Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Zimowa przechadzka do Doliny Pięciu Stawów Spiskich

Za pięć ósma wyruszamy z parkingu w Starym Smokowcu. Stary Smokowiec to uroczy zakątek po słowackiej stronie Tatr Wysokich. Ten stary górski kurort jest znakomitą bazą wypadową w jedne z najpopularniejszych miejsc w Tatrach u naszych słowackich sąsiadów. Smokowieckie Siodełko, znany bardziej pod słowacką nazwą Hrebienok jest licznie odwiedzany przez turystów, a przyciąga bogatą infrastrukturą turystyczną i innymi atrakcjami. Przez Hrebienok przebiega szlak Magistrali Tatrzańskiej i szlaki do tatrzańskich dolin: Staroleśnej i Małej Zimnej Wody, której przedłużeniem jest malowniczo ulokowana Dolina Pięciu Stawów Spiskich. To właśnie Dolina Pięciu Stawów Spiskich jest zimowym celem dla naszej górskiej wędrówki.

TRASA:
Starý Smokovec (1025 m n.p.m.) Hrebienok (1285 m n.p.m.) Nad Rainerovou chatou (1324 m n.p.m.) Zamkovského chata (1475 m n.p.m.) Téryho chata 2015 m n.p.m.) Zamkovského chata (1475 m n.p.m.) Nad Rainerovou chatou (1324 m n.p.m.) Hrebienok (1285 m n.p.m.) Starý Smokovec (1025 m n.p.m.)

Stary Smokowiec.

Chwilkę zatrzymujemy się na Hrebienoku, a następnie ruszamy dalej Magistralą Tatrzańską w kierunku rozstaju nad Rainerową Chatą (słow. Nad Rainerovou chatou; 1321 m n.p.m.). To bardzo łatwa droga, choć wytyczoną ją po bardzo urwistym stoku Sławkowskiego Grzebienia. Z prawej strony te urwiste stoki opadają do Doliny Zimnej Wody z ładnymi wodospadami. Wiele razy zapuszczaliśmy się szlakiem wiodącym równolegle do Magistrali Tatrzańskiej podziwiając te wodospady, lecz dzisiaj wolimy zaoszczędzić czas, bo nasz cel znajduje się jeszcze daleko i na sporej wysokości 2015 m n.p.m. Dolina wypełniona jest kikutami połamanych drzew. Cały istniejący tu od lat las został zniszczony w przeciągu trzech godzin trwającego tu huraganu „Veľká kalamita”. Było to 19 listopada 2004 roku, w piątkowe popołudnie, kiedy u podnóża słowackich Tatr wszyscy przygotowywali się już do weekendu. Przemieszczał się wówczas po polskiej stronie niecodzienny układ ciśnień, który wymusił przemieszczenie się ogromnych mas powietrza z północy na południe. Napotkały one na swej drodze przeszkodę w postaci wysokiego grzebienia Tatr. Przemieszczające się powietrze uniosło się zatem w górę, aby po przejściu ponad murem tatrzańskiej grani runąć z powrotem w dół niczym wodospad. To oczywiście spowodowało dynamiczne przyspieszenie, które na górnej granicy lasu osiągnęło prędkość 230 km/h. Las nie mógł oprzeć się wiatrowi o takiej sile. Zniszczona została wówczas ¼ lasów znajdujących się w obrębie TANAP (co najmniej 14 tys. ha). Trzeba wiele lat - 60, a może 100 lat, aby las ten odtworzył się. Wielka Kalamita podniosła jednak w wielu miejscach walory krajobrazowe. Otworzyły się prześliczne widoki w stronę gór, które wcześniej ze Starego Smokowca nie były tak dobrze widoczne, jak również z wyższych położeń w stronę rozległego Spisza i ciągnących się za nim rozległych pasm Niżnych Tatr, Kozich Grzbietów, Gór Lewockich, czy też leżących za Kozimi Grzbietami Gór Straceńskich. Przed nami widoczna jest końcówka Pośredniej Grani, a za nią potężny masyw Łomnicy.

Łomnica z Magistrali Tatrzańskiej.

Mostek nad Staroleśnym Potokiem.

Przed Doliną Staroleśną.

Wiatrołomy w Dolinie Zimnej Wody.

Olbrzymi Wodospad (słow. Obrovský vodopád).

Szlak Magistrali Tatrzańskiej.

Widok wgłąb Doliny Staroleśnej.

Dzika Turnia z lewej i Świstowy Szczyt z prawej widoczne na końcu Doliny Staroleśnej.

Magistrala Tatrzańska.

Zaraz za rozstajem nad Rainerową Chatą przechodzimy drewnianym mostkiem nad Staroleśnym Potokiem. Nieco niżej potok ten łączy się z potokiem Małej Zimnej Wody, tworząc potok Zimna Woda, znany ze wspomnianych wodospadów. Z lewej mijamy wylot Doliny Staroleśnej i kierujemy się na wschód. Nie stromy podejściem, wygodnym chodnikiem podążamy ku wylotowi równoległej doliny Małej Zimnej Wody. Mamy przy naszej drodze jeden wodospad, który wytworzył się na Malej Zimnej Wodzie – nosi nazwę Olbrzymi Wodospad (słow. Obrovský vodopád). Na progu, z którego gwałtownie spada tworzy wąski warkocz o wysokości 20 metrów. Teraz zimą pokrywa go niemal w całości lodowa skorupa. Wodospad ten możemy podziwiać z mostku. Dalej mamy kolejny mostek nad dopływem Małej Zimnej Wody. Szlak wiedzie dalej jednostajnie w górę na strome stoki Łomnickiej Grani, wzdłuż skałek z niewielkimi kolebami, a gdy przekroczymy już wysokość 1400 m n.p.m. nagle ostro skręca w lewo. Dalej już bardzo łagodnie trawersujemy te stoki w kierunku północno-zachodnim, a wiec w głąb Doliny Małej Zimnej Wody. Z chodnika szlaku mamy fenomenalne, choć ograniczone obramowaniem Doliny Zimnej Wody widoki na Spisz. Okazale widać urwiste stoki Sławkowskiego Grzebienia z przecinającą go Magistralą Tatrzańską. Gdzieś na widocznej krawędzi Sławkowskiego Grzbietu znajduje się Maksymilianka, znany punkt widokowy na szlaku wiodącym na Sławkowski Szczyt. Dróżka szlaku skręca wkrótce na prawo, potem na lewo i znów w prawo mijając rozstaj szlaków, z którego czerwona Magistrala Tatrzańska odchodzi na prawo i prowadzi do Schroniska Łomnickiego, i dalej przez Raczkową Czubę do Doliny Zielonej Kieżmarskiej, gdzie przechodzi obok kolejnego Schroniska nad Zielonym Stawem, aż kończy swój bieg nad Wielkim Białym Stawem, a więc na przedpolu Tatr Bielskich. Dalej kierują nas zielone znaki, które pojawiły się już wcześniej na rozstaju przy Rainerowej Chacie. Jesteśmy niecałe 100 metrów od Schroniska Zamkowskiego (słow. Zamkovského chata; 1475 m n.p.m.). Odpoczniemy w nim pół godzinki. Mija dopiero godzina dziesiąta.

Rozstaj przy Schronisku Zamkowskiego.

Od Schroniska Zamkowskiego podążamy dalej w górę Doliny Małej Zimnej Wody. Opuszczamy polankę ze schroniskiem. Wchodzimy do lasu, gdzie dróżka szlaku skręca kilkakrotnie, jakby w poszukiwaniu optymalnej drogi podejścia. Przybliżamy się do potoku Małej Zimnej Wody, do miejsca, gdzie utworzono na nim niewielkie jeziorko zaporowe. Jest to ujęcie wody dla schroniska. Idziemy teraz wzdłuż potoku, a gdy las kończy się ustępując kosówce oddalamy się nieco od łożyska potoku, które zresztą znika nam z oczu pod śnieżną pokrywą. Trzeba jednak powiedzieć, że jak na styczeń, to nie ma dużo śniegu. Wręcz jest go niespotykanie mało o tej porze roku, ale pewnie będzie się trzeba do tego przyzwyczaić. Globalne ocieplenie klimatu sprawia, że zapewne niedługo taka sytuacja będzie normalnością.

W górę Doliny Małej Zimnej Wody.

Przed nami widoczna jest już wysoka ściana. Wygląda na zakończenie doliny, ale gdy uważnie spojrzymy nieco wyżej, to zobaczymy kamienną, niską chatkę. Jest to Schronisko Téryego (słow. Téryho chata), najwyżej położone schronisko w Tatrach, działające cały rok. Znane nam Schronisko pod Wagą jest oczywiście wyżej położone, ale czynne jest ono tylko w sezonie letnim. Patrząc na widoczną przed nami ścianę, aż nie chce się wierzyć, że można wejść na nią bez liny i innego taternickiego sprzętu. Warunki zimowe wymuszają oczywiście szerszy zakres niezbędnego wyposażenia, takie jak raki (czasami wystarczą raczki), kijki trekkingowe, a niekiedy również czekan i kask. Taki właśnie mamy i to powinno wystarczyć wraz z wolą walki z przewyższeniami. Całą dolina, którą póki co przemierzamy łagodnie nabierając wysokości prezentuje się wspaniale w zimowej krasie. W lecie poruszamy się tym szlakiem mając po lewej łożysko doliny z pokrytym zielenią Wielkim Łomnickim Ogrodem. W zimie ze względu na zagrożenie lawinowe szlak ma zmieniony przebieg. Wchodzimy na środek doliny, na pokryty śniegiem Wielki Łomnicki Ogród. Ze środka doliny imponująco widać piętrzącą się Łomnicę, której szczyt znajduje się około 500 metrów nad nami. Z lewej przed nami widać stożek piargowy, po którym niebawem będziemy się wspinać, a wyżej ponad nim wznosi się szczyt Pośredniej Grani.

Schronisko Téryego.

Dolina Małej Zimnej Wody. Widoczna ściana Złotych Spadów.

Wielki Łomnicki Ogród.

W wariancie letnim szlak wiedzie u podnóża masywu Łomnicy pod widoczną przed nami ścianę stawiarską zwaną Złotymi Spadami, po której kaskadami spływa siklawa, zwana Złotą Siklawą. Następnie przechodzi pod Złotymi Spadami na drugą stronę doliny, by szerokimi zakosami pokonywać widoczny stożek piargowy. W zimie idziemy wprost na ten stożek i bez żadnych zakosów idziemy wprost do góry. Jest stromo i to bardzo, szczególnie w końcówce tego stożka. Z mozołem napieramy na stromiznę, często przystając dla wyrównania oddechu. Podczas tego podejścia otwiera się za nami oczywiście niesamowity widok na całą Dolinę Małej Zimnej Wody. Będąc już prawie na szczycie stożka piargowego pod przewieszoną, wysoką Żółtą Ścianą, wydeptaną dróżką odchodzimy na prawo. Wchodzimy w swego rodzaju rynnę, którą łukiem na prawo pokonujemy dalszą stromiznę, ale już nie tak bardzo stromą jak przed chwilą. Przed sobą widzimy na nieco oddalonej grani charakterystyczną turnię Spąga (słow. Priečna veža), przekrzywioną nad wąską przełączkę o nazwie Czerwona Ławka (słow. Priečne sedlo), popularny i emocjonujący cel wycieczek turystycznych, który umożliwia przejście do sąsiedniej Doliny Staroleśnej.

Przed stożkiem piargowym znajdującym się pod Żółtą Ścianą.

Dolina Małej Zimnej Wody z podejścia do Doliny Pięciu Stawów Spiskich.

Ściana Złotych Spadów.

Niebawem, gdy z prawej pokazuje się nam dach schroniska kierujemy się na prawo, by krótkim, ale dość stromym zboczem wejść na próg doliny – Doliny Pięciu Stawów Spiskich. Z jej krawędzi mamy najpiękniejszy widok na ciągnącą się ku południowej stronie Dolinę Małej Zimnej Wody. Gdy tak napatrzymy się na tą cudnie ciągnącą się ku Spiszowi dolinę, odpocząć możemy po męczącym podejściu w stojącej obok Chacie Téryego (2015 m n.p.m.). Stoi ono w prześlicznym miejscu. Latem wysoko zawieszoną Dolinę Pięciu Stawów Spiskich wypełniają, jak nazwa wskazuje oka stawów, ale w sumie jest ich 6, a nie 5 wbrew tej nazwie. Najbliżej progu doliny znajduje się Mały Staw Spiski, za nim dwa znacznie większych rozmiarów Pośredni Staw Spiski i Wielki Staw Spiski. Za schroniskiem po zachodniej stronie znajduje się Niżni Staw Spiski. W najwyższych położeniach doliny, niewidocznych spod budynku schroniska znajduje się Wyżni Spiski Staw. Powyżej niego pod szczytem Baranich Rogów jest szósty niewielki Barani Stawek.


Widok na Czerwoną Ławkę.

Dolina Małej Zimnej Wody z progu Doliny Pięciu Stawów Spiskich.

Wszystkie stawy skute zostały lodem, nakryte śnieżnobiałą warstwą. Wokół nich wznoszą się zastygłe szczyty, które w lecie przeglądają się w lustrach tych stawów. Przylegają wówczas do nich zielone murawy. Często zobaczyć można na nich stada kozic. W zimie zapewne zeszły niżej, gdzie klimat nie jest tak bardzo surowy, choć te zwierzęta wiele mogą przetrwać. Dolina Pięciu Stawów Spiskich jest piękna o każdej porze roku.

Do Doliny Pięciu Stawów Spiskich weszliśmy przed planowanym czasem, bo o godzinie 12.15. Mamy zatem więcej czasu, aby odpocząć i kontemplować się niecodzienną scenerią. Dolina Pięciu Stawów Spiskich jest jeszcze cała nasłoneczniona. Ma jednak to do siebie, że o tej porze dnia zaczyna powoli zachodzić cieniem.

Chata Téryego (2015 m n.p.m.).

Dolina Pięciu Stawów Spiskich.

Jest godzina 13.20, kiedy postanawiamy schodzić. Droga zejścia jest dokładnie taka sama jak przy podejściu. Na terenie Tatr Słowackich szlaki powyżej schronisk są zamknięte od 31 października do 15 czerwca. Zejście ze względu na stromizny nie jest oczywiście łatwe, a nawet trudniejsze niż podejście, co trzeba zawsze wkalkulować, zanim gdzieś wejdziemy. Powolutku drepczemy w dół, tak jak wszyscy odwiedzający Dolinę Pięciu Stawów Spiskich. Pośpiech nie jest wskazany. Dla niektórych osób to właśnie zejście jest bardziej męczące niż to forsowne podejście tym samym zboczem. O godzinie 14.10 stromy stożek jest już za nami. Dalej czeka nas już tylko spacerek przez Wielki Łomnicki Ogród, a potem lasem do Schroniska Zamkowskiego, w którym jesteśmy o godzinie 14.40. Zatrzymujemy się na herbatę. Wraz z zapadającym w dolinie cieniem robi się chłodniej, lecz na werandzie przed schroniskiem jest ciepło, z przyjemnością zasiadamy na stojących tutaj ławach. Jednak przez krótki czas naszego postoju pustoszeje pod schroniskiem. Zostają tylko ci, którzy mają zarezerwowany nocleg w schronisku. Opuszczamy więc i my o godzinie 15.15 gościnne schronisko.

Czerwona Ławka (na lewo od niej Spąga, a na prawo wznosi się Mały Lodowy Szczyt.

Na zejściu z Doliny Pięciu Stawów Spiskich.

Schronisko Zamkowskiego (słow. Zamkovského chata; 1475 m n.p.m.).

Po przecięciu Staroleśnego Potoku zaglądamy jeszcze pod Rainerową Chatkę, by sprawdzić co się zmieniło od naszego pobytu w Trzech Króli. Szopka betlejemska wyrzeźbiona w śniegu nie zmieniła się, ale powstała nowa rzeźba przedstawiającą postać Janko Vernarčík’a, słowackiego tragarza (słow. nosič), który przez 40 lat swojego życia zaopatrywał tatrzańskie schroniska przenosząc na swoich plecach wszystko to co potrzebne było do ich funkcjonowania. Tragarzy takich spotykaliśmy dzisiaj, ustępując im z szacunkiem miejsca na szlaku. Tragarz taki wynosi jednorazowo w górę od 60 do 80 kilogramów różnego rodzaju towaru. Schodząc w dół zabiera ze schroniska śmieci. Jest to zawód,  który właściwie wszędzie zanikł, poza Słowacją. To zaskakujące, że ludzie decydujący się to robić, nie robią tego dla pieniędzy. W Chacie Rainera można obejrzeć wiele eksponatów pochodzących z różnych lat związanych z historią tatrzańskich tragarzy, zaś gospodarz, gdy nie ma dużego ruchu, chętnie o nich opowie coś ciekawego.

Rzeźba przedstawiająca postać postać Janko Vernarčík’a.

Łomnica w zachodzącym świetle słońca.

Magistrala Tatrzańska doprowadza nas na godzinę 16.00 na Hrebienok. Słońce uciekło nam już na zachód. Oświetla już tylko wierzchołek Łomnicy. Trzy tygodnie temu na Trzech Króli bawiliśmy tutaj odwiedzając pawilon z niezwykłą budowlą z lodu - Tatrzańską Świątynią Lodową. Od tego czasu powstały tutaj nowe rzeźby. Idziemy zobaczyć ich galerię, rozmieszczoną w starej kopule. Jednak większość rzeźb eksponowana jest na zewnątrz, gdyż jest ich tak dużo, że kopuła nie jest w stanie ich pomieścić. Są to arcydzieła mistrzów lodowej rzeźby, perfekcyjnie i misternie ukształtowane, że aż żal człowieka bierze, że są one ulotne i znikną wraz z nadejściem wiosny.

Lodowe arcydzieła.

Hrebienok opustoszał.

Zapada zmrok.

Podczas zejścia z Hrebienoka do Starego Smokowca ogarnia okolicę szarówka. Rozległa kotlina Spisza pokrywa się punkcikami świateł wydobywających się z domów, skupiających się wokół miasta Poprad. Dzień zakończył się. Wspaniale spędzony – tak, bezwzględnie tak można o nim powiedzieć. Piękna trasa, a na niej niezwykli ludzie, z którym mieliśmy przyjemność dzielić ten szlak. Dobrej nocy życzymy wszystkim na pożegnanie.

Pozdrowienia z Tatr

Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Z nimi w górach bezpieczniej

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Mapę miej zawsze ze sobą

Stali bywalcy

Odbiorcy

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[RELACJA]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[RELACJA]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[RELACJA]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Relacje:

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas