Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bansko. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bansko. Pokaż wszystkie posty
Pod północno-wschodnimi zboczami Pirynu leży Bansko - urokliwe miasteczko, zachwycające architekturą starych budynków, mające długą i bogatą historię sięgającą kultury trackiej. Dla jego brukowanych uliczek emanujących sielskim spokojem rezygnujemy z górskiej trasy, bo lubimy poznawać ludzi, ich zwyczaje i kulturę. Są one dopełnieniem bogactwa regionu.

Góry Piryn z Banska.
Góry Piryn z Banska.
Góry Piryn z Banska.
Góry Piryn z Banska.
Góry Piryn z Banska.

Todorka (bułg. Тодорка).
Todorka (bułg. Тодорка).

Klasztor Paisjusza Chilendarskiego.
Klasztor Paisjusza Chilendarskiego.
Udajemy się do centrum Banska. Najpierw zwiedzamy stary klasztor Paisjusza Chilendarskiego, prawosławnego mnicha, urodzonego w około 1722 roku w Bansku. Uważany jest on za ojca bułgarskiego odrodzenia narodowego. Było on autorem „Słowianobułgarskiej historii” - pierwszego dzieła bułgarskiej historiografii, które miało istotne znaczenie w kształtowaniu bułgarskiej świadomości narodowej po wielu latach niewoli tureckiej, kiedy to Bułgarzy w dużym stopniu utracili poczucie przynależności do wspólnoty narodowej. Bułgarskie odrodzenie narodowe miało miejsce u schyłku panowania tureckiego (przełom XVIII i XIX wieku).

Klasztor Paisjusza Chilendarskiego.
Klasztor Paisjusza Chilendarskiego.

Wejście do celi klasztornej Paisjusza Chilendarskiego.
Wejście do celi klasztornej Paisjusza Chilendarskiego.

Cela klasztorna Paisjusza Chilendarskiego.
Cela klasztorna Paisjusza Chilendarskiego.

Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.
Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.

Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.
Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.
Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.
Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.
Wnętrze klasztoru Paisjusza Chilendarskiego.

Bansko (bułg. Банско).
Bansko (bułg. Банско). Ulica Pirin.

Do najpiękniejszych i najbardziej eksponowanych zabytków Banska zalicza się XIX-wieczną cerkiew św. Trójcy z 30-metrową dzwonnicą z zegarem (z1850 r.). Świątynia ta do czasu wzniesienia katedry Aleksandra Newskiego w Sofii uchodziła za największą w Bułgarii. Zbudowana została jeszcze pod panowaniem osmańskim, kiedy trudno było uzyskać pozwolenie na budowę świątyni chrześcijańskiej. Uzyskano ją, ale nie mogła być ona większa od meczetu, jednakże budynek świątyni został wykonany tak, aby oszukać oko. Z zewnątrz wygląda na mały, choć w rzeczywistości tak nie jest. Posiada ściany wykonane z kamienia, a jej dach spoczywa na 12 filarach symbolizujących dwunastu męczenników.

Cerkiew św. Trójcy.
Cerkiew św. Trójcy (bułg. Церковь Святой Троицы).

Cerkiew św. Trójcy.

Cerkiew św. Trójcy.
Cerkiew św. Trójcy.
Ikonostas.
Cerkiew św. Trójcy. Cerkiew św. Trójcy.
Cerkiew św. Trójcy.

Cerkiew św. Trójcy.

Dzwonnica przy cerkwi św. Trójcy.
Dzwonnica przy cerkwi św. Trójcy.

W sąsiedztwie cerkwi św. Trójcy stoi najstarszy zachowany budynek Banska, wybudowany w 1749 roku. Jest on uznany za zabytek bułgarskiej kultury. W jego wnętrzu znajduje się obecnie jedna z najciekawszych atrakcji turystycznych - wystawa oryginalnych ikon oraz ich fotokopii. Były one jedną z najjaśniejszych przejawów kultury bułgarskiej w XVIII i XIX wieku.

Najstarszy zachowany budynek Banska z 1749 roku.
Najstarszy zachowany budynek Banska z 1749 roku.
Dziedziniec.

Muzeum ikonografii.
Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii. Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.

Muzeum ikonografii.
Muzeum ikonografii.

Bansko (bułg. Банско).
Bansko (bułg. Банско).

Centrum Banska.
Centrum Banska.

Centrum Banska.
Centrum Banska.

Centrum Banska.

Monument poświęcony Paisjuszowi Chilendarskiemu.
Mieszkańcy Banska poświęcili Paisjuszowi Chilendarskiemu monument stojący w centrum miasteczka.

Zwiedzamy również znajdujący się nieopodal XVIII-wieczny dom Neofita Rilskiego (1793-1881), który był kolejną ważną postacią w bułgarskim odrodzeniu narodowym, nauczyciela i artysty, prekursora świeckiej edukacji, pierwszego bułgarskiego encyklopedysty oraz autora pierwszego podręcznika gramatyki języka bułgarskiego z 1835 roku. Dokonał również pierwszego tłumaczenia całej biblii na język bułgarski. Większość swojego życia spędził jako mnich w Rilskim Monastyrze, mimo oferowanych mu wyższych stanowisk w hierarchii prawosławnej. W domu zebrano trochę rękopisów i zdjęć Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego jest typowym przykładem budownictwa mieszkalnego dla okresu odrodzenia narodowego. Posiadał warowną zabudowę wokół dużego dziedzińca, na który prowadziła solidna drewniana brama. Miała chronić ona przed bandyckimi napadami, które wówczas były zagrożeniem dla mieszkańców Banska. Dlatego też dom, oprócz pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych, posiada również kryjówki.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.
Dom Neofita Rilskiego (ang. The House Museum of Neofit Rilski).

Dom Neofita Rilskiego.
Dom Neofita Rilskiego.

Dom Neofita Rilskiego.
Furtka na dziedziniec domu Neofita Rilskiego.

Muzeum Nikoła Wapcarowa.
Muzeum Nikoła Wapcarowa (ang. The Museum House “Nikola Vaptsarov”).

Bansko (bułg. Банско).

Bansko (bułg. Банско).

Bansko (bułg. Банско).

Bansko (bułg. Банско).
Tęcza nad fontanną.

Na jednej z uliczek Banska.

Zachód słońca nad Pirynem.
Zachód słońca nad Pirynem.
Zachód słońca nad Pirynem.
Zachód słońca nad Pirynem.

Do Banska powracamy jeszcze wieczorową porą, by posłuchać charakterystycznego brzmienia góralskich kapel przygrywających przy knajpkach. Tradycyjna bułgarska muzyka i instrumenty muzyczne należą do najciekawszych zjawisk kulturowych Europy. Jej nieregularna rytmika i niezwykły ornamentalizm sprawiają, iż wciąż pozostaje w centrum zainteresowania sympatyków oraz badaczy folkloru. Jednak dla nas Polaków ten niesymetryczny bułgarski rytm wydaje się być zbyt skomplikowany, a przez to „niezjadliwy” dla przeciętnego ucha. Szkoda.

Bansko nocą.
Bansko nocą.
Bansko nocą.
Bansko nocą.
Bansko nocą.
Bansko nocą.

W Bansku żegnamy się z Bułgarią i jej górami. Doznaliśmy tutaj wielu miłych chwil, niezapomnianych i emocjonujących przeżyć. Niezwykłe ciepło i życzliwość mieszkających tutaj ludzi wywarło na nas pozytywne wrażenie. Dobrze wędrowało się nam po bułgarskich Bałkanach i dobrze byłoby tu kiedyś wrócić.


Więcej informacji - kliknij na obrazek...
Łopiennik (1069) - Stryb (1011) - Hyrlata (1103)
24-26.11.2017
Bieszczady... ileż w nich odmienności w porównaniu do pozostałych polskich gór! Niezwykłe i magiczne o każdej porze roku. Majestatycznie wznoszą się ku błękicie nieba i obłokom. Najwyższe z nich tworzy grupa bezleśnych grzbietów pokrytych połoninami, bajecznymi łąkami, które w niższych partiach przechodzą wprost w naturalne lasy bukowo-jodłowe, z domieszką starych jaworów, czy świerków. Są też tajemnicze, lesiste masywy, rozdzielone głuszą dolin. Mówią, że przestają być dzikie, lecz tkwi w nich legenda. Urzekają pięknem i malowniczością krajobrazów o każdej porze roku. Nie tylko latem i jesienią, kiedy paleta kolorów pokrywająca lasy najbardziej wpływa na emocje, ale również wtedy, kiedy zmysły zatapiają się w cichości późnej jesieni, zimy, czy wiosną, kiedy wszystko znów zaczyna się na nowo. Czy znamy wszystkie oblicza Bieszczadów? Raczej nie, dlatego chcemy zagościć w nich o każdej porze roku, aby stać się godnym ich korony.

Translator

Info

Licencja Creative Commons Gdy nie jest to inaczej sprecyzowane pod konkretnym materiałem, to:
Publikowane na blogu materiały można wykorzystać na warunkach licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.
Zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie materiałów publikowanych na niniejszym blogu i jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy i adresu internetowego bloga. Pozwala się na wykorzystanie tych materiałów w innych dziełach pod warunkiem udostępniania ich na tej samej licencji.

Kuferek

Hej wędrowcze, właśnie otworzyłeś malutki skarbczyk.
Nie jest on drogocenny, ale nie wykluczone, że znajdziesz w nim coś
co może Ci się przydać.

Kolekcje

Wędrowanie po znanych i nieznanych szlakach to ogrom niesamowitych wrażeń i emocji. Z każdą zakończoną wędrówką wiąże się tęsknota i czar wspomnień. Odczucia takie towarzyszą nam od samego początku przygody, wyzwalając potrzebę zachowania przeżyć, nie tylko w ulotnej pamięci ludzkiej, ale również w formie bardziej trwałej, w postaci fotografii, opisów, dzienniczków przebytych tras, odwiedzonych miejsc, czy zdobytych szczytów. Utrwalanie to jest również okazją do usystematyzowania turystycznych poczynań wg różnych kryteriów - zdobytych koron gór, przebytych szlaków, itp.

Napisz do nas