Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wysoki Kamień. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wysoki Kamień. Pokaż wszystkie posty

dzisiejszy dystans 30,1 km
łącznie pokonany
zostało
365,0 km
0,0 km
Czerwony szlak opuszcza Karkonosze schodząc ku Dolinie Kamieńczyka. Przecina potok powyżej jego wodospadu. Wodospad Kamieńczyka jest najwyższym wodospadem w polskich Sudetach. Spada trzema kaskadami z wysokości 27 metrów. Za środkową kaskadą znajduje się grota wykuta przez dawnych poszukiwaczy cennych kruszców zwanych Walończykami. Ślady ich działalności znaleźć można w wielu miejscach, nie tylko Karkonoszach, ale również okolicznych pasmach. Tajemnicze znaki, które pozostawili na skałach do dziś nie zostały rozszyfrowane. Co oznaczają lub dokąd prowadzą - tego nie wie nikt. Szlak prowadzi ponad kanionem Kamieńczyka długości 100 m. Szerokość jego ścian przy wodospadzie wynosi około 15 m, a niżej zmniejsza się nawet do 3 metrów. Ściany osiągają wysokość nawet 30 metrów.

Niebawem szlak zaczyna oddalać się od potoku Kamieńczyka, po czym wchodzi na przedmieścia Szklarskiej Poręby (niem. Schreiberhau). Miasto to jest obecnie ważnym ośrodkiem turystyki górskiej i sportów zimowych. Jednak jego powstanie wiązało się z rozwojem hutnictwa szkła oraz poszukiwaniami szlachetnych kamieni i kruszców. Pierwsza huta szkła działała tutaj w połowie XIV wieku. Zaś po dawnych poszukiwaczach skarbów, Walończykach, pozostały liczne sztolnie, wyrobiska i szyby.

Ze Szklarskiej Poręby Anastazja wspina się na Góry Izerskie, które stanowią najdalej na zachód wysuniętą polską część Sudetów. Są to wzniesienia niezbyt wysokie, o łagodnych wierzchowinach, pokrytych w wielu miejscach martwym lasem i rozległymi torfowiskami - w ich sąsiedztwie właśnie kroczy Anastazja.

Bogactwem wnętrza Gór Izerskich są również źródła wody, bogate w składniki mineralne o właściwościach leczniczych, a do tego bardzo smaczne mimo metalicznego posmaku. Będąc w Świeradowie-Zdroju warto ich spróbować, choćby kubeczek. Skarbem Gór Izerskich są również minerały: amfibole, apatyty, diopsydy, tytanity, ametysty, awanturyny, chalcedony, chryzoprazy, kryształy górskie, granaty, cyrkony, turmalin i czarne ilmenity.

Główny Szlak Sudecki z ostatniego wzniesienia schodzi do uroczej kotliny, zamkniętej wokół wzniesieniami. Z dala od wielkomiejskiego gwaru, w ciszy górskiego lasu leży w niej uzdrowiskowe miasteczko Świeradów-Zdrój (niem. Bad Flinsberg), gdzie Anastazja osiąga końcową czerwoną kropkę Głównego Szlaku Sudeckiego im. dr. Mieczysława Orłowicza i kończy swoją wędrówkę.

TRASA:
Szrenica, Schronisko na Szrenicy (1362 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej (1195 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko „Kamieńczyk” (840 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Kamieńczykiem (770 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Huta (721 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Górna (709 m n.p.m.) [czerwony szlak] Hutnicza Góra (771 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Biała Dolina (766 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wysoki Kamień, schronisko (1058 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Zwaliskiem (999 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Izerskimi Garbami (1018 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wysoka Kopa, płn.-wsch. zbocze [czerwony szlak] Przednia Kopa (1114 m n.p.m.) [czerwony szlak] Sine Skałki (1122 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Kopą (998 m n.p.m.) [czerwony szlak] Mokra Przełęcz (941 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rudy Grzbiet (945 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szerzawa (975 m n.p.m.) [czerwony szlak] Podmokła (1001 m n.p.m.) [czerwony szlak] Polana Izerska (965 m n.p.m.) [czerwony szlak] Świeradowiec, płn. zbocze [czerwony szlak] Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.) [czerwony szlak] Świeradów-Zdrój (502 m n.p.m.)


29.04.2014
Ostatni dzień wędrówki. Obudziłam się wcześnie o 5.00 i zaraz potem otrzymałam sms o widokach przez okno. Cudownie! Morze chmur i wschód słońca. Na tyle było pięknie, że wyszłam na ulicę. Tutaj ulica to jest szczyt Szrenicy. Chciałabym mieć taką ulicę w kraju ojczystym :) Całe Karkonosze jak na dłoni. Wkrótce chmury znowu zasłoniły góry. W jedenastym dniu zrozumiałam: żeby nastrój był dobry powinno być szybkie tempo marszu. Więc naprzód.

To był pierwszy dzień, kiedy włączyłam komórkę z muzyką i śpiewałam piosenki od samego schroniska, do Wodospadu Kamieńczyka. Oczywiście kasa była zamknięta. Jestem dorosłą dziewczyną, wiem w jaki sposób trzeba to zrobić, aby go zobaczyć. Wodospad naprawdę był duży, ciekawy i atrakcyjny.

Szklarska Poręba mogłaby być pięknym miastem, gdyby choć jedna kawiarnia była otwarta o 8.00. Wypadło mi więc zjeść najgorsze śniadanie. Życie zaczęło się dopiero, gdy poszłam w górę na Wysoki Kamień. Dzisiaj sprint, bieg, żeby zmęczyć się nareszcie. Ale wiem, że to niemożliwe. Słońce pali tak, że pot spływa jak rzeka.

Lasy Gór Izerskich są podobne do lasów na Łotwie, ponieważ są na nich torfowiska. Dobrze zapamiętałam Mokrą Przełęcz. To 2 kilometry prawdziwych torfowych bagien. Bieg z plecakiem i przeszkodami. Ale miałam za zadanie odejść ze szlaku do Chatki Górzystów, żeby posmakować najlepszych naleśników z jagodami. Do Chatki od czerwonego szlaku jest 2-3 kilometry. Szalonemu psu 5 kilometrów to nie jest problem. Zostawiłam plecak w lesie i pobiegłam do Chatki. Tam... co za pyszne naleśniki. Akcja „naleśniki” zajęła mi 1 godzinę 20 minut. Szczęśliwie znalazłam plecak tam gdzie go zostawiłam :)

I znowu bieg do Stogu Izerskiego i potem w dół. Przybiegłam do Świeradowa-Zdroju trochę jak szalona - omal nie nadepnęłam na zaskrońca.

W Świeradowie już czekali na mnie Marek i Dorota. Doprowadzili mnie marszrutą do kropki. I to już prawdziwy koniec. Jest tak jak z egzaminami do których przygotowuje się długo: brak mocnych emocji. Rozumiesz, że egzamin zdany, ale nie czujesz, że to jest osiągnięcie. Wyniki podam w następnym artykule.
Настасья

Wschód słońca na Szrenicy.
Wschód słońca na Szrenicy.

Hala Szrenicka.
Hala Szrenicka.

Wodospad Kamieńczyka.
Wodospad Kamieńczyka.

Krucze Skały.
Krucze Skały.

Stoki Wysokiej Kopy.
Stoki Wysokiej Kopy.

Sine Skałki - widok w kierunku zachodniego grzbietu Gór Izerskich.

Droga z Sinych Skałek.
Droga z Sinych Skałek.

We wnętrzu Chatki Górzystów.
We wnętrzu Chatki Górzystów.

Zbocze Stoku Izerskiego - ostatniej góry na szlaku. Widok na Świeradów-Zdrój i Kotlinę Jeleniogórską.
Zbocze Stoku Izerskiego - ostatniej góry na szlaku. Widok na Świeradów-Zdrój i Kotlinę Jeleniogórską.

Tablica pamiątkowa Głównego Szlaku Sudeckiego pod Domem Zdrojowym w Świeradowie-Zdroju.
Tablica pamiątkowa Głównego Szlaku Sudeckiego
pod Domem Zdrojowym w Świeradowie-Zdroju.

Świeradów-Zdrój. Końcowa kropka Głównego Szlaku Sudeckiego.
Świeradów-Zdrój. Końcowa kropka Głównego Szlaku Sudeckiego.


Jedenaście dni nieustannej wędrówki, 365 pokonanych kilometrów (nie licząc dodatkowo zrobionych m.in. dla wejść na czołowe sudeckie szczyty jak, Śnieżka, Śnieżnik Szczeliniec Wielki) - wędrówka została zakończona. Radość to wielka, trochę wzruszenia, i chyba szczypta smutku, że wieczorem na naszej mailowej skrzynce nie pojawi się już meldunek z trasy i nie dowiemy się jak siły, jak pogoda, jak było szlaku, jakie wrażenia i co Ci się najbardziej podobało, a co nie, etc...

Gratulujemy Ci Anastazjo przejścia Głównego Szlaku Sudeckiego w jego historycznym przebiegu, dziękujemy też, że mogliśmy podążać razem z Tobą czerwony szlakiem. Twoja wędrówka przywołała nam wspomnienia z naszej sudeckiej przygody. Wróciliśmy do tych dróg, dróżek i ścieżek, które wówczas przebyliśmy, a po których stąpałaś ostatnio Ty. Jakże dobrze było nam powrócić do tych samych miłych ludzi, mieszkańców sudeckich miejscowości, których sami kiedyś spotkaliśmy na szlaku, a których teraz Ty spotkałaś. Teraz dopiero zdajemy sobie sprawę z tego, ile w tym jest satysfakcji i radości.

Dziękujemy wszystkim dobrym ludziom, których Anastazja spotkała na swym szlaku, a którzy obdarzyli ją ciepłym słowem, czy zwyczajną rozmową, po którą przybyła do Polski. W jej samotnej, wielodniowej wędrówce każdy gest dobroci, zwyczajnej ludzkiej życzliwości ma ogromną wartość. W życiu i na szlaku trzeba sobie pomagać. Chcemy podziękować ludziom, których życzliwość wypełniła nasze serca i z pewnością również serce Anastazji, a w kolejności napotkania na szlaku byli to m.in.
  • Marek Duda z Ośrodka Wypoczynkowego „Czerwony Kozioł”w Głuchołazach, Wiesław Michna z Paczkowa za zorganizowanie książeczki GOT,
  • HAWEX w Paczkowie za oczekiwanie do późnych godzin wieczornych na przyjazd Anastazji,
  • Krystyna i Paweł Jurkiewicz z agroturystyki w Lądku-Zdroju za wyjątkową serdeczność,
  • Natalia i Zbigniew Piotrowicz za opiekę i śniadanie wielkanocne z Anastazją,
  • Maja Ossowska - schronisko „Jagodna” za stworzony klimat i pomoc w uczczeniu urodzin Anastazji,
  • Pani Kuźlik - Agroturystyka „Dańczówka” w Dańczowie za złote serce,
  • Sławek z Taboru pod Krzywą za wszelaką pomoc i zorganizowaną nam gościnę.


za nami
pozostało
29,3 km
412,7 km
Pierwszy odcinek szlaku już za nami. Poszło nieźle. Udało się nam przebyć blisko 30 km, ale cieszy nie tylko pokonany dystans, ale również to, że udało się nam przy okazji pozwiedzać trochę Świeradów-Zdrój, Szklarską Porębę, a nawet piękną starówkę Jeleniej Góry. W Jeleniej Górze mieliśmy spędzić ponad 3 godziny, gdyż tyleż czasu mieliśmy do odjazdu busa do Świeradowa-Zdroju. Przez pierwszą godzinę pospacerowaliśmy po ciasnych jeleniogórskich uliczkach budzących się po nocy. Gdy wróciliśmy na przystanek, gdzie mimowolnie zaczęliśmy przysypiać (efekt niedospania podczas nocnej podróży), ale nie trwało to długo. Pewien kierowca zatrzymał się przed nami i zapytał dokąd chcemy jechać. Jak się wkrótce okazała pan Krzysztof, bo tak miał na imię ten przyjacielski kierowca jedzie tam gdzie sami chcieliśmy się dostać. Ależ nam się udało – dzięki temu w Świeradowie-Zdroju byliśmy wcześniej 2 godziny. Dało nam to mnóstwo dodatkowego czasu na spokojne pooglądanie atrakcji miasteczka, w tym przepiękną modrzewiową halę spacerową przy deptaku zdrojowym w Świeradowie-Zdroju, która wywarła na nas szczególne wrażenie.

Nie obyło się jednak bez niespodzianek i to już na starcie, kiedy pojawiły się problemy z odszukaniem początkowej czerwonej kropki Głównego Szlaku Sudeckiego. Chyba to jakieś fatum, bo rok temu mieliśmy ten sam problem na początku Głównego Szlaku Beskidzkiego w Wołosatym. Tym razem okazało się, że czerwona kropka szlaku znajduje zupełnie w innym miejscu niż opisują to mapy i przewodniki. Początkowy fragment tego szlaku ma obecnie inny przebieg do deptaka zdrojowego.

Przy okazji dzisiejszej wędrówki udało się również zdobyć dwa szczyty znajdujące się poza Głównym Szlakiem Sudeckim. Pierwszym z nich był Stóg Izerski znajdujący się nieopodal schroniska, gdzie pozostawiliśmy list dla przyjaciół, którzy mają tamtędy wędrować w dniu 15.08.2013 roku. Na wszelki wypadek, gdyby zaginął, albo uległ zniszczeniu jego kopię zostawiliśmy w Schronisku na Stoku Izerskim. Z drugim szczytem mieliśmy nieco trudności, bowiem na Wielką Kopę prowadzi nieoznakowana ścieżka, którą wpierw trzeba odszukać. Udało się jednak, a zdobyte szczyty możemy dołączyć do kolekcji górskich koron.

Dzień nie byłby tak udany, gdyby nie dopisała pogoda - w zasadzie cały czas po niebie płynęły wysokie chmury, ale zupełnie bezdeszczowe. Szczęśliwie przybyliśmy młaki torfowisk, skalisty Wysoki Kamień, po czym dzięki odpoczynkowi i smakowitej szarlotce w Schronisku na Wysokim Kamieniu, ruszyliśmy w Karkonosze. Napieraliśmy na Halę Szrenicką, aż dotarliśmy do schroniska. Niestety było już za późno na zwiedzanie Wodospadu Kamieńczyka (ścieżka turystyczna prowadząca do niego otwarta jest do godziny 17-tej), ale pooglądaliśmy go z góry. Cała przebyta trasa wydaje się być dużo bardziej forsowniejsza niż wygląda to na mapach. Jesteśmy oczywiście zmęczeni, ale do jutra na pewno zregenerujemy siły.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór
niewielkie zachmurzenie
zachmurzenie małe
zachmurzenie małe
zachmurzenie małe

TRASA:
Świeradów-Zdrój (502 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.) {[zielony szlak][żółty szlak]}Stóg Izerski (1105 m n.p.m.) {[zielony szlak][żółty szlak]}Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.) [czerwony szlak] Świeradowiec, płn. zbocze [czerwony szlak] Polana Izerska (965 m n.p.m.) [czerwony szlak] Podmokła (1001 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szerzawa (975 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rudy Grzbiet (945 m n.p.m.) [czerwony szlak] Mokra Przełęcz (941 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Kopą (998 m n.p.m.) [czerwony szlak] Sine Skałki (1122 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przednia Kopa (1114 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wysoka Kopa, płn.-wsch. zbocze - Wysoka Kopa (1126 m n.p.m.) - Wysoka Kopa, płn.-wsch. zbocze [czerwony szlak] Rozdroże pod Izerskimi Garbami (1018 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Zwaliskiem (999 m n.p.m.) [czerwony szlak] Wysoki Kamień, schronisko (1058 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Biała Dolina (766 m n.p.m.) [czerwony szlak] Hutnicza Górka (771 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Górna (709 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szklarska Poręba Huta (721 m n.p.m.) [czerwony szlak] Rozdroże pod Kamieńczykiem (770 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko „Kamieńczyk” (840 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej (1195 m n.p.m.)

OPIS:
Wędrówkę Głównym Szlakiem Sudeckim rozpoczynamy w najdalej wysuniętej na zachód polskiej części Sudetów, w Górach Izerskich na wysokości 502 m n.p.m. Początek naszego szlaku znajduje się w Świeradowie Zdroju, ale nie tak jak dawniej przy placu targowym na ulicy Sienkiewicza, ale przy przystanku autobusowym na ulicy Wyszyńskiego. Świeradowska osada powstała przypuszczalnie w XII wieku. Pierwsze historyczne wzmianki o niej pochodzą z XVI wieku. Już wtedy wspomina się o świeradowskich zdrojach. W 1768 roku otworzono tu pierwszy dom zdrojowy i pijalnię wód.

Z ulicy Wyszyńskiego wspinamy się w kierunku Parku Zdrojowego, mijając posesję numer 2 przy ulicy Parkowej. Potem idziemy w górę wzdłuż ulicy Parkowej, po czym zaraz za skrzyżowaniem z ulicą Zdrojową skręcamy w lewo i zmierzamy pod Dom Zdrojowy z charakterystyczną wieżą zegarową o wysokości 46 m.

Dom Zdrojowy jest centralnym miejscem spotkań kuracjuszy i wczasowiczów. Obok niego znajduje się unikatowa w skali europejskiej modrzewiowa Hala Spacerowa o długości 80 m z piękną roślinną polichromią i witrażami. W sąsiedztwie mamy też „Sztuczną Grotę”, gdzie dawniej funkcjonowała pijalnia wód mineralnych. Zaś naprzeciwko Domu Zdrojowego mamy dwa tarasy, a za nimi Park Zdrojowy. Pomiędzy tarasami znaleźć można pamiątkową tablicę z podobizną nestora polskiej turystyki i napisem: „Szlak im. dr Mieczysława Orłowicza w setną rocznicę urodzin - PTTK 17 XII 1981 Jelenia Góra".

Idąc dalej skręcamy w prawo w ulicę Piłsudskiego, która za niedługo przechodzi w ulicę Graniczną. Za Górskim Kompleksem Turystycznym „Czeszka” i „Słowaczka” ulica Graniczna robi zygzak skręcając najpierw ostro w prawo, a potem w lewo. Nasz szlak ścina ten zygzak prowadząc przez leśną ścieżkę, po czym wraca na asfaltową drogę. Niebawem ponownie ścina serpentynę drogi i znów na chwilę wraca na szosę, aż w końcu wchodzi na leśną ścieżkę pnącą się pod Schronisko na Stogu Izerskim wybudowane w charakterystycznym stylu śląsko-łużyckim.

Schronisko na Stogu Izerskim położone jest poniżej szczytu, na wysokości 1060 m n.p.m. Na szczyt Stogu Izerskiego prowadzą stąd dwa szlaki zielony i żółty. Główny Szlak Sudecki spod schroniska początkowo kieruje nas na południe, a po kilkudziesięciu metrach zakręca na południowy wschód wprowadzając na Wysoki Grzbiet (niem. Hoher Iserkamm) - najdłuższe i najwyższe pasmo Gór Izerskich. Początkowo wędrujemy młodym lasem, wchodząc w łagodny, trawers po północnych zboczach Świeradowca (1037 m n.p.m.). Pod szczytem przecinamy narciarską trasę zjazdową i wyciąg orczykowy, po czym schodzimy do położonej na wysokości 965 m n.p.m. Polany Izerskiej. Przechodzi tędy droga łączącą Chatkę Górzystów położoną na Hali Izerskiej ze Świeradowem-Zdrojem.

Nie tak dawno Hala Izerska (niem. Große Iserwiese, czes. Velká Jizerská louka) była zamieszkiwana przez czeskich uchodźców religijnych, którzy w XVII wieku założyli na niej osadę Izera (niem. Groß-Iser). Wieś ta liczyła 43 domy mieszkalne. Po II wojnie światowej jej mieszkańcy zostali przymusowo przesiedleni (głównie do pobliskiego Świeradowa). Po dawnej wiosce pozostał tu jedynie budynek byłej szkoły w którym dzisiaj funkcjonuje schronisko turystyczne Chatka Górzystów. Zaś Hala Izerska wraz z pokrywającymi ją połaciami torfowisk i specyficzną roślinnością bagienną objęte są rezerwatem przyrodniczym „Torfowiska Doliny Izery”. Na terenie tego rezerwatu znajduje się jedno z trzech miejsc występowania brzozy karłowatej, a także najniżej położone w Polsce stanowisko kosodrzewiny.

Główny Szlak Sudecki nie schodzi na Halę Izerską, lecz biegnie na wschód pośród kosodrzewiny przechodząc łagodnie przez Podmokłą (1001 m n.p.m.), a następnie przez Szerzawę (975 m n.p.m.) i Rudy Grzbiet (945 m n.p.m.). Na tym odcinku otwierają się nam widoki na czeską cześć Gór Izerskich na południowym zachodzie, a także znajdującą się przed nami Wysoką Kopę (1126 m n.p.m.), będącą najwyższą kulminacją Gór Izerskich. Przechodzimy przez głęboko wciętą Mokrą Przełęcz (941 m n.p.m.) i młakami wspinamy się na Sine Skałki (1122 m n.p.m.), a następnie przechodzimy przez Przednią Kopę (1114 m n.p.m.). Z Przedniej Kopy schodzimy pod kopułę Wysokiej Kopy znajdującej się po naszej prawej. Główny Szlak Sudecki nie wchodzi na najwyższy szczyt Gór Izerskich, ale można dotrzeć na niego nieznakowaną leśną ścieżką. Nie jest on zalesiony i stanowi dobry punkt widokowy, zarówno na Góry Izerskie, jak też Pogórze Izerskie i Karkonosze.

Spod Wysokiej Kopy szlak prowadzi nas do Szklarskiej Drogi, która była kiedyś drogą gospodarczą łączącą huty szkła. Szlak skręca w lewo i prowadzi przez około 200 m Szklarską Drogą, po czym przed nieczynnym kamieniołomem kwarcu „Stanisław” odbija w prawo i wiedzie dalej przez pokryty wychodniami szczyt Zwaliska (1047 m n.p.m.). Szczyt Zwaliska był często opisywany przez Walonów - potomków plemion celtyckich w tzw. Księgach Walońskich, jako szczególnie zasobny w bogactwa naturalne. Szczyt wieńczy okazała grupa malowniczych skałek zwanych Wieczornym Zamkiem - od nich wzniesienie to zwane jest również Zamkiem Wieczornym. Na zachód wznoszą się Skarbki, a na wschodzie Skalna Brama. Są to bardzo popularne skały ze względu na widoki jakie oferują. Z okolicą tą związane są liczne legendy i podania o ukrytych skarbach, zaklętych zamkach, tajemniczych wejściach do podziemi.

Wędrujemy dalej Wysokim Grzbietem, mijając ukryte w lesie samotne formacje skalne oraz szczyt Wysokiego Kamienia (niem. Hochstein, 1058 m n.p.m.), górujący ponad Szklarską Porębą. Znajduje się na nim schronisko. Z Wysokiego Kamienia schodzimy zboczem grzbietu do Białej Doliny, w której niegdyś położone było centrum Szklarskiej Poręby. W XVIII wieku istniała tu huta szkła i szlifiernia. Szlak powadzi pośród zabudowań Szklarskiej Poręby, gdzie pokonuje wzniesienie Hutniczej Górki (771 m n.p.m.) i z powrotem wiedzie uliczkami miasteczka, wiodąc okolicami dworca kolejowego „Szklarska Poręba Górna”, a następne niedaleko obecnego centrum miasteczka.

Powstanie i rozwój Szklarskiej Poręby wiąże się z wybudowaną hutą szkła, najstarszą w Sudetach i na całym Śląsku. Zaraz po pierwszej wybudowanej hucie szkła powstały następne, a powstające w nich wyroby ze szkła kryształowego słynęły w całej Europie. Tutejsze ziemie eksplorowane były też przez poszukiwaczy drogocennych kruszców, w tym słynnych Walonów po których pozostały sekretne znaki i księgi z opisami miejsc ze skarbami. Później pojawili się też w okolicy pasterze, po których pozostały liczne budy pasterskie, z których wiele adoptowano na schroniska. W czasach nie tak już nam odległych pojawili się tu podróżnicy i miłośnicy sportów zimowych.

Spod Urzędu Miejskiego w Szklarskiej Porębie kierujemy się na ulicę Sikorskiego. Po kilkuset metrach mijamy po lewej Krucze Skały i przekraczamy rzekę Kamienną. Wchodzimy w obszar Karkonoszy, którymi rzekomo włada mityczny Duch Gór znanym pod takimi imionami jak: Liczyrzepa, Karkonosz, Rzepiór, czy Rzepolicz. Opuszczamy szosę i wkraczamy na leśną drogę, która doprowadza nas do Rozdroża pod Kamieńczykiem, a niedługo potem pod Wodospad Kamieńczyka i znajdujące się w sąsiedztwie Schronisko „Kamieńczyk”. Wodospad Kamieńczyka jest najwyższym w Sudetach - ma 27 wysokości i spada z wysokości 846 m n.p.m. trzema wodnymi kaskadami. Wody Kamieńczyka wyrzeźbiły w tym miejscu stumetrowy kanion. Jego szerokość przy wodospadzie wynosi około 15 m, a niżej zmniejsza się nawet do 3 metrów. Ściany kanionu wznoszą się na wysokość do 25 metrów.Za środkową kaskadą znajduje się grota wykuta przez Walończyków, gdzie przed wiekami znajdowali ametysty i pegmatyty.

Wędrujemy w obszarze Karkonoskiego Parku Narodowego chroniącego najcenniejsze walory przyrodnicze Karkonoszy - zarówno nieożywioną: różne formacje skalne, kotły i jeziora polodowcowe oraz gołoborza, jak też ożywioną, na którą składa się piętrowo ułożoną roślinność. Fauna tego parku jest uboższa ze względu na surowe warunki górskie oraz działalność człowieka.

Wspinamy się brukowaną drogą ponad Wodospad Kamieńczyka. Po 30-40 minutach wychodzimy na Halę Szrenicką. Na środku tej hali, na wysokości 1195 m n.p.m. stoi Schronisko na Hali Szrenickiej (niem. Neue Schlesische Baude). W zimie funkcjonują na niej zjazdowe trasy narciarskie. Jedna z nich sięga niemal samego szczytu Szrenicy (niem. Reifträger, 1362 m n.p.m.), gdzie stoi drugie schronisko - Schronisko na Szrenicy.

Świeradów-Zdrój, ul. Wyszyńskiego. Czerwona kropka Głównego Szlaku Sudeckiego.
Świeradów-Zdrój, ul. Wyszyńskiego. Czerwona kropka Głównego Szlaku Sudeckiego.

Dom Zdrojowy.
Dom Zdrojowy.

Świeradów-Zdrój. Grota w której kiedyś funkcjonowała pijalnia wód mineralnych.
Świeradów-Zdrój. Grota w której kiedyś funkcjonowała pijalnia wód mineralnych.

Wnętrze sztucznej groty, w której dawniej funkcjonowała pijalnia wód.
Wnętrze sztucznej groty, w której dawniej funkcjonowała pijalnia wód.

Świeradów-Zdrój. Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.
Świeradów-Zdrój. Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.

Modrzewiowa Hala Spacerowa.
Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.

Świeradów-Zdrój. Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.
Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.

Świeradów-Zdrój. Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.
Modrzewiowa Hala Spacerowa przy Domu Zdrojowym.

Świeradów-Zdrój. Fontanna przy Hali Spacerowej.
Fontanna przy Hali Spacerowej.

Świeradów-Zdrój. Taras przed Domem Zdrojowym.
Taras przed Domem Zdrojowym.

„Czeszka”.
Pensjonat „Czeszka”.

Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.

Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.


Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.

Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.

Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.

Podejście na Stóg Izerski.
Podejście na Stóg Izerski.

Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.).
Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.).

Stóg Izerski (1105 m n.p.m.). Tutaj zostawiamy list dla wędrowców.
Stóg Izerski (1105 m n.p.m.). Tutaj zostawiamy list dla wędrowców.

Widok ze Stogu Izerskiego na Pogórze Izerskie.
Widok ze Stogu Izerskiego na Pogórze Izerskie.

Wyciąg gondolowy na Stogu Izerskim. W dolinie widać Świeradów-Zdrój.
Wyciąg gondolowy na Stogu Izerskim. W dolinie widać Świeradów-Zdrój.

Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.).
Schronisko na Stogu Izerskim (1060 m n.p.m.).

W drodze na Świeradowiec.
W drodze na Świeradowiec.

Pogórze Izerskie ze Świeradowca.
Pogórze Izerskie ze Świeradowca.

Droga przez Świeradowiec.
Droga przez Świeradowiec.

Nieopodal Mokrej Przełęczy.
Nieopodal Mokrej Przełęczy.

Mokradła na Podmokłej.
Mokradła na Podmokłej.

Pszeniec zwyczajny (Melampyrum pratense L.).
Pszeniec zwyczajny (Melampyrum pratense L.).

Mokradła na Podmokłej.
Mokradła na Podmokłej.

Sine Skałki (1122 m n.p.m.).
Sine Skałki (1122 m n.p.m.).

Sine Skałki - panorama na południowy zachód.
Sine Skałki - panorama na południowy zachód na Wielką Izerską Łąkę.

Karkonosze z Sinych Skałek.
Karkonosze z Sinych Skałek.

Świeradów-Zdrój z Sinych Skałek.
Świeradów-Zdrój z Sinych Skałek.

Droga na zboczach Wysokiej Kopy.
Droga na zboczach Wysokiej Kopy.

Karkonosze z Wysokiej Kopy.
Karkonosze z Wysokiej Kopy.

Wysoka Kopa (niem. Hinterberg, 1126 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Gór Izerskich.
Wysoka Kopa (niem. Hinterberg, 1126 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Gór Izerskich.

Wysoka Kopa (niem. Hinterberg, 1126 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Gór Izerskich.
Wysoka Kopa (niem. Hinterberg, 1126 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Gór Izerskich.

Szrenica z Wysokiej Kopy.
Szrenica z Wysokiej Kopy.

Tutaj odbija od czerwonego szlaku nieoznakowana ścieżka na szczyt Wysokiej Kopy.
Tutaj odbija od czerwonego szlaku nieoznakowana ścieżka na szczyt Wysokiej Kopy.

Polana na stokach Wysokiej Kopy.
Polana na stokach Wysokiej Kopy.

Stoki Wysokiej Kopy.
Stoki Wysokiej Kopy.

Droga dojazdowa do nieczynnego kamieniołomu kwarcu „Stanisław”.
Droga dojazdowa do nieczynnego kamieniołomu kwarcu „Stanisław”.

Kamieniołom kwarcu „Stanisław”.
Kamieniołom kwarcu „Stanisław”.

Kamieniołom kwarcu „Stanisław”.
Kamieniołom kwarcu „Stanisław”.

Wysoki Grzbiet.
Wysoki Grzbiet.

Wysoki Grzbiet.
Wysoki Grzbiet.

Wysoki Grzbiet.
Wysoki Grzbiet.

Wysoki Grzbiet.
Wysoki Grzbiet.

Wysoki Grzbiet.
Wysoki Grzbiet.

Droga do schroniska na Wysokim Kamieniu.
Droga do schroniska na Wysokim Kamieniu.

Taras widokowy pod Schroniskiem na Wysokim Kamieniu.
Taras widokowy pod Schroniskiem na Wysokim Kamieniu.

Panorama Karkonoszy z Wysokiego Kamienia.
Panorama Karkonoszy z Wysokiego Kamienia.

Kościół pw. Bożego Ciała w Szklarskiej Porębie (wybudowany w latach 1884-86).
Kościół pw. Bożego Ciała w Szklarskiej Porębie (wybudowany w latach 1884-86).

Schronisko na Wysokim Kamieniu (1058 m n.p.m.).
Schronisko na Wysokim Kamieniu (1058 m n.p.m.).

Schronisko na Wysokim Kamieniu (1058 m n.p.m.).
Schronisko na Wysokim Kamieniu (1058 m n.p.m.).

Hutnicza Górka.
Hutnicza Górka.

Hutnicza Górka. Widok na północny wschód.
Hutnicza Górka. Widok na północny wschód.

Świerkowy las na Hutniczej Górce.
Świerkowy las na Hutniczej Górce.

Stoki Karkonoszy.
Stoki Karkonoszy.

Wychodnie na stokach Karkonoszy.
Wychodnie na stokach Karkonoszy.

Szklarska Poręba, ul. Jedności Narodowej.
Szklarska Poręba, ul. Jedności Narodowej.

Węzeł szlaków w Szklarskiej-Porębie.
Węzeł szlaków w Szklarskiej-Porębie.

Szklarska Poręba, ul. Sikorskiego.
Szklarska Poręba, ul. Sikorskiego.

Krucze Skały.
Krucze Skały.

Potok Kamienna przy Kruczych Skałach.
Potok Kamienna przy Kruczych Skałach.

Krucze Skały.
Krucze Skały.

Wodospad Kamieńczyka.
Wodospad Kamieńczyka.

Wodospad Kamieńczyka.
Wodospad Kamieńczyka.

Kamieńczyk przed wodospadem.
Kamieńczyk przed wodospadem.

Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej (1195 m n.p.m.).
Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej (1195 m n.p.m.).

Widok w kierunku Gór Izerskich z Hali Szrenickiej.
Widok w kierunku Gór Izerskich z Hali Szrenickiej.



Więcej informacji - kliknij na obrazek...
Łopiennik (1069) - Stryb (1011) - Hyrlata (1103)
24-26.11.2017
Bieszczady... ileż w nich odmienności w porównaniu do pozostałych polskich gór! Niezwykłe i magiczne o każdej porze roku. Majestatycznie wznoszą się ku błękicie nieba i obłokom. Najwyższe z nich tworzy grupa bezleśnych grzbietów pokrytych połoninami, bajecznymi łąkami, które w niższych partiach przechodzą wprost w naturalne lasy bukowo-jodłowe, z domieszką starych jaworów, czy świerków. Są też tajemnicze, lesiste masywy, rozdzielone głuszą dolin. Mówią, że przestają być dzikie, lecz tkwi w nich legenda. Urzekają pięknem i malowniczością krajobrazów o każdej porze roku. Nie tylko latem i jesienią, kiedy paleta kolorów pokrywająca lasy najbardziej wpływa na emocje, ale również wtedy, kiedy zmysły zatapiają się w cichości późnej jesieni, zimy, czy wiosną, kiedy wszystko znów zaczyna się na nowo. Czy znamy wszystkie oblicza Bieszczadów? Raczej nie, dlatego chcemy zagościć w nich o każdej porze roku, aby stać się godnym ich korony.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas