Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maślak. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maślak. Pokaż wszystkie posty
Na ostatnią, krótką wędrówkę podczas tego pobytu w Sudetach udajemy się do wioski Komarno, zaliczanej niegdyś do jednych z większych w Kotlinie Jeleniogórskiej. To stara wieś, o której pierwsze znane wzmianki pochodzą z 1305 roku. Od drugiej połowy XIX wieku ze względu na swe malownicze położenie zaczęła zyskiwać popularność wśród turystów. Wiodą stąd najkrótsze szlaki na najwyższe kulminacje Gór Kaczawskich (niem. Bober-Katzbach-Gebirge, czes. Kačavské hory).

TRASA:
Komarno (443 m n.p.m.) [żółty szlak] Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.) – Baraniec (720 m n.p.m.) – Skopiec (724 m n.p.m.) [niebieski szlak] Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.) – Maślak-Folwarczna (720 m n.p.m.) – Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.) [żółty szlak] Komarno (443 m n.p.m.)

Komarno Chrośnickie Rozdroże

Chrośnickie Rozdroże (542 m n.p.m.) [niebieski szlak] Okole (714 m n.p.m.) – Chrośnickie Rozdroże (542 m n.p.m.)

OPIS:
Głównym obszarem tej wędrówki jest Grzbiet Południowy Gór Kaczawskich. Z centrum wioski Komarno (niem. Kammerswaldau) o godzinie 8.20 udajemy się za żółtymi znakami na Przełęcz Komarnicką (662 m n.p.m.). Przełęcz zarysowuje się jako wyraźne, rozległe siodło o łagodnych zboczach, lecz o nieco bardziej stromych podejściach. Oddziela znajdujące się w grzbiecie wzniesienia: po wschodniej stronie Baraniec i Skopiec i po zachodniej Folwarczna i Maślak. Na Przełęcz Komarnicką docieramy o godzinie 9.05.

Wieś Komarno (niem. Kammerswaldau).
Wieś Komarno (niem. Kammerswaldau).
Wieś Komarno (niem. Kammerswaldau).

Szlak na Przełęcz Komarnicką.
Szlak na Przełęcz Komarnicką.

Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.).
Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.).


Widok z Przełęczy Komarnickiej w stronę Karkonoszy.
Widok z Przełęczy Komarnickiej w stronę Karkonoszy.

Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.).
Przełęcz Komarnicka (662 m n.p.m.).

Najpierw kierujemy się na najwyższe szczyty Grzbietu Południowego i całych Gór Kaczawskich, czyli na wschód. Po kilkunastu minutach marszu od Przełęczy Komarnickiej zdobywamy Baraniec (723 m n.p.m.). Następnie krótkim przejściem przez płytką przełączkę przemieszczamy się na Skopiec (724 m n.p.m.). Przechodząc napotykamy niebieski szlak, który wiodąc z Przełęczy Komarnickiej skręca na Skopiec omijając szczyt Barańca. Przy niebieskim szlaku jest tabliczka szczytowa Skopca, ale nie stoi ona dokładnie na kulminacji góry. Właściwy szczyt Skopca identyfikuje geodezyjny znak pomiarowy A.C.0270 oraz małe rumowisko skalne. Trudniej go znaleźć, ale znajduje się kilka metrów na zachód od ścieżki.

Oba szczyty, Skopiec i Baraniec nieznacznie górują nad przełęczą. Stanowią bliźniacze kulminacje oddzielone płytkim siodełkiem. Posiadają wyrównaną wierzchowinę. Odnalezienie ich w tak ukształtowanych kopułach szczytowych ułatwia maszt radiowy i telefonii komórkowej znajdujący się na Barańcu.

Panorama na Karkonosze z Barańca.
Panorama na Karkonosze z Barańca.

Baraniec (720 m n.p.m.)
Baraniec (720 m n.p.m.)

Baraniec z przełęczy między Barańcem i Skopcem.
Baraniec z przełęczy między Barańcem i Skopcem.

Skopiec (724 m n.p.m.).

Wracamy na Przełęcz Komarnicką, a stamtąd o godzinie 9.45 rozpoczynamy podejście na wzniesienie znajdujące się po przeciwległej stronie. Ma ono kilka kulminacji. Wśród nich najwyższe w grzbiecie - Maślak i Folwarczna, mające po 720 m n.p.m. Maślak znajduje się bardziej na południe, zaś Folwarczna leży względem niego na północnym zachodzie. Podejście zajmuje nam 10-15 minut, po czym wracamy na Przełęcz Komarnicką, a następnie do Komarna.

Maślak-Folwarczna z Przełęczy Komarnickiej.
Maślak-Folwarczna z Przełęczy Komarnickiej.

Początek podejścia na Maślaka-Folwarczną z Przełęczy Komarnickiej.

Maślak (720 m n.p.m.).
Maślak (720 m n.p.m.).
Maślak (720 m n.p.m.).



Z Komarna przejeżdżamy na Chrośnickie Rozdroże pod Grzbiet Północny Gór Kaczawskich, skąd wyruszamy na najwyższy szczyt Grzbietu Północnego - Okole (niem. Hogolie). W pobliże szczytu prowadzi stąd niebieski szlak. Dotarcie do niego zajmuje nam nieco ponad 30 minut. Na szczycie Okola znajduje się kilka skalnych wychodni mających formę małych turniczek, zwanych Orlimi Skałkami. Na jednej znajdują się pozostałości dawnego punktu widokowego (resztki barierek i metalowe schodki). Rosnące drzewa nie przysłaniają zupełnie widoków. Ze szczytu widoczne są Łysa Góra (707 m n.p.m.), Rudawy Janowickie i Karkonosze. Ze szczytu wracamy początkowo tą samą drogą, a potem ścinamy ścieżką na południowy wschód, skracając nieco drogę do Chrośnickiego Rozdroża.

Szlak na Okole.
Szlak na Okole.

Skały na Okolu.
Skały na Okolu.

Okole (714 m n.p.m.).
Okole (714 m n.p.m.).

Panorama z Okola.
Panorama z Okola.

Okole (714 m n.p.m.).
Okole (714 m n.p.m.).

Okole (714 m n.p.m.).
Okole (714 m n.p.m.).

Okole (714 m n.p.m.).
Okole (714 m n.p.m.).

Zejście bez znakowanego szlaku na Chrośnickie Rozdroże.
Zejście bez znakowanego szlaku na Chrośnickie Rozdroże.

Widok na Łysą Górę (niem. Blücher-Höhe, 708 m n.p.m.).
Widok na Łysą Górę (niem. Blücher-Höhe, 708 m n.p.m.).

Zdobyliśmy najwyższe szczyty Gór Kaczawskich, najniższego pasma górskiego polskich Sudetów. Najwyższe z nich sięgają zaledwie nieco ponad 700 m n.p.m. Większość z nich znajduje się w Grzbiecie Południowym: Skopiec (724 m n.p.m.), Baraniec (723 m n.p.m.) i Maślak (720 m n.p.m.). Mamy też Okole (714 m n.p.m.) położone w Grzbiecie Północnym. Do końca dnia jeszcze daleko, ale czas wracać do domu.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas