Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Gorczańska listopadówka przez Bukowinę Obidowską

Mgły snują się od świtu. Bezchmurna aura nie chce nadejść, ale liczymy na taką. Synoptycy chyba się nie pomylili, bo przecież ma to być wspaniała wycieczka ozdobiona najpiękniejszymi gorczańskimi krajobrazami. Późny jesienny czas sprzyja najbardziej ich podziwianiu, kiedy z drzew masowo opadają liście, wpadając przy tym w lekkie kołysanie, niczym kołyska tuląca do snu zimowego. Tylko chmur i mgieł nie może być. Niestety lato przeleciało już, a jesień nabiera tempa. O zbliżającej się zimie sygnały dają niskie temperatury, coraz śmielej zbliżające się nocą do zera stopni. I dzień też już mamy króciutki, i dzisiaj też plecak nie leciutki, lecz taki zawsze mamy na kilkudniówki. Dwa dni w Gorcach zaczynamy w ten mglisty poranek, choć może to już nie poranek, gdy wysiadamy z autobusu.

TRASA:
Klikuszowa (673 m n.p.m.) [czarny szlak] Suchy Dział (779 m n.p.m.) Bukowina Obidowska (1039 m n.p.m.) Hrube (1027 m n.p.m.) Bukowina Miejska, rozstaj (1119 m n.p.m.) Wisielakówka (1216 m n.p.m.) Schronisko PTTK Turbacz (1283 m n.p.m.) Turbacza (1310 m n.p.m.) Schronisko PTTK Turbacz (1283 m n.p.m.)

OPIS:
klikuszowa
Klikuszowa - początek szlaku.
Mamy godzinę 8.30. Nad wsią Klikuszowa unosi się gęsta mgła. Klikuszowa jest dobrą bazą wypadową w Gorce i na szczyt Turbacza. Z centrum wsi od szosy Zakopianki prowadzi na niego czarny szlak. W pewnym sensie wędrówka tym szlakiem nawiązuje do naszego kwietniowego wypadu w Gorce, kiedy podążaliśmy grzbietem Obidowca i Obidowej. Wówczas to właśnie pojawiła się koncepcja przejścia, które dzisiaj zaczynamy w Klikuszowej. To wieś, przez którą nieskończoną ilość razy przejeżdżaliśmy, lecz nigdy nie mieliśmy okazji pospacerowania. Z okien autokarów największe emocje wzbudzał oczywiście góral łowiący ryby w przykościelnym stawku, stojący tam od lat. Jak pamięcią sięgnąć, to dla nas zawsze tam stał wskazując pogodę podróżnym zmierzającym w Tatry. Jak to mówią, gdy wędkę trzyma uniesioną ku górze to pogoda będzie, a jak w dół to nie będzie. No i dla nas zawsze pokazywał, że pogoda będzie. Dzisiaj mamy okazję przyjrzeć się z bliższa owemu góralowi oraz świątyni św. Marcina wzniesionej w latach 1878-1889. Kościół istniał tu dużo wcześniej, bo Klikuszowa jest bardzo starą wsią. Istniał tu już w XIV wieku. Klikuszowa liczy sobie kilkaset lat. Jej początki giną w mrokach dziejów. Tereny te należały wówczas do Cystersów ze Szczyrzyca. Otrzymali je w XIII wieku, kiedy były jeszcze pustkowiem podtatrzańskim. W ten sposób mnichom rozszerzył się kompleks dóbr, które posiadali w Beskidzie Wyspowym. Jednak przed 1338 rokiem król Władysław Łokietek lub Kazimierz Wielki odebrał szczyrzyckim cystersom nowotarskie tereny, obejmujące m.in. obecną Klikuszową, czyniąc z nich królewszczyznę. Zapewne osada nad tutejszym potokiem Lepietnica już istniała, bo przed 1350 rokiem wzmiankowano o niej w wykazach świętopietrza. W 1389 roku król Władysław Jagiełło wydał akt, który przeniósł prawo magdeburskie na tą młodą jeszcze osadę. Klikuszowa rozwijała się przez stulecia jako charakterystyczna dla osadnictwa w rejonach górskich łańcuchówka dolinna. Zabudowa skupiała się przy brzegach Lepietnicy, a obecnie rozbudowuje się w kierunku Nowego Targu. Współczesny krajobraz Klikuszowej urozmaicają przydrożne kapliczki oraz kilka zachowanych starych, drewnianych domów.

lepietnica
Lepietnica.

kosciol
Kościół św. Marcina w Klikuszowej.

goral
Góral łowiący ryby.

spichlerz
Przedwojenna piwnica.

Od skrzyżowania dróg w Klikuszowej idziemy dalej w stronę Nowego Targu i Zakopanego. Zostawiamy za sobą kościół św. Marcina, przechodzimy na drugą stronę szosy. Po przejściu wzdłuż muru cmentarza parafialnego, zakręcamy za jego murem w lewo. Od drugiej strony biegnie wąska droga asfaltowa, na którą wprowadzają nas znaki szlaku. Dalej tą drogą sukcesywnie, aczkolwiek dość spokojnie zdobywamy wysokość na grzbiecie. Robi się co raz cieplej, ale krajobraz wciąż tonie w gęstej mgle, przez którą przebijają się promyki słońca. W ich jaskrawości lśnić zaczynają kropelki rosy uczepione brzozowych gałązek i źdźbeł traw. Łagodne zbocza Pańskiego Działka (740 m n.p.m.), przez który maszerujemy pokryte są łąkami, albo zagonami pól. Wtem wchodzimy na krótko w niewielki lasek, za którym przechodzimy przez bardzo płytkie siodełko z skrzyżowaniem dróg. Z lewej widzimy jedną z niedawno zbudowanych tras centrum narciarstwa biegowego (nawet w lecie można z nich korzystać i jeździć na nartorolkach).

cmentarzem
Droga za cmentarzem.

krople2
krople
Okroplone trawy i gałęzie drzew.

skrzyzowanie
Skrzyżowanie dróg (idziemy w prawo).

Za siodełkiem droga wiedzie skrajem kolejnego lasku. Zanim zagłębi się zupełnie w lesie, przechodzi obok zadaszonej wiaty z grillem. Postanawiamy skorzystać z niej i robimy sobie przerwę na kawę. Mamy godzinę 9.05. Znajdujemy się na górnej granicy mgieł. Nad nami dominuje coraz bardziej błękitne niebo. Słońce nie ma problemów przebić się do nas. Robi się cudownie pięknie. O godzinie 10.00, gdy kończymy przerwę mgły znikają zupełnie. W powietrzu snują się jedynie niewielkie smużki chmur. Zostajemy w koszulkach, bo robi się wyjątkowo gorąco jak na listopad. Można by pomyśleć, że to wcale nie jest listopad.

Przechodzimy skrajem polany ciągnącej się na prawo od naszej drogi. Jest nieduża, otoczona lasem. Stoi na niej drewniany domek. Od centrum narciarstwa biegowego podążamy szeroką drogą gruntową. Generalnie bardzo wygodną, z wyjątkiem może krótkich błotnistych odcinków, z którymi jednak nie ma większych problemów. Trochę trudniej, gdy są rozjeżdżone przez miłośników quadów. Gdzieniegdzie pojawiają się odcinki kamieniste, głównie tam gdzie grzbiet nieco ostrzej pnie się w górę. Przy tych kamienistych dróżkach zwykle gęstnieje las, złożony z wielu młodych drzew tworzących gęste zagajniki. Zresztą momentami jest on tak zwarty, że człowiek nie dałby rady przecisnąć się przez niego.

wiata
Pierwsza przy szlaku polana z wiatą.

Mglistość snuje się ponad trawami.

polanka
Polanka. Zaczyna dominować błękitne niebo.

Wleczemy się na początku, szwendamy się na boki w poszukiwaniu grzybów. Smakowicie pasowałyby do jajecznicy, którą planujemy sobie zrobić na trasie naszego przejścia, dzisiaj lub może jutro. O godzinie 10.55 wchodzimy w strefę pięknych brzózek, choć w znacznym stopniu już ogołoconych z listków. Dołem wśród nich w podszyciu wyrastają zielone jodełki. Z prawej przez wąski pas drzew prześwituje przestrzeń polany z bacówką. Miejsce to zwie się Smolenisko. Skręcamy do niej. Z górnych partii polany rozpościera się zapierająca dech w piersiach panorama Tatr. Przed nimi obszar nakryty jest niezwykłym morzem chmur, przez które przebijają się jedynie wierzchołki Pienin znajdujących się na południowym wschodzie. Po chwili przechodzimy nieco dalej, gdzie na południowych zboczach grzbietu rozciąga się jeszcze większa polana Matyjówka, z której widoki są jeszcze bardziej oszałamiające. Dawniej Matyjówka była wykorzystywana pastersko, ale podobnie jak w przypadku wielu innych polan gorczańskich jej właściciele wykorzystują ją obecnie w celach rekreacyjnych. Stoi na niej nieduży domek letni i kapliczka.

drozka
Dróżka szlaku.

kamienista
Kamienista droga przez zwarty las.

boczne
boczne
Na bocznych dróżkach.

brzoza
Grupa brzóz.

smolenisko
smolenisko
Smolenisko.

tatry
tatry
Fenomenalny widok na Tatry.

pieniny
pieniny
Widok w stronę Pienin.

drogamatyjowka
Droga przez Matyjówką.

Kapliczka na Matyjówce.

matyjowka
Matyjówka.

pieniny
W stronę Pienin z Matyjówki.

tatry
W stronę Tatr z Matyjówki.

Będąc jeszcze w zachwycie wspaniałością widoków z polany o godzinie 11.30 ruszamy w dalszą drogę. Po 10 minutach mijamy odejście do Koliby na Łapsowej Polanie. Odchodzący ku niej szlak prowadzi na kolejną piękną i widokową polanę, a potem przez Marfianą Górę schodzi do Nowego Targu. Tymczasem nasza droga wznosi się miarowo ku Bukowinie Obidowskiej (1039 m n.p.m.), ale prowadzi nie wprost na jej wierzchołek, lecz kieruje się tuż pod niego na południowe stoki tego grzbietowego wypiętrzenia. Na jej wierzchołek można łatwo dostać się korzystając z jednej z dróżek. Sieć dróżek jest wyjątkowo bogata. Grzbiet jest nimi wręcz poszatkowany. Jedna z takich dróżek odchodzi od węzła szlaku znajdującego tuż za szczytem Bukowiny Obidowskiej i przechodzi przez ładne polany, sięgające niemal szczytu góry. Na węźle szlaków nasz czarny szlak zostaje przecięty szlakiem zielonym, łączącym Nowy Targ i Obidową, a idąc tym szlakiem dalej od Obidowej można nim w nieco ponad pół godziny dostać się na Stare Wierchy. O godzinie 11.55 mijamy ten rozstaj.

polana
Kolejna polana powyżej Matyjówki.

koliby
Rozstaj z odejściem szlaku do Koliby na Łapsowej Polanie.

kruk
Kruk.
Z pewnością poszwendalibyśmy się tymi bocznymi dróżkami, gdyby tylko dzień był dłuższy. Maszerujemy dalej trzymając się czarnego szlaku, przechodząc ciągi zarastających polan, czy leśne zakamarki, które z roku na rok są tutaj coraz gęstsze. Około 12.25 przechodzimy przez jeszcze nie do końca zarośnięty wierzchołek Hrube (1027 m n.p.m.), skąd krótkim zejściem osiągamy przełęczkę, za którą zaczynamy dłuższe podejście na Bukowinę Miejską (1143 m n.p.m.). Przemieszczamy się dalej przez zróżnicowane obszary, przez iglasty młodniki, pośród gromad rosłych buków, czy też skrajem kolejnych polan. Po lewej prezentuje się nam grzbiet równoległy do naszego, jak też do grzbietu Obidowca położonego za nim i stąd też niewidocznego z naszego położenia. To ciekawy grzbiet i widać na nim sieć ścieżek oraz kilka wiat, bądź schronów, choć nie prowadzą nimi żadne znakowane szlaki turystyczne.

rozlewisko
Kilka takich rozlewisk musimy ominąć.

hrube
Hrube.

hrubem
Droga za Hrubem.

podejscie
podejscie
podejscie
Urokliwy odcinek podejścia na Bukowinę Miejską.

polany
Początek ciągu polan na grzebiecie Miejskiego Wierchu.

rozjezdzona
Trochę rozjeżdżona droga. 

kapliczka
Kapliczka Myśliwych na Bukowinie Miejskiej.

O godzinie 13.00 docieramy na rozstaj pod Miejskim Wierchem, zwanym również Bukowiną Miejską. Znajduje się przy nim Kapliczka Myśliwych z ołtarzem polowym. Stoi pod lasem na obrzeżu Polany Wszołowej. Ufundowana została w 2003 roku przez Koło Łowieckie „Krokus” z Nowego Targu i odbywają się przy niej msze na rozpoczęcie i zakończenie sezonu łowieckiego. Idziemy dalej, ponieważ dogodne miejsce aby przysiąść jest zajęte. Dochodzi tutaj popularny szlak z nowotarskiego Kowańca.

Cały czas po lewej towarzyszy mamy długi pas hal. Pokazuje się nam już rozłożysty Turbacz. Widok na najwyższy szczyt Gorców należy do najbardziej okazałych. Wzdłuż hali, łączącej kolejne dawne polany pasterskie, wiedzie szeroka droga. Niebawem obniża się po minięciu wierzchołka Bukowiny Miejskiej (1143 m n.p.m.). Droga ta przechodzi bardzo blisko jego kulminacji. Mimo dużej szerokości tej drogi trudno dzisiaj znaleźć część pozbawioną błota. Za siodełkiem przełęczy jest już zdecydowanie lepiej. Za Polaną Grajcarową kierujemy się powoli na północny wschód, czyli wprost na Turbacz, ale po drodze mamy jeszcze jedno wzniesienie na grani. Nosi nazwę Wisielakówka (1216 m n.p.m.), a jej nazwa odnosi się do sprawowanych na niej pochówków dla samobójców, czyli m.in. wisielców. Samobójcy nie mogli być pochowani na terenie wsi z przesądu, że mogli sprowadzić na wieś nieszczęścia. Dzisiaj nie ma już śladów po tych pochówkach.

szczyt
hala
Okazały Turbacz z Hali Bukowina Miejska.

grajcarowa
Polana Grajcarowa.

zachodd
zachod
Widok na Babią Górę z Polany Rusnakowej.

W latach 1925–1933 na Wisielakówce stało pierwsze gorczańskie schronisko, zbudowane według projektu Karola Stryjeńskiego. W 1927 nadano mu imię Władysława Orkana. Na początku mogło pomieścić 25 osób, a po późniejszej przebudowie dokonanej w 1931 roku jego pojemność wzrosła do 62 osób. Schronisko to spłonęło w nocy z 16 na 17 listopada 1933 roku (prawdopodobnie zostało podpalone przez kłusowników, którzy nie chcieli tutaj turystów). Przed wierzchołkiem Wisielakówki mamy Polanę Rusnakową. W górnych położeniach tej polany stoi unikatowa Kaplicy Matki Bożej Królowej Gorców. Nazywana jest też kaplicą papieską, albo partyzancką, gdyż w jej architekturze odnaleźć można nie tylko elementy religijne, ale również mnóstwo symboliki papieskiej oraz historyczno-patriotycznej. Kaplica ta została zbudowana w 1979 roku, czyli w roku wizyty papieża Jana Pawła II na Podhalu. W tej chwili kaplica jest zamknięta, a więc nie wejdziemy do jej wnętrza. Wnętrze kaplicę prezentujemy w kilku wcześniejszych relacjach, do których odsyłamy. Opisaliśmy stan przed i po renowacji przeprowadzonej kilka lat temu, w wyniku której wprowadzono pewne zmiany do wystroju kaplicy. Przy kaplicy stoi drewniana dzwonnica, a powyżej niej symboliczny grób katyński z wystającymi z ziemi dłońmi. Na polanie przy kaplicy jest też wiele ławek, które przydają się podczas nabożeństw odprawianych na ołtarzu polowym. Korzystamy z nich, bo jest już 13.40. Trzeba przyrządzić sobie jakiś posiłek. Dzisiaj na obiad serwujemy sobie pulpety w sosie. Pycha!

kaplica
Kaplica na Polanie Rusnakowej.

Cienie szybko wydłużają się po polanie. To znak, że słońce jest coraz niżej. O godzinie 14.30 zbieramy się do dalszej drogi, aby przed zachodem zagościć na szczycie Turbacza. Chwilę później zaczynamy już bezpośrednie podejście na Turbacz. Jeszcze tylko Długie Młaki, pięknie widokowa polana ścieląca się między Wisielakówką i Turbaczem, z której możemy spojrzeć na całe Pieniny, zerknąć na wschodnie krańce Gorców z Lubaniem i sięgnąć wzrokiem dalej na Beskid Sądecki. Widać tam wspaniale Prehybę i Radziejową. Na południu zaś nie można nie wspomnieć o Tatrach, ale im przyjrzymy się dokładnie za chwilę. Cudowna aura dzisiaj sprawiła nam fenomenalnie widokowy dzień.

mpieniny
Małe Pieniny.

pieninyw
Pieniny Właściwe.

pieninys
Pieniny Spiskie.

lubon
Luboń, a dalej Pasmo Radziejowej.

wysokie
Tatry Wysokie.

turbacz
Droga na zboczach Turbacza.

Większość turystów, a właściwie to już wszyscy idą tylko w jednym kierunku – w dół. Tylko my podążamy w górę. Wkrótce ponad nami widoczny jest już szczyt Turbacza. Z roku na rok jest bardziej ogołocony z drzew. Las, który go porastał choruje. Z drugiej strony to pewnie lepiej, bo nie każda góra musi być zarośnięta lasem. Turbacz sto lat temu, jak czytamy w starych przewodnikach, olśniewał rozległą panoramą, a to dlatego, że jego wierzchołek był wówczas bezleśny. Ponoć można było wtedy dostrzec również Kraków. O godzinie 15.00 dochodzimy do schroniska. Parę osób kręci się jeszcze koło niego, a dokładnie przed „oknem życia”, czyli okienkiem, przez które sprzedawane jest jedzenie i napoje. Tylko w tym zakresie działa obecnie schronisko po ostatnich decyzjach rządowych związanych z epidemią koronawirusa. Dla nas żadne to zmartwienie, bo dom mamy w plecaku.

zbocza
Zbocza pod wierzchołkiem Turbacza.

widok
widok
Widoki ze szlaku powyżej polany Długie Młaki.

schronisko
Schronisko PTTK na Turbaczu.

las
Przetrzebiony las na Turbaczu.

Podążamy na wierzchołek zanim dzień definitywnie się zakończy. Na szczycie Turbacza (1310 m n.p.m.) jest już kilka osób. Przybyli tutaj w tym samym celu: pokłonić się słońcu na pożegnanie wspaniałego dnia. Słońce nie zawiodło nas dzisiaj. Dzięki niemu mieliśmy pokaz krajobrazu w najlepszym świetle. Widowisko potrzebuje dobrego światła, a słońce w swojej roli było dzisiaj wyborne. Najcudowniejsze momenty pozostawiło nam jednak na sam koniec. Przed szesnastą spektakl dnia dochodzi do wspaniałego finału. Ogarniają nas największe emocje i chwile ogromnego uniesienia - zdumieni i zauroczeni żegnamy dzień.

tatry
Tatry.

szczyt


szczyt
Na szczycie.

zachod
Spojrzenie na zachód. Godzina 15:59.

Godzina 16:10:17.

Godzina 16:10:19.

Godzina 16:10:47.

Godzina 16:10:57.

Godzina 16:11:01.

Godzina 16:11:16.

pozachodzie
Godzina 16:17:18.

pozachodzie
Turbacz po zachodzie słońca.

luna
luna
A nad Tatrami unosi się jeszcze czerwono-żółta łuna.

Słońca już nie widać wcale. A nad Tatrami unosi się jeszcze świetlista, czerwono-żółta łuna. Zmrok zapada szybko, przychodzi błyskawicznie chłód. Musimy sobie znaleźć jakieś miejsce na nockę, zanim ściemni się zupełnie. Moc drzemie w nas duża. Byle tylko niedźwiedź też spał wygodnie i spokojnie. Dobrej nocy życzymy wszystkim. Śpijcie dobrze i niech żaden hałas wam nie przeszkadza.

Udostępnij:

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Życie jest zbyt krótkie, aby je przegapić.

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy

Z nimi w górach bezpieczniej

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Mapę miej zawsze ze sobą

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[RELACJA]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
26.09.2020
[RELACJA]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
5.12.2020
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
12.12.2020
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski

Spis etapów

TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
16.05.2020
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
23.05.2020
[RELACJA]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
23.05.2020
[RELACJA]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[RELACJA]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[RELACJA]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
06.06.2020
[RELACJA]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
1
6.07.2020
[RELACJA]
Stary Sącz – Hala Łabowska
2
7.07.2020
[RELACJA]
Hala Łabowska – Krynica-Zdrój
3
8.07.2020
[RELACJA]
Krynica-Zdrój – Hańczowa
4
9.07.2020
[RELACJA]
Hańczowa – Ług
5
11.07.2020
[RELACJA]
Ług – Magura Wątkowska

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Relacje:

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2022
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Napisz do nas