Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Księżno. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Księżno. Pokaż wszystkie posty

dzisiejszy dystans 38,0 km
łącznie pokonany
zostało
200,2 km
164,8 km
Czas na niewielkie wzniesienia Wzgórz Włodzickich, dostarczające wielu wizualnych wrażeń estetycznych. Jednym z takich punktów widokowych jest Góra Wszystkich Świętych (niem. Allerheiligen Berg; 648 m n.p.m.), na której stoi murowana wieża widokowa Moltketurm z 1913 roku. Na zachodnim zboczu Góry Świętej Anny wyrasta kopulaste wzniesienie o nazwie Kościelec (586 m n.p.m.), na którym stoi nieduży kościółek - sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Wybudowali go w 1680 roku mieszkańcy Słupca w podziękowaniu za ocalenie z zarazy panującej na Ziemi Kłodzkiej.

Szlak schodzi z Góry Wszystkich Świętych ścieżkami Drogi Krzyżowej z 1855 roku, po czym prowadzi uliczkami Słupca, będącego obecnie dzielnicą miasta Nowa Ruda. Dalej, po przejściu przez kolejne niewielkie wzniesienia, Anastazja przechodzi przez wioskę Czerwieńczyce (niem. Rothwaltersdorf), założoną w pierwszej połowie XIV wieku na prawie niemieckim, jako wieś łanów leśnych, skąd krótko przechodzi północnym skrajem Gór Bardzkich docierając na Przełęcz Srebrną. Przełęczy Srebrnej strzegła niegdyś potężna Twierdza Srebrnogórska, na swoje czasy będąca majstersztykiem sztuki militarnej. Wielkość murów wciąż imponuje, mimo dużej ruiny. Szlak prowadzi przez jakiś czas ponad fosą twierdzy, a dalej już grzbietem bardzo starych geologicznie Gór Sowich.

Lasy Gór Sowich zamieszkują przede wszystkim liczne jeleniowate i małe drapieżniki. Występuje w nich również wiele innych gatunków ssaków, ptaków, gadów i płazów oraz owadów. Świat zwierząt Gór Sowich wzbogaca znaczna populacja korsykańskiego muflona, która znakomicie zaaklimatyzowała się tutaj od razu po sprowadzeniu tego zwierzęcia ponad 100 lat temu.

Góry te kryją również podziemne tajemnice z okresu II wojny światowej, czyli słynny kompleks „Riese”. Niektóre z nich udostępnione są do zwiedzania, jak Osówka, Włodarz i Walim, ale większość z podziemnych korytarzy jest obecnie zasypana lub nie odkryta.

Tego dnia Anastazja kończy wędrówkę przy Schronisku „Zygmuntówka” położonym pod Przełęczą Jugowską.

TRASA:
Ścinawka Średnia (322 m n.p.m.) [czerwony szlak] Księżno (396 m n.p.m.) [czerwony szlak] Sanktuarium MB Bolesnej na Górze Wszystkich Świętych (606 m n.p.m.) [czerwony szlak] Słupiec (410 m n.p.m.) [czerwony szlak] Garb Dzikowca (566 m n.p.m.) [czerwony szlak] Czerwieńczyce (397 m n.p.m.) [czerwony szlak] Czeski Las [czerwony szlak] Przełęcz Srebrna (568 m n.p.m.) [czerwony szlak] Srebrna Góra (510 m n.p.m.) [czerwony szlak] Villa Hubertus [czerwony szlak] Twierdza Srebrnogórska [czerwony szlak] Gołębia (810 m n.p.m.) [czerwony szlak] Malinowa (839 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przełęcz pod Szeroką (741 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szeroka (827 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przełęcz Woliborska (711 m n.p.m.) [czerwony szlak] Kobylec (767 m n.p.m.) [czerwony szlak] Dzik (810 m n.p.m.) [czerwony szlak] Popielak (856 m n.p.m.) [czerwony szlak] Bielawska Polana Kalenica (964 m n.p.m.) [czerwony szlak] Słoneczna (949 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rymarz (913 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko PTTK „Zygmuntówka” (740 m n.p.m.)


24.04.2014
Jak zwykle ruszyłam z noclegu wcześnie. O 7.00 już spacerowałam po Ścinawce. Dzisiaj był dzień spokoju i harmonii. Do Srebrnej Góry droga prowadziła polami, lasami. Od rana było mglisto, ale nic szczególnego nie wydarzyło się. Słuchałam ptaków. Wiedziałam, że do południa na pewno będę w Srebrnej Górze. I tak też stało się. Chciałam napić się kawy w schronisku „Srebrna Góra”, ale w twierdzy, już na górze powiedzieli mi, że schronisko już od kilku lat jest nieczynne i że to schronisko było wcześniej, na dole. To nic, obok twierdzy napiłam się herbaty, zjadając własne ciasteczka. W ogóle dzisiaj miałam dużo jedzenia, bo wczoraj złamałam zasadę: nie chodzić do sklepy, gdy jestem głodna :)

Twierdzę zwiedzało wiele ludzi: uczniowie i studenci. Dzień był fajny. Spokojnie maszerowałam drogą. To były już Sowie Góry. Świeciło słońce, nie było porywów wiatru. W górę, w dół, w górę, w dół i tak ciągle idąc czułam, że zepsuła mi się noga, która znowu czasami zaczęła boleć, ale była taka piękna pogoda i widoki, że cieszyłam się życiem. Jak zwykle wchodzić na górę było łatwiej, niż schodzić. Dzisiaj nawet zauważyłam, że mam opalone ręce, bo mam paski od kijów.

Obok mnie tak jak wczoraj grzmiała burza, lecz dzisiaj nie udało mi się przed nią uciec. Grzmiało 15 minut od Przełęczy Jugowskiej i zmoczyła mnie ulewa. Szczęście, że na przełęczy czekał na mnie człowiek, który zabrał mnie na nocleg. Teraz siedzę w domu, a za oknem pada deszcz. Mam nadzieję, że jutro nie będzie padać.

Настасья

Ścinawka Średnia - stacja kolejowa.
Ścinawka Średnia - stacja kolejowa.

Jedno z obejść w Czerwieńczycach.
Jedno z obejść w Czerwieńczycach.

Przełęcz Srebrna.
Przełęcz Srebrna.

Forteczna Droga w Górach Sowich.
Forteczna Droga w Górach Sowich.

Góry Sowie.
Góry Sowie.

Odpoczynek.
Odpoczynek.

Góry Sowie.
Góry Sowie.

Góry Sowie.
Góry Sowie.


za nami
pozostało
212,4 km
229,6 km
W Czerwieńczycach zostaliśmy wspaniale przyjęci i obdarzeni ogromnym zaufaniem. Spędzamy spokojną noc w pozostawionym nam domku. Szum wody w strumyku, trzaskający ogień w kominku... czego można chcieć więcej. Wypoczęci ruszyliśmy w dalszą drogę, ale o Czerwieńczycach nie zapomnimy.

Zanosiło się na mżawkę, lecz podczas schodzenia do Nowej Rudy przejaśniało. Tam drugie śniadanko pod „spożywczakiem” - tradycyjnie ciasto drożdżowe i mleko. Potem mozolna wspinaczka Drogą Krzyżową na Górę Wszystkich Świętych, gdzie stoi śliczna Kaplica Św. Anny. Zaś powyżej niej, nieopodal naszego szlaku stoi kamienna wieża widokowa na którą oczywiście pobiegliśmy. Słońce zaczynało grzać co raz mocniej, a nas czekały asfalty Ścinawki Średniej. Stąpanie po rozgrzanej szosie zabierało radość wędrowania, ale udało się znieść katorgę dla stóp. Odpoczęliśmy ucinając sobie drzemkę na łonie natury, na Wzgórzach Ścinawskich. I w ten sposób samopoczucie powróciło do normy.

Po drugiej stronie Wzgórz Ścinawskich brnęliśmy przez rozległe łany zbóż. Trochę po omacku, bo gdzież mieliśmy szukać znaków szlaku. Jednak udało się dotrzeć do właściwego miejsca, pod imponujący Zamek w Ratnie Dolnym. Stąd mieliśmy już blisko do Wambierzyc, ale znów asfalcikiem.

W Wambierzycach zaplanowaliśmy obiadek i zwiedzanie. Udało się nam zobaczyć spektakularne ruchome szopki, pospacerować pośród niektórych kaplic i kapliczek kalwarii, a na koniec zajrzeć do ogromnej bazyliki. Jednak na Wambierzyce dzień to za mało. Cała ta miejscowość to wielka kalwaria i żeby je całe zwiedzić potrzeba na to co najmniej całego dnia, a naprawdę warto to zrobić. Tymczasem nas ścigał czas, bowiem tego dnia musieliśmy przemierzyć jeszcze parę kilometrów, by stanąć u wrót Parku Narodowego „Gór Stołowych”. Schronienie na noc znaleźliśmy w sympatycznej agroturystyce „Studzienno”. Tam znaleźliśmy wszystko czego nam trzeba by zregenerować siły na kolejny odcinek GSS.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór
zachmurzenie duże
zachmurzenie całkowite
zachmurzenie małe
zachmurzenie małe

TRASA:
Czerwieńczyce (397 m n.p.m.) [czerwony szlak] Garb Dzikowca (566 m n.p.m.) [czerwony szlak] Słupiec (410 m n.p.m.) [czerwony szlak] Sanktuarium MB Bolesnej na Górze Wszystkich Świętych (606 m n.p.m.) [czerwony szlak] Księżno (396 m n.p.m.) [czerwony szlak] Ścinawka Średnia (322 m n.p.m.) [czerwony szlak] Ratno Dolne (352 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wambierzyce (366 m n.p.m.) [czerwony szlak] Golec (525 m n.p.m.) [czerwony szlak] Studzienno (550 m n.p.m.)

OPIS:
W Czerwieńczycach szlak nie zagłębia się w tą wioskę i zaraz po minięciu przystanku autobusowego skręca za krzyżem przydrożnym w prawo, odchodząc lekko w górę pośród pól, a potem trochę przez las.

Pod dotarciu do szosy Dzikowiec-Koszyn skręcamy na nią w prawo, a po około 10 minutach schodzimy z niej na lewo wspinając się na zalesiony garb Dzikowca. Po pokonaniu garbu wędrujemy przez Nagórzany, które są osiedlem Nowej Rudy. Po przejściu przez nieczynną bocznice kolejową przechodzimy z ulicy Ugory na ulicę Kwiatkowskiego, z której następnie skręcamy w lewo. W ten sposób docieramy do skrzyżowana z ulicą Kłodzką znajdującą się w centrum noworudzkiego osiedla Słupiec. Słupiec (niem. Schlegel) jako osiedle Nowej Rudy funkcjonuje od 1973 roku. Wcześniej, w latach 1967-1973 był samodzielnym miastem. Jego historia sięga dawnych lat. W dokumentach z 1327 roku wspomina się o istniejącej tu wsi o nazwie Slegelonis villa. W 1607 roku odkryto w Słupcu złoża złota, a niedługo potem w 1620 zaczęto również wydobywać węgiel kamienny, który był motorem dla jego rozwoju. Obecnie kopalnia ta już nie działa, gdyż została zamknięta w wyniku restrukturyzacji górnictwa. Pracuje jednak w Słupcu odkrywkowa kopalnia gabra. Są to skały które w dużej ilości występują na Księżycu, zaś na Ziemi ich złoża występują w obrębie skorupy oceanicznej, a więc na dnie obecnych i dawnych oceanów. Skała ta jest surowcem do pozyskiwania różnych metali jak np. miedzi, niklu, chromu, platyny, żelaza i tytanu. Wykorzystywana jest też w budownictwie i w wielu innych dziedzinach.

Nie zmieniając kierunku marszu na skrzyżowaniu ulic w Słupcu przechodzimy na ulicę Radkowską. Mijamy czerwono ceglasty kościół parafialny pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej wybudowany w latach 1885-87. Z ulicy Radkowskiej wchodzimy na ulicę Połoniny, która odchodzi łukiem na prawo. Po przejściu pod wiaduktem kolejowym zwiększa się nachylenie drogi. Idziemy w górę. Za ostatnimi zabudowaniami skręcamy łukiem w lewo. Po kilkuset metrach pojawia się przy szlaku początek Drogi Krzyżowej prowadzącej do Sanktuarium na Kościelcu, określanego też często mianem Sanktuarium na Górze Wszystkich Świętych. Szlak prowadzi nas od teraz po kamiennych schodach Drogi Krzyżowej, z neogotyckimi stacjami rzeźbionymi w kamieniu. Znajdują się w nich obrazy namalowane na blasze. Trasa szlaku robi się forsowniejsza ze względu na większe nachylenie zbocza. Idąc Drogą Krzyżową pokonujemy 100 metrów różnicy wzniesień.

Sanktuarium na Kościelcu znajduje się na kopulastym wzniesieniu wyrastającym na kilka metrów z zachodniego zbocza Góry Wszystkich Świętych. Wybudowane zostało w 1680 roku przez mieszkańców Słupca w podzięce za ocalenie z zarazy, szalejącej po ziemi kłodzkiej. Poświęcono je Matce Boskiej Bolesnej.

Spod Sanktuarium wędrujemy w pobliże wierzchołka Góry Wszystkich Świętych (niem. Allerheiligen Berg, 648 m n.p.m.), do którego odchodzi zielony szlak prowadzący do Sanktuarium z Nowej Rudy przez Górę Świętej Anny. Czerwony szlak przechodzi w pobliżu odkrytego wierzchołka góry i sąsiedztwie kamiennej wieży widokowej. Wzniesienia na których obecnie się znajdujemy wchodzą w skład niewielkiego, ale malowniczego pasemka Wzgórz Włodzickich.

Schodząc z Góry Wszystkich Świętych wchodzimy do lasu. Wygodną drogą obniżamy wysokość. Po wyjściu z lasu szlak wiedzie jeszcze chwilę jego skrajem. Widać stąd zabudowania przysiółka Ścinawki, zwanego Księżno. Wkrótce pod naszymi butami pojawia się asfalt.

Zbliżamy się do stacji kolejowej w Ścinawce Średniej. Przed stacją szlak odbija na chwilę w prawo, po czym powraca do wcześniejszego kierunku i przechodzi pod wiaduktami kolejowymi. Za wiaduktami opuszczamy asfaltową drogą i dalej drogami polnymi zbliżamy się do zabudowań Ścinawki Średniej (niem. Mittelsteine). Jej zabudowania umiejscowione są przy łączących się drogach wojewódzkich nr 386 i 387. Osadnictwo w tym miejscu rozwinęło się dość wcześnie ze względu na to, iż przebiegał tędy szlak handlowy z Kotliny Kłodzkiej do Czech. W wsi stoi kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny z XIV wieku (przebudowany w 1738 roku), a także kościół filialny pw. Bożego Ciała z 1517 roku (przebudowany w XVIII wieku). Oprócz kościołów zabytkowe są również zabudowa wiejska, a także liczne kapliczki, krzyże i figury świętych (z XVIII i XIX wieku).

Przez Ścinawkę Średnią wędrujemy wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 387 w stronę Radkowa. Za mostem na Ścinawce skręcamy w lewo w ulicę Wojska Polskiego, a będąc już na skraju wioski odbijamy na prawo i polnymi drogami zbliżamy się do krawędzi lasu. Pokonujemy Wzgórza Ścinawskie przemierzając najpierw dolinkę potoku, a potem wzniesienia pokryte polami. Przed nami widać już Szczeliniec Wielki, zaś na dalszym planie Broumovské Stěny w Czechach. Po drugie stronie Wzgórz Ścinawskich dochodzimy do gliniastej, polnej drogi, na której skręcamy w prawo w kierunku wsi Ratno Dolne.

Nad wsią Ratno Dolne (niem. Niederrathen) górują ruiny zamku zbudowanego na początku XVI wieku. W Ratnie Dolnym szlak skręca w lewo na drogę wojewódzką nr 388, która dochodzimy do Wambierzyc (niem. Albendorf, czes. Vambeřice), zwanych dolnośląskim Jeruzalem.

Wambierzyce położone są dolinie potoku Cedron. Powstały w połowie XIII wieku, w miejscu rozsławionym cudownym uzdrowieniem niewidomego Jana z Raszewa w 1218 roku, który modlił się tutaj przed figurka Maryi z Dzieciątkiem umieszczonej w drzewie. Pierwszy kościół powstał tu na początku XV wieku, ale liczba pielgrzymujących pątników przyczyniła się do tego, iż w latach 1715-1720 wybudowano znacznie większą, obecną Bazylikę pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny wzorowaną na Bazylice w Jerozolimie. Wybudowano ją na wzgórzu, w miejscu cudownego uzdrowienia, gdzie w XII wieku w niszy wysokiego drzewa stała figurka Matki Boskiej. Figurkę tą umieszczono w nowej bazylice, gdzie potem w 1980 roku została ukoronowana przez Jana Pawła II jako Wambierzycka Królowa Rodzin. Wokół wybudowanej bazyliki, wśród wzniesień o biblijnych nazwach: Syjon, Horeb, Synaj, Tabor powstała największa w Polsce kalwaria, składająca się z 9 bram, 135 kaplic oraz wielu kapliczek, rzeźb i krzyży. W Wambierzycach znajduje się też jedna z największych ruchomych szopek w kraju składająca się z 800 postaci, wyrzeźbionych w drzewie lipowym przez Longinusa Wittig’a, który poświęcił na to dzieło 28 lat.

Czerwony szlak biegnie spod Bazyliki ulicą Wiejską wspólnie ze szlakiem niebieskim. Po niedługim czasie skręca w lewo na ulicę Półgórską zostawiając niebieskie znaki. Pokonujemy lesiste wzniesienie Golec (525 m n.p.m.), z którego schodzimy do asfaltowej drogi. W międzyczasie poprzez przecinkę leśną po lewej otwierają nam widoki na Góry Bystrzyckie i Masyw Śnieżnika. Drogą docieramy do niedużej wioski Studzienno.

Agroturystyka „Elanda” w Czerwieńczycach.
Agroturystyka „Elanda” w Czerwieńczycach.

Polami i łąkami na garb Dzikowca.
Polami i łąkami na garb Dzikowca.

Dzikowiec.
Dzikowiec.

Dzikowiec.
Dzikowiec.

Zator na szlaku.
Zator na szlaku.

Przed Nową Rudą.
Przed Nową Rudą.

Kopalnia Gabra,
Kopalnia Gabra,

Kopalnia Gabra,
Kopalnia Gabra,

Przed Nową Rudą.
Przed Nową Rudą.

Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie.
Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie.

Droga do Nowej Rudy.
Droga do Nowej Rudy.




Nowa Ruda - Słupiec.
Nowa Ruda - Słupiec.




Osiedle Słupiec w Nowej Rudzie.
Osiedle Słupiec w Nowej Rudzie.

Nowa Ruda, ul. Kwiatkowskiego.
Nowa Ruda, ul. Kwiatkowskiego.

Nowa Ruda, ul. Radkowska.
Nowa Ruda, ul. Radkowska.

Krzyż przy ul. Radkowskiej w Nowej Rudzie.
Krzyż przy ul. Radkowskiej w Nowej Rudzie.

Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie.
Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Nowej Rudzie.

Nowa Ruda - Słupiec.
Nowa Ruda - Słupiec.

Schody na Górę Wszystkich Świętych.
Schody na Górę Wszystkich Świętych.

Schody na Górę Wszystkich Świętych.
Schody na Górę Wszystkich Świętych.

Góra Wszystkich Świętych.
Góra Wszystkich Świętych.

Stacja Drogi Krzyżowej na zboczach Góry Wszystkich Świętych.
Stacja Drogi Krzyżowej z 1855 roku na zboczach Góry Wszystkich Świętych.

Sanktuarium na Kościelcu.
Sanktuarium na Kościelcu.

Ołtarz polowy obok Sanktuarium na Kościelcu.
Ołtarz polowy obok Sanktuarium na Kościelcu.

Ołtarz główny w Sanktuarium na Kościelcu.
Ołtarz główny w Sanktuarium na Kościelcu.

Figura Madonny w ołtarzu głównym w Sanktuarium na Kościelcu.
Figura Madonny w ołtarzu głównym.

Wnętrze Sanktuarium na Kościelcu.
Wnętrze Sanktuarium na Kościelcu.

Stacja Drogi Krzyżowej w Sanktuarium na Kościelcu.
Stacja Drogi Krzyżowej w Sanktuarium na Kościelcu.


Ołtarz boczny i chrzcielnica w Sanktuarium na Kościelcu.
Ołtarz boczny i chrzcielnica w Sanktuarium na Kościelcu.


Sklepienie w Sanktuarium na Kościelcu.
Sklepienie w Sanktuarium na Kościelcu.

Tablica upamiętniajaca pustelnika Antona Hertelt, znanego jako brat Felix (Frater Felix).
Tablica upamiętniajaca pustelnika Antona Hertelt, znanego jako brat Felix (Frater Felix).

Teren Sanktuarium na Kościelcu.
Teren Sanktuarium na Kościelcu.

Góra Wszystkich Świętych (niem. Allerheiligen Berg, 648 m n.p.m.).
Wieża widokowa na Górze Wszystkich Świętych (648 m n.p.m.).

Płaskorzeźba na wieży widokowej.
Płaskorzeźba na wieży widokowej przedstawiająca feldmarszałka Helmuta Karla von Moltkego,
który został patronem tej budowli - Moltketurm.

Na wieży widokowej.
Na wieży widokowej.

Na wieży widokowej.
Na wieży widokowej.

Góra Św. Anny (645 m n.p.m.) widziana z Góry Wszystkich Świętych.
Góra Św. Anny (645 m n.p.m.) widziana z Góry Wszystkich Świętych.

Panorama na Wzgórza Ścinawskie.
Panorama na Wzgórza Ścinawskie.



Przysiółek Księżno.
Przysiółek Księżno.

Przysiółek Księżno.
Przysiółek Księżno.

Ścinawka Średnia.
Ścinawka Średnia.

Most nad rzeką Ścinawka.
Most nad rzeką Ścinawka.

Stacja kolejowa „Ścinawka Średnia”.
Stacja kolejowa „Ścinawka Średnia”.

Pola w Ścinawce Średniej.
Pola w Ścinawce Średniej.

Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich.
Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich.

Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich.
Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich.

Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich. U dołu widoczny jest Kościół św. Marii Magdaleny z XIV wieku.
Ścinawka Średnia ze Wzgórz Ścinawskich. U dołu widoczny jest Kościół św. Marii Magdaleny z XIV wieku.

Szczeliniec Wielki ze Wzgórz Ścinawskich (te dwie widoczne postacie to Monika i Kamil).
Szczeliniec Wielki ze Wzgórz Ścinawskich (te dwie widoczne postacie to Monika i Kamil).

Wzgórza Ścinawskie.
Wzgórza Ścinawskie.

Wzgórza Ścinawskie.
Wzgórza Ścinawskie.

Wzgórza Ścinawskie. Na horyzoncie widać Góry Stołowe.
Wzgórza Ścinawskie. Na horyzoncie widać Góry Stołowe.

Ratno Dolne (niem. Niederrathen). Zamek z XVI wieku.
Zamek z XVI wieku w Ratnie Dolnym.

Koziołek w jednym z obejść w Ratnie Dolnym.
Koziołek w jednym z obejść w Ratnie Dolnym.

Droga do Wambierzyc.
Droga do Wambierzyc.

Droga do Wambierzyc.
Droga do Wambierzyc.

Wambierzyce.
Wambierzyce.

Wambierzyce. Budynek mieszczący ruchomą szopkę.
Wambierzyce. Budynek mieszczący ruchomą szopkę.

Ruchoma Szopka w Wambierzycach
[źródło:www.wambierzyce.pl].

Wielkie schody Wambierzyckiej Kalwarii.
Wielkie schody Wambierzyckiej Kalwarii.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Na szczycie wambierzyckiej Kalwarii.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Pustelnia.
Pustelnia.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Przejście na Wzgórze Kwarantanny.
Przejście na Wzgórze Kwarantanny.

Między wzgórzami Kalwarii i Kwarantanny.
Między wzgórzami Kalwarii i Kwarantanny.

Dzwony na Wzgórzu Kwarantanny.
Dzwony na Wzgórzu Kwarantanny.

Panorama ze Wzgórza Kalwarii na Bazylikę i Góry Stołowe.
Panorama ze Wzgórza Kalwarii na Bazylikę i Góry Stołowe.

Kapliczka stacji 66 - Bóg daje 10 przykazań na Górze Synaj.
Kapliczka stacji 66 - Bóg daje 10 przykazań na Górze Synaj.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Grób Pański w jednej z kaplic.
Grób Pański w jednej z kaplic.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Wambierzycka Kalwaria.
Wambierzycka Kalwaria.

Jedna z wambierzycki bram.
Jedna z wambierzyckich bram.

Wambierzyce.
Wambierzyce.

Wambierzyce (niem. Albendorf, czes. Vambeřice).
Wambierzyce.


Ołtarz główny w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Ołtarz główny w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Sklepienie w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Sklepienie w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Ambona w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Ambona w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Sklepienie w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Sklepienie w Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Kamienna płyta ołtarzowa, świecznik i kropielnica z początku XIII wieku oraz stara ambona z okresu dawnych pielgrzymek.
Kamienna płyta ołtarzowa, świecznik i kropielnica z początku XIII wieku
oraz stara ambona z okresu dawnych pielgrzymek.

Barokowy ołtarz z obrazem „Cierniem ukoronowanie”.
Barokowy ołtarz z obrazem „Cierniem ukoronowanie”.

Kaplica Jana Pawła II.
Kaplica Jana Pawła II.


Front Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Front Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Wambierzyce ze schodów Sanktuarium.
Wambierzyce ze schodów Sanktuarium.

Wambierzyce ze schodów Sanktuarium.
Wambierzyce ze schodów Sanktuarium.

Jedna z wambierzyckich Bram.
Jedna z wambierzyckich bram.

Wambierzyce, ul. Wiejska.
Wambierzyce, ul. Wiejska.

Opuszczamy Wambierzyce.
Opuszczamy Wambierzyce.

Góry Stołowe na zachodnim horyzoncie.
Góry Stołowe na zachodnim horyzoncie.

Droga do Studzienno.
Droga do Studzienno.

Krzyż przydrożny.
Krzyż przydrożny.

Stary przydrożny krzyż.
Stary przydrożny krzyż.

Stary przydrożny krzyż.
Cokół krzyża.

Studzienno.
Studzienno.

Studzienno.
Studzienno.

Agroturystyka „Studzienno”.
Agroturystyka „Studzienno”.

Zagroda rekreacyjna przy agroturystyce „Studzienno”.
Zagroda rekreacyjna przy agroturystyce „Studzienno”.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas