Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

MSP TG, etap 10: Ochotnica Dolna - Krościenko nad Dunajcem

Wiem jak raduje oko krajobraz beskidzki
w różnych porach roku.
JP II, Castel Gandolfo, 30.08.1982 r.

TRASA:
Ochotnica Dolna [niebieski szlak] Lubań (1211 m n.p.m.) [czerwony szlak] Krościenko nad Dunajcem (420 m n.p.m.)

OPIS:
W Gorcach wciąż gości piękna zima. Nic nie straciła na powabie od czasu naszej ostatniej wędrówki przez Gorc, wręcz przeciwnie - wypiękniała. Dzisiaj jest więcej słońca, na niebie zupełny brak chmur. Nieduży chłód utrzymuje śnieżny puch w najlepszej konsystencji. Jest ciepło. Rękawiczki mogą pozostać w plecaku. Można ruszać w góry na ostatni gorczański etap Małopolskiego Szlaku Papieskiego.

Dolina rzeki Ochotnica jest bardzo malowniczym miejscem. Wieś ulokowana została tu już dawno, w 1416 roku. Najstarsza wzmianka o niej pochodzi z 1336 roku. Jej nazwa pierwotnie brzmiała „Ochodnicza” i pochodzi od „ochodnika”, czyli obejścia, jakim był skrót drogi królewskiej z Nowego Targu przez Czorsztyn do Nowego Sącza. Jest obecnie bardzo dużą wsią, podzieloną na Ochotnicę Górną i Ochotnicę Dolną. Jednak obie te wsie często są traktowane nierozdzielnie i mówi się o niej jak o jednej, po prostu Ochotnica. Tworzy wówczas najdłuższą wieś w Polsce, której długość wraz ze wszystkimi odnogami w bocznych dolinach dochodzi do 38 km.

Kościół pw. Znalezienia Krzyża Świętego w Ochotnicy Dolnej.
Kościół pw. Znalezienia Krzyża Świętego w Ochotnicy Dolnej.
Kościół pw. Znalezienia Krzyża Świętego w Ochotnicy Dolnej.

O godzinie 9.00 na wysokości kościoła parafialnego pw. Znalezienia Krzyża Świętego opuszczamy dolinę Ochotnicy. Kierujemy się w stronę tej pięknej świątyni, otoczonej starymi lipami. Została zbudowana z drewna modrzewiowego w roku 1816. Pośród wyposażenia jej wnętrza znaleźć można cudami słynący XVII-wieczny krucyfiks z ekspresyjną rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego. Obok świątyni stoi wpasowana stylistycznie, choć nie taka stara jak kościół, drewniana dzwonnica na kamiennym wysokim fundamencie. Z lewej mijamy budynek plebani, w której kardynał Karol Wojtyła przebywał kilkakrotnie. Stąd też wiedzie tędy papieski szlak.

Przed dzwonnicą, gdzie stoi obelisk Szlaku Papieskiego w Gorcach, skręcamy w lewo. Mijamy kilka obejść, po czym wracamy na pierwotny południowy kierunek. Wchodzimy do lasu. Zaczynamy powoli podchodzić stok. Po chwili przecinamy niedużą polankę, potem kolejne. Przechodzimy lasy i młodniki. Po niecałej godzinie z lewej dostrzegamy szczyt góry, częściowo ogołocony z lasu. Stoi na nim wieża widokowa. To nasz cel - Lubań. Dróżka biegnie dalej bardziej płasko. Ślicznie ośnieżone drzewa olśniewają, zimowy krajobraz zaczyna zniewalać. Śnieżne powierzchnie skrzą się cały czas w słońcu. Mrugają i błyskają tysiącami punkcików, śniegowymi gwiazdeczkami.

Spojrzenie w kierunku Turbacza,
Spojrzenie w kierunku Turbacza,

Jedna z polanek na podejściu.
Jedna z polanek na podejściu.

Droga.
Droga.

Świerkowy las.
Świerkowy las.

Tam gdzie Babia Góra i Turbacz.
Tam gdzie Babia Góra i Turbacz.

Droga na grzbiet pasma.
Droga na grzbiet pasma.
Droga na grzbiet pasma.

Na szlaku.
Na szlaku.

Szlak, którym dotąd podążaliśmy dochodzi do głównego traktu przebiegającego grzbietem pasma Lubania. Jest to doskonale nam znany czerwony szlak, pełen wspaniałych wspomnień. To droga ku jednemu z najpiękniejszych miejsc w Gorcach i do gościnnych ludzi, a na myśli mamy tu Studzionki - prawdziwie góralski przysiółek Ochotnicy Górnej. Droga w tamtą stronę wygląda na nieprzetartą po nocnym opadzie śniegu, ale nie nasypało go bardzo dużo. Małopolski Szlak Papieski prowadzi jednak w przeciwną stronę. Na Studzionki zajrzymy podczas innej wędrówki. Już nawet wiemy kiedy to będzie, bo ten czerwony szlak to przecież Główny Szlak Beskidzki, najdłuższy turystyczny szlak górski w Polsce wiodący przez najpiękniejsze zakątki naszych Beskidów. Zatrzymamy się wówczas na Studzionkach, a następnego dnia na Turbaczu przy wieczornym ognisku. Z jednej strony chcielibyśmy, aby ten czas już nadszedł, ale z drugiej lepiej, aby tak szybko nie mijał, bo po drodze mamy jeszcze tyle innych ciekawych miejsc do zobaczenia.

W stronę Lubania.
W stronę Lubania.
W stronę Lubania.

Wieża widokowa na Lubaniu.
Wieża widokowa na Lubaniu.

Tam gdzie Sącz i dolina Dunajca.
Tam gdzie Sącz i dolina Dunajca.

Wejście na grzbiet.
Wejście na grzbiet.

Kierunek Studzionki.
Kierunek Studzionki.

Słońce za drzewami.
Słońce za drzewami.

Przymocowana na drzewie tabliczka wskazuje kierunek na wieżę widokową na Lubaniu. Odległość 3,8 km (ktoś bardzo przesadził). Obok jest drugi kierunkowskaz, na którym podano czas przejścia do szczytu - 20 minut (to już lepiej). Wydeptana w śniegu dróżka idzie płasko i prosto pod wysokimi bukami. Śliczna alejka. Niedaleko jednak północne stoki pozbawione są lasu. Rośnie tam tylko kilka pojedynczych drzew, a właściwie schorowanych, suchych konarów. Teren ten wygląda na bardziej przetrzebiony od naszej ostatniej wizyty w tym miejscu. Las znika z północno-zachodnich stoków Lubania, ale przez to ostateczne podejście na szczyt obfituje widokami.

Alejka na szczyt.
Alejka na szczyt.

Pozbawione lasu stoki Lubania.
Pozbawione lasu stoki Lubania.

Marsz na Lubań.
Marsz na Lubań.

Końcowe podejście na Lubań to najbardziej strome zbocze do sforsowania dzisiejszego dnia. Zimową porą znikają jednak spod nóg niedogodności w postaci kamieni, czy wypłukane deszczowymi strumieniami zagłębienia. W odczuciu podejście zimowe sprawia wrażenie mniej wysiłkowego. Na samym wierzchołku Lubania drzew jest więcej. Szczytowy pik obrośnięty jest lasem. Nie jest to też rozległy wierzchołek, ale znalazło się na nim miejsce dla potężnej 21-metrowej wieży widokowej. Wzniesiono ją niedawno w 2015 roku. O ile sam wierzchołek nie jest zbyt rozległy, to w jego znajdziemy jednak wiele dostępnego miejsca, eksploatowanego i zagospodarowywanego turystycznie. Trzeba wiedzieć, że Lubań to nie jeden, ale dwa wierzchołki, pomiędzy którymi znajduje się wypłaszczenie terenu z polaną o nazwie Wierch Lubania. W źródłach pisanych znajdziemy informacje, że już w 1860 roku kiedy nie prowadziły tutaj jeszcze żadne turystyczne szlaki, wwożono tu furkami kuracjuszy ze Szczawnicy. Pierwszy szlak turystyczny na Lubań został wyznakowany wiele lat później w 1912 roku z Krościenka.

Stok pod wierzchołkiem Lubania.
Stok pod wierzchołkiem Lubania.

Końcówka podejścia.
Końcówka podejścia.

Widok na dolinę Dunajca i krainę Lachów Sądeckich.
Widok na dolinę Dunajca i krainę Lachów Sądeckich.

Tereny te musiały cieszyć się wówczas dużym zainteresowaniem wśród narciarzy, skoro Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy postanowiło wznieść tutaj wcale nie mały obiekt, bo liczący około 100 miejsc noclegowych. Schronisko to zostało wzniesione w latach 1936-39 na skraju polany Wierch Lubania, zaraz przy skałkach piaskowca magurskiego widocznych po południowej stronie. Skałki te zwane są Samorodami. Można bez problemów odszukać pozostałości dawnego schroniska (cześć piwniczną). Wybudowane schronisko istniało do 25 września 1944 roku. Tamtego dnia zostało spalone przez Niemców, gdyż stanowiło ważny punkt oporu partyzanckiego. Niemcy zamknęli pierścieniem teren wokół schroniska. W schronisku przebywało wówczas 8 partyzantów. Trzem z nich udało się zbiec, dwóch zastrzelono, pozostałych ujęto. Zastrzelonych partyzantów upamiętnia krzyż stojący nieopodal.

Kolejne schronisko powstało na Lubaniu dopiero w latach 70-tych XX wieku. Oddano go do użytku w grudniu 1975 roku. Był to obiekt PTTK, o niskim standardzie, oferujący 16 miejsc noclegowych. Długo nie poistniał, gdyż w styczniu 1978 roku strawił go pożar. Myślano o jego odbudowie, ale nigdy nie doszło to do skutku. Kamienne pozostałości po tym schronisku można odnaleźć nieco niżej na południu pod Wierchem Lubania, na zarastającej polanie Wyrobek. Kilka lat temu pojawiły się w mediach informacje o budowie na Lubaniu zupełnie nowego schroniska, ale jak dotąd nic tego tutaj nie potwierdza.

Wierch Lubania, Pieniny i Magura Spiska.
Wierch Lubania, Pieniny i Magura Spiska.
Wierch Lubania, Pieniny i Magura Spiska.

Obecnie na polanie Wierch Lubania funkcjonuje od lat 60-tych XX wieku sezonowa studencka baza namiotowa „Lubań”. Działa w miesiącach wakacyjnych. W pozostałym okresie czasu do dyspozycji turystów zostaje wiata bazy. Tam zaplanowaliśmy postój z ogniskiem i kiełbaskami. Trudno rozstać się dzisiaj z panoramą z Lubania, choć czuć już smakowity zapach ogniska. Ośnieżone stopnie wieży widokowej nie są dużym problemem, ale urok otaczającego pejzażu, który zatrzymuje na wieży mimo wyczuwalnego chłodu powietrza. Pejzaż zachwyca na każdą stronę świata. Wspaniale prezentują się Tatry z kilkoma obłokami zahaczonymi na najwyższych pikach. Na zachodzie wzrokiem sięgamy Babiej Góry i bladych zarysów Pilska niknącego we mgle lub w chmurze (trudno to ocenić). Na północy Mogielica i grzbiet Ostrej, i Cichonia, i wiele innych wschodnich wysp Beskidu Wyspowego. Na południu i południowym wschodzie pięknie widać całe Pieniny, które nie tak dawno przemierzaliśmy. To była również urokliwa, wędrówka w barwach jesiennych od Pienin Spiskich, poprzez Pieniny Właściwe z Trzema Koronami i Sokolicą, przeprawą przez Dunajec do Małych Pienin, gdzie szczytowaliśmy na Wysokich Skałkach. Całą tamtą wędrówkę widać stąd jak na wyciągnięcie ręki. A co widzimy na wschodzie? Nasz kolejny etap Małopolskiego Szlaku Papieskiego, czyli Beskid Sądecki. Pasmo to nasuwa na myśl inne wędrówki, w tym nadchodzący etap Głównego Szlaku Beskidzkiego, który pokonujemy sukcesywnie kilkudniowymi etapami, bo tak jest lepiej, bo tak można spędzić przyjemnie czas wieczorem z całą grupą. W ten sposób nadarzają się wspaniałe okazje spotkań w tak barwnym gronie skupiającym ludzi z różnych zakątków naszego kraju. To coś niebywałego, gdy ludzie nie tylko z Krakowa i podkrakowskich stron zjeżdżają się, by dzielić się turystycznym szlakiem z drugim człowiekiem. Chcą darzyć się uśmiechem i życzliwością, rozmową, po prostu chcą być razem. Nawet dzisiaj, na te kilka godzin wycieczki dołączyli ludzie ze Śląska, Małgosia i Urszula, a w drodze dołączyła również Joanna z Nowego Targu. To wspaniałe, że i wy chcecie z nami być.

Tatry.
Tatry z wieży widokowej.

Tatry.
Tatry.

Tatry.
Tatry.

Tatry.
Tatry.

Tatry.
Tatry. W centrum Łomnica.

W stronę Babiej Góry.
W stronę Babiej Góry.

Polana Wierch Lubania.
Polana Wierch Lubania (i nasi przygotowują ognisko).

Gorce, a dalej wzniesienia Beskidu Wyspowego. Z lewej dolina potoku Młynne.

Dolina Ochotnicy. W dali widać Mogielicę.
Dolina Ochotnicy. W dali widać Mogielicę.

Masyw Koziarza.
Masyw Koziarza.


Tatry z Lubania.
Tatry z Lubania.
Widok na Tatry.

Wierch Lubania i Średni Groń.
Wierch Lubania i Średni Groń.

Te rozległe widoki z Lubania nasuwają naprawdę natłok różnych miłych wspomnień z turystycznych wypraw. Trudno od nich się oderwać, gdy tylko zacznie się do nich wracać. Wróćmy jednak do dzisiejszego dnia. Kiełbaski pewnie już upieczone, a my na końcu grupy wciąż stoimy na wieży widokowej Lubania. Schodzimy na dół. U stóp wieży spotykamy znajomych turystów podążających z naprzeciwka. Będąc jeszcze chwilkę u stóp wieży wpatrujemy się w grzebień Tatr. Kilka metrów przed nami stoi krzyż papieski i ołtarz polowy. Przed nim tablica pamiątkowa upamiętniająca górskie wędrówki Karola Wojtyły, który wielokroć bywał w Gorcach.

Baza namiotowa na Wierchu Lubania.
Baza namiotowa na Wierchu Lubania.

Słońce nad Wierchem Lubania.
Słońce nad Wierchem Lubania.

Niektórzy już opuścili bazę namiotową. Ognisko dogorywa, ale nad niedużymi płomykami można jeszcze upiec ostatnie kiełbaski. Niegdyś na polanie był staw. Jeszcze w latach 70-tych XX wieku napełniała go woda deszczowa. Dzisiaj po tym stawie nie pozostał ślad. Według ludowych podań jest to miejsce przeklęte i magiczne zarazem. Ponoć wielcy bacowie, zwani dawniej również czarownikami toczyli tutaj między sobą spory. Podczas jednego z takich sporów pewien baca wypowiedział straszliwe przekleństwo, a wtedy znajdujące się na polanie stado owiec wraz z juhasami zapadło się pod ziemię. Odtąd ponoć w dniu św. Jakuba (25 lipca) słyszeć tu można wydobywające się spod ziemie okrzyki juhasów i dzwonki owiec.

Spojrzenie z bazy na szczyt z wieżą widokową.
Spojrzenie z bazy na szczyt z wieżą widokową.

Opuszczamy polanę Wierch Lubania.
Opuszczamy polanę Wierch Lubania.

O godzinie 13.40 kończymy sprzątanie po sobie. Kończymy biwak i ruszamy w dalszą drogę. Czerwony szlak prowadzi na drugi, wschodni wierzchołek Lubania nazywany Średnim Groniem (1211 m n.p.m.). Ostatnimi czasy zniknął z niego zwarty las. Z pojedynczymi, sterczącymi konarami wygląda niesamowicie. Musimy się przyzwyczaić do nowego image szczytu, bo jeszcze niedawno był niemal zupełnie zarośnięty lasem, a tym samym pozbawiony wszelkich widoków.

Niebo zaciąga się powoli chmurami. Napływają od południa. Najbliższej nocy spodziewane są tutaj duże opady śniegu. Za szczytem Średniego Gronia szlak sukcesywnie obniża się. Zejście jest długie. Wiedzie przecinając polany. Słońce nie promieniuje już bezpośrednio, lecz jarzy się poprzez warstewkę zachmurzenia. Tatry zostają w tyle na południowym zachodzie, lecz po prawej mamy piękną prezentację ciągu Pienin. Nieco z tyłu mamy Pieniny Spiskie, na południu widać rozległe wzniesienie z halą Majerz, od której grzbiet rośnie w kierunku wschodnim wraz z kolejnymi kopkami Macelaka i Nowej Góry, ku wapiennym skałom Trzech Koron. Wypatrzeć można wśród nich Okrąglicę z platformą widokową. Dalej na południowym wschodzie grzbiet ciągnie się ku Wysokim Skałkom.

Tatry z Wierchu Lubania.
Tatry z Wierchu Lubania.

Tatry z Wierchu Lubania.

Stok opadający w kierunku przełęczy Snozka.
Stok opadający w kierunku przełęczy Snozka.

Średni Groń (1211 m n.p.m.).
Przed szczytem Średniego Gronia.

Średni Groń (1211 m n.p.m.).
Średni Groń (1211 m n.p.m.).

Zejście ze Średniego Gronia do Krościenka.
Zejście ze Średniego Gronia do Krościenka.

Polana.
Kolejna polana.

Widoki na Pieniny.
Widoki na Pieniny.

O godzinie 16.10 przechodzimy przez Marszałka (828 m n.p.m.). Jego szczycik porośnięty jest niedużymi, karłowatymi bukami. Za szczytem mamy polankę widokową z altanką. Na południowym zachodzie wciąż pierwszy plan wysuwają się Pieniny, zaś na północnym wschodzie widzimy masyw Koziarza (942 m n.p.m.). Na północy w dolinie Dunajca widoczne są zabudowania Tylmanowej. W dali za doliną widać wschodnie krańce Beskidu Wyspowego.

Widok na Koziarza z polanki pod Marszałkiem.
Widok na Koziarza z polanki pod Marszałkiem.

Widokowe polany na zejściu do Krościenka.
Widokowe polany na zejściu do Krościenka.

W miarę zbliżania się do Krościenka widoki są coraz szersze. Na grzbiecie przeważają otwarte przestrzenie pól i łąk pokrytych śnieżnobiałą pierzynką. To przepiękny odcinek szlaku zejściowego. Na krótko wchodzimy do lasu, za którym otwiera się fascynujący widok na Krościenko i na dolinę Dunajca. Pośród gęstych zabudowań dominuje strzelisty kościół parafialny pw. Chrystusa Dobrego Pasterza. W jego wnętrzu przechowywane są szczątki doczesne ks. Franciszka Blachnickiego - Czcigodnego Sługi Bożego kościoła katolickiego i założyciela Ruchu Światło-Życie. Monumentalna bryła tej świątyni została wkomponowana w krajobraz gór otaczających Krościenko, a w szczególności kojarzy się ze szczytami Trzech Koron.

Krótki odpoczynek.
Krótki odpoczynek.

Okrąglica.
Okrąglica.

Słońce za niedługo schowa się za horyzontem.
Słońce za niedługo schowa się za horyzontem.

Krościenko nad Dunajcem.
Krościenko nad Dunajcem.

Szlak sprowadza nas nad dopływ Dunajca - potok Krośnicę, zwany tu powszechnie Starą Rzeką. Przypuszcza się, iż Krośnica wyznaczała obszar najstarszego osadnictwa Krościenka, co potwierdzać może dokument lokacyjny z 1348 roku mówiący o powstaniu Crosna (pierwotna nazwa Krościenka) nad rzeką Chrostnicza (czyli dzisiejsza Krośnica). Krośnica niegdyś stanowiła duże zagrożenie dla pobliskich domostw. Potok gwałtownie przybierał pod wpływem letnich ulew. Na przełomie lat 50-tych i 60-tych XX wieku dokonano regulacji Krośnicy. Obudowano murem jej koryto i nie stanowi obecnie zagrożenia.

Nieopodal ujścia Krośnicy do Dunajca kończymy wycieczkę. Jest godzina 16.30. Dziesiąty etap Małopolskiego Szlaku Papieskiego zostaje zakończony. Po drugiej stronie Dunajca wznosi się Beskid Sądecki. Tam podążymy następnym razem.

Zatrzymujemy się w Krościenku nad Dunajcem, pięknej miejscowości, leżącej na styku Pienin Czorsztyńskich, Gorców i Beskidu Sądeckiego. Jest godzina 16.30 i jesteśmy godzinę przed odjazdem. Gościmy przez ten czas w karczmie „Dunajec”. Dobrze jest przysiąść i pogadać w gromadce wspaniałych ludzi, których łączą i prowadzą najszczersze, i najżywsze turystyczne idee. Spędzamy czas z ludźmi przesiąkniętymi fascynacją gór i ich przyrodą. Prawdziwa wspólna pasja powoduje to, że ludzie uśmiechają się i są jak Wy bezmiar życzliwi. Trwajmy jak najdłużej w tej naszej niezwyczajnej pasji ponad wszelkimi podziałami. Dobrze być z Wami i jest nam bardzo miło, że sami mówicie to samo do nas i do tych wszystkich ludzi, z którym razem wędrujemy po górach i dolinach.


Kolekcjonerska Karta Etapu



Bajeczna zima w Gorcach.
Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[ZAPISY]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[ZAPISY]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[ZAPISY]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Z nimi w górach bezpieczniej

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas