Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Milczące ślady Łemków

Wioski istniejące tylko na mapie, miejsca niegdyś tętniące życiem, dziś opustoszałe, jakby wymarłe. Połacie łąk i pól, nieokiełznanych lasów, skrywających dramaty ludzkie z czasów wojny i przesiedleń. Wszechogarniający spokój nad gwarnymi jeszcze kilkadziesiąt lat temu dolinami. Po dawnych osadach znaleźć tu można jeszcze resztki podmurówek, ocalałe cerkwie, kapliczki i przydrożne krzyże. Pytacie gdzie? Wiedzcie, że wiele jest ich w Polsce, również tu gdzie właśnie jesteśmy, w okolicy Zdyni. Wszędzie tam, gdzie niegdyś kwitło życie Łemków, w Beskidzie Niskim, a także w części Beskidu Sądeckiego oraz na zachodnim skrawku Bieszczadów.

TRASA:
Konieczna (łemkow. Конечна) Radocyna OSW „Radocyna” Lipna - teren festiwalu „Łemkowska Watra” - Zdynia (łemkow. Ждиня)

OPIS:
Masowe osadnictwo długo omijało tutejsze ziemie. Pierwsi nieliczni osadnicy zaczęli pojawiać się tu w X wieku, ale dopiero cztery wieki później osadnictwo staje się bardziej masowe. Pojawiają się osadnicy polscy, żydowscy, węgierscy, a także nieliczni niemieccy. Jednak zagospodarowywanie tych terenów było wciąż bardzo powolne, bo mało urodzajne, kamieniste gleby karpackie nie zachęcały do osiedlania się. Od połowy XV wieku zaczęła tu napływać w poszukiwaniu nowych ziem ludność ruska, a wraz z Rusinami na terenie Beskidu Niskiego pojawiać się zaczęli wołoscy pasterze, wędrujący wzdłuż Karpat z Bałkan, z terenów dzisiejszej Rumunii. Zatrzymywali się na terenach, gdzie mogli korzystać z rozległych pastwisk górskich, przechodząc na osiadły tryb życia i gospodarkę rolną w sąsiedztwie polskiej i rusińskiej ludności. Asymilacja językowa i kulturowa Wołochów z tutejszą ludnością była nieunikniona, szczególnie z Rusinami, którzy podobnie jak Wołosi byli prawosławnego wyznania. To właśnie wspólna gospodarka i religia Rusinów i Wołochów mogła dać podwaliny dla wykształtowania się i rozwoju nowej grupy etnicznej, zwanej obecnie Łemkami. Czy tak faktycznie było - nie wiadomo, bowiem żadne badania nie były w stanie stuprocentowo tego potwierdzić. To tylko jedna z wielu teorii na temat genezy kultury Łemków, choć ta jest najpowszechniej przytaczaną. Sami Łemkowie twierdzą, że mieszkali na tych ziemiach od lat i pochodzą od słowiańskiego plemienia Białych Chorwatów.

Jednak bez względu na przytoczoną teorię nie można podważyć faktu, iż spośród wszystkich współistniejących tu grup ludnościowych, wyznawców greckiego i rzymskiego katolicyzmu, prawosławia i judaizmu, w rzeczywistości tylko jedna zadecydowała o odrębności tego regionu – wielowiekowo zajmująca tutejsze tereny, oryginalna etnicznie, specyficzna pod względem kultury i tradycji. To dzięki nim obszary te zwane są do dziś Łemkowszczyzną, choć samych Łemków jest tu już niewielu.

Okupacja niemiecka podczas II Wojny Światowej przyniosła całkowitą zagładę Żydów z terenu Beskidu Niskiego, a później przyszedł też czas wysiedleń Łemków. Pierwsze niewielkie przesiedlenia następowały na skutek umowy radziecko-niemieckiej. Skalę masową przybrały zaraz po zakończeniu wojny na skutek umowy pomiędzy PKWN a rządem radzieckim. Wtedy to na tereny dzisiejszej Ukrainy wyemigrowało stąd 70% łemkowskiej ludności. Tych co zdecydowali się tu pozostać czekało niebawem przymusowe przesiedlenie w ramach przeprowadzanej w 1947 roku akcji „Wisła”. Miejscem przesiedleń stały się ziemie odzyskane: okolice Legnicy, Zielonej Góry, Koszalina, Wrocławia. I tak Beskid Niski, tak jak kilka wieków temu zaświecił bezkresnymi pustkami. Po latach wrócili tu tylko nieliczni rdzenni mieszkańcy.

Jednak kultura łemków nie umarła. Wczoraj na „Łemkowskiej Watrze” mogliśmy się przekonać na własne oczy, że wciąż żyje, a ziemie Beskidu Niskiego chłoną z utęsknieniem dźwięki łemkowskiej muzyki i śpiewu. Na krótkiej trasie dzisiejszej wędrówki spróbujemy wypatrzeć to, co zostało zabrane tej ziemi. Nie wiemy czy nam się to uda, ale mamy nadzieję, że tak.

Na trasie stajemy nieco poniżej przełęczy Dujawa, w Koniecznej, tam gdzie biegnący żółty szlak turystyczny przecina wojewódzką drogę nr 977. Jest już godzina 10.15, ale czas płynie tu podobno wolniej. Kierujemy się żółtymi znakami na wschód, maszerując spokojnym krokiem polną drogą. Przez chwilkę towarzyszą nam niebieskie znaki, które niebawem skręcają na zarośniętą ścieżkę prowadząca na polsko-słowacki grzbiet graniczny. Oddalamy się od wojewódzkiej drogi nr 977.

Mijamy pasącego się konia, który na nasz widok przerywa ucztę i spogląda na nas z zadziwieniem, bo widok turystów na tych dzikich terenach, czy w ogóle widok kilkunastu osób naraz nie jest tu codziennością. W oddali widać stado pasących się krów. Wkrótce jednak dochodzimy do lasu. Spoglądamy ostatni raz za siebie na piękną panoramę doliny, za którą wznoszą się Beskidek i Jaworzyna Konieczniańska.




Idziemy dalej tą samą szeroką drogą, ale już przez las. Lekko wznosi się po grzbiecie Łysej Góry. Po dwudziestu paru minutach zaczynamy schodzić w dół do doliny Wisłoki. Nie mija dużo czasu, gdy z naszej drogi odsłaniają się szersze plenery. Pojawiają drzewa liściaste. Wtem przed nami pojawia się dolina, gdzie jeszcze 64 lata temu żyła Radocyna, posiadająca prawie 500 mieszkańców. Widać w niej tylko jeden budynek, w którym kiedyś mieściła się szkoła. Utrzymał się on dzięki dwóm rodzinom łemkowskim, które w latach 50-tych powróciły do Radocyny i zamieszkały w nim do roku 1973.

Dolina wsi Radocyna.


Schodzimy do doliny przez którą przechodzi droga. Nasz żółty skręca na nią w lewo. Jednak kierujemy się na prawo w górę, gdzie można znaleźć ślady po cerkwi, cmentarzu parafialnym, resztki zabudowań wiejskich, a także cmentarz wojenny nr 43. Chwile zadumy przychodzą same. Nie pozwalają z tego miejsca odejść ot tak sobie. Patrząc na stare fotografie i rysunki przedstawiające dawną Radocynę trudno uwierzyć, że to wszystko wymarło. Pozostała po niej opustoszała, choć w dalszym ciągu piękna, malownicza dolina, z zarastającymi pozostałościami po dawnej wsi i dziczejącymi ogrodami.

Cmentarz wojenny nr 43 w Radocynie.

Krzyż przy cmentarzach w Radocynie.

Wracamy do skrzyżowania dróg i na żółty szlak.

Drzwi do wsi Radocyna.

Wracamy do skrzyżowania dróg i na żółty szlak. Idziemy drogą, przy której stały kiedyś radocyńskie chyże. Po chwili po prawej stronie drogi, wśród gęstej wysokiej trawy dostrzegamy drzwi. Podchodzimy do nich, czytamy co na nich zostało napisane:
Wsłuchaj się. Śpiewnie tu, mimo że nikogo nie ma.
Pozornie. (?)
Przekrocz próg Domu, spełniony pieśnią będziesz.
Tak to drzwi, które oczyma wyobraźni prowadzą do dawnego świata. Uchylamy je i spoglądamy: droga, mijają się ludzie... pozdrawiają się... po chwili słychać pieśń, a w powietrzu daje się wyczuć woń dymu niesionego znad płonącego ogniska. Stajemy na progu, a dzięki temu dostrzegamy ciąg łemkowskich chyży po jednej i drugiej stronie drogi, która jeszcze przed chwilą wydawała się nam pusta. Ponad strzechami chyży błyszczą w słońcu kopuły cerkwi. Na wzgórzach zaorane pola i sady z dojrzałymi owocami. To obraz zwyczajnego życia ludności łemkowskiej.

Radocyna 1945 r. (Dmytro Solynko).

Radocyna - Cerkiew
(fotografia ilustrująca informację zamieszczoną
na drzwiach do Radocyny
).
Radocyna - Dom 1935 r. (fot. S.Leszczycki,
fotografia ilustrująca informację
zamieszczoną na drzwiach do Radocyny
).






Po chwili zamykamy tajemnicze drzwi i wracamy na szlak. Idziemy dalej w dół doliny, mijając kilka samotnych krzyży i kapliczkę. O godzinie 12.15 docieramy do rozwidlenia dróg. Bez względu którą drogę teraz wybierzemy, każda z nich doprowadzi nas do kolejnej nieistniejącej wsi. Idąc w dalszym ciągu na północ żółtym szlakiem dotrzemy do Nieznajowej, a skręcając na drogę w lewo czarne znaki ścieżki spacerowej doprowadzą nas do wsi Lipna. I dokąd mamy iść? Nie zaprzątajmy sobie teraz tym głowy. Siądźmy na chwilę, odpocznijmy przy bufecie znajdującego się tu Ośrodka Szkoleniowo-Wypoczynkowego „Radocyna”. Tak nam mija 40 minut.






Ośrodek Szkoleniowo-Wypoczynkowy „Radocyna”.

Zakładamy plecaki i wędrujemy dalej. Zmieniamy kierunek wędrówki i idziemy na zachód do wsi Lipna, do której prowadzi bita droga. Unikamy tym samym błotnistych ścieżek, bo pogodę mamy dziś dżdżystą.

O godzinie 13.25 docieramy do drewnianego znaku wskazującego na miejsce pamięci odległe od drogi o 300 metrów. Idziemy tam, przedzierając się przez chaszcze, podmokłą ścieżką. To kolejne dzieło Dušana Jurkoviča – cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej nr 45. Poniżej niego drugi cmentarz łemkowskiej wsi Lipna wysiedlonej stąd w roku 1945. Widok ten wprowadza nas w smutną zadumę. Szkoda, że miejsce to sprawia wrażenie zapomnianego.

Cmentarz wojenny nr 45 w Lipnej.

Cmentarz łemkowskiej wsi Lipna

Na ścieżce dojściowej do cmentarza w Lipnej.

Na drogę wracamy o godzinie 13.40. Niecałe 5 minut później stajemy przed drzwiami do wsi Lipna. Pisze na nich:
To co istotne ukryte gdzieś. Przekrocz próg Domu. Koło pieca szukaj.
Tam życiodajne źródło jest.
Cóż tym razem zobaczymy przez nie - otwieramy je...

Drzwi do Lipnej.

Kobieta z Lipnej - 1935 r.
(fot. S.Leszczycki, fotografia ilustrująca informację zamieszczoną na drzwiach do Lipnej).
Lipna - cerkiew p.w. Narodzenia NMP (1885 r.),
(fotografia ilustrująca informację zamieszczoną
na drzwiach do Lipnej
).

Czerwieniejące słońce chyli się za wzgórze. Przy drodze stoi kobieta ubrana w lnianą koszulę i kwiecisty gorset oraz zmarszczoną w pasie spódnicę. Jej upięta fryzura przykryta jest płytką czapeczką z wzorzystego perkalu. Spogląda na drugą stronę drogi, gdzie nad wsią góruje drewniana cerkiew. To stamtąd dobiega gwar bawiących się dzieci... Ech, żal ściska serce... chyba lepiej już przymknąć te drzwi. Chodźmy dalej.

Drzwi do Lipnej.

Ślady po Lipnej jeszcze nas nie opuszczają. Mijamy drzewa owocowe, znów przydrożne krzyże i odremontowana murowana kapliczka. To tu znajdował się kiedyś górny kraniec wsi Lipna.


Kapliczka stojąca w miejscu, gdzie kiedyś znajdował się górny kraniec wsi Lipna.

Czas powrócić do Zdyni. Maszerujemy dalej już bez oznaczeń szlaku, utwardzoną asfaltem i kamieniami drogą. Po godzinie przechodzimy obok miejsca „Watry Łemkowskiej”. Festiwal ten jeszcze trwa, ale to już jego ostatni dzień. Żegnamy się ze Zdynią i łemkowskim światem; ze stronami które milczeniem opowiadają swoją nie tak zamierzchłą historię. Czy tu powrócimy?... Zapewne tak.




Do zobaczenia!



Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Byliście wspaniali! To bardzo motywujące, bardziej niż ostateczne rozstrzygnięcie plebiscytu, a chodzi mi o coś, na co niewiele osób zwraca uwagę: o czas sprzed zaledwie kilku dni przed końcowymi, dynamicznymi przetasowaniami rankingu. To był czas, kiedy w głosowaniu decydował największy obiektywizm. Nikt wtedy masowo nie puszczał smsów i klików, w tym sam na siebie. Głosowali wówczas przede wszystkim ludzie – fani, kibice, znajomi i przyjaciele. Widać to było w komentarzach pod postami. Działo się wówczas to, co mnie miło zaskakiwało – tyle dni, przez zdecydowaną większość trwania głosowania, dzięki Waszym głosom znajdowałem się na czele nominowanych do Małopolskiej Osobowości Turystyki. To niesamowite. Proszę, abyście spojrzeli na to jeszcze bardziej pragmatycznie, gdyż w tym głosowaniu tak naprawdę nie chodziło tylko o moją osobę, ale przede wszystkim o to, co i w jaki sposób wspólnie robimy. Z pewnością każdy czuł, że oddając głos na mnie oddaje go jednocześnie na sprawę, którą reprezentujemy. To były głosy za swoistą formą turystyki, jaką wspólnie preferujemy, którą chcemy uprawiać odkrywając Małopolskę i wiele innych regionów Polski i świata. To jest nasz sposób spędzania wolnego czasu, w którym jest czas na poznawanie regionu i ich mieszkańców, a także na sielankowy odpoczynek i życzliwą bliskość z drugim człowiekiem. Daliście kolejny raz silny sygnał, żeby iść w tym kierunku dalej. I chyba dobrze, że ten etap konkursu dobiegł końca, bo trudno było podzielić czas na to i na tamto. Dziękuję (choć w tym przypadku samo słowo „dziękuję” nie wyraża w pełni mojej wdzięczności).

Z nimi w górach bezpieczniej

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska
 
Korona Europy · Crown of Europe
Grupa miłośników najwyższych szczytów Europy
Dołącz do grupy
 

Translator

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2020
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełeczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas