Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Sywula

Dzisiaj zanurzymy się jeszcze bardziej w głąb dzikich, trudno dostępnych Gorganów, tam gdzie wznoszą się ich najwyższe szczyty. Znajdują się one jeszcze dalej od naszej kwatery niż te zdobyte wczoraj. Musimy skorzystać z lokalnych środków transportu, aby nie brakło nam czasu na wędrówkę przez te góry. Mają tutaj specjalne pojazdy, które radzą sobie z najgorszymi drogami tzw. gruzawiki - najsprawniejsze środki transportu w górskich ostępach Ukrainy. Jest to zwyczajna ciężarówka ze wspartymi na burtach deskami do siedzenia. Widząc jak prosto i pomysłowo dostosowany jest pojazd ciężarowy do przewozu osób od razu pomyśleliśmy: – Ale będzie jazda! Kto kiedyś był w wojsku, może kojarzyć to z wojskowymi „Starami” z drewnianymi ławeczkami na pace, tyle, że w tamtych samochodach cała konstrukcja była stabilna. Ukraińskie gruzawiki wyglądają znacznie bardziej emocjonująco.

TRASA:
Stara Huta (ukr. Стара Гута) Meżeryki (ukr. Межереки) Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.) Piekło Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.) Sywula Wielka (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.) Sywula Mała (ukr. Мала́ Сиву́ля; 1818 m n.p.m.) – [czarny szlak] – Meżeryki (ukr. Межереки) Stara Huta (ukr. Стара Гута)

OPIS:
Na gruzawik wchodzimy po drabince. Na ławeczkach siadamy tyłem do kierunku jazdy po pięć osób. Dlaczego tyłem? Żeby nie dostać w twarz gałązką drzewa podczas jazdy. Wszyscy siedzą, pasy zapięte - chciałoby się powiedzieć. Godzina 7.10. Silniki zaczynają warczeć - ruszamy. Gruzawiki kierują się w dolinę Bystrzycy Sołotwińskiej (ukr. Би́стриця Соло́твинська). Wczoraj przemierzyliśmy ją po części pieszo, ale tylko jakieś 2 kilometry od Starej Huty (ukr. Стара Гута) maszerując w górę potoku. Dzisiaj musimy dostać się do samych źródlisk Bystrzycy Sołotwińskiej. Gruzawiki zaoszczędzają nam około 10 km drogi w jedną stronę i dowożą do miejsca dawnej leśnej osady o nazwie Meżeryki (ukr. Межереки), gdzie Bystrzycę Sołotwińską zasila Doszczyna. O godzinie 8.15 dojeżdżamy na przystanek końcowy „Meżeryki”. Wysiadamy. Ruszamy pieszo dalej w górę doliny Bystrzycy Sołotwińskiej.

Stara Huta. Zajmujemy miejsca w gruzawiku.
Stara Huta. Zajmujemy miejsca w gruzawiku.

Przystanek końcowy. Wysiadamy.
Przystanek końcowy. Wysiadamy.

Po 400 metrach marszu skręcamy na południe za nurtem potoku. Wkrótce przekraczamy go przechodząc przez jego bród po głazach. Słońce zaczyna dogrzewać, księżyc jeszcze jest widoczny na błękicie nieba. Zanosi się na świetną aurę. Niebawem przekraczamy ponownie potok przechodząc tym razem po przerzuconej bali. Wchodzimy na zalesiony, niezbyt stromy stok. Wspinamy się. O godzinie 9.25 wychodzimy na rozległe murawy Połoniny Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.), gdzie znajdują się źródliska Bystrzycy Sołotwińskiej.

To popularne miejsce biwakowania. Tuż przed II wojna światową, w 1938 roku wybudowano tutaj Schronisko PTT na Połoninie Ruszczyna. Stało nieco wyżej u stóp Sywuli na wysokości 1420 m n.p.m. Posiadało 16 łóżek, ale mogło pomieścić 30 osób. Tymczasem zatrzymaliśmy się nieco niżej na środku Połoniny Ruszczyna, przy skrzyżowaniu szlaków turystycznych. Po krótkiej przerwie chcemy iść dalej w kierunku Sywuli, ale Janek mówi, że szkoda byłoby, abyśmy pominęli Piekło, które znajduje się 5 minut drogi stąd.

Bystrzyca Sołotwińska (ukr. Би́стриця Соло́твинська).
Bystrzyca Sołotwińska (ukr. Би́стриця Соло́твинська).

Kładka nad Bystrzycą Sołotwińską.
Kładka nad Bystrzycą Sołotwińską (fot. Ula Gącik).

Nienaruszony las.
Nienaruszony las.

Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.).
Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.) (fot. Ula Gącik).

Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.).
Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.).

Księżyc nad Ruszczyną.
Księżyc nad Ruszczyną.

Z niezbyt dużym przekonaniem zawracamy, przecinamy strugę potoku Bystrzycy Sołotwińskiej i wchodzimy na drogę wiodącą nie nieduże wyniesienie terenu. Przechodzimy przez niewielkie zadrzewienie, ciąg niedużych świerków i wychodzimy na Połoninę Gripka (ukr. Полонина Гріпка). Z jej najwyższych punktów ładnie widać wzniesienia, które są naszym dzisiejszym celem: Sywula Mała i Sywula Wielka. Podążamy dalej w górę połoniny, która nagle urywa się wraz z gruntem pod nogami. To jest właśnie owe Piekło, efektowne urwisko z którego maluje się piękny krajobraz. Dosłownie, bo na krawędzi Piekła siedzi Ukrainiec, który utrwala ten krajobraz na płótnie. - Добрий ранок! - mówimy mu. Odpowiada nam tym samym pozdrowieniem i przestaje pracować nad swoim malarskim dziełem robiąc nam miejsce, z którego jest najbardziej emocjonujący widok. Jest tylko jedna niedogodność - słońce świeci nam prosto w oczy. Ukrainiec zostaje tu na noc. Niedaleko zabiwakował w namiocie. Po południu, albo w świetle zachodzącego słońca widok z Piekła z pewnością będzie olśniewający. Po głowach krąży nam myśl, żeby kiedyś też zabrać namiot i powłóczyć się po Gorganach. Spotykamy co raz więcej ludzi, którzy w ten sposób przemierzają Ukraińskie Karpaty, niekiedy Ukraińców, ale częściej Polaków. O godzinie 10.45 żegnamy się z malarzem i wracamy na Połoninę Ruszczyna.

Urwisko Piekło.
Urwisko Piekło.
Urwisko Piekło.

Połonina Gripka (ukr. Полонина Гріпка).
Połonina Gripka (ukr. Полонина Гріпка) z widokiem na Sywulę Małą (z tyłu widać Sywulę Wielką).

Przez Połoninę Ruszczyna przechodzimy na północny-zachód, gdzie znajdują się ruiny dawnego schroniska, a stamtąd ostro w górę szlakiem wyłożonym gruzem kamieni. Po kilkunastu minutach wychodzimy z cienia świerków. Odtąd szlak prowadzi przez rumosz, albo przeciska się przez połacie kosodrzewiny. Ścieżki w pewnym momencie rozwidlają się, jedne wspinają się na wierzchołek Sywuli Małej, inne trawersując stok wiodą ku Sywuli Wielkiej. Wybieramy trawers. Nachylenie szlaku łagodnieje. Podejście mamy bardzo widokowe. Podziwiamy gorgańskie grzbiety. Jest południe, gdy osiągamy przełęcz oddzielającą Sywulę Wielką i Sywulę Małą.

Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.).
Połonina Ruszczyna (ukr. Полонина Рyщина; 1440 m n.p.m.).

Goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea).
Goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea).

Stok Sywuli Małej.
Stok Sywuli Małej.

Spojrzenie na Piekło ze stoku Sywuli Małej.
Spojrzenie na Piekło ze stoku Sywuli Małej.

Połonina Gripka ze stoku Sywuli Małej.
Połonina Gripka ze stoku Sywuli Małej.

Na stoku Sywuli Małej.
Na stoku Sywuli Małej.
Trawers stoku Sywuli Małej.

Widok na południowy zachód.
Widok na południowy zachód.

Przed nami przełęcz.
Przed nami przełęcz.


Przełęcz porośnięta jest niskimi borówczyskami. Śliczne rude kolory świadczą, że jesień nadciąga tutaj wcześnie i zapewne za nią zima też. Gdzieniegdzie widać rozproszone, niewielkie zielone krzaczki jałowca, ale im bliżej wierzchołka Sywuli Wielkiej, tym więcej leży grechotu, na którym nikną z oczu znaki szlaku. Jednak nie ma chyba większego znaczenia, czy pójdziemy za znakami szlaku, czy też kilka metrów obok. I tu i tam ten sam grechot, i ani trochę wygodniej ścieżki. Szlak wiedzie po naturalnie rozsypanych głazach większych i mniejszych. Nie ma tu żadnych kamiennych chodników. Krótkie wydeptane ścieżynki widoczne są tylko w nielicznych miejscach, których nie pokrywa skalny rumosz. Trzymamy azymut na szczyt.

Z prawej prezentuje się nam dolina potoku Łopuszna (ukr. Лопушна). Wody tego potoku zasilają Bystrzycę Sołotwińskińską, której dolina widoczna jest na dalszym planie, tak samo jak nasza wioska Stara Huta, gdzie kwaterujemy. Na północy coraz lepiej widać inny masyw Gorganów i szczyty które wczoraj odwiedzaliśmy: Irchowiec i Wysoką. O godzinie 12.25 stajemy na szczycie Sywuli Wielkiej (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.), zwanej zazwyczaj krótko po prostu Sywulą. Widoki z niej, przy tak wspaniałej, wymarzonej pogodzie jak dzisiaj są oszałamiające. Sywula jest najwyższym szczytem Gorganów. Czas zatem na odpoczynek.

Szlak przed szczytem Sywuli Wielkiej.
Szlak przed szczytem Sywuli Wielkiej.

Dolina potoku Łopuszna (ukr. Лопушна).
Dolina potoku Łopuszna (ukr. Лопушна). Dalej dolina Bystrzycy Sołotwińskiej.

Powiewa ciepła bryza. Niebo niemal bezchmurne, jedynie w odległej dali pojawia się mgiełka ograniczająca widoczność najdalszych obiektów. Sywula wyglądem kojarzy się z tatrzańskimi wierzchołkami pokrytymi skalnym rumoszem. Grzbiet Sywuli ciągnie się na północny zachód przez szczyty Łopusznej (ukr. Лопушна; 1722 m n.p.m.) i Borewki (ukr. Боревка; 1596 m n.p.m.). Pojawiły się na niej dwie postacie, Kinga i Andrzej, którzy wczoraj zostali na noc na Ihrowcu. Zmierzają w naszym kierunku i niedługo dołączą do nas. Obiecaliśmy im zimną colę dla ochłody. Mamy ją, ale nie jest już tak lodowato zimna jak o poranku, gdy wyjmowaliśmy ją z lodówki. Na szczycie Sywuli Wielkiej pojawiają się Ukraińcy, trzech turystów, z którymi szlifujemy ukraiński. Minuty szybko biegną. O godzinie 13.30 na szczyt docierają Kinga i Andrzej. Nie robią długiej przerwy. Są bardziej niż my wypoczęci, bo nie musieli tracić czasu na przejścia dolinami. Dajemy im obiecaną zimną coca-colę. Dziesięć minut później zaczynamy schodzić na przełęcz.

Sywula Wielka (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.).
Sywula Wielka (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.).
Sywula Wielka (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.).
Sywula Wielka (ukr. Велика Сивуля; 1836 m n.p.m.)

Kinga i Andrzej.
Kinga i Andrzej.

Na Sywuli Wielkiej.
Na Sywuli Wielkiej.

W tle Ihrowiec.

Panorama z Sywuli Wielkiej.
Panorama z Sywuli Wielkiej.

Widok na szczyty: Łopuszna (ukr. Лопушна; 1722 m n.p.m.) i Borewka (ukr. Боревка; 1596 m n.p.m.).
Widok na szczyty: Łopuszna (ukr. Лопушна; 1722 m n.p.m.) i Borewka (ukr. Боревка; 1596 m n.p.m.).
Dalej po prawej widać Ihrowiec i Wysoką.

Staramy się iść po znakach szlaku, ale na tym pełnym chaosu rumoszu nie jest to możliwe. O godzinie 13.40 przechodzimy przełęcz i zaczynamy podchodzić stok Sywuli Małej. Na niej też jest mnóstwo kamienia, ale drobniejszego. Ścieżka jest wyraźna. Szybko radzimy sobie z podejściem i o 14.00 zdobywamy Sywulę Małą (ukr. Мала́ Сиву́ля; 1818 m n.p.m.). Tak jak na Sywuli Wielkiej, również i tutaj spotykamy ślady zachowanych okopów austro-węgierskich z I wojny światowej. Przez grzbiety Gorganów przebiegała wówczas linia frontu wschodniego. Na szczycie stoją również pozostałości betonowej wieży geodezyjnej.

Sywula Mała (1818 m n.p.m.).
Sywula Mała (1818 m n.p.m.).

Przełęcz przed Sywulą Małą.
Przełęcz przed Sywulą Małą.

Sywula Wielka z podejścia na Sywulę Małą.
Sywula Wielka z podejścia na Sywulę Małą.

Sywula Mała (ukr. Мала́ Сиву́ля; 1818 m n.p.m.).
Sywula Mała (ukr. Мала́ Сиву́ля; 1818 m n.p.m.).

Odpoczynek na Sywuli Małej (fot. Ula Gącik).
Odpoczynek na Sywuli Małej (fot. Ula Gącik).


O godzinie 14.15 zostajemy zmobilizowani do zejścia. Prowadzący pokazują nam kierunek na północny wschód, czyli tam gdzie zaczynaliśmy wędrówkę. Przed nami stromy stok pokryty osuwającym się rumoszem, czyli gorganem (tak tu jest nazywane takie gołoborze). Zdaje się, że nie ma tutaj szlaku. Jego koniec, a zarazem i początek poniżej na odchodzącym płasko grzbiecie. Tak to wynika z ukraińskich map, na których szlak ten nie dochodzi do wierzchołka Sywuli Małej. Jakoś jednak radzimy sobie z trudnościami - nie odnotowujemy potłuczeń wynikających z poślizgnięć na osuwającym się materiale skalnym. Udaje się też nie wzruszyć lawiny skalnej. Szczęśliwie docieramy do strefy kosodrzewiny, gdzie pojawiają się znaki szlaku. Stoi tu zniszczona tabliczka, która kiedyś być może zakazywała wstępu na to strome gołoborze. Dzisiaj widoczna na niej jest tylko rdza.

Kierunek zejścia z Sywuli Małej.
Kierunek zejścia z Sywuli Małej - Хребет Менчил.

Ostre zejście z Sywuli Małej (fot. Ula Gącik).
Ostre zejście po kamieniach z Sywuli Małej (fot. Ula Gącik).

Gorgan na stoku Sywuli Małej.
Gorgan na stoku Sywuli Małej.

Widok na Ihrowiec.
Widok na Ihrowiec.

Dalej mamy już sielankę. Cudowny marsz przez gęstą kosodrzewinę. Nie przedarlibyśmy się przez nią, gdyby nie wycięto w niej przecinki. Kosodrzewina nie jest wysoka, a więc cały czas cieszymy się rozległymi widokami z przodu, po lewej i po prawej. Z lewej mamy dolinę potoku Łopuszna, z prawej Bystrzycy Sołotwińskiej, a z przodu widok na Starą Hutę i kolejne osady znajdujące się dalej od nas, ale jednocześnie bliżej ujścia doliny. Niebawem jednak te wspaniałe plenery zamyka nam wyższa kosówka, a później grupki karłowatych świerków. Szlak sprowadza nas na prawe zbocze grzbietu. Idziemy chwilę lasem, lecz za niedługo wychodzimy na malownicze polanki grzbietowe, pokryte rudziejącymi borówczyskami. Jest w tych miejscach coś niezwykle pięknego, może nawet bardziej pociągającego niż szczyty Sywuli. Ten zachwycający krajobraz znika, gdy o godzinie 15.30 wchodzimy do lasu. Dwadzieścia minut później wychodzimy na odkryte, wykarczowane z lasu zbocze, lecz krajobraz nie jest już tak malowniczy jak wcześniej. Zamyka go pociągający grzbiet góry Boyarin (ukr. Боярин; 1675 m n.p.m.), znany również pod nazwą Korotkan (ukr. Короткан). Stok po którym maszerujemy wywołuje ponure uczucia. Krajobraz ogołoconego stoku nie napawa optymistycznie. Miałka droga, którą trawersujemy stromy stok nie jest łatwa. Wymaga sporo skupienia i uwagi, aby ustrzec się przed upadkiem. Dopiero, gdy osiągamy dno doliny z płynącym przezeń potokiem możemy odsapnąć od stromizny.

W kosodrzewinie.
W kosodrzewinie.

Dolina wsi Stara Huta, Huta i Porohy.

Widok na Ihrowiec.
Widok na Ihrowiec.

Szlak wycięty w kosodrzewinie.
Szlak wycięty w kosodrzewinie.
Szlak wycięty w kosodrzewinie.

Na grzbiecie.
Na grzbiecie.

Pozostałości po I wojnie światowej.
Austro-węgierskie pozostałości po I wojnie światowej.

Kamienne okopy.
Kamienne okopy.

Las.
Las.

Студёный верх - polany pokryte rudziejącymi borówczyskami.
Студёный верх - polany pokryte rudziejącymi borówczyskami.
Студёный верх - polany pokryte rudziejącymi borówczyskami.

Strefa lasu.
Strefa lasu.

Zejście do dolinki Studenki.
Z widokiem na górę Boyarin (ukr. Боярин; 1675 m n.p.m.).

Ostre zejście.
Ostre zejście.

Maszerujemy doliną wyczekując jej końca. Wiemy, że jest blisko, bo widzimy zalesioną górę zamykającą krajobraz przed nami. O godzinie 16.15 docieramy na śródleśny placyk, gdzie Studenka wpada do Bystrzycy Sołotwińskiej. Stoją tu nasze gruzawiki. Znów będzie ekstrema, jeszcze większa niż rano – myślimy – bo przecież będzie teraz jazda z górki.

Meżeryki (ukr. Межереки).
Meżeryki (ukr. Межереки).

Polana Дощина.
Polana Дощина.


Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[ZAPISY]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[ZAPISY]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[ZAPISY]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Z nimi w górach bezpieczniej

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas