Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Roháče-Spálená, Dolina Salatyńska

Roháče-Spálená to ośrodek narciarski położony nieopodal słowackiego Zuberca, 30 kilometrów od przejścia granicznego w Chyżnem, nieco ponad Doliną Rohacką, w malowniczym sąsiedztwie słynnych Rohaczy, w Dolinie Salatyńskiej (Salatínska dolina). Członkowie mojej narciarskiej grupy wypadowej byli już tu wcześniej. Dla mnie jest to pierwsza narciarska wizyta w tych stronach. Jednak zakątek ten nie jest mi zupełnie obcy. Dzisiejszy wypad jest swego rodzaju sentymentalnym powrotem w te strony od czasu letnich wędrówek górskich.

MAPA TRAS:

Trasa
Stopień trudności
Długość
trasy
Różnica
poziomów
Spálená I.
1700 m
395 m
Spálená II.
1600 m
395 m
Zjazdovka 3
650 m
175 m
Zjazdovka 4
400 m
55 m
Zjazdovka 5

265 m
28 m


OPIS:
Zjawiliśmy się tu przed godziną 9.00. Parking znajdujący się tuż przy wyciągach narciarskich nie jest jeszcze zatłoczony. Wśród przyjezdnych słychać bardzo wiele osób mówiących po polsku. Znajduje się tu punkt gastronomiczny, ale zaglądniemy do niego w porze obiadowej, a może nie, bo do dyspozycji mamy jeszcze dwa inne bufety (przy dolnej stacji wyciągu krzesełkowego i przy trasie narciarskiej nr 2).

Ruszamy w kierunku wyciągów. Z oddali spoglądają na nas ośnieżone szczyty górskie
(od lewej: Zielony Wierch - 2042 m n.p.m., Trzy Kopy - 2136 m n.p.m., Hruba Kopa - 2166 m n.p.m.).

Od wschodu dochodzi do nas nartostrada dla początkujących. Po obu jej stronach, wzdłuż granicy lasy kursują już wyciągi orczykowe. Z lewej mamy krótki wyciąg o długości ok. 250 m dla uczących się jazdy na nartach, oznaczony na mapie literą D. Prowadzi on po prawie płaskim terenie. Wyciąg z prawej strony oznaczony literą C wyciąga narciarzy nieco wyżej. Nie widać stąd o ile wyżej, bo skręca za drzewa na prawo. Natomiast z oddali ponad lasem, spoglądają na nas ośnieżone szczyty górskie Tatr Zachodnich: Hruba Kopa, Trzy Kopy i Zielony Wierch. Gdzieś nisko za nimi znajduje się wschodzące słońce, które intensywnie promieniuje na sklepienie niebieskie.

Wschód słońca.

Po zakupieniu całodziennych karnetów, ruszamy w kierunku wyciągu orczykowego C. Stoimy w kolejce kilkanaście minut, bowiem o tej porze wyciąg ten obsługuje nie tylko narciarzy korzystających z niebieskiej trasy nr 4, ale również zmierzających do dolnej stacji wyciągu krzesełkowego. Orczyk C zabiera nas z wysokości 1030 m n.p.m. Pod koniec wyjazdu z lewej strony wyłaniają się szczyty Wołowca i Rohacza Ostrego. Na końcu orczyka rozpoczyna niebieska trasa nr 4, która jest jednocześnie odnogą dobiegającej tu czerwonej trasy nr 3 i schodzącej bardziej na wschód do dolnej stacji wyciągu krzesełkowego A. Włączamy się zatem w ruch na trasie nr 3, przyjmującą w tym miejscu kolor niebieski i zjeżdżamy wprost do rękawa wyciągu krzesełkowego. Nie ma tu dużych kolejek i szybko siadamy na krzesełko. Początkowo bardzo szybko nabieramy wysokości. Wyciąg przenosi nas najpierw ponad odcinkami czarnych tras, ale niestety zamkniętych z powodu zbyt cienkiej warstwy śniegu. Potem nachylenie wyciągu zdecydowanie maleje. Przed nami oczyma ukazuje się Dolina Salatyńska z górującym Salatynem (2047 m n.p.m.). Przemieszczamy się ponad dolną stacją kolejnego orczyka oznaczonego na mapce literą B. Od tego miejsca wiatr ma znacznie więcej swobody, a jest to dziś dość mroźny wiatr, wiejący prosto w twarz. Oglądam się przez lewe ramię, skąd mam piękny widok na Przełęcz Zabrat, wznoszący się za nią Rakoń, potem Wołowiec oraz wierzchołek Rohacza Ostrego, wokół którego krząta się chmura. Po chwili zza grani górskiej wyłania się też wierzchołek Rohacza Płaczliwego. Za prawym ramieniem coraz wyraźniej widoczna staje się grań Osobitej.

Czerwony odcinek trasy nr 3 (widok z górnej stacji wyciągu orczykowego C).

Tu rozpoczynają sięczarne odcinki tras nr 1 i 2 (dziś niestety nieczynne).

Od lewej: Rakoń, Wołowiec, Rohacz Ostry i Rohacz Płaczliwy (widoczny tylko wierzchołek).
Z przodu po prawej, pomiędzy wierzchołkami Rohaczy znajduje się Zadni Salatyn (1768 m n.p.m).


Przed nami Dolina Salatyńska oraz trasa nr 1 (z lewej) i trasa nr 2 (z prawej).
W głębi widoczne są Mały Salatyn (z lewej) i Salatyn (z prawej).

Od lewej: Zadnia Salatyńska Przełęcz - 1907 m n.p.m.,
Mały Salatyn (Maly Salatín) - 2046 m n.p.m., Pośrednia Salatyńska Przełęcz – 2012 m n.p.m.,
Salatyn (Salatín) - 2048 m n.p.m.

Osobita (Osobitá) - 1687 m n.p.m.

Wyciąg krzesełkowy przenosi nieco dalej i wyżej niż biegnący równolegle wyciąg orczykowy B, na wysokość 1454 m n.p.m. Odbywa się to jednak w dość powolnym tempie. Wyciąg krzesełkowy działa wolniej niż znajdujący się pod nim orczyk B.

Z poziomu górnej stacji wyciągu krzesełkowego mamy do wyboru dwa warianty zjazdu, po wschodniej lub zachodniej stronie wyciągu. Oba warianty mają taki sam stopień trudności. Początkowo sklasyfikowane są na czerwono, a potem łagodnieją i przyjmują niebieskie oznaczenia. Jednak jeszcze przed dolną stacją wyciągu orczykowego B przyjmują z powrotem kolor czerwony. Z tego miejsca można skorzystać z wyciągu orczykowego B, albo jechać dalej w dół na czerwoną trasę nr 3. Gdyby były czynne czarne trasy, to oczywiście stanowiłyby one dodatkowy wariant i standadowe przedłużenie trasy nr 2, jak i nr 1.

Pierwsze moje zjazdy na nowych trasach są bardzo badawcze. Na początek wybieram trasę nr 2. Początkowo, przez kilkadziesiąt metrów wiedzie ona stromo w dół - trasa ma tu kolor czerwony. Zaraz potem łagodnieje i zmienia kolor na niebieski, aż o stacji dolnej wyciągu orczykowego. Stok na tym odcinku nie ma gwałtownych nierówności, ale nie jest też jednostajnie nachylony. Jedzie się jednak lekko i zapewne każdy narciarz na tym niebieskim odcinku trasy będzie czerpał przyjemność z jazdy. Przeszkadza jedynie trochę porywisty wiatr wiejący w plecy, który powoduje dość szybkie nabieranie prędkości mimo łagodnego odcinka stoku. Utrudnia to nieco kontrolę nad prędkością, ale bez problemu można sobie z tym poradzić.

Mijam znajdującą się po lewej chatkę z bufetem. Mijam dolną stację wyciągu orczykowego B. Trasa skręca nieco w lewo i wchodzi na trasę nr 3, która robi się znacznie bardziej stroma. Nie bez przyczyny oznaczona jest tu kolorem czerwonym. Pominąwszy nieczynne czarne trasy jest to najtrudniejszy fragment na tutejszych stokach. Czerwony odcinek trasy nr 3 zatacza szerokim łukiem na prawo, wokół dużej kępy leśnej. Pewne obawy stwarza tutaj ukształtowanie zbocza. Występują na nim dwa bardziej strome uskoki, ale nie ich stromość powoduje, że zwalniam przed nimi, tylko fakt, że nie widzę tego, co czeka mnie za nimi. Za uskokiem łatwo można najechać na innego narciarza lub snowboardzistę, który na tej stromiźnie nagle zwalnia dostosowując swoją prędkość do umiejętności. Można też tu spotkać niepoprawnych, którzy stoją lub siedzą wprost na stoku dla odpoczynku, korzystając z naturalnej zasłony drzew i zbocza nartostrady przed wiejącym wiatrem. Na wysokości górnej stacji wyciągu orczykowego C, trasa zatacza ostrzejszy skręt w prawo i przede mną jest już dolna stacja wyciągu krzesełkowego, od której dzieli mnie krótki odcinek sklasyfikowany niebieskim poziomem trudności.

Początkowy spad na czerwoną trasę nr 3...

...i widok w dół na czerwoną trasę nr 3.

Zjazd trasą nr 1 bardzo przypomina trasę nr 2, szczególnie pod kątem podziału odcinków wg stopni trudności. Poza nieczynnymi czarnymi trasami przedłuża ją też trasa nr 3. Zjazd trasą nr 1 można też zakończyć wcześniej przy dolnej stacji wyciągu orczykowego B, jednak w tym przypadku trzeba przeciąć trasę tego wyciągu.

W godzinach południowych warunki robią się niestety dużo trudniejsze (jak to w górach). Wzmaga się jeszcze bardziej wiatr i wzrasta zachmurzenie. Jego prąd niesie znad grani Salatynów dokuczliwy chłód. Jest tak silny, że pod jego naporem krzesełka wyciągu odchylają się mocno do tyłu i kołyszą na boki. Na górnej stacji wyciągu trzeba dobrze odepchnąć się rękoma od krzesełka, aby pokonać parcie wiatru, zeskoczyć i odjechać od zawracającego krzesełka. Z tego samego względu trudno tutaj ustać w miejscu, gdyż siła wiatru spycha samoczynnie narciarzy na stok. Ponadto wiatr unosi kilkadziesiąt centymetrów nad nartostradą pył śnieżny niosąc go w dół. Przez to nie widzę swoich nart, nie mówiąc już o powierzchni trasy. Jeżdzi się teraz nieco po omacku. W trakcie zjazdu trzeba być dobrze skoncentrowanym i błyskawicznie reagować na zmianę struktury niewidocznej powierzchni nartostrady. Ponadto w wielu miejscach przyjemny miękki puch został już zupełnie przewiany, pozostawiając na trasie twardą, zmrożoną nawierzchnię, a miejscami nawet całkowicie oblodzoną. Wymaga to oczywiście częstej zmiany techniki zjazdu. Ale mimo takich utrudnień jazda jest ekscytująca, gdyż przynosi nowe doświadczenia i szlif umiejętności, przekładające się na przyjemność z jazdy w każdych warunkach.

Trasa nr 2 sprzed bufetu. W oddali widoczny jest jej początkowy czerwony odcinek,
przechodzący za wypłaszczeniem w niebieski.

Trasa nr 2 sprzed bufetu - widok w dół na niebieski odcinek.

Przygodę narciarską kończymy wraz z początkami nadchodzącej szarówki, gdyż trasy ośrodka Roháče-Spálená nie są sztucznie oświetlane.

Przyznać trzeba, że Roháče-Spálená to bardzo urokliwy ośrodek narciarski. Jest mały, ale charakteryzuje go niezła przepustowość. Stoki są tu nieźle przygotowywane, a jazda obywa się w niemal alpejskim plenerze. Doskwierać może wyłącznie pogoda. Zainteresowanie moje wzbudzają tu też przygotowane trasy biegowe, na których kiedyś mam nadzieję wzbogacić narciarskie umiejetności.
Udostępnij:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Translator

Liczba wyświetleń

Stali bywalcy

Odbiorcy

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Mapę miej zawsze ze sobą

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Plan wyjazdu:
    [ZAPISY]

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI
termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełeczy Wyszkowskiej
    [ZAPISY]

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[wkrótce relacja]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[ZAPISY]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
. .
[w przygotowaniu]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
. .
[w przygotowaniu]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
. .
[w przygotowaniu]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
. .
[w przygotowaniu]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski


TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
. .
[w przygotowaniu]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
. .
[w przygotowaniu]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
. .
[w przygotowaniu]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
. .
[w przygotowaniu]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
. .
[w przygotowaniu]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
. .
[w przygotowaniu]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
-
. .
[w opracowaniu]
Stary Sącz – Magura Wątkowska

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Łemkowyna

- etap 1 -

18-20 wrzesień 2015
Beskid Niski
WSCHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 2 -

16-18 październik 2015
Beskid Sądecki, Pieniny
ZACHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 3 -

29-31 styczeń 2016
Beskid Niski
ŚRODKOWA ŁEMKOWSZCZYZNA



- etap 4 -

22-24 kwiecień 2016
Beskid Niski, Bieszczady
WSCHODNIE KRAŃCE
ŁEMKOWSZCZYZNY


- etap 5 -

21-23 lipiec 2017
Beskid Niski
ZACHODNIA ŁEMKOWSZCZYZNA
WATRA ŁEMKOWSKA w ZDYNI



Geocache

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Z pamiętnej wędrówki...

Po drugiej stronie Tatr, czyli na grani Niżnych Tatr

Na drogę zabieramy tylko trochę jedzenia i wody,
dobre buty, ciepły łach, szczyptę odwagi i chęci pokłady.
Na tą wędrówkę krainą nam nieznaną,
przez dziką przyrodę nieujarzmioną,
matka natura niech da nam warunki wymarzone,
a niedźwiedzie, wilki niech będą spokojne i najedzone.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

Podążać będziemy w stronę zachodzącego słońca,
by przed zmierzchem w jego czerwieni utulić lica.
Zaś zbudzić się pełni sił porannym brzaskiem,
a potem pchani porannym, ciepłym promykiem
ruszyć dalej przed siebie, tak jak wczoraj znów na zachód;
ufni naturze, że nie rzuci nam pod nogi żadnych przeszkód.
      Dzień za dniem niech trwa wędrówka ta!

DZIEŃ 0: 1.07.2014
Na start...
DZIEŃ 1: 2.07.2014
Telgárt
   - Útulňa Andrejcová
DZIEŃ 2: 3.07.2014
Útulňa Andrejcová
   - Čertovica
DZIEŃ 3: 4.07.2014
Čertovica
   - Chata Štefánika
DZIEŃ 4: 5.07.2014
Chata Štefánika
   - Útulňa Ďurková
DZIEŃ 5: 6.07.2014
Útulňa Ďurková
   - Donovaly

Napisz do nas