Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Ciuchowy Dział

To już nasza trzecia wyprawa w ukraińskie Karpaty, podczas której chcemy dotrzeć na dotąd nieznane nam beskidzkie pasma. Zdobywać będziemy najwyższe ich szczyty, ale też chcemy zaglądnąć do innych ciekawych miejsc. Na początek tegorocznej wyprawy za cel obraliśmy sobie niewielkie pasemko Beskidów Brzeżnych. Nie zwlekamy. Ruszamy na podbój Karpat Ukraińskich wprost po nocy spędzonej w autokarze.

TRASA:
Schodnica (ukr. Схі́дниця) Masłowiec (ukr. Мacлoвeць; 828 m n.p.m.) Turków (ukr. Tурків; 846 m n.p.m.) Ciuchowy Dział (ukr. Цюхів Верх; 939 m n.p.m.) Turków (ukr. Tурків; 846 m n.p.m.) Ostry Kamień (ukr. Острий камінь) Tustań (ukr. Ту́стань) Urycz (ukr. Урич)

OPIS:
Wędrówkę rozpoczynamy o godzinie 8.30 czasu ukraińskiego w miejscowości Schodnica (ukr. Схі́дниця), popularnym, choć stosunkowo młodym balneologicznym kurorcie, które w 1976 roku otrzymało status kurortu państwowego. Schodnica leży 20 km od innego słynnego uzdrowiska - Truskawiec (ukr. Трускавець). Na obszarze Schodnicy zlokalizowanych jest wiele źródeł mineralnych. Najbardziej znanym jest „Naftusia” (ukr. „Нафтуся”), charakteryzujące się bogatym składem minerałów pochodzenia naftowego. Naliczono w tutejszej okolicy ponad 38 źródeł z różnym składem chemicznym, z których 10 dostępnych jest dla kuracjuszy. Mineralne źródła Schodnicy skutecznie leczą choroby nerek oraz wątroby, niedokrwistość, cukrzycę, a także wykorzystywane są przy odchudzaniu. Leczeniu sprzyja wyjątkowy klimat Karpat wpływający korzystnie nie tylko na samopoczucie, ale też na przemianę materii. O popularności uzdrowiska świadczą liczne pensjonaty i ośrodki wypoczynkowe.

Nazwa miejscowości Schodnca pochodzi od „schodzenia” (ukr. Сходження) i sięga etymologią do czasów najazdów tatarsko-mongolskich, podczas których miejscowa ludność wykorzystywała okoliczne góry jako kryjówki. Po ustąpieniu najeźdźcy ludzie wracali do swojej zniszczonej osady, schodząc z gór i na cześć tego faktu nazwali odbudowaną osadę Schonica lub Schidnycia.

Z głównej ulicy Tarasa Szewczenko (ukr. Тараса Шевченко) przechodzącej przez Schodnicę wchodzimy w boczną Iwana Franko (ukr. Ивана Франко). Kierujemy się na wschód utwardzoną drogą. Mijamy wille i ogrody, powoli nabierając wysokości. Wkrótce mamy dość ładną panoramę miejscowości. Wchodzimy w coraz gęstsze zadrzewienie. Z lewej mijamy źródła o nr 5 i 6 z wodą węglowodorotlenowo-sodową z zawartością substancji organicznych, zalecanych w leczeniu przewlekłych chorób układu moczowego i dróg żółciowych.

Schodnica (ukr. Схі́дниця)
Schodnica (ukr. Схі́дниця)

Droga przez las.
Droga przez las.

Po wejściu do lasu przechodzimy przez niewybijające się kulminacje: Masłowiec (ukr. Мacлoвeць; 828 m n.p.m.), następnie Turków (ukr. Tурків; 846 m n.p.m.). Za tą drugą kulminacją w prawo odchodzi droga do zamku Tustań. Będziemy tą drogą opuszczać pasmo. Natomiast dalej, tuż przed Masłowiecką Podstacją Elektryczną (ukr. ПС Масловецька), nasza droga rozwidla się. Skręcamy w lewą odnogę wiodącą na północ i po chwili wychodzimy na niezalesiony, eksploatowany teren. Stoją tu szyby naftowe i inne urządzenia związane z wydobyciem ropy naftowej. Kiedyś w tej okolicy było mnóstwo takich urządzeń. W drugiej połowie XIX wieku oraz na początku XX wieku Schodnica była miejscowością przemysłową, w której intensywnie wydobywano ropę naftową, gaz ziemny oraz ozokeryt (wosk ziemny). Od 1872 roku wydobyto na tym obszarze 3812 tys. ton ropy naftowej oraz 407 mln m³ gazu ziemnego. W dzisiejszych czasach przemysł wydobywczy zanikł, a o przemysłowej przeszłości Schodnicy przypominają nieczynne szyby naftowe i inne urządzenia służące wypompowywaniu pokładów ropy naftowej. Przecinamy teren przemysłową infrastrukturą, za którym wznosi się już Ciuchowy Dział. Podejście na niego jest łagodne, jak cała dzisiejsza wędrówka i wciąż prowadzi utwardzoną drogą gruntową.

Infrastruktura wydobywcza.
Infrastruktura wydobywcza.

Ciuchowy Dział (ukr. Цюхів Верх; 939 m n.p.m.)
Przed nami Ciuchowy Dział.

Przy drodze, w nasłonecznionych miejscach rośnie czarcikęs łąkowy (Succisa pratensis), roślina, która w dawnej farmacji nazywana była morsus diaboli, znaczyło to dosłownie tyle samo co ukąszenie diabła. Niemiecka księga ziół „Gart der Gesundheit” z 1485 roku wyjaśnia, iż roślina ta była darem Boga dla ludzi do walki z chorobami i zarazami. Diabeł chciał bardzo wyrwać ją z ziemi i ludziom ukraść. Siłował się z nią, ale Matka Boska diabłu siły odebrała. Ten bez mocy został i nie mógł już wyrwać rośliny, ale tak go to rozwścieczyło, że z całej tej złości korzeń rośliny od dołu obgryzł. I tak rośnie ona odgryziona do dziś, co widać jesienią kiedy kłącze czarcikęsa łąkowego obumiera i wygląda jakby zostało „obgryzione” (z łacińskiego „succisus” znaczy „na dole obgryzione“). W Polsce roślina ta jest rzadko spotykana.

Czarcikęs łąkowy (Succisa pratensis)
Czarcikęs łąkowy (Succisa pratensis).

Czarcikęs łąkowy (Succisa pratensis)
Czarcikęs łąkowy (Succisa pratensis).

O godzinie 10.10 osiągamy rozległy, widokowy wierzchołek Ciuchowego Działu (ukr. Цюхів Верх; 939 m n.p.m.) - najwyższej kulminacji w Beskidach Brzeżnych. Właściwy punkt szczytowy znajduje się nieco po prawej, gdzie stoi nieduży maszt telekomunikacyjny. Robimy pod nim przerwę. Szczyt pokryty jest dużymi połaciami traw, dającymi panoramę na południowy wschód, wschód, i północny wschód. Na północnym wschodzie widać miasto Truskawiec (ukr. Трускавець). W okresie II RP miasto Truskawiec było najmłodszym, bardzo modnym i bardzo cenionym uzdrowiskiem w Polsce. Tam również pozyskiwano wodę mineralną „Naftusia”.

Pod szczytem Ciuchowego Działu, na południowym stoku stało w okresie międzywojennym schronisko PTT, wybudowane w 1928 roku. W 1937 roku schronisko oferowało 29 miejsc noclegowych (15 łóżek, 14 sienników).

Jakieś 500 metrów na północny wschód znajduje się obecnie hotel górski „Karpackie połoniny” (ukr. Гірський готель „Карпатські Полонини”). Niestety organizatorzy naszego wyjazdu nie przewidzieli wizyty w tym obiekcie. Można by przecież wstąpić na filiżankę kawy, mały ciepły posiłek regenerujący po całonocnej podróż, czy choćby tylko po pamiątkową pieczątkę. Szkoda, tym bardziej, że godzina jeszcze „młoda”, a nasza docelowa baza noclegowa znajduje się już niedaleko stąd.

Ciuchowy Dział (ukr. Цюхів Верх; 939 m n.p.m.)
Ciuchowy Dział (ukr. Цюхів Верх; 939 m n.p.m.).

Widok na Truskawiec (ukr. Трускавець)
Widok na Truskawiec (ukr. Трускавець).

Beskidy Skolskie
Beskidy Skolskie.

Po około półgodzinnej przerwie opuszczamy szczyt i wracamy tą samą drogą, którą przyszliśmy - nie do końca, ale do pewnego momentu. Ponownie przecinamy teren zakładu wydobywczego, a potem za wspomnianą wcześniej stacją elektryczną schodzimy z grzbietowej drogi na dróżkę odchodzącą w bok na lewo. Jednocześnie zmieniamy kolor szlaku z żółtego na niebieski.

Schodzimy przez zarośnięte polany, przeciskając się niekiedy między gęste młodniki. Wkrótce przed nami pojawia się las. Ponad lasem widać wystające skały wychodni Ostrego Kamienia (ukr. Острий камінь). Droga szlaku skręca przed lasem na lewo, potem na prawo schodząc ostrzej w dół, ale zanim tą drogą podążymy dalej wstępujemy do lasu w kierunku wychodni.

Wchodzimy w obszar infrastruktury wydobywczej.
Wchodzimy w obszar infrastruktury wydobywczej.

Kierujemy się do dolinki potoku Cerkiewnego (ukr. Церковний)
Kierujemy się do dolinki potoku Cerkiewnego (ukr. Церковний).

Obchodzimy skały ścieżką od prawej strony, a potem ostro w górę przytrzymując się wystających korzeni. Ze skał mamy ładne widoki na lesiste wzniesienia Beskidu Skolskiego rozciągające się na południowym zachodzie. Mija godzina 12.00, gdy postanawiamy zejść z Ostrego Kamienia. U jego ścian stoi głaz, emanujący ponoć niezwykłą, pozytywną energią, o której opowiada napotkany ukraiński wędrowiec z długą siwą brodą. Po krótkiej rozmowie z Ukraińcem kontynuujemy zejście.

Ponad lasem widać wychodnię Ostrego Kamienia.
Ponad lasem widać wychodnię Ostrego Kamienia.

Pajęczyna na krzaku dzikiej róży.
Pajęczyna na krzaku dzikiej róży.

Pod ścianą Ostrego Kamienia.
Pod ścianą Ostrego Kamienia.

Ostro w górę na skały Ostrego Kamienia.
Ostro w górę na skały Ostrego Kamienia.

Ostry Kamień
W przesmyku.

Ostry Kamień
Na skałach.

Ostry Kamień
Chwilka relaksu.

Ostry Kamień
Do zejścia.

Ostry Kamień
Przed zejściem.

Ostry Kamień
Ostry Kamień, sąsiednia formacja.

Widok z Ostrego Kamienia.
Widok z Ostrego Kamienia.

Ten głaz emanuje ponoć pozytywną energią.
Ten głaz emanuje ponoć niezwykłą pozytywną energią.

Zejście do doliny potoku Cerkiewnego.
Zejście do doliny potoku Cerkiewnego.

Poniżej Ostrego Kamienia znajduje się też inna grupa skałek zwana Małym Kamieniem (ukr. Малый Камень). Przechodzimy dróżką tuż pod nimi. Za niedługo wchodzimy do dolinki potoku Cerkiewnego (ukr. Церковний). Przecinamy potok dwukrotnie i wychodzimy na nasłonecznioną polankę z kapliczką i „Świętym Źródłem” z którego bije cudowna woda o uzdrawiających właściwościach. Powyżej na lesistym wzniesieniu znajduje się kolejny skalny bastion, znacznie potężniejszy od wcześniej odwiedzonych. Prowadzi doń wytyczona droga z balustradą. Krótkim podejściem docieramy do niego o godzinie 12.40.

Na zejściu do doliny potoku Cerkiewnego.
Na zejściu do doliny potoku Cerkiewnego.

Stokrotka pospolita (Bellis perennis)
Stokrotka pospolita (Bellis perennis).

Kapliczka nad źródełkiem.

Figura MB w kapliczce.
Figura MB w kapliczce.

Tustań od strony wjazdu.
Tustań od strony wjazdu.

Pieczara w wychodniach skał
Pieczara w wychodniach skał.

Tustań
W dali ponad lasem widoczny jest Ostry Kamień.

Ostry Kamień widziany z zamku Tustań.
Ostry Kamień widziany z zamku Tustań.

Bastion wychodni.
Bastion wychodni.

Tustań.
Tustań.

Skalny bastion góruje nad wsią Urycz (ukr. Урич), leżącą po drugiej stronie skał. Część jej zabudowań jest widoczna pomiędzy skały, najbardziej zaciekawia drewniana cerkiew św. Mikołaja z 1911 roku. Urycz jest małą wsią, ale o niebagatelnej przeszłości związanej ze skalnym bastionem. Otóż niegdyś w imponujących ścianach skalnych, mających wyśmienite walory obronne wkomponowana była warownia strzegąca rubieży księstwa halicko-wołyńskiego. Strzegła ich przed najazdami tatarskimi i mongolskimi, a także kontrolowała ruch na karpackim szlaku handlowym. Pobierano w nim myto i zachęcano podróżnych oraz kupców do noclegu pod opieką zbrojnej załogi. „Tu stań!” – mówiono i taka też nazwa przylgnęła do zamku.

Widok na wieś Urycz (ukr. Урич)
Widok na wieś Urycz (ukr. Урич)

Cerkiew św. Mikołaja w Uryczu z 1911 roku.
Cerkiew św. Mikołaja w Uryczu z 1911 roku.

Niewiadomo kiedy zbudowano Zamek Tustań (ukr. Ту́стань). W 1241 roku został przypuszczalnie zniszczony podczas najazdu Tatarów. Odbudował go Kazimierz Wielki około 1340 roku, a potem rozbudował o czym mówi „Kronika katedralna krakowska”: „Tak tedy król ten ponad wszystkich monarchów polskich dzielnie rządził rzeczą pospolitą, albowiem jak drugi Salomon podniósł do wielkości dzieła swoje – murował miasta, zamki, (..)a mianowicie: (...) zamki Lubaczów, Trembowlę, Halicz, Tustań (...) na ozdobę narodowi, na schronienie i opiekę Królestwa Polskiego”. Zamek zbudowany był z drewna, którego konstrukcja wciśnięta została między skały, Dzisiaj możemy oglądać wykute otwory i wyżłobienia, na których wspierały się bele wypełniające przestrzeń między skałami. W XVI wieku miano zamek odrestaurować, ale próby odrestaurowania chyba nie przyniosły oczekiwanego skutku, najprawdopodobniej został wtedy opuszczony. Wkrótce pamięć o zamku zanikła, a do pozostałości po nim przylgnęła nazwa „Kamienia nad Uryczem”.

Nazwa „Tustań” pojawia się we wspaniałej dwutomowej powieści Zygmunta Kaczkowskiego z 1889 roku pt. „Olbrachtowi rycerze”, opowiadającej o dziejach Polski w końcu XV wieku, czyli czasach panowania króla Olbrachta. Powieść ta przedstawia historię tamtej Rzeczpospolitej poprzez losy magnatów, dworzan, rycerzy i knechtów, mieszczan i prostych ludzi. Jednym z wątków jest próba rozszyfrowania tajemniczych napisów wyrytych na skałach, które stanowiły oparcie dla konstrukcji dawnego zamku w Tustaniu.
„Skalisty ten potwór, piętrzący się w chmury swymi pozostałymi basztami, a z jednej strony jakby nad samą paszczą piekielną zawieszony, w którejkolwiek dnia dobie widziany, przejmuje podziwem i grozą. Tu bowiem obok olbrzymich tworów natury, pnących się w niebo z zuchwalstwem niczym nie okiełznanych żywiołów a zarazem głęboko wbitych w wnętrzności ziemi, widoczne są ślady, że tutaj niegdyś mieszkali ludzie.”
(Zygmunt Kaczkowski „Olbrachtowi rycerze”, fragm.)

Rekonstrukcja zamku Tustań
By Tustan (http://tustan.ua/tustan_3d/) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], via Wikimedia Commons
Rekonstrukcja zamku Tustań
By Tustan (http://tustan.ua/tustan_3d/) [CC BY-SA 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)],
via Wikimedia Commons

Jaszczurka żyworodna, żyworódka (Zootoca vivipara) - osobnik melanotyczny
Jaszczurka żyworodna, żyworódka (Zootoca vivipara) - osobnik melanotyczny.

Zbocze na którym stoi zamek.
Zbocze na którym stoi zamek.

Tustań.
Tustań.

Polanka pod zamkiem.
Polanka pod zamkiem.

Tustań z drogi do Uhrycza.
Tustań z drogi do Uhrycza.

O godzinie 13.00 opuszczamy zamkowe skały. Schodzimy na teren jego podgrodzia, gdzie dzisiaj funkcjonują kramy i punkty gastronomiczne. Stamtąd idziemy do Urycza, wsie leżącej w cieniu historii zamku otoczonego tajemnicami i niewyjaśnionymi fakami...
„Jakiż to był ten zamek, którego okruchy, toczone rdzą tylu wieków i roznoszone wichrami, mają jeszcze dziś tak ogromne rozmiary? Jacy to byli ci ludzie, którzy takich olbrzymich skalisk potrzebowali na swoje mieszkanie? Jakie to były te wrzące namiętności, te wielkie cnoty lub zbrodnie, co sprowadziły gwałtowne zniszczenie zamku, a może i ludzi, wtenczas się tam znajdujących? Jakaż to wreszcie była ta nadludzka potęga, która z takich olbrzymich skał zbudowane zamczysko rozbiła w gruzy, a jego szczątki porozrzucała po całej dolinie? Za tym niejeden uczony grzebał cierpliwie po zapleśniałych pergaminach i księgach i nic nie wygrzebał. Nad tym niejeden zbieracz starych pamiątek, badając słowo za słowem wszystkie podania i składając głoskę do głoski ze wszystkich napisów, bardzo mozolnie rozmyślał – i nic nie wymyślił. Tu, pod tą olbrzymią skałą, która swoimi niebotycznymi iglicami porze przelatujące chmury, śród uroczystej ciszy tego cmentarza wspomnień dziejowych, niejeden młodzieniec, rozmiłowany w narodowej przeszłości, długie godziny przemarzył – i nic nie wymarzył”.
(Zygmunt Kaczkowski „Olbrachtowi rycerze”, fragm.)


Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[ZAPISY]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Z nimi w górach bezpieczniej

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas