Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lachowice. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lachowice. Pokaż wszystkie posty
W rejon ten ludność napływała już w XIII wieku. Przyczyniło się do tego sąsiedztwo z dwoma ważnymi szlakami: z północnego zachodu od Śląska brzegiem Skawy i z północnego wschodu od Krakowa doliną Raby. Potem w XVI wieku osiedlali się tu Wołosi. Osada istniała tu zatem od wielu lat, ale oficjalnie założył ją dopiero w XVII wieku Piotr Komorowski - właściciel dóbr suskich. Początkowo pojawia się pod nazwą Lubnica, a także Kobylanka, ale w końcu utrwaliła się nazwą Lachowice.

W latach 1789-1792 na miejscu dotychczasowej kaplicy wzniesiono w Lachowicach drewniany kościółek. Dziś kościółek ten, powierzony opiece dwóm patronom św. Piotrowi i Pawłowi jest najważniejszym zabytkiem wsi. Reprezentującym typową dla tego obszaru Polski drewnianą architekturę sakralną, nawiązującą swoim stylem do późnego średniowiecza, ale posiadającą również elementy barokowe. Otoczony jest ślicznymi podcieniami, zwanymi sobotami pod którymi wierni z odległych wsi, którzy przybywali tu już w sobotę spędzali noc, by zdążyć na nabożeństwo niedzielne. Z zewnątrz ten drewniany kościółek przypomina wiele innych świątyń, ale jego stare, omszałe ściany kryją w środku prawdziwe piękno. Zanim wyruszymy na wędrówkę górską wejdźmy do jego wnętrza.

Kościół pw. św. św. Apostołów Piotra i Pawła
Kościół pw. św. św. Apostołów Piotra i Pawła.

Wnętrze świątyni
Wnętrze świątyni.

Ołtarz główny
Ołtarz główny.

Ołtarz główny z odsłoniętym obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

Ołtarz główny
Ołtarz główny.

Dwa północne ołtarze boczne
Dwa północne ołtarze boczne. Stojący przy ścianie tęczowej poświęcony jest Matce Boskiej.
W niszy pomiędzy kolumnami umieszczono w nim figurę Matki Boskiej z Lourdes. Ołtarz ten wieńczy korona.
Ołtarz stojący przy ścianie bocznej nawy poświęcony jest Św. Annie.
Pomiędzy kręconymi kolumnami czołowe miejsce zajmuje w nim obraz Św. Anna Samotrzecia.

Dwa południowe ołtarze boczne
Dwa południowe ołtarze boczne. Stojący przy ścianie tęczowej poświęcony Chrystusowi Ukrzyżowanemu.
Przy ścianie południowej widać też drugi ołtarz poświęcony Św. Sebastianowi.

Niepokalane Poczęcie na sklepieniu prezbiterium
Niepokalane Poczęcie na sklepieniu prezbiterium.

Drewniana ambona przy północnej ścianie prezbiterium
Drewniana ambona przy północnej ścianie prezbiterium.
Na ściankach jej korpusu oddzielonymi narożnymi kolumienkami
umieszczono malowidła przedstawiające: św. Jana Kantego,
św. Jana Nepomucena, św. Walerego i św. Wincentego.
Na zaplecku ambony wisi obraz Św. Grzegorz unoszący się nad Rzymem.
Na baldachimie widzimy Ducha Świętego w postaci gołębicy, a na zwieńczeniu
figurę św. Michała Archanioła wspartego na wolutach.

Kamienna, barokowa chrzcielnica wykonana ok. 1789 roku
Kamienna, barokowa chrzcielnica wykonana ok. 1789 roku.
Kształtem przypomina kielich. Jej czara ozdobiona jest puklowaniem.
Chrzcielnnicę nakryto drewnianą, sześcioboczną pokrywą,
ozdobioną uskrzydlonymi główkami aniołków.
Zwieńczenie podtrzymywane przez woluty przedstawia chrzest Chrystusa.

Zbliżenie na zwieńczenie chrzcielnicy.
W głębi widać odsłonięty obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

XIX-wieczny konfesjonał
XIX-wieczny konfesjonał.

Organy na chórze wykonane w 1836 roku przez Pawła Gracza z Pcimia
Organy na chórze wykonane w 1836 roku przez Pawła Gracza z Pcimia.

Wnętrze świątyni widziane z chóru.

Południowa strona kościoła.

Kościół od wschodu.
Z tej strony dachy podcieni, czyli sobót mają łukowate wygięcia.

Opracowano na podstawie broszury: Paweł Kutaś, „Lachowice - Kościół pw. św. św. Apostołów Piotra i Pawła”, Zakrzów 2010.

Więcej informacji - kliknij na obrazek...
Łopiennik (1069) - Stryb (1011) - Hyrlata (1103)
24-26.11.2017
Bieszczady... ileż w nich odmienności w porównaniu do pozostałych polskich gór! Niezwykłe i magiczne o każdej porze roku. Majestatycznie wznoszą się ku błękicie nieba i obłokom. Najwyższe z nich tworzy grupa bezleśnych grzbietów pokrytych połoninami, bajecznymi łąkami, które w niższych partiach przechodzą wprost w naturalne lasy bukowo-jodłowe, z domieszką starych jaworów, czy świerków. Są też tajemnicze, lesiste masywy, rozdzielone głuszą dolin. Mówią, że przestają być dzikie, lecz tkwi w nich legenda. Urzekają pięknem i malowniczością krajobrazów o każdej porze roku. Nie tylko latem i jesienią, kiedy paleta kolorów pokrywająca lasy najbardziej wpływa na emocje, ale również wtedy, kiedy zmysły zatapiają się w cichości późnej jesieni, zimy, czy wiosną, kiedy wszystko znów zaczyna się na nowo. Czy znamy wszystkie oblicza Bieszczadów? Raczej nie, dlatego chcemy zagościć w nich o każdej porze roku, aby stać się godnym ich korony.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas