Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zamek Strečno. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zamek Strečno. Pokaż wszystkie posty
Zamek Strečno (słow. Hrad Strečno) jest końcowym punktem dzisiejszej wędrówki. Wspinamy się do niego z parkingu przy drodze E50. Najpierw po stopniach, które doprowadzają nas do podgrodzia, w którym zrekonstruowano drewnianą zabudowę średniowiecznej wsi Paseka. Obchodzimy zabudowania wioski, a po jej opuszczeniu wspinamy się wyżej tym razem drogą wyłożoną kamieniem. O godzinie 16.25 docieramy pod zamkową bramę.

Wejście do średniowiecznej wsi Paseka.
Wejście do średniowiecznej wsi Paseka.

Pod zamkową bramą.

Pierwotnie był tu niewielki gródek, pobierający myto od podróżujących kupców przez bród rzeki Wag. Powstał na początku XIV wieku. Rozrósł się później, a obecny kształt nadała mu przebudowa na przełomie XV i XVI wieku, kiedy dobudowano kaplicę, pałace, podgrodzie i wieżę północną. W połowie XVII wieku powstały bastiony artyleryjskie i fortyfikacje ziemne czyniące z zamku twierdzę nie do zdobycia. Najnowocześniejszy bastion na Poważu (słow. Považie) tkwił 133 metry ponad poziomem Wagu na wapienno-dolomitowej skale do śmieci jego ostatniego właściciela Františka Wesselényiego. Okazało się bowiem, że był on zdrajcą cesarza, dlatego ówczesny cesarz Leopold I kazał go zniszczyć.

Dziedziniec średniego zamku.
Dziedziniec dolnego zamku.

Do zamku wchodzimy przez dwa mosty zwodzone nad dawną fosą. Przy bramach wejściowych do zamku mamy kasy, w których zakupujemy bilety wstępu do zamku. Potem przekraczamy kolejną tzw. wielką bramę, umieszczoną w masywnej wieży. Wchodzimy na dziedziniec średniego zamku. Mamy stąd wejścia do kilku zamkowych pomieszczeń: południowego pałacu, gdzie oglądamy ekspozycję poświęconą dziejom zamku. Wśród prezentowanych eksponatów są przedmioty odnalezione podczas prac rekonstrukcyjnych zamku: fragmenty ozdobnych portali i kafle, szczątki płyt nagrobnych pochodzące prawdopodobnie z nagrobków dwóch małżonek Františka Wesselényiego: świętej Zofii Bosnyák i Marii Séchy, zwanej w swej epoce Wenus z Murány.

Makieta zamku Strečno.
Makieta zamku Strečno.




Zwiedzamy zamkową kaplicę z zachowanym żebrowym sklepieniem. Potem przenosimy się do górnego zamku, w którym znajdują się pozostałości po dwóch innych pałacach: północnym i wschodnim. Obok nich stoi masywny, kwadratowy donżon.

Na górnym zamku.
Na górnym zamku.

Widok na Wag i Kotlinę Żylińską.
Widok na Wag i Kotlinę Żylińską.

Kotlina Żylińska.
Kotlina Żylińska.



W jednej z zamkowych wież znajdowała się niegdyś głodomornia, czyli miejsce, gdzie przetrzymywano więźniów skazanych na śmierć głodową. Była to wąska, głęboka na kilkanaście metrów kamienna klatka, zakończona ażurową drucianą kopułką. Na terenie zamku znajduje się także studnia, głęboka na 88 metrów.

Zamek Strečno związany jest z losami Zofii Bosnyák (Zofii Bośniaczki), znanej przede wszystkim z miłości do męża, Boga i biednych. Kilkanaście lat po jej śmierci w krypcie zamkowej odnaleziono jej nienaruszone ciało, tak jakby była świeżo pochowana. Ocalało niezmienione mimo dokonanych zniszczeń zamku. Za swojego życia Zofia Bośniaczka zasłynęła swoimi nadprzyrodzonymi możliwościami, które jak mówią legendy pozwalały jej przejść przez Wag nie mocząc stóp. Odnalezione ciało Zofii przewieziono do kościoła w pobliskiej miejscowości Teplička nad Váhom, gdzie przechowywano zmumifikowane. W kwietniu 2009 roku szczątki Zofii padły ofiarą wandalizmu - zostały podpalone przez chorego psychicznie mężczyznę. Kopię zmumifikowanych zwłok umieszczono w kaplicy na zamku.

Kopia zmumifikowanych zwłok Zofii Bośniaczki w krypcie kaplicy zamkowej.
Kopia zmumifikowanych zwłok Zofii Bośniaczki w krypcie kaplicy zamkowej.

Domy wsi Nezbudská Lúčka.
Domy wsi Nezbudská Lúčka.

Zamek jest też nieodłączną częścią krajobrazu górskiego Małej Fatry. Jego najwyższa wieża zapewnia imponującą panoramę okolicy. Wchodzimy na nią po 70 krętych schodach. Przepiękne widoki rozciągają się zarówno na przełęcz i meander rzeczny (słow.Domašínsky meander), jak też znaczną część Kotliny Żylińskiej (słow. Žilinská kotlina). W roku 1996 ruiny zamku i okoliczne pejzaże były tłem filmowej baśni „Ostatni smok” (ang. „Dragonheart"). W 1970 roku Zamek Strečno uznany został za Narodowy Zabytek Kultury.



Panorama z wieży zamkowej.

Pomnik na Wzgórzu Dzwonnica (słow. Zvonica), wystawiony w 1956 roku
dla upamiętnienia francuskich uczestników Słowackiego Powstania Narodowego,
którzy pod dowództwem Georgesa de Lannuriena walczyli w okolicach Streczna.

Wag (słow. Váh, węg. Vág, niem. Waag).
Wag (słow. Váh, węg. Vág, niem. Waag).

Dziedziniec zamku dolnego.

Żegnamy słowacką przewodniczkę.
Żegnamy słowacką przewodniczkę i dziękujemy za ciekawe opowieści.

Opuszczamy twierdzę.
Opuszczamy twierdzę.



O godzinie 18.10 kończymy zwiedzanie zamku i schodzimy na parking. Opuszczamy twierdzę, która choć jest ruiną, to wciąż dumnie tkwi na skale ponad Wagiem i wciąż zachwyca wędrowców nieprzeciętną malowniczością. Odjeżdżamy autokarem na drugi brzeg Wagu do Krywańskiej części Małej Fatry, na obiadokolację, a potem nocny spoczynek do Chaty w Dolinie Vrátna.

Zamek Strečno [foto z 26.05.2012 r.].

Zamek Strečno [foto z 26.05.2012 r.].

Zamek Strečno [foto z 26.05.2012 r.].
Zamek Strečno [foto z 26.05.2012 r.].


Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas