prawo, po czym już na progu odchodzimy na lewo na łagodniej nachyloną stronę i bardziej usłaną skałkami. Śnieg lepiej się tutaj trzyma. Dalej w górę trzymając się wystających spod śniegu skał, aż do chwili, gdy kolejne skały zaczynają już zbyt ostro wznosić się przed nami. Wtedy skręcamy w prawo i długim trawersem przechodzimy na drugą stronę płyty (czyli prawo względem kierunku naszego podejścia). Przejście to wiedzie przez nieco mniejszą stromiznę granitowej płyty Kościelca. Jednak nie zawsze taka droga jest wybierana przez turystów. Gdy jest więcej śniegu albo gdy istnieje niebezpieczeństwo wytworzenia się deski śnieżnej, turyści trzymają się lepiej urzeźbionej lewej strony płyty.

Na wschodniej stronie pośród skałek.

Trawers na zachodnią stronę płyty Kościelca.

Widoki na Tatry Zachodnie.

Świnica.

Jesteśmy mniej więcej w połowie drogi do szczytu. Po kilku mniejszych zakosach przechodzimy bliżej lewej krawędzi grzbietu Kościelca, opadającej na stronę Czarnego Stawy Gąsienicowego. Szerokości płyty Kościelca ze wzrostem wysokości robi się wyraźnie wąska. Kilkoma śnieżnymi stopniami pokonujemy bardziej stromy fragment, a potem łagodniejszymi zakosami dochodzimy do uskoku. Tutaj trzeba się troszeczkę powspinać z pomocą rąk. Powyżej uskoku nie ma już zakosów, na które właściwie nie ma miejsca, bo pod wierzchołkowa część Kościelca nie przypomina już płyty, ale ma charakter wyostrzonej grani. Podchodzimy prawą stroną nieco poniżej tej grani pod kolejny uskok, na który trzeba się wspiąć z pomocą rąk. W ten sposób o godzinie 13.35 lądujemy na wierzchołku góry.

Na zachodniej stronie płyty Kościelca.

Bardziej stromy odcinek pod rzędem skał.

Ostatnie trawersy.

Z widokiem na Tatry Zachodnie.

Ostatnie metry do wierzchołka.

Na wierzchołku Kościelca nie ma byt wiele miejsca, a w zimie jest go nawet mniej niż w lecie. W zimie Kościelec jest jednak mniej oblegany, a po za tym panuje na nim ciągła rotacja. Jedni wchodzą, drudzy schodzą. Cały czas następuje na nim zmiana wachty. Znajdą się na nim również tacy, którzy od razu schodzą, bo wąski wierzchołek robi wrażenie – z obu stron obrywa się kilkusetmetrowymi urwiskami. To budzi wyjątkowe emocje, ale też dech zapierają przepiękne widoki na Świnicę, grań Orlej Perci i Halę Gąsienicową (z grubsza wymieniwszy). Jednakże te zapierające dech w piersiach widoki to też czynią, że większość ludzi zostaje na szczycie na dłużej, aby do pełni nasycić się nieprzeciętnością krajobrazu otaczającego Kościelec.

No to jesteśmy na szczycie.

Kozie Wierchy.

Mały Kozi Wierch.

Kościelec (2155 m n.p.m.).

Kościelec (2155 m n.p.m.).

Kościelec (2155 m n.p.m.).

Miejsce dla wróbelka też się znalazło.

O godzinie 14.20 zaczynamy opuszczać wierzchołek. Nie jest to proste, ze względu na wspomniany już wcześniej uskok. O ile pokonanie go od dołu nastręczało jakieś drobne problemy, to teraz jest trudniej (jak to zwykle bywa przy zejściach po tego typu uformowaniach skał). Dobrze jest jak ktoś może podpowiedzieć z dołu, gdzie jest szczelina, w której można zaczepić się zębami raków. Opuszczenie się na rozciągniętej linie też ułatwia zejście z uskoku. Zaraz dalej mamy kolejny uskok i dalej zakosy śnieżnej ścieżki. Z wierzchołka góry wracamy na Karb tą samą drogą, którą wcześniej wchodziliśmy. Nie ma innej turystycznej drogi na Kościelec. Śnieg w wielu miejscach rozmiękł od nasłonecznienia - wytworzył się ziarnisty firn. Raki nie trzymają się dobrze w takim śniegu, szczególnie przy przechodzeniu przez grubsze jego warstwy.

Początek zejścia.

Po stopniach wykutych w śniegu.

Zejście po ośnieżonej granitowej płycie Kościelca jest oczywiście niezwykle widokowe. Na niebie pojawiło się kilka niedużych obłoków. Zima właściwie widoczna jest już tylko w Tatrach. Podhale i Beskidy barwią się już odcieniami brązów i szarości, które za niedługo okryją się zielenią traw i lasów. O godzinie 15.35 jesteśmy już na Karbie. Robimy sobie krótki postój, potem drugi dłuższy nieco poniżej przełęczy w Dolinie Gąsienicowej Zielonej, gdzie wygodnie można spakować sprzęt asekuracyjny. Ściągamy również raki, które na takim grudkowatym śniegu raczej by nam nie pomagały w marszu. O godzinie 16.05 jesteśmy gotowi do dalszej drogi. Ruszamy z dynamizmem w drogę powrotną do Kuźnic.

Ruszamy w dół.

Trawersy.

Po stopniach na większej stromiźnie.

Na zachodniej stronie płyty Kościelca.

Na zachodnim skraju płyty Kościelca.

Widok na Dolinę Gąsienicową Czarną.

Na wschodniej stronie płyty Kościelca.

Widok na Dolinę Gąsienicową Zieloną.

Trawersy między skałkami.

Stromsze zejście po śniegu ku skałkom.

Kościelec z przełęczy Karb.

Karb i zachodnia ściana Kościelca.

Kościelec i Świnica.

Niecki w Dolinie Gąsienicowej Zielonej.

Żal oczywiście rozstawać się z Tatrami w taką wyjątkowo piękną i sprzyjającą wędrówkom aurę. Nie jeden raz spoglądamy jeszcze na Kościelec, ale też na Świnicę, na której niedawno gościliśmy. A może to rozglądanie się za kolejnym zimowym szczytem. Zima w Tatrach trwa w pełni. Słoneczny czas też ma jeszcze potrwać. Dzisiaj słońce powoli zniża się już za górskie granie. Przysypia. Dolina Gąsienicowa jest już zacieniona, ale dostojny Kościelec wciąż jest osłoneczniony. Och wstąpiłoby się jeszcze do „Murowańca”, ale dzień szybko umyka. Tak to jest już w górach - choć wydaje się, że zostało nam jeszcze kawał dnia, to zmrok zapada szybko i często zaskakuje. Szarówka ogarnia nas już po siedemnastej, kiedy przemierzamy Rówień Królową, skąd pożegnalnie jeszcze spoglądamy na grzebień Tatr i oczywiście nasz Kościelec.

Przy dolnej stacji wyciągu krzesełkowego Gąsienicowa.

Kościelec.

Równień Królowa.

Na Przełęczy między Kopami.

Słońce prawie dotyka już Giewontu.

Słońce prawie dotyka już Giewontu, gdy przechodzimy przez Przełęcz między Kopami. Potem Skupniów Upłaz i Boczań – myślimy sobie ile razy jeszcze go przejdziemy tego roku, by znów odkrywać Tatry – to dziwnie brzmi, ale autentycznie za każdym razem przemierzając te same ścieżki odkrywamy na nich coś nowego, wystarczy im poświęcić tylko odpowiednią ilość czasu, aby nie przebiec tego, czego dotąd nie widzieliśmy, albo tego, czego dotąd nie dostrzegaliśmy. A najwspanialsze w tym jest jeszcze to, że możemy to coś przeżywać razem, a także wspierać się i pomagać, gdy tego sytuacja wymaga. Góry łączą ludzi we wspólnej pasji, zaś każda napotkana w nich trudność wytwarza szczególną więź podczas ich pokonywania. Tak pięknych dni i aury w Tatrach życzymy wszystkim sympatykom tych gór.

Las.

Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[wkrótce relacja]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas