Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Srebrna Kopa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Srebrna Kopa. Pokaż wszystkie posty

za nami
pozostało
427,2 km
14,8 km
W Głuchołazach przenocowaliśmy w ośrodku wypoczynkowym „Czerwony Kozioł”, zapewniającym kompleksową obsługę gości włącznie z wyśmienitym wyżywieniem i to po bardzo konkurencyjnych cenach. Nie będziemy podawać konkretnych kwot, ale zdradzimy, że był to do tej pory najtańszy obiekt noclegowy, wraz obiadokolacją i śniadaniem podczas naszej sudeckiej wędrówki. Jest prowadzony przez najprawdziwszych podróżników. Już na wejściu podczas rejestracji nie było końca dla wspólnej pogawędki z panem Markiem (właścicielem obiektu). Obiekt godny polecenia, a pokój który dostaliśmy przewyższa standardy turystyczne. Jeśli ktoś przemierza GSS i akurat nocleg wypadnie w Głuchołazach, to tylko w „Czerwonym Koźle”, polecamy również ten nocleg innym przybyłym do Głuchołaz.

Tak więc na trasę wyruszyliśmy dopiero o 9.30, no ale ile raz można wstawać skoro świt. Pokonaliśmy sprawnie Górę Parkową, potem trochę dłużącego się asfaltu, polsko-czeskie przejście graniczne i niedługo potem weszliśmy do Jarnołtówka położonego w wyjątkowym malowniczym otoczeniu gór. Stamtąd podchodziliśmy najwyższy szczyt Gór Opawskich - Kopę Biskupią, którą wieńczy czeska wieża widokowa. Obecnie Czesi budują obok niej również schronisko. Podchodziliśmy jednak tego dnia dość swobodnie, bez pośpiechu do wędrówki. Zanim zdobyliśmy Kopę Biskupią zasiedliśmy na dłuższy postój w Schronisku „Pod Biskupią Kopą”. Zjedliśmy posiłek, wypiliśmy kawę i spotkaliśmy sympatycznych wędrowców z Kędzieżyna-Koźla.

Kopa Biskupia zaskoczyła nas widokami, mimo dość pochmurnej aury. Dziękujemy za wspaniałe fotki młodym turystom z... nie wiemy skąd, ale na pewno z tej samej turystycznej rodziny.

Na koniec dnia pozostało zejście do Pokrzywnej, w której mieliśmy trochę problemów ze znalezieniem noclegu. W końcu jednak udało się w agroturystyce pod numerem 122. Jego gospodarz rzekł: „dla ludzi schodzących z gór u nas znajdzie się pokój” i tak też się stało. Dostaliśmy komfortowy pokój z łożem małżeńskim, a wcześniej wyśmienitą kolację. Bynajmniej nie oznacza to, że zapłaciliśmy za to mnóstwo kasy, a jedynie niewiele więcej od przeciętnej ceny za dwuosobowy pokój w schronisku. Trafiła się nam odrobina luksusu godna ostatniej nocy sudeckiej wędrówki, gdyż na to się zanosi, że jutro dobiegnie ona końca.

POGODA:
noc
rano
dzień
wieczór
zachmurzenie duże, deszcz
zachmurzenie umiarkowane
zachmurzenie umiarkowane
zachmurzenie duże

TRASA:
Głuchołazy (287 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przednia Kopa (467 m n.p.m.) [czerwony szlak] Średnia Kopa (543 m n.p.m.) [czerwony szlak] Podlesie (442 m n.p.m.) [czerwony szlak] Jarnołtówek (358 m n.p.m.) [czerwony szlak] Schronisko PTTK „Pod Biskupią Kopą” (850 m n.p.m.) [czerwony szlak] Biskupia Kopa (889 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przełęcz pod Kopą [czerwony szlak] Srebrna Kopa (785 m n.p.m.) [czerwony szlak] Przełęcz Srebrna [czerwony szlak] Zamkowa Góra (571 m n.p.m.) [czerwony szlak] Szyndzielowa Kopa (533 m n.p.m.) [czerwony szlak] Pokrzywna (350 m n.p.m.)

OPIS:
Z Placu z Amorkiem w Głuchołazach wspinamy się na pierwsze wzniesienie Gór Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina, niem. Zuckmanteler Bergland, Oppagebirge) - Przednią Kopę, wchodzącą w skład masywu Góry Parkowej. Prawie cały obszar tego masywu porośnięty jest lasem świerkowym. Jedyne pozostałości dawnego lasu bukowego znajdują się na północnych stokach, które właśnie pokonujemy. Chronione są one rezerwatem przyrody „Las Bukowy”. Początkowo czerwony szlak biegnie wspólnie z niebieskim szlakiem, przy którym znajdują się kamienne kapliczki drogi krzyżowej. Wkrótce jednak odchodzimy w prawo od niebieskiego, który wiedzie dalej trawersem po wschodnich stokach Góry Parkowej.

Na szczycie Przedniej Kopy (467 m n.p.m.) znajduje się popadające w ruinę opuszczone schronisko z wieżą widokową z 1898 roku. Nieco na zachód od szczytu Przedniej Kopy nad Wiszącymi Skałami znajduje się zabytkowa kaplicą św. Anny z 1908 roku. Można do niej dojść za żółtymi znakami. Czerwony szlak biegnie grzbietem masywu przechodząc przez Średnią Kopę (543 m n.p.m.), po czym schodzi w dół omijając od zachodu wierzchołek Tylnej Kopy (527 m n.p.m.).

Docieramy do drogi wsi Podlesie (niem. Schönwalde) na której skręcamy w prawo. Jest to najwyżej położona wieś w Górach Opawskich. Dawniej w pobliżu wioski działała sztolnia złota, wzmiankowana już w 1420 roku. We wsi znajduje się nieduży barokowy dwór z XVIII wieku. Przed neogotyckim kościołem mijamy drogę odchodzącą na prawo do Gęstwina - osady będącej integralną częścią Podlesia. Wychodząc ze wsi przy drodze do Głuchołaz widzimy głaz kwarcytowy o wysokości 90 cm z wyrytym krzyżykiem, datą 1586 i literami A.E.P.S. Zdaniem miejscowych historyków jest on jednym z najstarszych datowanych znaków granicznych w Środkowej Europie.

Szlak dociera do drogi wojewódzkiej nr 411, przecina ją i na chwilkę skręca w prawo idąc ku granicy polsko-czeskiej. Zaraz potem znów wiedzie nas na wschód przez wieś Konradów (niem. Dürr Kunzendorf), a następnie jej przysiółek Skowronków (czes. Skřivánkov, niem. Lehrenfeld) położony obok znajdującego się na północy wzniesienia Czapka (441 m n.p.m.). W przysiółku mijamy kilka starych domów, aleję potężnych lip i kapliczkę z XIX wieku.

Przed nami rozciągają się piękne widoki na Jarnołtówek oraz wzniesienia Krzyżówki, Bukowej Góry i Biskupiej Kopy. Szlak zakręca dalej na południowy-wschód i polną drogą wprowadza do Jarnołtówka (niem. Arnoldsdorf, czes. Arnoltovice), rozlokowanego w dolinie Złotego Potoku, o którym najstarsze udokumentowane wzmianki pochodzą z 1268 roku. Jarnołtówek słynie z dawnych procesów czarownic. Wioska ta często była nawiedzana przez powodzie. W 1909 roku zbudowano zaporę przeciwpowodziową na Złotym Potoku, którą ufundowała cesarzowa Prus Wiktoria Augusta. Stało się to 6 lat po najstraszliwszej powodzi jaka tu wystąpiła na skutek długotrwałych deszczy. Zbliżając się do skrzyżowania z główną drogą wsi mijamy kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła. Pierwszy kościół we wsi był wzmiankowany w XIV wieku, jednak w wyniku zniszczeń przez powódź 1903 roku musiano go rozebrać. Obecny neogotycki kościół wzniesiono w 1907 roku w pobliżu miejsca gdzie stał dawny kościół. Jego fundatorką, podobnie jak i zapory na Złotym Potoku, była cesarzowa Wiktoria Augusta.

W centrum wsi czerwony szlak skręca na południe i przechodzi mostem nad Złotym Potokiem, wiedzie jeszcze chwilę przez zabudowania wsi. Niebawem schodzimy z drogi na prawo, a zaraz potem skręcamy w lewo w kierunku lasu. W lesie rozpoczynamy coraz bardziej strome podejście na Biskupią Kopę. Biskupia Kopa (czes. Biskupská kupa, niem. Bischofskoppe, 889 m n.p.m.) jest najwyższym szczytem polskiej części Gór Opawskich. Obecnie przebiega przez niego granica polsko-czeska. Pod koniec XIX wieku na Biskupiej Kopie wybudowano czynną do dziś kamienną wieżę widokową o wysokości 18 m. Z jej górnej platformy mamy szeroki widok na Jesioniki, Masyw Śnieżnika i Góry Złote (czes. Rychlebské hory). Przy dobrej pogodzie widoczne zarysy są Gór Stołowych i Sowich, a także Karkonoszy. Tuż przed szczytem Biskupiej Kopy w pobliżu naszego szlaku znajduje się Schronisko PTTK „Pod Biskupią Kopą”.

Z Biskupiej Kopy schodzimy dość stromo. Za niedługo skręcamy na lewo i mijamy miejsce, gdzie przed II wojną światową stało schronisko „Rudolfsheim”. Oprócz ruin schroniska stoi tu maszt przekaźnika, telewizyjnego oraz stary znak graniczny rozdzielający posiadłości dawnych biskupów wrocławskiego i ołomunieckiego, a także postawiony w 2005 roku Krzyż Pojednania.

Po przejściu przez Przełęcz pod Kopą (707 m n.p.m.) powoli wspinamy się na Srebrną Kopę (czes. Velká Stříbna, 785 m n.p.m.), drugą co do wysokości górę polskiej części Gór Opawskich. Nazwa tej góry związana jest z poszukiwaniami srebra na jej stokach.

Srebrną Kopę opuszczamy idąc świerkowym borem. Przed Przełęczą Srebrną szlak skręca w prawo. Po chwili rozstajemy się z polsko-czeską linią graniczną i szybko podchodzimy Zamkową Górę (571 m n.p.m.). Osiągamy jej północny wierzchołek z wychodnią skalną. Ruiny zamkowe uwidaczniają tu zarys dawnego założenia obronnego, choć po samym zamku niewiele już pozostało. Z Zamkowej Góry łatwo przemieszczamy się przez niewielką przełęcz na Szyndzielową Kopę (533 m n.p.m.), z której rychło schodzimy do wsi Pokrzywna. Pokrzywna (niem. Wildgrund) leży nad znanym nam Złotym Potokiem. Powstała przed 1551 rokiem, jako osada leśna, której mieszkańcy mieli pilnować tutejszych lasów. Obecnie jest to wieś letniskowa.

Rzeka Biała Głuchołaska.
Rzeka Biała Głuchołaska.

Grota Bielska u podnóża Góry Parkowej.
Grota Bielska u podnóża Góry Parkowej.

Grota Bielska u podnóża Góry Parkowej.
Grota Bielska u podnóża Góry Parkowej.

Stacja Drogi Krzyżowej na stokach Góry Parkowej.
Stacja Drogi Krzyżowej na stokach Góry Parkowej.

Szlak na Przednią Kopę.
Szlak na Przednią Kopę.

Szlak na Przednią Kopę.
Szlak na Przednią Kopę.

Stoki Góry Parkowej.
Stoki Góry Parkowej.

Ruina opuszczonego schroniska z wieżą widokową z 1898 roku na Górze Parkowej.
Ruina opuszczonego schroniska z wieżą widokową z 1898 roku na Górze Parkowej.

Widoki z Przedniej Kopy.
Widoki z Przedniej Kopy.

Świerkowy las na zejściu z Przedniej Kopy.
Świerkowy las na zejściu z Przedniej Kopy.

Polana na zejściu z Góry Parkowej.
Polana na zejściu z Góry Parkowej.

Sromotnik bezwstydny (Phallus impudicus L.).
Sromotnik bezwstydny (Phallus impudicus L.).

Widoki na zejściu z Góry Parkowej.
Widoki na zejściu z Góry Parkowej.

Pierwszy dom przy szlaku w Podlesiu.
Pierwszy dom przy szlaku w Podlesiu.

Zlatohorská vrchovina z szosy w Podlesiu.
Zlatohorská vrchovina z szosy w Podlesiu.

Kapliczka przy kościele św. Jerzego w Podlesiu.
Kapliczka przy kościele św. Jerzego w Podlesiu.

Kościół św. Jerzego w Podlesiu.
Kościół św. Jerzego w Podlesiu.

Opuszczamy Podlesie.
Opuszczamy Podlesie.

Zlatohorská vrchovina.
Zlatohorská vrchovina.

Głaz kwarcytowy z wyrytym krzyżykiem, datą 1586 i literami A.E.P.S.
Głaz kwarcytowy z wyrytym krzyżykiem, datą 1586 i literami A.E.P.S.

Głaz kwarcytowy z wyrytym krzyżykiem, datą 1586 i literami A.E.P.S.
Głaz kwarcytowy z wyrytym krzyżykiem, datą 1586 i literami A.E.P.S.

Szosa do Jarnołtówka.
Szosa do Jarnołtówka.

Szosa do Jarnołtówka.
Szosa do Jarnołtówka.

Masyw Biskupiej Kopy.

Wieża widokowa na Biskupiej Kopie.
Wieża widokowa na Biskupiej Kopie.

Pierwsze domostwa Jarnołtówka.
Pierwsze domostwa Jarnołtówka.

Szlak przed Jarnołtówkiem.
Szlak przed Jarnołtówkiem.

Zapora przeciwpowodziowa na Złotym Potoku w Jarnołtówku.
Zapora przeciwpowodziowa na Złotym Potoku w Jarnołtówku.

Pośród pół Jarnołtówka.
Pośród pół Jarnołtówka.

Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła w Jarnołtówku.
Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła w Jarnołtówku.

Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła w Jarnołtówku.
Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła w Jarnołtówku.

Obelisk poświęcony cesarzowej Prus Wiktorii Auguście.
Obelisk poświęcony cesarzowej Prus Wiktorii Auguście.

Jarnołtówek.
Jarnołtówek.

Figura św. Nepomucena w Jarnołtówku.
Figura św. Nepomucena w Jarnołtówku.

Złoty Potok.
Złoty Potok.

Lipa drobnolistna (Tilia cordata) - pomnik przyrody w Jarnołtówku.
Lipa drobnolistna (Tilia cordata) - pomnik przyrody w Jarnołtówku.

Jarnołtówek.
Jarnołtówek.

Grzebień (768 m n.p.m.).
Grzebień (768 m n.p.m.).

Przedgórze Paczkowskie z Grzebienia. Zabudowania w centrum to Głuchołazy.
Przedgórze Paczkowskie z Grzebienia. Zabudowania w centrum to Głuchołazy.

Grzebień (768 m n.p.m.).
Grzebień (768 m n.p.m.).

Schronisko PTTK „Pod Biskupią Kopą” (850 m n.p.m.).
Schronisko PTTK „Pod Biskupią Kopą” (850 m n.p.m.).

Pęta Liczyrzepy przy Schronisku „Pod Kopą Biskupią”.
Pęta Liczyrzepy przy Schronisku „Pod Kopą Biskupią”.

Tron Liczyrzepy przy Schronisku „Pod Kopą Biskupią”.



Biskupia Kopa (889 m n.p.m.)
Biskupia Kopa (889 m n.p.m.).

Płaskowyż Głubczycki.
Płaskowyż Głubczycki.

Góra Parkowa.
Góra Parkowa.

Miasto Zlaté Hory (niem. Zuckmantel, pol. Złote Góry).
Miasto Zlaté Hory (niem. Zuckmantel, pol. Złote Góry).

Na szczycie wieży widokowej na Biskupiej Kopie.
Na szczycie wieży widokowej na Biskupiej Kopie.

Widok na zachód - Sudety.
Widok na zachód - Sudety.

Prudnik.
Prudnik.

Prudnik.
Prudnik.

Krzyż upamiętniający budowniczego schroniska „Rudolfsheim” pod szczytem Biskupiej Kopy.

Krzyż Pojednania.
Krzyż Pojednania.

Stromy odcinek zejścia z Biskupiej Kopy.
Stromy odcinek zejścia z Biskupiej Kopy.

Szlak na szczyt Srebrnej Kopy.
Szlak na szczyt Srebrnej Kopy.

Srebrna Kopa (czes. Velká Stříbna, 785 m n.p.m.).
Srebrna Kopa (czes. Velká Stříbna, 785 m n.p.m.).

Srebrna Kopa (czes. Velká Stříbna, 785 m n.p.m.).
Srebrna Kopa (czes. Velká Stříbna, 785 m n.p.m.).

Zejście ze Srebrnej Kopy.
Zejście ze Srebrnej Kopy.

Zejście ze Srebrnej Kopy na Przełęcz pod Zamkową Górą.
Zejście ze Srebrnej Kopy na Przełęcz pod Zamkową Górą.

Przełęcz pod Zamkową Górą.
Przełęcz pod Zamkową Górą (508 m n.p.m.).

Zamkowa Góra (571 m n.p.m.).
Zamkowa Góra (571 m n.p.m.).

Zamkowa Góra (571 m n.p.m.).
Zamkowa Góra (571 m n.p.m.).

Zamkowa Góra.
Zamkowa Góra.

Wychodnia na Zamkowej Górze.
Wychodnia na Zamkowej Górze.

Na powitanie we wsi Pokrzywna.
Na powitanie we wsi Pokrzywna.

Więcej informacji - kliknij na obrazek...
Łopiennik (1069) - Stryb (1011) - Hyrlata (1103)
24-26.11.2017
Bieszczady... ileż w nich odmienności w porównaniu do pozostałych polskich gór! Niezwykłe i magiczne o każdej porze roku. Majestatycznie wznoszą się ku błękicie nieba i obłokom. Najwyższe z nich tworzy grupa bezleśnych grzbietów pokrytych połoninami, bajecznymi łąkami, które w niższych partiach przechodzą wprost w naturalne lasy bukowo-jodłowe, z domieszką starych jaworów, czy świerków. Są też tajemnicze, lesiste masywy, rozdzielone głuszą dolin. Mówią, że przestają być dzikie, lecz tkwi w nich legenda. Urzekają pięknem i malowniczością krajobrazów o każdej porze roku. Nie tylko latem i jesienią, kiedy paleta kolorów pokrywająca lasy najbardziej wpływa na emocje, ale również wtedy, kiedy zmysły zatapiają się w cichości późnej jesieni, zimy, czy wiosną, kiedy wszystko znów zaczyna się na nowo. Czy znamy wszystkie oblicza Bieszczadów? Raczej nie, dlatego chcemy zagościć w nich o każdej porze roku, aby stać się godnym ich korony.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas