Dziennik wypraw i przystań przed kolejną wędrówką.

Sałasz, Jaworz, Chełm, Białowodzka Góra

Znajdujemy się u podnóża Pasma Łososińskiego, urokliwego pasma rozciągniętego równoleżnikowo. Ma ono kształt grzbietu, a więc jest jednym z tych nietypowych kształtem pasm dla Beskidu Wyspowego. Jednakże to właśnie dzięki temu mieni się różnorodnością pejzażową. Wędrującym serwuje trochę lesistości, ale też wiele plenerów wiejskich oraz przepięknych panoram górskich. Będzie to zatem dość urozmaicona wędrówka.

TRASA:
Pisarzowa (498 m n.p.m.) Dziedzic (716 m n.p.m.) Sałasz (906 m n.p.m.) Jaworz (918 m n.p.m.) Wieża widokowa pod Jaworzem Babia Góra (728 m n.p.m.) Skrzętla-Rojówka (691 m n.p.m.) - Chełm (790 m n.p.m.) - Zawadka Białowodzka Góra (616 m n.p.m.) Marcinkowice (273 m n.p.m.)

OPIS:
Początek wycieczki - Pisarzowa, godzina 8.25. To stara miejscowość, której początki sięgają XIV wieku. Mówiono o niej Szwedo-Tatary, bo na jej obszarze zasiedlano kiedyś jeńców tatarskich, a później szwedzkich. Los nie był dla niej łaskawy. Jej rozwój powstrzymywały epidemie, głód i ubóstwo. W XVIII wieku nadszedł jednak przełom. Rok 1884 to rok budowy Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Na jej przebiegu znalazła się Pisarzowa. Dzisiaj kolej ta już tędy nie jeździ, ale pozostały po niej tory i budynek stacyjny. Miejscowość nie potrzebuje jej już, aby rozwijać się dalej z zachowaniem żywych tradycji i folkloru Lachów Limanowskich, którzy ją zamieszkują.

Ruszamy spod budynku dawnego dworca kolejowego. Podążamy nieużytkowanymi torami kolejowymi Galicyjskiej Kolei Transwersalnej w kierunku wschodnim, do skrzyżowania z asfaltową drogą łapiemy zielony szlak i skręcamy za jego oznaczeniami w lewo. Droga ta prowadzi nas na północ, lekko w górę, mijając kolejne domostwa, aż w końcu doprowadza nas do lasu porastającego wzniesienie Luboń (593 m n.p.m.). Mijamy ten wierzchołek mając go po prawej. Za lasem stoją kolejne domostwa. Jest ich kilka i zajmują wąski pas wolny od lasu.

Galicyjska Kolej Transwersalna
Pisarzowa, stacja kolejowa.

Spojrzenie w lewo na Pisarską Górę (752 m n.p.m.).

Luboń w Beskidzie Wyspowym
Pod szczytem Lubonia.

Górskie osiedle.

Widok na Tatry z Lubonia,

Szlak na Sałasz przez Luboń
Leśne podejście za szczytem Lubonia.

Luboń mamy już za sobą, a przed sobą Dziedzica (763 m n.p.m.), na który zaczynamy wspinać się polną dróżką. Pod jego wierzchołkiem mamy las, przed którym zatrzymujemy się. Odwracamy się w kierunku skąd przyszliśmy, aby spojrzeć na wspaniałą panoramę. Zaczęła pokazywać się nam wcześniej, ale z tego punktu urzeka największą rozciągłością.

Beskidzka panorama
Osiedla na zboczach południowych Dziedzica.

W stronę Mogielicy.

Południowo-zachodnia panorama, czyli tam gdzie Łopień, Mogielica, Cichoń, Modyń
i inne sąsiadujące z nimi wzniesienia.

Panorama Tatr z Dziedzica (Pisarzowa)
Znów ładna widoczne są Tatry w ładnej panoramie.

Wchodzimy do lasu, gdzie dróżka obniża się ku przełączce, za którą wznosi się główny grzbiet pasma. I tu mijamy jakiś dom, skrywający się wśród drzew między wzniesieniami. Ścieląca się przy nim łąka pokryta jest warstwą śniegu. Zaraz za tym domem ścieżka szlaku podrywa się ostrzej, lecz nie mija pół godziny, gdy osiągamy grzbiet. Skręcamy na grzbiecie w prawo trzymając się odtąd niebieskich znaków szlaku. Jakieś 100 metrów dalej mamy wierzchołek Sałasz (909 m n.p.m.). Jego nazwa wiąże się z gospodarką szałaśniczą, czyli pasterstwem. Nazywany jest również Sałaszem Wschodnim, albo Sałaszem Wielkim, dla odróżnienia od sąsiedniego, niższego wierzchołka o nazwie Sałasz Zachodni (869 m n.p.m.), zwanego niekiedy Sałaszem Małym. Sałasz nie przedstawia walorów widokowych. Porasta go las. Idąc nieco dalej szlakiem natrafimy na polanę, lecz otaczający ją las również ogranicza z niej widoki. Znajdziemy na niej ślady dawniej gospodarki rolnej w postaci usypiska kamieni, które gospodarze stworzyli wybierając kamienie w zagonów. Przy tej polance jest też miejsce na ognisko i wiata, z których korzystaliśmy już wcześniej. Ogniskowa przerwa ma jednak nastąpić za kolejnym szczytem. Dlatego spokojnie maszerujemy dalej przez lasy Sałasza. Z prawej mijamy wspomnianą polanę w usypiskiem kamieni, po czym znów suniemy do przodu lesistym grzbietem. Droga jest bardzo komfortowa, gdyż grzbiet jest wyrównany, a znajdujące się na nim szczyty niewiele wznoszą ponad linię grzbietową. Tak, to nietypowe dla Beskidu Wyspowego, dla którego charakterystyczne jest to, że pojedyncze szczyty wznoszą się wysoko ponad doliny i ponad przełęcze przez które przechodzą trakty komunikacyjne.

Przełęcz przed grzbietem.

Zdobycie Sałasza d
Sałasz (906 m n.p.m.).

Miejsce do odpoczynku pod Sałaszem
Polanka z wiatą pod Sałaszem,

Polana po dawnej gospodarce rolnej
Polana z usypiskiem kamieni.

Przesmyk leśny na stronę południową z widokami na Pogórze Wiśnickie.

Lasy Pasma Łososińskiego słyną i zachwycają pięknie wykształconą buczyną. Niegdyś sztucznie wprowadzany tutaj świerk okazał się nieodporny (jak wszędzie) na korniki i opieńkę. Buczyna zaś na powrót opanowała górę, dając nam namiastkę wyglądu pierwotnej puszczy karpackiej. Jest ona urozmaicona domieszką jodeł i grądów, a w dolnej części stoków skupiskami brzóz. Całkiem niedawno lasy Pasma Łososińskiego przyciągnęły do siebie niedźwiedzia brunatnego. Został on utrwalony przez fotopułapki w czerwcu 2018 roku. Dawno nie widziano tutaj tego drapieżnika. Przypuszczalnie przywędrował od strony Gorców, gdzie częściej był widywany. Nie wiemy czy zadomowił się tutaj na stałe. Był to młody osobnik i być może zapuścił się tutaj w poszukiwaniu partnerki, lecz pewnie okazało się, że tutaj jej nie znajdzie i może wrócił tam skąd przyszedł (tego jednak nie możemy potwierdzić z całą pewnością).

Las Szałasa
Bukowy las.

Wkrótce rozpoczynamy łagodne podejście na szczyt Jaworza, nazywanego również Kretówką. Gdy o godzinie 10.45 osiągamy go zostajemy zaskoczeniu zmianami. Szczytowa polanka jest nieco większa, jakby ktoś wyciął tu kilka drzew. Czyżby szykowała się jakaś nowa inwestycja na szczycie Jaworza? Może pod wieżę widokową? Podobnie jak Sałasz wierzchołek Jaworza jest zalesiony, a więc byłoby to atrakcyjne dla góry, chociaż tego górze tej nie brakuje, gdyż trochę dalej stoi już wspaniała wieża widokowa. Na szczycie Jaworza turyści mogą odpocząć przy zadaszonym stoliku, stojącym kilka metrów dalej. Jest tu także zamontowana tablica z mapą Pasma Łososińskiego z zaznaczonymi szlakami. Niedaleko stąd jest też atrakcja turystyczna - około 300 metrów na północny wschód znajduje się Zbójecka Jama. Na szczycie znaleźć można drogowskaz, wskazujący wydeptaną ścieżkę, która prowadzi do tejże jaskini.

Jaworz (918 m n.p.m.).

Polana na szczycie Jaworza.

Miejsce odpoczynkowe pod Jaworzem
Wieża widokowa na Jaworzu.

Zejście z Jaworza jest strome i kamieniste. Po około 20 minutach wyprowadza na przepiękną, rozległą polanę z zabudowaniami osiedla Wola Stańkowska. Widoki z niej mamy szerokie i oszałamiające, ale jakby mało tego było to na skraju polany stoi wysoka, drewniana wieża widokowa wzniesiona w 2010 roku. Z wieży widokowej, ale też i spod niej, przepięknie stąd widać dolinę Dunajca i Jezioro Rożnowskie, i dalszą wschodnią część Beskidu Wyspowego, i wznoszący się dalej Beskid Sądecki. W tym wspaniałym miejscu zatrzymujemy się dłużej przy ognisku. Do naszej dyspozycji stoi tutaj obszerna, zadaszona wiata.

Pasmo Łososińskie
Wschodnia część grzbietu z Babią Górą i Chełmem.

Widok w stronę Tatr i Beskidu Sądeckiego.

Zbliżenie na Jezioro Rożnowskie.

Wiata turystyczna na Jaworzu.

Przed nami bardzo malowniczy odcinek wycieczki, co zaakcentowała nam wstępnie polana pod Jaworzem, na której stacjonowaliśmy przy ognisku. Schodzimy w dół łąką obok drogi. Z początku nie jest łatwo, bo topniejący śnieg przeistoczył drogę w swoiste bagno, które nie sposób ominąć. Chwilkę potem droga wyrównuje i jest zdecydowanie lepiej. Mijamy z lewej ciąg brzóz, z prawej dużą kapliczkę wotywną. Dalej dróżka nasza przecina wąski pas lasu okalającego południowe i północne zbocze grzbietu. Potem znów przechodzimy wzdłuż łąk i pól uprawnych, a zaraz potem zaczynamy podejście na Babią Górę (720 m n.p.m.). Jej wierzchołek jest niewyraźny, ale szlak i tak nie wprowadza nas na niego i obchodzi go od strony północnej, a nawet oba wierzchołki, bowiem w tutejszej Babiej Górze wyróżniane są dwa punkty szczytowe.

Szlak z Sałasza
Błotnisty fragment.

Malowniczy szlak przez Pasmo Łososińskie
Droga wyrównuje się.

Ciąg brzóz.

Kaplica wotywna.

Wzdłuż zagonów.

Znów piękne widoki na południową stronę.

Szlak na Babią Górę
Przed nami Babia Góra.

Sałasz
Spojrzenie na Sałasz ze stoków Babiej Góry.

Opuszczając Babią Górę dochodzimy do zabudowań osiedla Skrzętla-Rojówka. Przy dużej kaplicy pw. NMP Częstochowskiej mamy rozdroże z węzłem szlaków turystycznych. Na kolejny szczyt, który zamierzamy zdobyć nie prowadzą żadne znakowane ścieżki i tuż za wspomnianą kaplicą rozstajemy się ze znakowanymi szlakami turystycznymi. Od węzła szlaków znajdującego się przed kaplicą idziemy jeszcze tylko niecałe 100 metrów drogą, przez którą prowadzą jeszcze żółte znaki szlaku turystycznego, a dalej rozstajemy się z tym szlakiem. Gdy droga szlakowa rozwidla się, żółte znaki prowadzą na prawą odnogę, lecz my kierujemy się na lewą. Idziemy uważnie, bo przed lasem czeka nas kolejne rozwidlenie, na którym wybieramy odejście z asfaltowej dróżki w prawo na leśną ścieżkę.

Droga z Babiej Góry.

Skrzętla-Rojówka. Kaplica MMP Częstochowskiej.

Na południu leży wieś Męcina, a na wschód od niej wieś Kłodne, której mieszkańcy w nocy z 1 na 2 czerwca 2010 roku zostali zaskoczeni osuwiskiem. Objęło ono obszar 44 hektarów. Wieczorem przed dramatyczną nocną mieszkańcy domów położonych w górnej części powstałego osuwiska zauważyli, że pomimo intensywnie padającego deszczu z lasu nie płynęły jak zwykle pojawiające się podczas takich opadów strumienie wody. Nie wiązali tego jeszcze wtedy z tym co stało się później. Prawdopodobnie to wówczas nad lasem doszło do tąpnięcia ziemi w wyniku podmycie jej na głębokości około 30 metrów. W trakcie akcji ratowniczej z terenu zagrożonego ewakuowano 434 osoby. Osuwisko zniszczyło 17 budynków mieszkalnych, na szczęście nikt nie zginął. Teren osuwiska wciąż jest objęty nadzorem i badaniami. Otoczony jest tablicami ostrzegawczymi.

Leśna ścieżka zbliża się łagodnie na wyrazisty wierzchołek w grzbiecie pasma – Chełm (793 m n.p.m.). Rzucał się nam w oczy, gdy spoglądaliśmy z polany pod Jaworzem w kierunku wschodnim. Generalnie Chełm jest zalesiony. Jego grzbiet opada stromymi zboczami na południe i północ. Na południu znajduje się wspomniany wcześniej teren osuwiskowy. Idziemy lasem około 10 minut i nagle kończy się on. Wychodzimy na otwarte zbocze, pokryte rozległym śnieżnym płatem, z olśniewającym widokiem na północny wschód, gdzie w dolinie rozlewa się granatowe lustro Jeziora Rożnowskiego. W idealnym zestawieniu barw tafla jeziora koresponduje z błękitem nieba, po którym wędrują sobie teraz baranki obłoków. Cudny widok, który magnetyzuje na dobrych parę momentów. Zbocze, na którym stoimy opada w niewidoczną dolinę, gdzie leży wieś Skrzętla-Rojówka. Dolina uchodzi na wschód ku Tęgoborzy położonej bezpośrednio nad brzegiem jeziora.

Zaraz po wejściu do tego lasu mamy rozwidlenie dróg.

Leśna droga na Chełm.

Granica Pogórza Rożnowskiego i Ciężkowickiego
Wspaniały widok na Jezioro Rożnowskie.

Kłaniająca się brzózka.

Skręcamy na południe, w krótkie, nieco stromsze leśne podejście. Dalej, gdy dróżka osiągnie grzbiet masywu skręcamy na wschód. Dróżka prowadzi nas teraz obdarzając wspaniałym widokiem na drugą stronę góry, wpierw pojawiającym się poprzez zagajniki, a potem szeroko z polany. Znów zostajemy zahipnotyzowani na pewien czas. U stóp ciągnie się dolina Smolnika, ze wsiami Męcina i Pisarzowa. Dalej widzimy pasma Beskidu Wyspowego m.in. Pasmo Cichonia i Ostrej, Modyń, Mogielica i inne. Za nim z kolei widać Gorce, a dokładniej ich wschodnią cześć. Natomiast na południowym wschodzie widoczne są początki Beskidu Sądeckiego. W szczelinie pomiędzy Beskidem Sądeckim a Gorcami mamy ostre szczyty Tatr Bielskich i Tatr Wysokich. To kolejne cudne miejsce, mniej znane, bowiem na chwilę obecną  nie prowadzą do niego żadne znakowane szlaki turystyczne.

Szlak na Chełm w Beskidzie Wyspowym
Droga wychodzi na grzbiet Chełmu.

Przez zagajniki.

Na otwarte przestrzenie. Za nami w grzbiecie widoczny jest Jaworz,
a na lewo od niego Pisarska Góra.

Zbliżenie na Lubań.

Wejście na szczyt Chełm w Beskidzie Wyspowym
Z polany wracamy na drogę grzbietową.

Po paru minutach dalszego marszu osiągamy szczyt góry Chełm (793 m n.p.m.). Stoi na nim słupek z tabliczką szczytową. Mija godzina 14.10. Po krótkiej przerwie maszerujemy dalej wąskim grzbietem na wschód. Wkrótce mijamy maszt przekaźnika telekomunikacyjnego, przy którym z przecinki leśnej na południowej stronie mamy uroczy widok. Zaraz za masztem przekaźnika rozpoczynamy ostre schodzenie z góry. Ścieżek jest tutaj wiele. Staramy się wybrać taką, aby doprowadziła nas jak najbliżej szlaku na Białowodzką Górę.

Korona Beskidu Wyspowego
Chełm do Korony Beskidu Wyspowego
Chełm (793 m n.p.m.).

Droga grzbietowa na Chełmie.

Wieża przekaźnika telekomunikacyjnego.

Białowodzka Góra
Widok na Białowodzką Górę z Chełmu.

Beskid Niski z Chełmu w Beskidzie Wyspowym
Zbliżenie na Jodłową Górę (715) i Rosochatkę (753 m n.p.m.).
Na lewo za nimi pokazuje się nam Chełm (780 m n.p.m.) z Beskidu Niskiego.

Strome dróżki leśne z Chełmu do Zawadki.

Kwadrans po piętnastej po mozolonym, ostrożnym schodzeniu stromym zboczem, wstępujemy do doliny, w której rozłożyło się osiedle Podchełmie wschodzące w skład wsi Zawadka. Asfaltowa droga, na którą weszliśmy po zejściu z góry prowadzi do szosy głównej przechodzącej osią doliny i przecinającej przełęcz rozdzielającą Chełm od Białowodzkiej Góry. Doprowadza nas ona dokładnie na skrzyżowanie tej głównej szosy z bocznymi drogami do górskich osiedli. Tutaj spotykamy żółty szlak prowadzący z Zawadki na Białowodzką Górę. Idealny to splot dróg dla nas. Podejmujemy zatem żółty szlak i przecinamy główną szosę. Osiedlową asfaltówką zaczynamy podejście na Białowodzką Górę mijając kolejne domy osiedla. Na pewnym pułapie wysokości nasza droga skręca w lewo wchodząc w głębszy, bardziej płaski trawers zbocza. Potem w prawo i wchodzimy w nieduży las. Wychodzimy z niego prawie na wierzchowinę wzniesienia. Zaraz dalej mamy rozejście dróg, gdzie na pewien czas opuszczamy żółty szlak, gdyż ten szlak nie prowadzi na szczyt góry. Kierujemy się w stronę najwyższego punktu Białowodzkiej Góry. Idziemy chwilkę boczną dróżką, po czym schodzimy z niej na podmokłą łąkę. O godzinie 16.15 osiągamy najwyższy punkt Białowodzkiej Góry. Znajdujemy się na wschodnich krańcach Beskidu Wyspowego. Dalej na wschód ciągnie się Pogórze Ciężkowickie i Beskid Niski. Na południu widoczne są grzbiety Beskidu Sądeckiego, a także Tatry.

Wieś Zawadka
Zawadka i Białowodzka Góra (w tle).

Osiedlowa droga przez Zawadkę.

Widok na Chełm z Białowodzkiej Góry.


Szlak na Białowodzką Górę
Widok w stronę Pogórza Wiśnickiego.

Wilczomlecz migdałolistny (Euphorbia amygdaloides L.).

Jak wejść na Białowodzką Górę
Wierzchowina Białowodzkiej Góry.

Białowodzka Góra - Korona Beskidu Wyspowego
Białowodzka Góra (616 m n.p.m.).

Wracamy do żółtego szlaku tą samą drogą. Idąc dalej za żółtymi znakami szlaku docieramy do kolejnego rozdroża dróg przy Kaplicy Miłosierdzia Bożego, budynku z tarasem widokowym. Przy kaplicy znajduje się ołtarz polowy oraz duża zadaszona wiata ze stołami i ławami. Obok stoi krzyż z tablicą upamiętniającą Jana Pawła II niegdyś bywającego tutaj. Przy nim zaś stoi pomnik upamiętniający partyzantów II wojny światowej oraz żołnierzy podziemia poległych podczas powojennej obławy zorganizowanej przez UB. Miejsce to jest świetnym punktem widokowym. Widać z niego również to, że wzniesienie, na którym stoimy rozwidla się w kierunku wschodnim kulminując w dwóch miejscach. Wierzchołek, który przed chwilą zdobyliśmy zwany Rozdziele (616 m n.p.m.). Z kolei wierzchołek leżący na północnym rozgałęzieniu nosi nazwę Zamczysko (606 m n.p.m.).

Na Białowodzkiej Górze
Kaplica Miłosierdzia Bożego na Białowodzkiej Górze.

Obelisk poświęcony partyzantom na Białowodzkiej Górze
Pomnik upamiętniający partyzantów II wojny światowej oraz żołnierzy podziemia.

Białowodzka Góra i widok na Beskid Niski
Dolina Dunajca i panorama wschodnia.

Zamczysko porośniete jest częściowo lasem sosnowym, a także las dębowo–bukowy objęty ochroną rezerwatu przyrody „Białowodzka Góra nad Dunajcem”. Jego północne stoki przebijają liczne wychodnie skalne. Szczyt ten otacza zagadka dawnego późnołużyckiego grodziska, którego pozostałości niegdyś tutaj odkryto. Zachowały się po nim dwa wały, dwie fosy i majdan. Niektórzy badacze wysuwają przypuszczenie, że to właśnie tutaj mógł znajdować się tajemniczy zamek Lemiesz, wspominany w XIV-wiecznym Żywocie św. Kingi, a który stanowił jeden z elementów średniowiecznego systemu fortyfikacyjnego ciągnącego się wzdłuż doliny Dunajca.

Nasza szlak niestety nie prowadzi nas przez niezwykle pociągające Zamczysko. Ciekawość nasza musi uzbroić się zatem w cierpliwość. Żółty szlak prowadzi nas odnogą Rozdziele, przechodząc od północy jego szczyt. Wkrótce dróżka szklaku schodzi w dół zboczem w stronę doliny Dunajca. Świetny dzień uchodzi już za naszymi plecami. Słońce schowało się już nam na wzniesienie Białowodzkiej Góry. Dróżka wpada w leśne ostępy Białowodzkiej Góry. Wije się zboczem pociętym podmokłymi jarami, aż wyprowadza na osiedle Łazy Marcinkowickie. Podążamy dalej szosą do centrum wsi Marcinkowice. O godzinie 17.40 przekraczamy przepływający przez wieś Smolnik (dopływ Dunajca). Następnie przechodzimy przejazd kolejowy, za którym na głównej szosie skręcamy w prawo. W tym samym czasie mijamy Dwór Morskich, należący wcześniej do Alfreda Faucka, znajdujący się po prawej na niewielkim wzniesieniu. chwilę potem na parkingu przy stacji benzynowej kończymy marsz i wycieczkę.

Szlak do wsi Marcinkowice
Jedna z dróg Bałowodzkiej Góry prowadząca do Marcinkowic.

Był to kolejny piękny, dobry dzień w naszym życiu. Wspaniała trasa przepełniona mnóstwem uroczych widoków. Przyroda wciąż nie może zdecydować się na zimę bądź wiosnę. Płaty śniegu, ale też i mnóstwo ciepłych promieni słonecznych współtworzyła niezwykłą mozaikę aury dla naszej dzisiejszej wędrówki. Doprowadziła nas ona na wschodni skraj Beskidu Wyspowego, skąd mogliśmy z utęsknieniem spojrzeć na pasma dawno nie odwiedzane. Jesteśmy na półmetku zdobywania Korony Beskidu Wyspowego – 20 szczytów z 40, które mamy do zdobycia. Choć na większości z nich już kiedyś byliśmy, chętnie na nie znów wrócimy. A potem może przyjdzie czas, aby zapuścić się gdzieś dalej.

Udostępnij:

3 komentarze:

Życie jest zbyt krótkie, aby je przegapić.

Liczba wyświetleń

Popularne posty (ostatnie 30 dni)

Etykiety

Archiwum bloga

Z nimi w górach bezpieczniej

Zapamiętaj !
NUMER RATUNKOWY
W GÓRACH
601 100 300

Mapę miej zawsze ze sobą

Stali bywalcy

Odbiorcy

Wyrusz z nami na

Główny Szlak Beskidu Wyspowego


ETAP DATA, ODCINEK
1
19.11.2016
[RELACJA]
Szczawa - Jasień - Ostra - Ogorzała - Mszana Dolna
2
7.01.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Potaczkowa - Rabka-Zdrój
3
18.02.2017
[RELACJA]
Rabka-Zdrój - Luboń Wielki - Przełęcz Glisne
4
18.03.2017
[RELACJA]
Przełęcz Glisne - Szczebel - Kasinka Mała
5
27.05.2017
[RELACJA]
Kasinka Mała - Lubogoszcz - Mszana Dolna
6
4.11.2017
[RELACJA]
Mszana Dolna - Ćwilin - Jurków
7
9.12.2017
[RELACJA]
Jurków - Mogielica - Przełęcz Rydza-Śmigłego
8
20.01.2018
[RELACJA]
Przełęcz Rydza-Śmigłego - Łopień - Dobra
9
10.02.2018
[RELACJA]
Dobra - Śnieżnica - Kasina Wielka - Skrzydlna
10
17.03.2018
[RELACJA]
Skrzydlna - Ciecień - Szczyrzyc
11
10.11.2018
[RELACJA]
Szczyrzyc - Kostrza - Tymbark
12
24.03.2019
[RELACJA]
Tymbark - Kamionna - Żegocina
13
14.07.2019
[RELACJA]
Żegocina - Łopusze - Laskowa
14
22.09.2019
[RELACJA]
Laskowa - Sałasz - Męcina
15
17.11.2019
[RELACJA]
Męcina - Jaworz - Limanowa
16
26.09.2020
[RELACJA]
Limanowa - Łyżka - Pępówka - Łukowica
17
5.12.2020
[RELACJA]
Łukowica - Ostra - Ostra Skrzyż.
18
6.03.2021
[RELACJA]
Ostra Skrzyż. - Modyń - Szczawa

Małopolski Szlak Papieski

Spis etapów

TRASA GŁÓWNA
ETAP DATA, ODCINEK
1
12.03.2016
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska - Gorzeń Górny
2
9.04.2016
[RELACJA]
Gorzeń Górny - Wadowice - Ponikiew
3
14.05.2016
[RELACJA]
Ponikiew - Groń JPII - Leskowiec - Hucisko
4
1.10.2016
[RELACJA]
Hucisko - Zawoja - Skawica Górna
5
2.10.2016
[RELACJA]
Skawica Górna - Polica - Przełęcz Krowiarki
6
9.04.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki - Zubrzyca Górna - Przełęcz Bory
7
20.05.2017
[RELACJA]
Przełęcz Bory - Ludźmierz - Nowy Targ
8
24.09.2017
[RELACJA]
Nowy Targ - Turbacz - Rzeki
9
27.01.2018
[RELACJA]
Rzeki - Gorc - Ochotnica Dolna
10
17.02.2018
[RELACJA]
Ochotnica Dolna - Lubań - Krościenko nad Dunajcem
11
28.04.2018
[RELACJA]
Krościenko nad Dunajcem - Przysietnica
12
1.12.2018
[RELACJA]
Przysietnica - Stary Sącz

TRASY SPECJALNE
nr 1
1
7.05.2016
[RELACJA]
Kraków, Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”
nr 2
1
10.03.2018
[RELACJA]
Kraków, Pałac Arcybiskupi

TRASY WARIANTOWE
I - Beskid Makowski
1
16.05.2020
[RELACJA]
Kalwaria Zebrzydowska – Lanckorońska Góra – Sułkowice
2
23.05.2020
[RELACJA]
Sułkowice – Barnasiówka – Myślenice
3
23.05.2020
[RELACJA]
Myślenice – Uklejna – Myślenice Zarabie
II - Beskid Żywiecki
1
5/6.08.2017
[RELACJA]
Przełęcz Krowiarki – Babia Góra – Przełęcz Krowiarki
III - Pasmo Podhalańskie, Gorce, Beskid Makowski i Wyspowy
1
20.10.2018
[RELACJA]
Harkabuz – Rabska Góra – Rabka-Zdrój
2
15.12.2018
[RELACJA]
Rabka-Zdrój – Luboń Wielki – Przełęcz Glisne
3
12.01.2019
[RELACJA]
Przełęcz Glisne – Szczebel – Kasinka Mała
4
24.02.2019
[RELACJA]
Kasinka Mała – Lubogoszcz – Kasina Wielka
5
11.01.2020
[RELACJA]
Kasina Wielka – Śnieżnica – Przełęcz Gruszowiec
6
11.01.2020
[RELACJA]
Przełęcz Gruszowiec – Ćwilin – Jurków
7
06.06.2020
[RELACJA]
Jurków – Mogielica – Jasień – Przełęcz Przysłop
IV - Beskid Wyspowy
1
6.05.2017
[RELACJA]
Mogielica – Przełęcz Słopnicka
2
29.10.2017
[RELACJA]
Przełęcz Słopnicka – Łukowica
3
18.11.2017
[RELACJA]
Łukowica – Miejska Góra
V - Beskid Wyspowy
1
19.11.2016
[RELACJA]
Jasień - Mszana Dolna
VI - Podhale
1
25.03.2017
[RELACJA]
Ludźmierz - Ząb
2
26.03.2017
[RELACJA]
Ząb - Kiry
VII - Tatry
1
2.04.2016
[RELACJA]
Kiry - Dolina Jarząbcza
2
29.10.2016
[RELACJA]
Polana Huciska - Polana Strążyska
3
3.12.2016
[RELACJA]
Polana Strążyska - Kuźnice
4
21.01.2017
[RELACJA]
Kuźnice - Wiktorówki - Palenica Białczańska
5
25.02.2017
[RELACJA]
Palenica Białczańska - Morskie Oko
VIII - Gorce
1
17.09.2016
[RELACJA]
Turbacz - Studzionki
2
18.09.2016
[RELACJA]
Studzionki - Lubań
IX - Beskid Sądecki
1
5.08.2018
[RELACJA]
Dzwonkówka – Tylmanowa
X - Beskid Sądecki, Beskid Niski
1
6.07.2020
[RELACJA]
Stary Sącz – Hala Łabowska
2
7.07.2020
[RELACJA]
Hala Łabowska – Krynica-Zdrój
3
8.07.2020
[RELACJA]
Krynica-Zdrój – Hańczowa
4
9.07.2020
[RELACJA]
Hańczowa – Ług
5
11.07.2020
[RELACJA]
Ług – Magura Wątkowska

Smaki Karpat

Wołoskimi śladami

Niezastąpiony na GSS

Przewodnik „Główny Szlak Sudecki”. Jest to bogate kompendium wiedzy o najdłuższym szlaku w Sudetach, zawierające opisy przebiegu szlaku ze szczegółowymi mapami, czasami przejść i profilami wysokościowymi oraz namiarami do schronisk. Zawarto w nim również mnóstwo opisanych atrakcji, ciekawostek oraz niezliczoną ilość barwnych fotografii.
W tej jednej publikacji mamy wszystko to co potrzebne turyście przemierzającemu Główny Szlak Sudecki.

Główny Szlak Beskidzki

21-23.10.2016 - wyprawa 1
Zaczynamy gdzie Biesy i Czady,
czyli w legendarnych Bieszczadach

BAZA: Ustrzyki Górne ODCINEK: Wołosate - Brzegi Górne
Relacje:
13-15.01.2017 - Bieszczadzki suplement do GSB
Biała Triada z Biesami i Czadami
BAZA: Ustrzyki Górne
Relacje:
29.04.-2.05.2017 - wyprawa 2
Wielka Majówka w Bieszczadach
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Brzegi Górne - Komańcza
Relacje:
16-18.06.2017 - wyprawa 3
Najdziksze ostępy Beskidu Niskiego
BAZA: Rzepedź ODCINEK: Komańcza - Iwonicz-Zdrój
Relacje:
20-22.10.2017 - wyprawa 4
Złota jesień w Beskidzie Niskim
BAZA: Iwonicz ODCINEK: Iwonicz-Zdrój - Kąty
Relacje:
1-5.05.2018 - wyprawa 5
Magurskie opowieści
i pieśń o Łemkowyni

BAZA: Zdynia ODCINEK: Kąty - Mochnaczka Niżna
Relacje:
20-22.07.2018 - wyprawa 6
Ziemia Sądecka
BAZA: Krynica-Zdrój ODCINEK: Mochnaczka Niżna - Krościenko nad Dunajcem
Relacje:
7-9.09.2018 - wyprawa 7
Naprzeciw Tatr
BAZA: Studzionki, Turbacz ODCINEK: Krościenko nad Dunajcem - Rabka-Zdrój
Relacje:
18-20.01.2019 - wyprawa 8
Zimowe drogi do Babiogórskiego Królestwa
BAZA: Jordanów ODCINEK: Rabka-Zdrój - Krowiarki
Relacje:
17-19.05.2019 - wyprawa 9
Wyprawa po wschody i zachody słońca
przez najwyższe partie Beskidów

BAZA: Markowe Szczawiny, Hala Miziowa ODCINEK: Krowiarki - Węgierska Górka
Relacje:
22-24.11.2019 - wyprawa 10
Na śląskiej ziemi kończy się nasza przygoda
BAZA: Równica ODCINEK: Węgierska Górka - Ustroń
Relacje:

GŁÓWNY SZLAK WSCHODNIOBESKIDZKI

termin 1. wyprawy: 6-15 wrzesień 2019
odcinek: Bieszczady Wschodnie czyli...
od Przełęczy Użockiej do Przełęczy Wyszkowskiej


termin 2. wyprawy: wrzesień 2021
odcinek: Gorgany czyli...
od Przełęczy Wyszkowskiej do Przełęczy Tatarskiej


termin 3. wyprawy: wrzesień 2022
odcinek: Czarnohora czyli...
od Przełęczy Tatarskiej do Gór Czywczyńskich

Koszulka Beskidzka

Niepowtarzalna, z nadrukowanym Twoim imieniem na sercu - koszulka „Wyprawa na Główny Szlak Beskidzki”.
Wykonana z poliestrowej tkaniny o wysokim stopniu oddychalności. Nie chłonie wody, ale odprowadza ją na zewnątrz dając wysokie odczucie suchości. Nawet gdy pocisz się ubranie nie klei się do ciała. Wilgoć łatwo odparowuje z niej zachowując jednocześnie komfort cieplny.

Fascynujący świat krasu

25-27 lipca 2014 roku
Trzy dni w Raju... Słowackim Raju
Góry piękne są!
...można je przemierzać w wielkiej ciszy i samotności,
ale jakże piękniejsze stają się, gdy robimy to w tak wspaniałym towarzystwie – dziękujemy Wam
za trzy niezwykłe dni w Słowackim Raju,
pełne serdeczności, ciekawych pogawędek na szlaku
i za tyleż uśmiechu.
24-26 lipca 2015 roku
Powrót do Słowackiego Raju
Powróciliśmy tam, gdzie byliśmy roku zeszłego,
gdzie natura stworzyła coś niebywałego;
gdzie płaskowyże pocięły rokliny,
gdzie Spisza i Gemeru łączą się krainy;
by znów wędrować wąwozami dzikich potoków,
by poczuć na twarzy roszące krople wodospadów!
To czego jeszcze nie widzieliśmy – zobaczyliśmy,
gdy znów w otchłań Słowackiego Raju wkroczyliśmy!


19-21 sierpnia 2016 roku
Słowacki Raj 3
Tam gdzie dotąd nie byliśmy!
Przed nami kolejne trzy dni w raju… Słowackim Raju
W nieznane nam dotąd kaniony ruszymy do boju
Od wschodu i zachodu podążymy do źródeł potoków
rzeźbiących w wapieniach fantazję od wieków.
Na koniec pożegnalny wąwóz zostanie na południu,
Ostatnia droga do przebycia w ostatnim dniu.

           I na całe to krasowe eldorado
spojrzymy ze szczytu Havraniej Skały,
           A może też wtedy zobaczymy
to czego dotąd nasze oczy widziały:
           inne słowackie krasy,
próbujące klasą dorównać pięknu tejże krainy?
           Niech one na razie cierpliwie
czekają na nasze odwiedziny.

7-9 lipca 2017 roku
Słowacki Raj 4
bo przecież trzy razy to za mało!
Ostatniego lata miała to być wyprawa ostatnia,
lecz Raj to kraina pociągająca i w atrakcje dostatnia;
Piękna i unikatowa, w krasowe formy bogata,
a na dodatek zeszłego roku pojawiła się w niej ferrata -
przez dziki Kysel co po czterdziestu latach został otwarty
i nigdy dotąd przez nas jeszcze nie przebyty.
Wspomnień czar ożywi też bez większego trudu
fascynujący i zawsze urzekający kanion Hornadu.
Zaglądnąć też warto do miasta mistrza Pawła, uroczej Lewoczy,
gdzie w starej świątyni świętego Jakuba każdy zobaczy
najwyższy na świecie ołtarz, wyjątkowy, misternie rzeźbiony,
bo majster Paweł jak Wit Stwosz był bardzo uzdolniony.
Na koniec zaś tej wyprawy - wejdziemy na górę Velka Knola
Drogą niedługą, lecz widokową, co z góry zobaczyć Raj pozwala.
Słowacki Raj od ponad stu lat urodą zniewala człowieka
od czasu odkrycia jej przez taternika Martina Rótha urzeka.
Grupa od tygodni w komplecie jest już zwarta i gotowa,
Kaniony, dzikie potoki czekają - kolejna rajska wyprawa.


Cudowna wyprawa z cudownymi ludźmi!
Dziękujemy cudownym ludziom,
z którymi pokonywaliśmy dzikie i ekscytujące szlaki
Słowackiego Raju.
Byliście wspaniałymi kompanami.

Miało być naprawdę po raz ostatni...
Lecz mówicie: jakże to w czas letni
nie jechać znów do Słowackiego Raju -
pozwolić na zlekceważenie obyczaju.
Nawet gdy niemal wszystko już zwiedzone
te dzikie kaniony wciąż są dla nas atrakcyjne.
Powiadacie też, że trzy dni w raju to za krótko!
skoro tak, to czy na cztery nie będzie zbyt malutko?
No cóż, podoba nam się ten kras,
a więc znów do niego ruszać czas.
A co wrzucimy do programu wyjazdu kolejnego?
Może z każdego roku coś jednego?
Niech piąty epizod w swej rozciągłości
stanie się powrotem do przeszłości,
ruszajmy na stare ścieżki, niech emocje na nowo ożyją
gdy znów pojawimy się w Raju z kolejną misją!

15-18 sierpnia 2018 roku
Słowacki Raj 5
Retrospekcja
Suchá Belá - Veľký Sokol -
- Sokolia dolina - Kyseľ (via ferrata)

Koszulka wodniacka

Tatrzańska rodzinka

Wspomnienie


519 km i 18 dni nieustannej wędrówki
przez najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Beskidów
– od kropki do kropki –
najdłuższym górskim szlakiem turystycznym w Polsce


Dorota i Marek Szala
Główny Szlak Beskidzki
- od kropki do kropki -

WYRÓŻNIENIE
prezentacji tego pasjonującego przedsięwzięcia na



za dostrzeżenie piękna wokół nas.

Dziękujemy i cieszymy się bardzo,
że nasza wędrówka Głównym Szlakiem Beskidzkim
nie skończyła się na czerwonej kropce w Ustroniu,
ale tak naprawdę doprowadziła nas aż na
Navigator Festival 2013.

Napisz do nas